Kinderen
alle pijlers
Onrust baby
zaterdag 16 juni 2012 om 20:45
Mijn zoontje heeft, zoals sommigen van jullie al eerder hebben gelezen, de eerste 4 maanden van zijn leven in het ziekenhuis doorgebracht. Hij heeft een genetische afwijking en een belangrijk gevolg daarvan was een heel ernstige hartafwijking. Daar is hij in zijn korte leventje 3 x aan geopereerd en nu is de prognose goed. Hij is sinds afgelopen maandag thuis en nu kan ons leven samen echt beginnen. Dat is natuurlijk superfijn maar soms nog heel onwennig voor ons alledrie. Hij heeft een maagsonde omdat hij niet zelf kan drinken, nog best veel medicijnen, natuurlijk heel veel meegemaakt in zijn korte leventje, loopt ook best wel wat achter in ontwikkeling want hij heeft bijna 6,5 week slapend doorgebracht op de IC aan de beademing, heeft nog een vochtbeperking waardoor hij verrijkte voeding krijgt en hij daardoor problemen heeft met zijn darmen (krampjes en obstipatie), heeft nog een veel te snelle ademhaling en tenslotte is hij thuis gekomen met een flinke verkoudheid uit het ziekenhuis. Niet de meest makkelijke omstandigheden dus. Nu zie ik hem aan de ene kant groeien de afgelopen 5 dagen. Hij heeft nog nooit zoveel gelachen, begint geluidjes te maken en probeert te draaien. Maar aan de andere kant heeft hij ook nog nooit zoveel gehuild als sinds hij thuis is (voor mijn gevoel). Hij kan echt het ene moment me een dikke glimlach geven en het volgende moment gaat hij heel hard huilen. Ik vermoed dat het dan krampjes zijn maar ik weet het dus niet zeker. Hij heeft ook een erg gevoelig huidje en volgens mij snel jeuk en de pleister op zijn wang voor het slangetje van de neussonde helpt ook niet. Zodra hij onrustig wordt wrijft hij met zijn handjes over zijn gezichtje net zolang totdat hij de pleister eraf heeft gerold en dan moeten we weer een nieuwe pleister plakken wat hij echt vreselijk vindt. Heel verhaal, maar hoe kom ik erachter waar die onrust vandaan komt? Kan dus krampjes zijn of jeuk of de verkoudheid of gewoon te veel prikkels, of misschien verwerking van wat hij allemaal heeft meegemaakt of iets anders. Lastig...
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
zaterdag 16 juni 2012 om 20:51
Jeetje wat een heftige start.. Wat fijn dat de prognoses goed zijn zeg.
Ik heb totaal geen verstand van medische dingen, wel een baby van 9 weken thuis. Wat ik aan haar zie als ze overprikkeld is (op momenten dat we bijvoorbeeld meerdere bezoekjes op een dag hebben gedaan of meerderen haar vast hebben gehouden) is precies wat jij beschrijft. Ene moment een glimlach, volgende moment hard huilen. Maar dan ook echt met een heel zielig lipje.
Misschien valt het wennen aan het thuis zijn/verwerken/ wel samen, het klinkt me logisch als dat de afgelopen dagen heel veel prikkels aan hem geven omdat hij in een voor hem nieuwe omgeving is.
Bij krampjes, trappelt ze met haar benen, wordt haar buikje hard en loopt ze rood aan.
heb je hier iets aan?
Fijn trouwens dat je zoveel lachjes ziet, heel veel sterkte en veel lachjes en geluk gewenst... het zal zwaar zijn allemaal.
Ik heb totaal geen verstand van medische dingen, wel een baby van 9 weken thuis. Wat ik aan haar zie als ze overprikkeld is (op momenten dat we bijvoorbeeld meerdere bezoekjes op een dag hebben gedaan of meerderen haar vast hebben gehouden) is precies wat jij beschrijft. Ene moment een glimlach, volgende moment hard huilen. Maar dan ook echt met een heel zielig lipje.
Misschien valt het wennen aan het thuis zijn/verwerken/ wel samen, het klinkt me logisch als dat de afgelopen dagen heel veel prikkels aan hem geven omdat hij in een voor hem nieuwe omgeving is.
Bij krampjes, trappelt ze met haar benen, wordt haar buikje hard en loopt ze rood aan.
heb je hier iets aan?
Fijn trouwens dat je zoveel lachjes ziet, heel veel sterkte en veel lachjes en geluk gewenst... het zal zwaar zijn allemaal.
zaterdag 16 juni 2012 om 20:54
Huiltjes van een baby zijn vaak gemengd met een bepaalde reflex. Als een baby honger heeft, is het huiltje vermengd met de slikreflex. Dat klinkt anders dan wanneer de baby moe is; dan is het huiltje vermengd met de gaapreflex. En weer anders klinkt een huiltje als de baby het te warm heeft of een volle luier (dat is vaak een kreunend huiltje). En tot slot kun je nog een huiltje onderscheiden wanneer er een boertje vastzit of er sprake is van krampjes.
Een moeder met absoluut gehoor heeft dit een keer ontdekt en beschreven (Dunstan baby language).
Een moeder met absoluut gehoor heeft dit een keer ontdekt en beschreven (Dunstan baby language).
zaterdag 16 juni 2012 om 21:13
Heftig hoor. Vond de eerste weken met een gezonde baby soms al zo heftig. Wel heb ik toen geleerd dat.bij onze kleine het heel erg hielp als we haar bij krampjes met haar buik tegen onze buik aanlegden en haar hoofdje een beetje verstopten in onze nek. Ze werd dan rustiger van onae warmte, stem en geur. We liepen al wiegend en soms heel zacht zingend behoorlijk wat kilometers rond, hahaha. Ik hoop dat je hier wat mee kunt. Sterkte!
zaterdag 16 juni 2012 om 21:16
Wat een heftige start!
Wat ik wel herken is het ineens omslaan. Mijn zoontje kan net lachen en kan van een brede glimlach ineens omslaan naar flink huilen. Dus ik denk dat dat op zich wel typisch iets voor babys is (mijn eerste had dat ook).
Is het huilen ook over (of in elk geval minder) na een volle poepluier? Dat is hier namelijk wel het geval.
Ik vind het ook altijd moeilijk om de huiltjes te onderscheiden dus ik begin altijd maar gewoon met m'n lijstje af te werken: honger? moe? vieze luier? buikpijn? oververmoeid? mama-honger? Als niets werkt werkt vaak de draagdoek nog wel.
Wat ik wel herken is het ineens omslaan. Mijn zoontje kan net lachen en kan van een brede glimlach ineens omslaan naar flink huilen. Dus ik denk dat dat op zich wel typisch iets voor babys is (mijn eerste had dat ook).
Is het huilen ook over (of in elk geval minder) na een volle poepluier? Dat is hier namelijk wel het geval.
Ik vind het ook altijd moeilijk om de huiltjes te onderscheiden dus ik begin altijd maar gewoon met m'n lijstje af te werken: honger? moe? vieze luier? buikpijn? oververmoeid? mama-honger? Als niets werkt werkt vaak de draagdoek nog wel.
zaterdag 16 juni 2012 om 21:27
Ik ben al heel lang uit de kleintjes vandaan, maar heb wel een moeilijke start gehad met kind. Lang couveuse verblijf met periode beademing.
Als kind bij ons mocht kangaroeën was voelde je het altijd rustiger worden, dus misschien is lekker dicht tegen je aan in een draagdoek een idee? Toen waren draagdoeken nog niet in gebruik, anders had ik dat misschien ook wel gedaan . . . .
Fijn dat je zoontje nu thuis is, in zijn eigen omgeving, veel rustiger dan in het ziekenhuis. Voor jullie ook fijn dat je er niet meer dagelijks heen hoeven . . ..
Als kind bij ons mocht kangaroeën was voelde je het altijd rustiger worden, dus misschien is lekker dicht tegen je aan in een draagdoek een idee? Toen waren draagdoeken nog niet in gebruik, anders had ik dat misschien ook wel gedaan . . . .
Fijn dat je zoontje nu thuis is, in zijn eigen omgeving, veel rustiger dan in het ziekenhuis. Voor jullie ook fijn dat je er niet meer dagelijks heen hoeven . . ..
zaterdag 16 juni 2012 om 21:29
Ik heb verder ook geen verstand van baby's die zo'n moeilijke start hebben. Wil je er in ieder geval heel veel sterkte mee wensen en hoop dat het vanaf nu alleen maar beter gaat!
Wel heb ik een dochter van 18 weken en bij haar zie ik ook dat ze van breed lachen naar huilen gaat in 2 seconden. Waarom ze dan gaat huilen, ben ik ook nog niet achter. Het is dan ook ineens weer over en dan lacht ze weer. Hier is het wel vaak zo dat ze dit doet als ze moe begint te worden. Dan vind ze het toch nog te leuk bij ons, maar is ze eigenlijk gewoon moe. Haar in bed leggen helpt meteen, ze valt dan bijna meteen in slaap ik hoop dat je er iets mee kan.
Wel heb ik een dochter van 18 weken en bij haar zie ik ook dat ze van breed lachen naar huilen gaat in 2 seconden. Waarom ze dan gaat huilen, ben ik ook nog niet achter. Het is dan ook ineens weer over en dan lacht ze weer. Hier is het wel vaak zo dat ze dit doet als ze moe begint te worden. Dan vind ze het toch nog te leuk bij ons, maar is ze eigenlijk gewoon moe. Haar in bed leggen helpt meteen, ze valt dan bijna meteen in slaap ik hoop dat je er iets mee kan.
zaterdag 16 juni 2012 om 21:49
Och, wat sneu voor zowel je zoontje als voor jullie. Naast alle andere goeie tips hierboven; Je zegt dat je het zelf ook onwennig vind, zou het kunnen dat hij dit ook aanvoelt? Hier een ventje van 11 weken die duidelijk aan kan voelen als mamma even een help-ik-heb-een-kind-en-wat-moet-ik-daar-nou-mee moment heeft . En hij heeft een prima start gehad, dus laat staan idd een kindje wat het niet zo makkelijk heeft gehad. Soms helpt gewoon een beetje zingen dwars door zijn huilen heen, alleen al omdat ik er zelf rustig van wordt. En verder misschien vooral lekker met hem praten. Vertel hem dat hij lekker thuis is bij pappa en mamma, en dat jullie nu fijn aan elkaar gaan wennen etc. Vertel hem hoe jij de afgelopen tijd hebt gevonden. Al geloof je er geen zak van dat een kindje er iets van begrijpt, zo raak je het zelf in elk geval weer lekker kwijt.
Dragen lijkt me voor jullie ook ideaal. Mocht je in de buurt van Den Haag zijn, heb ik ook een draagdoek voor de probeer voor je!
Dragen lijkt me voor jullie ook ideaal. Mocht je in de buurt van Den Haag zijn, heb ik ook een draagdoek voor de probeer voor je!
zaterdag 16 juni 2012 om 22:34
Dank jullie wel! Manlief had al een draagdoek gekocht maar die was te klein dus heb ik teruggebracht. Ik ga wel een grotere kopen. Inbakenen en muziek helpen vaak goed voor het slapen gaan ook al duurt het zoals vandaag dan nog een uur. Hij slaapt tenminste wel goed door van 21 tot 7. Krampjes heeft hij zeker, hij laat veel windjes en heeft ook niet elke dag ontlasting. Hij stopt wel met huilen als ik hem in de buidel houding neem, maar de onrust gaat dan niet weg. Dan blijft hij woelen. Dat maakt het zo lastig. Het zal wel een combi zijn van alles wat we genoemd hebben.
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
zaterdag 16 juni 2012 om 22:37
Hier hielp inderdaad de puckababy heel goed. Hoe oud is hij nu? Mijn dochter heeft tot ongeveer 3 maanden oud vrij veel gehuild tijdens het naar bed gaan. Hier ook soms een uur bezig om haar in slaap te krijgen. Ze ging echt krijsen, helemaal overstuur en alleen ik kon haar troosten. Maar van de ene op de andere dag was dat over en nu slaapt ze in 10 minuten. Soms hoef ik niet eens meer terug naar haar
zaterdag 16 juni 2012 om 22:42
Het wrijven in het gezicht herken ik, dat doet mijn dochter als ze moe is. Zou dat het misschien kunnen zijn?
Ik denk dat je ook niet moet onderschatten dat je je kindje opnieuw moet leren kennen. Wanneer is hij moe, wanneer heeft hij kramp, wanneer wil hij bij je zijn? Misschien kan je een dagboekje van de dag bij houden om een ritme te zien, huiltjes te herkennen?
Misschien handig om te weten dat eerste tekenen van vermoeidheid kunnen zijn: wrijven in gezicht, grijpen naar oren, rode oren, gapen (duh). Ik combineer die tekenen altijd met letten op de tijd, onze dochter is nu 13 weken en max 1 a 1,5 uur wakker, ligt eraan of het ochtend of middag is (ochtend korter wakker, eind vd middag langer wakker). Dus als ik iets van die tekenen zie én dat ze 1 uur wakker is, dan weet ik dat ik haar in bed moet leggen.
Succes!
Ik denk dat je ook niet moet onderschatten dat je je kindje opnieuw moet leren kennen. Wanneer is hij moe, wanneer heeft hij kramp, wanneer wil hij bij je zijn? Misschien kan je een dagboekje van de dag bij houden om een ritme te zien, huiltjes te herkennen?
Misschien handig om te weten dat eerste tekenen van vermoeidheid kunnen zijn: wrijven in gezicht, grijpen naar oren, rode oren, gapen (duh). Ik combineer die tekenen altijd met letten op de tijd, onze dochter is nu 13 weken en max 1 a 1,5 uur wakker, ligt eraan of het ochtend of middag is (ochtend korter wakker, eind vd middag langer wakker). Dus als ik iets van die tekenen zie én dat ze 1 uur wakker is, dan weet ik dat ik haar in bed moet leggen.
Succes!