Twijfel antidepressiva
zaterdag 20 juni 2026 om 09:47
Goedemorgen,
Ik struggle al 10 maanden met mijn mentale welzijn. Ik loop al bij de ggz en heb een gegeneraliseerde angststoornis ontwikkeld. Het ging de afgelopen weken beter. Ik had minder spanning en sliep beter. Ik merk dat het nu weer slechter gaat. Ik ben enorm bang om weer zo terug te vallen. De afgelopen maanden waren namelijk echt de hel. Ik merk dus dat mijn zenuwstelsel enorm gevoelig is. Woensdag heb ik een afspraak met de psychiater. Ik wil dan bespreken of antidepressiva voor mij zou kunnen werken.
Ik twijfel omdat het de afgelopen weken wel goed ging. Maar stabiel ben ik zeker niet blijkt nu weer.
Zijn er hier mensen die ervaring hebben met antidepressiva bij angst en slecht slapen en opgejaagd en nervositeit de hele dag. Ik ga dit uiteraard bespreken woensdag maar ik hoor graag ervaringen van anderen.
Ik struggle al 10 maanden met mijn mentale welzijn. Ik loop al bij de ggz en heb een gegeneraliseerde angststoornis ontwikkeld. Het ging de afgelopen weken beter. Ik had minder spanning en sliep beter. Ik merk dat het nu weer slechter gaat. Ik ben enorm bang om weer zo terug te vallen. De afgelopen maanden waren namelijk echt de hel. Ik merk dus dat mijn zenuwstelsel enorm gevoelig is. Woensdag heb ik een afspraak met de psychiater. Ik wil dan bespreken of antidepressiva voor mij zou kunnen werken.
Ik twijfel omdat het de afgelopen weken wel goed ging. Maar stabiel ben ik zeker niet blijkt nu weer.
Zijn er hier mensen die ervaring hebben met antidepressiva bij angst en slecht slapen en opgejaagd en nervositeit de hele dag. Ik ga dit uiteraard bespreken woensdag maar ik hoor graag ervaringen van anderen.
zaterdag 20 juni 2026 om 10:10
Wat naar en herkenbaar helaas 
Zo akelig, zeker als je diep zit. Ik word zelf kotsmisselijk dan....
Ik heb wel een paar keer AD gebruikt ivm angst. Het is heel persoonlijk wat wel of niet werkt. Dat geldt ook voor bijwerkingen.
Wellicht kun je je zenuwstelsel op een andere manier wat 'reguleren'. Persoonlijk vind ik de app van House of Deep Relax erg prettig (zelf volg ik nu een 6-weeks online traject van ze, maar dat hoeft niet).
Daarnaast heb ik op aanraden van POH het boek Uit liefde voor jezelf (van Gijs Jansen) aangeschaft. Andere benadering (ACT) dan cognitieve gedragstherapie). Fijn geschreven met oefeningen erin.
Ik heb niet de illusie dat ik van mijn 'angststoornis' afkom, maar hoop er beter mee te kunnen omgaan én eerder aan mijn lijf te herkennen dat de spanning oploopt.
Zo akelig, zeker als je diep zit. Ik word zelf kotsmisselijk dan....
Ik heb wel een paar keer AD gebruikt ivm angst. Het is heel persoonlijk wat wel of niet werkt. Dat geldt ook voor bijwerkingen.
Wellicht kun je je zenuwstelsel op een andere manier wat 'reguleren'. Persoonlijk vind ik de app van House of Deep Relax erg prettig (zelf volg ik nu een 6-weeks online traject van ze, maar dat hoeft niet).
Daarnaast heb ik op aanraden van POH het boek Uit liefde voor jezelf (van Gijs Jansen) aangeschaft. Andere benadering (ACT) dan cognitieve gedragstherapie). Fijn geschreven met oefeningen erin.
Ik heb niet de illusie dat ik van mijn 'angststoornis' afkom, maar hoop er beter mee te kunnen omgaan én eerder aan mijn lijf te herkennen dat de spanning oploopt.
zaterdag 20 juni 2026 om 10:16
Ik heb jarenlang Venlafaxine geslikt tegen voornamelijk angst. Het zorgt ervoor dat die angstspiegel niet zo snel stijgt dat je door het dak gaat en niks meer kunt. Het nadeel bij mij was dat mijn karakter enorm werd afgevlakt en je jezelf niet meer was. Wat veel mensen (en ook ik destijds) niet beseffen is dat als je ervoor kiest om ermee te beginnen, dat je er misschien ook een keer mee wilt stoppen. Eenmaal gestopt komt angst als gevoel terug en dan is het belangrijk dat je ermee kunt omgaan. Je kan ervoor kiezen om het je hele leven te blijven slikken. De kans is aanwezig dat er een moment komt dat je moet overstappen naar een ander merk omdat het niet meer goed werkt. Samengevat: anti depressiva heeft een tijdelijk karakter zodat je in die periode die pieken kunt verwerken met behulp van therapie. Als je ermee wilt stoppen heb je voldoende geleerd om met de angst om te kunnen gaan en werk je aan de dan nog opkomende en bestaande pieken middels therapie. Of je blijft er voor de rest van je leven aan vastzitten.
zaterdag 20 juni 2026 om 11:00
Ik ben zo bang dat ik het met therapie alleen niet ga redden. Mijn gevoel en verstand staan zo niet op één lijn.
En ik ben moe, moe van elke dag afwachten hoe ik opsta, moe van slecht slapen en de angst daarvoor, moe van de brainfog, moe van elke dag aan moeten staan voor mijn gezin terwijl ik de kracht eigenlijk niet heb, moe van de angst, moe van de paniek, moe van de heimwee naar de periode voor mijn instorting.
Ik weet dat medicatie geen wonder is maar ik hoop zo dat ik het durf te nemen en het me gaat helpen. Dit is geen leven zo.
En ik ben moe, moe van elke dag afwachten hoe ik opsta, moe van slecht slapen en de angst daarvoor, moe van de brainfog, moe van elke dag aan moeten staan voor mijn gezin terwijl ik de kracht eigenlijk niet heb, moe van de angst, moe van de paniek, moe van de heimwee naar de periode voor mijn instorting.
Ik weet dat medicatie geen wonder is maar ik hoop zo dat ik het durf te nemen en het me gaat helpen. Dit is geen leven zo.
zaterdag 20 juni 2026 om 11:08
zaterdag 20 juni 2026 om 11:22
Mag ik vragen welke jij slikt?Summertje schreef: ↑20-06-2026 11:08Ja ervaring mee, ik weet niet of ik er zonder nog was geweest.
Heel leuk hoor, therapie, mindfulness, yoga etc., maar soms heb je gewoon meer hulp nodig. Net als bij andere ziekten.
Overigens ben ik wel een fan van praten en pillen, dus niet alleen maar medicatie.
Wat fijn dat het zo goed voor jou werkt!
zaterdag 20 juni 2026 om 13:55
Begonnen met Citalopram, dat werkte erg goed tegen het piekeren en de angst/paniek die ik daardoor kreeg. Toen werd ik helaas depressief en overgestapt op Sertraline. Tegelijkertijd kreeg ik een allergische reactie, dus zekerheidshalve overgestapt op Venlafaxine. Dat heb ik een hele tijd geslikt en ben ik nu aan het afbouwen. Ik weet niet of ik het tot 0 afbouw, want ik slik liever een lage dosis dan dat ik dat extreme piekeren weer terugkrijg.
Overigens heb ik ook veel gehad aan gesprekken met een goede psycholoog! Het is echt de combinatie die me heeft geholpen. Maar misschien heeft mijn brein gewoon wat chemisch ingrijpen nodig, en dat accepteer ik ook. Met suikerziekte of hartklachten kan je ook tot op zekere hoogte maar zelf iets doen. En hoewel ze niet precies weten hoe AD ingrijpen, weten ze wel dát het kan helpen.
zaterdag 20 juni 2026 om 14:02
Ik slik het al jaren en moest er een hele grote drempel over, maar o wat heeft het mij mijn leven teruggegeven! Ik stop er nooit meer mee en als ik er vijf jaar minder door leef dan neem ik dat op de koop toe. Gesprekken met een psycholoog hebben me heel veel handvatten gegeven maar het was gewoon niet voldoende om daar alleen mee verder te gaan. Wat ik zei, ik moest echt een grote drempel over en heb eerst venlaflaxine gehad maar dat stompte me heel erg af. Paroxetine is mijn wondermiddel gebleken. Ik blijf er mezelf mee maar sta veel steviger in mijn schoenen en ben echt gelukkiger. Dus zoals je begrijpt zou ik zeggen dat je het zeker moet proberen.
zaterdag 20 juni 2026 om 16:58
Twee jaar door de woestijn gelopen zonder.
3 keer aangeboden gekregen inclusief medicatie-voorschrift.
Waarbij de psychiater echt wel iets had "als mensen een gebroken been hebben laten we ze ook niet rondlopen zonder gips".
En toen kwam er na 2 jaar de klik dat het met enkel therapie toch echt niet ging werken.
Twee jaar medicatie - onder andere Sertraline - geslikt.
En na 2 jaar toen ik mijn leven weer op de rit had héél héél traag afgebouwd.
Er speelde veel meer. Maar uiteindelijk heeft die AD mij er op psychisch vlak wel doorgetrokken.
Ik zal overigens nooit helemaal vrij van angst zijn.
Die illusie heb ik opgegeven en is gewoon deels wie ik ben en ook een stuk te danken aan de handicap en ziekte die ik heb.
Maar het is wel hanteerbaar.
3 keer aangeboden gekregen inclusief medicatie-voorschrift.
Waarbij de psychiater echt wel iets had "als mensen een gebroken been hebben laten we ze ook niet rondlopen zonder gips".
En toen kwam er na 2 jaar de klik dat het met enkel therapie toch echt niet ging werken.
Twee jaar medicatie - onder andere Sertraline - geslikt.
En na 2 jaar toen ik mijn leven weer op de rit had héél héél traag afgebouwd.
Er speelde veel meer. Maar uiteindelijk heeft die AD mij er op psychisch vlak wel doorgetrokken.
Ik zal overigens nooit helemaal vrij van angst zijn.
Die illusie heb ik opgegeven en is gewoon deels wie ik ben en ook een stuk te danken aan de handicap en ziekte die ik heb.
Maar het is wel hanteerbaar.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
zaterdag 20 juni 2026 om 18:05
Ik ben 44. Ik heb ook aan de perimenopauze gedacht. Maar omdat dit is gevolgd op een hele periode van stress en onrust denk ik toch wel dat het iets mentaals is. Maar kan ik laten testen hoe het zit met mijn oestrogeen?
zaterdag 20 juni 2026 om 18:08
Wat fijn dat het jou zo heeft geholpen! De twijfel bij mij is ook omdat ik afgelopen weken echt goede weken had. Dan denk ik, heb ik het wel nodig. Maar als ik dan uit het niets weer afglijd dan denk ik dat ik het wel moet proberen. Het is gewoon rot om zo instabiel te zijn.Noëlle_ismijnnaam schreef: ↑20-06-2026 14:02Ik slik het al jaren en moest er een hele grote drempel over, maar o wat heeft het mij mijn leven teruggegeven! Ik stop er nooit meer mee en als ik er vijf jaar minder door leef dan neem ik dat op de koop toe. Gesprekken met een psycholoog hebben me heel veel handvatten gegeven maar het was gewoon niet voldoende om daar alleen mee verder te gaan. Wat ik zei, ik moest echt een grote drempel over en heb eerst venlaflaxine gehad maar dat stompte me heel erg af. Paroxetine is mijn wondermiddel gebleken. Ik blijf er mezelf mee maar sta veel steviger in mijn schoenen en ben echt gelukkiger. Dus zoals je begrijpt zou ik zeggen dat je het zeker moet proberen.
zaterdag 20 juni 2026 om 18:57
Heb je altijd al last gehad van spanningsklachten?
Ik ben 41 en aan het afbouwen, maar bij mij is expliciet gezegd dat we bij klachten niet meteen moeten denken dat het door het afbouwen komt, maar dat het ook heel goed de peri-menopauze kan zijn.
zaterdag 20 juni 2026 om 19:50
Dat is het zeker. En je beschreef zelf al, als je hartklachtn hebt neem je ook medicatie daarvoor. Ik denk dat je er voor jezelf al uit bent maar de drempel nog over moet. Voor mij voelde het ook wel als falen, terwijll ik het nu juist zie als goed zorgen vvoor mezelf.AngieG schreef: ↑20-06-2026 18:08Wat fijn dat het jou zo heeft geholpen! De twijfel bij mij is ook omdat ik afgelopen weken echt goede weken had. Dan denk ik, heb ik het wel nodig. Maar als ik dan uit het niets weer afglijd dan denk ik dat ik het wel moet proberen. Het is gewoon rot om zo instabiel te zijn.
zaterdag 20 juni 2026 om 22:37
En daar is ie weer, de perimenopauze. TO heeft een afspraak met een psychiater vanwege haar angsten. Niet alles komt door de overgang hoor.
TO, on topic: AD is niet iets om bang voor te zijn, de eerste weken kun je bijwerkingen hebben, maar alles kan in goed overleg met de psych. Wat Wissewis zegt; met een gebroken been blijf je ook niet doormodderen. Ik hoop dat de door de AD snel verlichting van je klachten ondervindt (vooropgesteld natuurlijk dat je ze voorgeschreven krijgt). Voor mij zijn de AD een "lifesaver".
Delulu
zaterdag 20 juni 2026 om 22:39
Daar zou ik dus mee wachten, ga nou eerst maar naar de psychiater. Dat is tenslotte een specialist.
Delulu
zaterdag 20 juni 2026 om 23:43
Ik heb al jaren angstklachten en al vaker therapie gehad. De therapie op basis van act heeft mij goed geholpen maar niet genoeg. Ik had steeds goede periodes maar ook steeds weer mindere. Ik slik nu een lage dosis citalopram dit heeft mij wel echt goed geholpen. Ik voel mij nu veel beter het meeste van de tijd. Ik ben blij dat ermee begonnen ben en wil voorlopig echt niet zonder.
Ik heb daar destijds ook een topic over geopend misschien heb je er wat aan:
viewtopic.php?t=512483&p=35932232&start=#p35932232
Ik heb daar destijds ook een topic over geopend misschien heb je er wat aan:
viewtopic.php?t=512483&p=35932232&start=#p35932232
Terug van weggeweest
zaterdag 20 juni 2026 om 23:49
Dank voor de reacties. Ik neig toch wel naar het proberen maar vind het heel spannend. Ik weet ook niet hoe dat gaat bij een psychiater. Als ik zeg dat ik het wil mag ik het dan ook of kan hij ook nee zeggen?
In maart wilde ik het al via mijn huisarts maar zij wilde het niet voorschrijven omdat ze me niet voldoende kon monitoren en ik toen echt heel diep zat.
In maart wilde ik het al via mijn huisarts maar zij wilde het niet voorschrijven omdat ze me niet voldoende kon monitoren en ik toen echt heel diep zat.
zaterdag 20 juni 2026 om 23:55
Dank je! Hier heb ik zeker wat aan! Vergelijkbare verhalen lees ik daar.Ditishet25 schreef: ↑20-06-2026 23:43
Ik heb daar destijds ook een topic over geopend misschien heb je er wat aan:
viewtopic.php?t=512483&p=35932232&start=#p35932232
zaterdag 20 juni 2026 om 23:57
De psych is een arts, en hij zal, net als bijvoorbeeld een longarts, eerst jouw klachten in kaart brengen. Natuurlijk kun je aangeven dat je aan antidepressiva denkt! En jouw psychiater gaat je monitoren. Hij kan inderdaad inschatten of je AD nodig hebt, of wellicht iets anders, zoals therapie. Of misschien wel een combi.AngieG schreef: ↑20-06-2026 23:49Dank voor de reacties. Ik neig toch wel naar het proberen maar vind het heel spannend. Ik weet ook niet hoe dat gaat bij een psychiater. Als ik zeg dat ik het wil mag ik het dan ook of kan hij ook nee zeggen?
In maart wilde ik het al via mijn huisarts maar zij wilde het niet voorschrijven omdat ze me niet voldoende kon monitoren en ik toen echt heel diep zat.
Hij heeft hiervoor gestudeerd. Net als een internist, net als een orthopeed. En jij mag en kunt zeggen wat jij denkt wat misschien helpend voor jou kan zijn. En juist als je heel diep zit, ben je goed af bij een specialist.
Delulu
zondag 21 juni 2026 om 12:24
Dat dacht ik eerst ook, totdat ik begon te zweten vlak voordat ik een paniek aanval kreeg en dus niet tijdens, of erna. En ik had de hele tijd hartoverslagen. Stond de hele dag aan vol in de stress.
En toen kreeg ik toevalligerwijs ineens allemaal filmpjes op TikTok te zien die die kant op wezen. (I know niet heel wetenschappelijk).
Je kan niet echt laten testen op oestrogeen, maar je kan wel een andere pil (of überhaupt) gaan proberen. Zoely werd door mijn gynaecoloog aanbevolen. Ik merkte werkelijk na 1,5 uur nadat ik hem ingenomen had al een verschil. Had 7 maanden vol in de angst geleefd, ging van paniekaanval naar paniekaanval, en dat dus ook na en periode die niet geheel soepel verliep (werk gedoe, privé gedoe).
Uiteindelijk bleek bij mij dat niet voldoende en ging ik over op HRT. Mijn huisarts wilde me ook aan de angstmedicatie, en ik wilde hormonen proberen. Het voordeel daarvan is dat je redelijk snel merkt of het werkt of niet en dat je er snel mee kan stoppen als het toch niet het gewenste effect heeft. Antidepressiva zal ook helpen, maar heeft hele andere bijwerkingen (mijn man slikt wel en ik zie wat dat met hem deed in het begin) waardoor ik eerst hormonen wilde proberen. Was als dat niet geholpen had wel overgegaan op AD.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in