ouder en kind

ik snap je vraag niet helemaal...

heb je het over ouders die een van de kinderen voortrekken, of ouders die geen aandacht aan de kinderen besteden omdat ze een nieuwe partner hebben ofzo?

Soms denk je dat het zo is maar is het helemaal niet zo..



De ene keer heeft het ene kind meer aandacht/hulp nodig als het andere..,tenminste in ons geval wel!



Maar als je nou een duidelijker uitlegt wat je bedoelt of mss wel dwars zit?

Ligt een beetje aan de situatie denk ik, als het kind dat voorgetrokken wordt erg ziek is ofzo, of moeite heeft met leren, terwijl het andere kind eigenlijk best een "makkelijk kind" is om het zo maar te noemen..dan snap ik het wel, en dan zal dat andere kind dat (vroeg of laat) ook wel snappen.

Ik had af en toe ook het idee dat mn moeder meer aandacht besteede aan mn zus, maar die had die aandacht ook nodig (ik was gewoon een stuk makkelijker), en mn zus lijkt ook veel meer op mn moeder..dus misschien kwam het daar ook nog wel door, ik had niet zo veel gemeen met mn moeder...en heb er uiteindelijk geen trauma's of slechte herinneringen aan overgehouden.



Waarom wil je dit weten trouwens? ben nu wel nieuwsgierig.

Ja leg eens uit?

Ik heb me er nooit heel erg aan gestoord. Zolang ouders van alle kinderen houden is het toch niet erg als ze op sommige punten makkelijker met het ene kind dan met het andere kind overweg kunnen? (want dat komt volgens mij dan van twee kanten).

Bij ons was het gelukkig goed verdeeld, ik ben een deel van een tweeling. Mijn moeder en zusje lijken in alles veel op elkaar en hebben ook altijd meer naar elkaar toegetrokken. Mijn vader en ik leken heel veel op elkaar en deden hetzelfde. Bedoel je zoiets? of voortrekken met bijv. kadootjes oid? Misschien moet je sowieso even uitleggen waarom je dit vraagt.



(Vind dit topic trouwens beter op relaties thuishoren)

quote:Der wordt naar mijn gevoel met belangstelling geluisterd naar mijn zus en als er iets is met mijn zus dan maakt mijn moeder zich ontzettende zorgen over haar terwijl ze dat met mij niet heeft. Ach misschien zie ik het verkeerd...





misschien is dat omdat je moeder denkt dat jij je wel kan redden...

is bij mij en mn zus dus net zo, mn moeder is nooit zo bezorgd om mij, maar dus wel om mn zus.

ik denk niet dat je moeder minder van jou houdt dan van je zus, ze heeft het waarschijnlijk zelf niet eens door dat ze dit doet.

maar ik snap wel hoe je je voelt...tis voor jou natuurlijk niet leuk.

Precies vaak is het alleen het idee en is het helemaal niet zo..maar praat er anders over met je moeder als je er zo'n moeite mee hebt! lucht waarschijnlijk wel op..

Mijn ouders hebben vier kinderen, de middelste twee (mijn iets oudere broer en ik), zijn de zwarte schapen in de familie en de oudste en jongste zijn favoriet. Voor een deel ligt dit aan ons verleden en ik vind het inmiddels best. Wat oudste en jongste doen is geweldig en wat ik presteer luisterd niemand naar. Jammer, maar daar heb ik anderen voor. Ik ben niet (langer) afhankelijk van de goedkeuring en bevestiging van familie, wil dat ook niet zijn. Veranderen zal het nooit en op schijnheilig een soort schijn interesse zit ik niet te wachten.



Mijn schoonouders hebben vijf kinderen, de vierde is van baby af aan de uitverkorene. Bij de bevalling was mijn schoonmoeder alleen en heeft het gered terwijl de navelstreng om de baby's nek zat. Nu kon hij later toevallig ook nog beter leren dan de rest, misschien juist wel vanwege die eeuwige goedkeuring. Ik word er weleens boos van als ik zie hoe anders ze praat over hem, alsof mijn man niet goed genoeg is. En dat terwijl hij voor mij zo belangrijk is.



Zelf hebben we vier kinderen. Ze zijn stuk voor stuk verschillend en met eentje lukt het niet altijd. Maar dan is er altijd mijn man nog die die dan even onder de hoede neemt. We zijn op allemaal even trots, op allemaal even boos, alleen niet tegelijk. Het ene kind vraagt meer aandacht dan de ander, momenteel zijn de twee jongsten een hand vol, maar samen slaan we ons (figuurlijk) er wel doorheen. Wij willen niet dat onze kinderen later ons verwijten maken dat er verschil was, maar zijn daar toch niet continue bewust mee bezig. Het gaat eigenlijk vanzelf.

quote:NG1 schreef op 27 mei 2007 @ 22:01:

ik snap je vraag niet helemaal...

heb je het over ouders die een van de kinderen voortrekken, of ouders die geen aandacht aan de kinderen besteden omdat ze een nieuwe partner hebben ofzo?Ik schrok me wild! Ik dacht, ik heb nog helemaal niet gereageerd op dit topic. Begon een beetje aan mezelf te twijfelen !