Kinderen
alle pijlers
Paardengek
maandag 22 februari 2010 om 23:30
Mijn kleine meid van 8 is paardengek. Enkele maanden terug schreef ik hier dat ze uiteindelijk wel op paardrijles mocht ondanks dat ik best wel veel bang was voor paarden.
Wil even laten weten nu dat dit helemaal over is. Ik ken mezelf niet meer terug. Ga enthousiast met haar naar paardrijles, verzorg samen met haar het paard waar zij die dag op rijdt en kijk vol belangstelling naar de les. Het verveelt mij nooit en...ik ben niet meer bang voor paarden. Ik voel me soms echt een idioot aangezien ik mij zelf vaker betrap op het knuffelen (in zekere zin dan) van de paarden. Vooral mijn favorieten moet ik even aandacht geven.
Binnenkort ga ik samen met mijn man een les volgen omdat wij zelf willen ervaren hoe het is om op een paard te zitten.
't Is natuurlijk een topic van niks maar moest dit even kwijt!
Wil even laten weten nu dat dit helemaal over is. Ik ken mezelf niet meer terug. Ga enthousiast met haar naar paardrijles, verzorg samen met haar het paard waar zij die dag op rijdt en kijk vol belangstelling naar de les. Het verveelt mij nooit en...ik ben niet meer bang voor paarden. Ik voel me soms echt een idioot aangezien ik mij zelf vaker betrap op het knuffelen (in zekere zin dan) van de paarden. Vooral mijn favorieten moet ik even aandacht geven.
Binnenkort ga ik samen met mijn man een les volgen omdat wij zelf willen ervaren hoe het is om op een paard te zitten.
't Is natuurlijk een topic van niks maar moest dit even kwijt!
Be the kind of woman that when your feet hit the floor each morning the devil says "Oh crap, she's up".
dinsdag 23 februari 2010 om 09:34
quote:FutureLegend schreef op 23 februari 2010 @ 09:33:
Ik ben een paar jaar geleden nog eens op een paard gestapt, incl nieuwe rijlaarzen en alles. Nou, het ging serieus voor geen meter! Ik was eerst pony's gewend, toen dus op een paard. Rijlaarzen zaten te wijd bij mijn enkels (moest weer even wennen met mijn knieën in het zadel dus ik leunde nogal op mijn benen) en mijn enkels vervormden zich in een vreemde stand. Kon daarna heel moeilijk lopen, telkens het gevoel dat ik door mijn enkels ging.
Ik schaamde me rot. De zin is daarna trouwens wel ontzettend afgenomen, maar ik weet dat ik er met een paar lessen wel weer in zit
Ik ben een paar jaar geleden nog eens op een paard gestapt, incl nieuwe rijlaarzen en alles. Nou, het ging serieus voor geen meter! Ik was eerst pony's gewend, toen dus op een paard. Rijlaarzen zaten te wijd bij mijn enkels (moest weer even wennen met mijn knieën in het zadel dus ik leunde nogal op mijn benen) en mijn enkels vervormden zich in een vreemde stand. Kon daarna heel moeilijk lopen, telkens het gevoel dat ik door mijn enkels ging.
Ik schaamde me rot. De zin is daarna trouwens wel ontzettend afgenomen, maar ik weet dat ik er met een paar lessen wel weer in zit
dinsdag 23 februari 2010 om 17:31
Leuk die verhalen.
Toen mijn vader een manege begon waren we natuurlijk allemaal wild enthousiast. Al mijn broers en zussen (Ik heb er 14) wilde paard gaan rijden. Dat werd pa toch te gortig. Mijn eerste ervaring was Zorro. Een paard van voet tot hoofd 2 meter. Ik was 16 en deed dat wel even. Maar dju wat was het hoog. EN wat ik dan weer niet had gezien was dat pa er met een zweepje achter stond. Na een tik met die bewuste zweep op de billen wilde dat paard wel. Het ging er met een noodgang vandoor. Jezus wat schrok ik me te pletter. Nog nooit op een paard gezeten en dan dit. Ik hotste op de rug van dat beest en ik kreeg hem niet meer stil. Vind je het gek als je als een gek je voeten in zijn flank drukt.
Ik ben er onder het rijden afgesprongen en het was een geluk dat ik super lenig was anders had ik ook iets gebroken.
Ik weet nog wel dat ik 3 broertjes in het gips had die eerste weken van de manege. Allemaal van het paard gevallen. Ik weet niet of mijn pa hier ook verantwoordelijk voor was, maar dat lijkt me niet. Jongste broertje is altijd een verdienstelijke springruiter geweest. Later heb ik thuis privé lessen gevolgd en ook op een manege hier in de buurt gereden. Het familiebedrijfje is een bedrijf geworden. Een hele mooie manege in het westen van het land. Broers hebben er iets moois van gemaakt.
Toen mijn vader een manege begon waren we natuurlijk allemaal wild enthousiast. Al mijn broers en zussen (Ik heb er 14) wilde paard gaan rijden. Dat werd pa toch te gortig. Mijn eerste ervaring was Zorro. Een paard van voet tot hoofd 2 meter. Ik was 16 en deed dat wel even. Maar dju wat was het hoog. EN wat ik dan weer niet had gezien was dat pa er met een zweepje achter stond. Na een tik met die bewuste zweep op de billen wilde dat paard wel. Het ging er met een noodgang vandoor. Jezus wat schrok ik me te pletter. Nog nooit op een paard gezeten en dan dit. Ik hotste op de rug van dat beest en ik kreeg hem niet meer stil. Vind je het gek als je als een gek je voeten in zijn flank drukt.
Ik ben er onder het rijden afgesprongen en het was een geluk dat ik super lenig was anders had ik ook iets gebroken.
Ik weet nog wel dat ik 3 broertjes in het gips had die eerste weken van de manege. Allemaal van het paard gevallen. Ik weet niet of mijn pa hier ook verantwoordelijk voor was, maar dat lijkt me niet. Jongste broertje is altijd een verdienstelijke springruiter geweest. Later heb ik thuis privé lessen gevolgd en ook op een manege hier in de buurt gereden. Het familiebedrijfje is een bedrijf geworden. Een hele mooie manege in het westen van het land. Broers hebben er iets moois van gemaakt.
woensdag 24 februari 2010 om 00:00
Wat leuk al die verhalen! En inderdaad... het smet! Ik vind het gewoon leuk om iedere zaterdag naar de manege te gaan. Een eigen paard of pony zie ik niet zitten, een veels te grote verantwoordelijkheid. Wel ben ik op zoek naar een verzorgpony voor mijn dochter. De manege ligt gewoon te ver voor mijn dochter om er zo naar toe te gaan. Daar is ze trouwens te jong voor om alleen rond te hangen.
Met een verzorgpony in eigen dorp is ze meer geholpen.....en ik zou dat best wel leuk vinden!
Wat ook leuk is dat mijn zoon aan het leren is gitaar te spelen. Iets wat nu net precies hobby is voor mijn man. Die schrijft liedjes en speelt gitaar. Leuk dat het allemaal zol bij elkaar aansluit.
Met een verzorgpony in eigen dorp is ze meer geholpen.....en ik zou dat best wel leuk vinden!
Wat ook leuk is dat mijn zoon aan het leren is gitaar te spelen. Iets wat nu net precies hobby is voor mijn man. Die schrijft liedjes en speelt gitaar. Leuk dat het allemaal zol bij elkaar aansluit.
Be the kind of woman that when your feet hit the floor each morning the devil says "Oh crap, she's up".
maandag 1 maart 2010 om 09:46
Oh Zoebie, hemels lijkt me dat!
Ik had in de tijd dat ik mende altijd een tegenstandster, haar vader heeft ook een manege. Ze probeerde steeds een ander paard om maar hoger te eindigen dan mij, nooit gelukt (haha)!
Ik was er wel altijd een beetje jaloers op, dat ze zomaar een ander paard kon kiezen als dat haar zo uitkwam.
maar ja, het lijkt misschien de hemel, maar uiteindelijk is het ook maar gewoon werk he?!
met leuke en minder leuke dingen...
Ik had in de tijd dat ik mende altijd een tegenstandster, haar vader heeft ook een manege. Ze probeerde steeds een ander paard om maar hoger te eindigen dan mij, nooit gelukt (haha)!
Ik was er wel altijd een beetje jaloers op, dat ze zomaar een ander paard kon kiezen als dat haar zo uitkwam.
maar ja, het lijkt misschien de hemel, maar uiteindelijk is het ook maar gewoon werk he?!
met leuke en minder leuke dingen...
maandag 1 maart 2010 om 10:08
Nee met al die wetten en regeltjes is het best wel moeilijk geworden. Broer verteld er wel eens over. Mijn vader deed de manege als hobby bij zijn andere zaken. Dat kon je ook wel merken. Het was oud. Sinds mijn broers het hebben overgenomen is het een hele mooie manege geworden.
Jongste broer woont op de manege in de boerderij. Hij heeft het helemaal opgeknapt. En het leuke is dat ik in Limburg woon en hij een appartementje heeft gemaakt, zodat ik altijd een paar dagen die kant uit kan gaan en mijn eigen slaapplekkie heb op de manege. Heerlijk om zo af en toe eens naar zee te kunnen.
Jongste broer woont op de manege in de boerderij. Hij heeft het helemaal opgeknapt. En het leuke is dat ik in Limburg woon en hij een appartementje heeft gemaakt, zodat ik altijd een paar dagen die kant uit kan gaan en mijn eigen slaapplekkie heb op de manege. Heerlijk om zo af en toe eens naar zee te kunnen.
