Kinderen
alle pijlers
Peuterpubers
dinsdag 28 december 2010 om 20:41
Zijn er moeders die me verhalen kunnen vertellen over hun ver-schrik-ke-lij-ke peuterpubers waarmee het toch nog goed kwam na een jaar (of langer)? Slinger ze maar om mijn oren!
Ik heb hier een peuterpuber thuis die me bijna tot waanzin drijft. Ondanks alle goede tips (zet 'm even in een hoekje, leg rustig vijfendertigduizend keer uit waarom iets niet goed is, goed gedrag prijzen en noem nog eens een zut van die pedagogisch verantwoorde dingen) die ik zo goed mogelijk toepas, lijkt hij met de dag lastiger te worden. Hij is ondeugend, eigenwijs, begint keihard te krijsen als zijn zusje hoest of moet huilen (dat laatste al anderhalf jaar, zucht), en ga zo maar door. De momenten dat het leuk met hem is, zijn inmiddels zo schaars dat ik blij ben als ik een dagje op mijn werk zit in plaats van met hem thuis.
Dit maakt mij ontzettend onzeker, en het is voor hem ook niet leuk als we hem alleen maar de godganse dag moeten corrigeren. Ik wil gewoon leuke dagen met mijn kinderen doorbrengen in plaats van de hele dag politie-agentje spelen, corrigeren, geduld bewaren of (soms ook ja) boos op hem worden. Voor mijn dochter (die een jaartje jonger is) is het ook niet leuk dat haar broer van 2 zoveel aandacht opeist, dat het de hele tijd maar om hem draait en dat zij er - voor mijn gevoel - bij inschiet. Ook al doe ik er veel aan om dat laatste te voorkomen door ze allebei evenveel aandacht te geven. En zij is echt een superlief, blij meisje, dus extra zielig. Wat doe ik niet goed? Is dit normaal? Hij wordt bijna drie, maar ik begin langzaam te vrezen dat dit niet normaal is.
Ik heb hier een peuterpuber thuis die me bijna tot waanzin drijft. Ondanks alle goede tips (zet 'm even in een hoekje, leg rustig vijfendertigduizend keer uit waarom iets niet goed is, goed gedrag prijzen en noem nog eens een zut van die pedagogisch verantwoorde dingen) die ik zo goed mogelijk toepas, lijkt hij met de dag lastiger te worden. Hij is ondeugend, eigenwijs, begint keihard te krijsen als zijn zusje hoest of moet huilen (dat laatste al anderhalf jaar, zucht), en ga zo maar door. De momenten dat het leuk met hem is, zijn inmiddels zo schaars dat ik blij ben als ik een dagje op mijn werk zit in plaats van met hem thuis.
Dit maakt mij ontzettend onzeker, en het is voor hem ook niet leuk als we hem alleen maar de godganse dag moeten corrigeren. Ik wil gewoon leuke dagen met mijn kinderen doorbrengen in plaats van de hele dag politie-agentje spelen, corrigeren, geduld bewaren of (soms ook ja) boos op hem worden. Voor mijn dochter (die een jaartje jonger is) is het ook niet leuk dat haar broer van 2 zoveel aandacht opeist, dat het de hele tijd maar om hem draait en dat zij er - voor mijn gevoel - bij inschiet. Ook al doe ik er veel aan om dat laatste te voorkomen door ze allebei evenveel aandacht te geven. En zij is echt een superlief, blij meisje, dus extra zielig. Wat doe ik niet goed? Is dit normaal? Hij wordt bijna drie, maar ik begin langzaam te vrezen dat dit niet normaal is.
woensdag 29 december 2010 om 15:11
Heel herkenbaar. Werd bij ons minder toen ons mannetje zich beter kon uiten en wij hem beter begrepen.
Ook wij laten hem helpen.. Hij is dan heel belangrijk en krijgt een forse beloning (verbaal of met iets lekkers) wanneer hij klaar is.
Favoriet is hier helpen was ophangen. Hij is dan de 'wasknijperman' en geeft mij steeds 2 dezelfde knijpers aan. Was ophangen duurt 4x zo lang maar ach het is wel gezellig!
Heel veel succes, het wordt écht beter!
Ook wij laten hem helpen.. Hij is dan heel belangrijk en krijgt een forse beloning (verbaal of met iets lekkers) wanneer hij klaar is.
Favoriet is hier helpen was ophangen. Hij is dan de 'wasknijperman' en geeft mij steeds 2 dezelfde knijpers aan. Was ophangen duurt 4x zo lang maar ach het is wel gezellig!
Heel veel succes, het wordt écht beter!
woensdag 29 december 2010 om 15:18
Wat fijn dat ik niet de enige ben die met dit bijltje hakt!
Ik heb net vanmorgen het CB gebeld omdat ik echt niet meer wist wat te doen. Deden wij het fout? Is er iets met zoon waardoor hij het gewoon niet kan (luisteren)? Of wat anders? Nee hoor zegt die mevrouw, hij is gewoon aan het peuterpuberen. Krijg nu wat leesmatriaal over Tripple P thuis gestuurd en indien nodig gaan we op curus.
Maar jeetje wat is het soms vervelend, en energieslopend zo'n peuter puber.
Blij te lezen dat het allemaal wel goed komt.
Ik heb net vanmorgen het CB gebeld omdat ik echt niet meer wist wat te doen. Deden wij het fout? Is er iets met zoon waardoor hij het gewoon niet kan (luisteren)? Of wat anders? Nee hoor zegt die mevrouw, hij is gewoon aan het peuterpuberen. Krijg nu wat leesmatriaal over Tripple P thuis gestuurd en indien nodig gaan we op curus.
Maar jeetje wat is het soms vervelend, en energieslopend zo'n peuter puber.
Blij te lezen dat het allemaal wel goed komt.
donderdag 30 december 2010 om 14:02
@ Kasini Blij dat je hieruit ook even wat kracht put. Mij helpt het wel te weten dat het geen uitzondering is, maar veel voorkomt. Soms staan we hier ook op het 'ik weet het niet meer' punt. Gek genoeg ben ik vandaag met mijn twee kinders alleen thuis en gedragen ze zich beiden als ware engelen! Heerlijk, dat is genieten! Daar doe je het voor! En wat gaat alles dan makkelijk! Soms heb je die dagen even heel hard nodig en ik hoop dat die ook bij jou af en toe voorkomen! Daar kun je best weer van opladen.
@ isadoortje Humor, haha, das soms makkelijker gezegd dan gedaan, gister wel kunnen lachen: toen hadden peuter en dreumes ruzie over wie er met het tekenbord mocht tekenen. Tranen, gillen, boos, boos! En paps en mams helemaal slap van het lachen. We konden er niets aan doen, het was zo hilarisch! Soms hebben ook heerlijke momenten, gelukkig!
@ Ellebelle Ja, wasjes hebben we vandaag ook gedaan, maar dat was niet zo indrukwekkend. Gelukkig gingen een aantal andere dingen heel goed. Peuter lijkt nu ook iets beter te worden in het troosten van zijn zusje in plaats van keihard meekrijsen. Ze krijgt nu af en toe iets van hem (wat hij dan erg mooi vind, maar zij natuurlijk niets aan heeft) om op te vrolijken, daar prijs ik hem dan voor en dan issie erg trots. Dus dat helpt goed.
@ isadoortje Humor, haha, das soms makkelijker gezegd dan gedaan, gister wel kunnen lachen: toen hadden peuter en dreumes ruzie over wie er met het tekenbord mocht tekenen. Tranen, gillen, boos, boos! En paps en mams helemaal slap van het lachen. We konden er niets aan doen, het was zo hilarisch! Soms hebben ook heerlijke momenten, gelukkig!
@ Ellebelle Ja, wasjes hebben we vandaag ook gedaan, maar dat was niet zo indrukwekkend. Gelukkig gingen een aantal andere dingen heel goed. Peuter lijkt nu ook iets beter te worden in het troosten van zijn zusje in plaats van keihard meekrijsen. Ze krijgt nu af en toe iets van hem (wat hij dan erg mooi vind, maar zij natuurlijk niets aan heeft) om op te vrolijken, daar prijs ik hem dan voor en dan issie erg trots. Dus dat helpt goed.