Kinderen
alle pijlers
Pgd
vrijdag 8 juli 2011 om 12:35
Ik ben nieuw hier, dus ik hoop dat ik dit berichtje bij het goede onderwerp plaats.
Aanstaande 18 juli moeten mijn man en ik voor de eerste gesprekken over een pgd behandeling in umcu zijn.
Ik ben nu echt al stik zenuwachtig.
Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben?
Hoe verlopen de voor onderzoeken hoelang duren deze etc.?
Aanstaande 18 juli moeten mijn man en ik voor de eerste gesprekken over een pgd behandeling in umcu zijn.
Ik ben nu echt al stik zenuwachtig.
Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben?
Hoe verlopen de voor onderzoeken hoelang duren deze etc.?
dinsdag 12 juli 2011 om 23:28
Ik ben mij -wegens een erfelijke ziekte bij mij- ook gaan oriënteren voor PGD, ook in het UMC (WKZ). Je mag contact met mij opnemen, weet niet of dat kan via dit forum? Ik vind het ook heel spannend allemaal en wik en weeg al tijden met mijn kinderwens, o.a. door die rotziekte vind ik dat heel moeilijk. Ik dacht altijd dat ik zelf degene was die uiteindelijk over wel of geen kind zou beslissen, nu lijkt het mijn ziekte te zijn die er over beslist en daar heb ik het enorm moeilijk mee...
woensdag 13 juli 2011 om 10:19
quote:NYC schreef op 12 juli 2011 @ 23:28:
Ik ben mij -wegens een erfelijke ziekte bij mij- ook gaan oriënteren voor PGD, ook in het UMC (WKZ). Je mag contact met mij opnemen, weet niet of dat kan via dit forum? Ik vind het ook heel spannend allemaal en wik en weeg al tijden met mijn kinderwens, o.a. door die rotziekte vind ik dat heel moeilijk. Ik dacht altijd dat ik zelf degene was die uiteindelijk over wel of geen kind zou beslissen, nu lijkt het mijn ziekte te zijn die er over beslist en daar heb ik het enorm moeilijk mee...
Ik heb voor mezelf altijd heel stellig gezegd ik wil kinderen, maar ik wil niet die erfelijke "afwijking". Mijn vorige GYN heeft mij enkel de vlokkentest voor gehouden en ik was toen eigenlijk wel heel stellig door te zeggen:"als het niet goed blijkt te zijn, dan laat ik het weg halen". Maar dat was voor de tijd dat de kinderwens vorm ging aannemen en voordat we er echt klaar voor waren.
Nu denk ik bij me eigen: 1x de diagnose dat het niet goed is en het besluit om het weg te laten halen is wellicht haalbaar, maar een tweede, derde en wellicht vierde keer niet meer, dan ga je er zowel mentaal als fysiek aan onder door.
Toe ik hoorde over PGD kwam dit voor mij als een opluchting, ik heb dagen en soms nachten gezocht op internet over alle mogelijke informatie, uiteindelijk mijn GYN gebeld, maar die wilde er niks van weten en toen maar naar mijn huisarts, die heeft voor mij dezelfde dag nog alles in werking gesteld met het resultaat dat ik maandag 18 juli samen met mijn man de eerste onderzoeken en gesprekken zal hebben.
Ik ben echt stikzenuwachtig.
Ben jij al begonnen aan het traject of sta je ook nog helemaal aan het begin?
Volgens mij kan je niet prive contact opnemen, altans ik kan het niet vinden, en om alle persoonlijke gegevens hier op te zetten vind ik niet heel fijn.
Ik zit op een forum voor honden, waar wel prive berichtjes gestuurd kunnen worden.
Wellicht als je je daar aanmeldt, dan kunnen we mailadressen uitwisselen.
Ik ben mij -wegens een erfelijke ziekte bij mij- ook gaan oriënteren voor PGD, ook in het UMC (WKZ). Je mag contact met mij opnemen, weet niet of dat kan via dit forum? Ik vind het ook heel spannend allemaal en wik en weeg al tijden met mijn kinderwens, o.a. door die rotziekte vind ik dat heel moeilijk. Ik dacht altijd dat ik zelf degene was die uiteindelijk over wel of geen kind zou beslissen, nu lijkt het mijn ziekte te zijn die er over beslist en daar heb ik het enorm moeilijk mee...
Ik heb voor mezelf altijd heel stellig gezegd ik wil kinderen, maar ik wil niet die erfelijke "afwijking". Mijn vorige GYN heeft mij enkel de vlokkentest voor gehouden en ik was toen eigenlijk wel heel stellig door te zeggen:"als het niet goed blijkt te zijn, dan laat ik het weg halen". Maar dat was voor de tijd dat de kinderwens vorm ging aannemen en voordat we er echt klaar voor waren.
Nu denk ik bij me eigen: 1x de diagnose dat het niet goed is en het besluit om het weg te laten halen is wellicht haalbaar, maar een tweede, derde en wellicht vierde keer niet meer, dan ga je er zowel mentaal als fysiek aan onder door.
Toe ik hoorde over PGD kwam dit voor mij als een opluchting, ik heb dagen en soms nachten gezocht op internet over alle mogelijke informatie, uiteindelijk mijn GYN gebeld, maar die wilde er niks van weten en toen maar naar mijn huisarts, die heeft voor mij dezelfde dag nog alles in werking gesteld met het resultaat dat ik maandag 18 juli samen met mijn man de eerste onderzoeken en gesprekken zal hebben.
Ik ben echt stikzenuwachtig.
Ben jij al begonnen aan het traject of sta je ook nog helemaal aan het begin?
Volgens mij kan je niet prive contact opnemen, altans ik kan het niet vinden, en om alle persoonlijke gegevens hier op te zetten vind ik niet heel fijn.
Ik zit op een forum voor honden, waar wel prive berichtjes gestuurd kunnen worden.
Wellicht als je je daar aanmeldt, dan kunnen we mailadressen uitwisselen.
woensdag 13 juli 2011 om 10:53
PGD kan zeker een uitkomst zijn om die moeilijke beslissing om een zwangerschap te moeten laten afbreken te omzeilen. Anderzijds is de kans op een zwangerschap weer veel kleiner en er van uitgaande dat je gewoon normaal vruchtbaar bent, is de PGD behandeling ook weer heel belastend. Zeker wanneer je een ziekte hebt die hormoongevoelig is, waardoor je door de extra hormoonshots je eigen lichaam erg belast.
'Gewoon zwanger worden' en dan in week 10-11 tot een abortus moeten belissen is emotioneel weer veel moeilijker omdat je kindje zo ontzettend gewenst is... Lastig he...
Volgens mij kunnen we hier wel privéberichten uitwisselen als we elkaar allebei als vriend hebben toegevoegd. Heb je net een uitnodiging gestuurd. Omdat dit zo persoonlijk, emotioneel moeilijk en privacygevoelig is, vertel ik de rest liever per mail.
'Gewoon zwanger worden' en dan in week 10-11 tot een abortus moeten belissen is emotioneel weer veel moeilijker omdat je kindje zo ontzettend gewenst is... Lastig he...
Volgens mij kunnen we hier wel privéberichten uitwisselen als we elkaar allebei als vriend hebben toegevoegd. Heb je net een uitnodiging gestuurd. Omdat dit zo persoonlijk, emotioneel moeilijk en privacygevoelig is, vertel ik de rest liever per mail.
woensdag 13 juli 2011 om 15:02
quote:NYC schreef op 13 juli 2011 @ 14:25:
* Wacht... Heb je vriendschapsverzoekje ontvangen. Kwam in mijn mail. Heb je een pb gestuurd. Hoop dat die ook is aangekomen. Sorry, ben nog niet heel handig met het forum geloof ik! * Wat raar niks ontvangen. Ik ben hier nieuw, dus is voor mij ook nog zoeken hoor.
* Wacht... Heb je vriendschapsverzoekje ontvangen. Kwam in mijn mail. Heb je een pb gestuurd. Hoop dat die ook is aangekomen. Sorry, ben nog niet heel handig met het forum geloof ik! * Wat raar niks ontvangen. Ik ben hier nieuw, dus is voor mij ook nog zoeken hoor.
zondag 11 december 2011 om 22:02
Hallo Ikke, heb je al de intake gehad bij het UMC?
Wij komen er vanwegen een chromosoomtransocatie voor in aanmerking maar vind het allemaal veel te eng....
Zou fijn zijn als jij je ervaringen hier deelt...
Umakaruna, wat leuk dat het bij jullie doormiddels PGD gelukt is! Was het traject heel erg zwaar? En bij hoeveel pogingen is het gelukt als ik vragen mag?
Wij komen er vanwegen een chromosoomtransocatie voor in aanmerking maar vind het allemaal veel te eng....
Zou fijn zijn als jij je ervaringen hier deelt...
Umakaruna, wat leuk dat het bij jullie doormiddels PGD gelukt is! Was het traject heel erg zwaar? En bij hoeveel pogingen is het gelukt als ik vragen mag?
dinsdag 13 december 2011 om 19:55
quote:Nina28 schreef op 11 december 2011 @ 22:02:
Umakaruna, wat leuk dat het bij jullie doormiddels PGD gelukt is! Was het traject heel erg zwaar? En bij hoeveel pogingen is het gelukt als ik vragen mag?
Hoi Nina,
Bij de 4e poging... ontzettend blij dat het gelukt is!
Wat vind je precies eng? Heb je al een gesprek gehad? Wat houdt jullie aandoening in? Als je dat wil zeggen natuurlijk...
Het traject is zwaar. Mentaal vind ik het pittiger dan lichamelijk. Het steeds maar weer wachten en de spanning. Maar het is ook de moeite waard geweest voor ons. Je weet waar je het voor doet, je kiest hier niet zomaar voor en je krijgt ook zeker niet zomaar toestemming. Ik vond het de beste manier om mijn ziekte te voorkomen bij alle volgende generaties. Een vlokkentest en zwangerschapsafbreking had ik toen denk ik niet gekund... dit omdat er bij ons ook een kleine kans is op een zwangerschap die op natuurlijke wijze tot stand is gekomen. Maar voor een tweede denken we er wel iets anders over...
Groetjes en succes met keuzes maken...
Umakaruna, wat leuk dat het bij jullie doormiddels PGD gelukt is! Was het traject heel erg zwaar? En bij hoeveel pogingen is het gelukt als ik vragen mag?
Hoi Nina,
Bij de 4e poging... ontzettend blij dat het gelukt is!
Wat vind je precies eng? Heb je al een gesprek gehad? Wat houdt jullie aandoening in? Als je dat wil zeggen natuurlijk...
Het traject is zwaar. Mentaal vind ik het pittiger dan lichamelijk. Het steeds maar weer wachten en de spanning. Maar het is ook de moeite waard geweest voor ons. Je weet waar je het voor doet, je kiest hier niet zomaar voor en je krijgt ook zeker niet zomaar toestemming. Ik vond het de beste manier om mijn ziekte te voorkomen bij alle volgende generaties. Een vlokkentest en zwangerschapsafbreking had ik toen denk ik niet gekund... dit omdat er bij ons ook een kleine kans is op een zwangerschap die op natuurlijke wijze tot stand is gekomen. Maar voor een tweede denken we er wel iets anders over...
Groetjes en succes met keuzes maken...
