Kinderen
alle pijlers
Praten met dochter
vrijdag 31 augustus 2012 om 17:20
Ik heb een dochter van 4 die sinds april met heeeeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeel plezier naar de basisschool gaat. Denk ik.
Want ze wil niet echt met mij praten. Als ik vraag hoe het op school was dan antwoord dat ze het niet weet. Nou goed, geen paniek. Soms komen er geen verhalen, meestal helemaal niks.
Nu is er een paar dagen geleden een vriendinnetje komen spelen en er is iets in huis kapot gemaakt. Ik heb hierover willen praten met dochter en vriendinnetje, maar beiden zeiden van niks te weten. Ik ben wel een beetje boos geworden, maar ook dat maakte geen indruk. (ik heb ze betrapt bij het kapotmaken)
Nu heb ik toen vriendinnetje weg was nog eens geprobeerd te praten en gevraagd wat er nu gebeurd was, maar Mevroi wenste hierover niks te zeggen.
Gisteren bij het naar bed gaan een woedeaanval toen ik met haar de dag wilde doorspreken. (onschuldig gesprekje, "goh wat doe je nu op school, vind je het leuk? ")
Vandaag komt ze met een enorme bult en blauwe plek op haar hoofd thuis ( ik had haar opgehaald, maar zag het pas toen haar pony werd geknipt bij de kapper). En jawel; ze wenste er niks over te zeggen en ze ging mij zeker niet vertellen hoe ze aan die bult kwam.
Ik heb verder een leuk, lief, slim en grappig meisje, maar het begint me te vervelen dat ze helemaal niks aan mij verteld en ik ben bang dat ze, misschien in de toekomst bij serieuze zaken, mij niet in vertrouwen gaat nemen. Ik wil haar graag het gevoel geven dat ze altijd bij mij terechtkan.
Boos worden, zeggen dat ik het jammer vind, niks helpt. Ze praat gewoon niet met mij.
Ik heb verder geen ander kind of voorbeeld, misschien is dit heel normaal voor een vierjarige.
Hoe kan ik met haar praten of zorgen dat ze gewoon dingen tegen mij verteld? Of moet ik het maar gewoon laten?
Want ze wil niet echt met mij praten. Als ik vraag hoe het op school was dan antwoord dat ze het niet weet. Nou goed, geen paniek. Soms komen er geen verhalen, meestal helemaal niks.
Nu is er een paar dagen geleden een vriendinnetje komen spelen en er is iets in huis kapot gemaakt. Ik heb hierover willen praten met dochter en vriendinnetje, maar beiden zeiden van niks te weten. Ik ben wel een beetje boos geworden, maar ook dat maakte geen indruk. (ik heb ze betrapt bij het kapotmaken)
Nu heb ik toen vriendinnetje weg was nog eens geprobeerd te praten en gevraagd wat er nu gebeurd was, maar Mevroi wenste hierover niks te zeggen.
Gisteren bij het naar bed gaan een woedeaanval toen ik met haar de dag wilde doorspreken. (onschuldig gesprekje, "goh wat doe je nu op school, vind je het leuk? ")
Vandaag komt ze met een enorme bult en blauwe plek op haar hoofd thuis ( ik had haar opgehaald, maar zag het pas toen haar pony werd geknipt bij de kapper). En jawel; ze wenste er niks over te zeggen en ze ging mij zeker niet vertellen hoe ze aan die bult kwam.
Ik heb verder een leuk, lief, slim en grappig meisje, maar het begint me te vervelen dat ze helemaal niks aan mij verteld en ik ben bang dat ze, misschien in de toekomst bij serieuze zaken, mij niet in vertrouwen gaat nemen. Ik wil haar graag het gevoel geven dat ze altijd bij mij terechtkan.
Boos worden, zeggen dat ik het jammer vind, niks helpt. Ze praat gewoon niet met mij.
Ik heb verder geen ander kind of voorbeeld, misschien is dit heel normaal voor een vierjarige.
Hoe kan ik met haar praten of zorgen dat ze gewoon dingen tegen mij verteld? Of moet ik het maar gewoon laten?
vrijdag 31 augustus 2012 om 18:46
Joh, die van mij is 10 en nog steeds krijg ik amper iets te horen over school. Gerichte vragen, open vragen, gesloten vragen, malle vragen, haalt allemaal niks uit hier.
Alhoewel... tegenwoordig krijg ik wel een standaard antwoord op mijn vraag wat hij op school gedaan heeft vandaag:"Oh, het gebruikelijke, rekenen, taal, spelling..." En dat met een grote grijns, hij wéét inmiddels dat hij me daarmee op de kast krijgt
Hoe bloedirritant ook, het schijnt er bij te horen. Ik vraag het om interesse te tonen maar heb me er bij neergelegd dat een antwoord waar IK iets mee kan, niet gaat komen. Het zij zo. Ik ga maar braaf naar alle gesprekken en avondjes op school, dan hoor ik tenminste nog iets
Alhoewel... tegenwoordig krijg ik wel een standaard antwoord op mijn vraag wat hij op school gedaan heeft vandaag:"Oh, het gebruikelijke, rekenen, taal, spelling..." En dat met een grote grijns, hij wéét inmiddels dat hij me daarmee op de kast krijgt
Hoe bloedirritant ook, het schijnt er bij te horen. Ik vraag het om interesse te tonen maar heb me er bij neergelegd dat een antwoord waar IK iets mee kan, niet gaat komen. Het zij zo. Ik ga maar braaf naar alle gesprekken en avondjes op school, dan hoor ik tenminste nog iets
vrijdag 31 augustus 2012 om 18:49
Ze maken natuurlijk ook veel mee op zo'n dag en voor een kleuter is dat best lastig om daar iets uit te pikken en dat vertellen of om een samenvatting te geven van de dag.
Als mijn kinderen het antwoord geven op wat ze hebben gedaan die dag: 'weet ik niet' of 'niets' Dan zeg ik vaak: 'oh, dus jullie hebben de hele dag (ochtend of middag) op jullie stoel voor je uit zitten staren'? Meestal komen de verhalen dan wel.
Als mijn kinderen het antwoord geven op wat ze hebben gedaan die dag: 'weet ik niet' of 'niets' Dan zeg ik vaak: 'oh, dus jullie hebben de hele dag (ochtend of middag) op jullie stoel voor je uit zitten staren'? Meestal komen de verhalen dan wel.
vrijdag 31 augustus 2012 om 19:03
vrijdag 31 augustus 2012 om 19:14
Ik heb 2 broertjes die naar de basisschool gaan ( groep 5/6 en 8) en die willen ook nooit praten over hoe het op school gaat. Als je ze er naar vraagt komt er vaak geen woord uit en anders hooguit 'goed'. Misschien is t de leeftijd. Bulten en blauweplekken maken t wel war zorgwekkender. Misschien druft ze t niet te vertellen, schaamte. Maar het fenomeen niks vertellen is niet vreemd bij kinderen
vrijdag 31 augustus 2012 om 19:18
vrijdag 31 augustus 2012 om 19:22
Antwoord van mijn oudste was ook altijd: "dat weet ik allemaal niet meer hoor." Wat hielp was tijdens het wegbrengen goed rondkijken in de klas en daar gericht vragen over stellen.
Nu zit hij in groep 3 en krijg ik enthousiaste verhalen over de woorden die hij leert. Waar hij echt enthousiast over is vertelt hij dus wel over. Was de vorige jaren ook zo. Als er een themaweek was en wat meer uitdaging kwamen de verhalen vanzelf.
Jongste is nu net begonnen op school en die vertelt uit zichzelf al veel meer wat hij gedaan heeft. Hoeveel keer hij gehuild heeft, hoeveel keer ze buitengespeeld hebben, over liedjes die ze gezongen hebben etc. Erg leuk!
Nu zit hij in groep 3 en krijg ik enthousiaste verhalen over de woorden die hij leert. Waar hij echt enthousiast over is vertelt hij dus wel over. Was de vorige jaren ook zo. Als er een themaweek was en wat meer uitdaging kwamen de verhalen vanzelf.
Jongste is nu net begonnen op school en die vertelt uit zichzelf al veel meer wat hij gedaan heeft. Hoeveel keer hij gehuild heeft, hoeveel keer ze buitengespeeld hebben, over liedjes die ze gezongen hebben etc. Erg leuk!
vrijdag 31 augustus 2012 om 19:37
Herkenbaar. Mijn oudste zegt altijd hetzelfde op de vraag hoe het op school was; "oh wel goed" meer niet.
Ik heb geleerd juist niet door te vragen op die momenten. Laat ze maar even. Soms laten ze dan wat los tijdens het avondeten waar ze over gewerkt hebben. En anders is het jammer voor mama.
Als ze echt ergens mee zitten komen ze wel. Dan is het opeens als je het niet verwacht; mam, X zei iets stoms tegen me" En dan vraag ik door.
Ik heb geleerd juist niet door te vragen op die momenten. Laat ze maar even. Soms laten ze dan wat los tijdens het avondeten waar ze over gewerkt hebben. En anders is het jammer voor mama.
Als ze echt ergens mee zitten komen ze wel. Dan is het opeens als je het niet verwacht; mam, X zei iets stoms tegen me" En dan vraag ik door.
vrijdag 31 augustus 2012 om 19:37
Ik snap dat je er zorgen over hebt. Er kunnen heel veel redenen zijn waarom ze weinig verteld. Soms kun je haar misschien helpen, soms moet je het misschien gewoon accepteren. Onderstaand mijn verhaal, misschien heb je er iets aan.
Jongste hier vertelde ook niks, niet hier, niet op school, nergens niet. Simpelweg omdat hij de verbale vermogens niet bezat om een verhaal te vertellen. Bij het aanhoren van de verhalen van grote broer en zus, zakte hem de moed helemaal in de schoenen. Die waren verbaal erg sterk, evenals zijn ouders en de rest van de familie, wij snappen ook nog steeds niet waarom hij dat niet heeft. Hij heeft logopedie gehad en op advies van deze had zoon een 'heen en weer schriftje'. Beetje net als op het kdv. Op die manier wist ik precies wat er op school gebeurd was en kon hem dus heel gericht vragen stellen. Dit heeft er toe bijgedragn dat hij iets meer vertelt, maar dan wel één op één. Dus zeker niet met broer en zus erbij.
Jongste hier vertelde ook niks, niet hier, niet op school, nergens niet. Simpelweg omdat hij de verbale vermogens niet bezat om een verhaal te vertellen. Bij het aanhoren van de verhalen van grote broer en zus, zakte hem de moed helemaal in de schoenen. Die waren verbaal erg sterk, evenals zijn ouders en de rest van de familie, wij snappen ook nog steeds niet waarom hij dat niet heeft. Hij heeft logopedie gehad en op advies van deze had zoon een 'heen en weer schriftje'. Beetje net als op het kdv. Op die manier wist ik precies wat er op school gebeurd was en kon hem dus heel gericht vragen stellen. Dit heeft er toe bijgedragn dat hij iets meer vertelt, maar dan wel één op één. Dus zeker niet met broer en zus erbij.
vrijdag 31 augustus 2012 om 19:42
Gaat vanzelf over, mijn kinderen zeiden ook nooit veel over school, idd alleen met gerichte vragen (volgens mij vatten ze het anders ook vaak op als een vraag of er iets bijzonders is gebeurd). Sinds ze zijn gaan puberen kletsen ze de oren van mijn hoofd, zelfs de oudste die allang puber af is. Denk nog wel eens met heimwee terug hoe rustig ze waren
vrijdag 31 augustus 2012 om 19:44
quote:Nastik schreef op 31 augustus 2012 @ 17:59:
"Een gehaktbal aan het kleien."
Mensen, ik heb nog nooit zoveel woorden over school gehoord.
Ik vraag ook gericht, soms neem ik hem dan mee met de dag, zoals: je begon in de bouwhoek, ging je daarna in de kring of mocht je kiezen? En heb je nog met **** iets gemaakt? Had je een lekkere boterham met overblijven? Heb je nog een werkje gedaan (verplichte dingen zijn dat). Met wie dan? Wat moest je doen? etcetc Doe ik niet elke dag hoor, zo af en toe eens.
Mijn oudste vertelde altijd alles, maar mijn middelste vertelt ook zeer weinig. Maar met bovenstaande tactiek krijg ik er af en toe nog wel wat uit.
"Een gehaktbal aan het kleien."
Mensen, ik heb nog nooit zoveel woorden over school gehoord.
Ik vraag ook gericht, soms neem ik hem dan mee met de dag, zoals: je begon in de bouwhoek, ging je daarna in de kring of mocht je kiezen? En heb je nog met **** iets gemaakt? Had je een lekkere boterham met overblijven? Heb je nog een werkje gedaan (verplichte dingen zijn dat). Met wie dan? Wat moest je doen? etcetc Doe ik niet elke dag hoor, zo af en toe eens.
Mijn oudste vertelde altijd alles, maar mijn middelste vertelt ook zeer weinig. Maar met bovenstaande tactiek krijg ik er af en toe nog wel wat uit.