Slaapproblemen dochter
vrijdag 30 augustus 2019 om 07:34
Mijn dochter van 3,5 heeft volgens mij serieuze slaapproblemen.
Ze heeft sinds haar geboorte misschien in totaal 10 nachten door geslapen.
Als baby was het slapen al erg moeizaam, heb uren gelopen en gewiegd. Dat vond ik toen prima om te doen omdat ze een baby was.
Toen ze groter werd waren mijn man en ik wel een beetje klaar met dat rondlopen elke avond/nacht. Op advies van CB de 10 min methode gedaan, na een week gaf ze daar aan toe en kon eindelijk zelf inslapen. Als ze dan nachts wakker werd, dan gingen we met haar in de stoel zitten totdat ze weer moe was. Was dat eerst een kwartier later werd dat 1,5 uur. Op advies van CB beneden in camping bed gelegd en maar laten krijsen. Dat hebben we gedaan, omdat we zo verschrikkelijk moe waren en alles daar onder begon te lijden. We hebben nog een zoon die hierdoor ook steeds minder aandacht kreeg.
Op een gegeven moment ging het heel goed, zelf inslapen en snachts als ze wakker werd gaf ze ook toe aan het camping bedje.
Er was weer rust eindelijk.
Besloten om voor een 3e kindje te gaan, tijdens de zwangerschap wou ze niet meer in het camping bedje slapen. We dachten prima komt door de zwangerschap, en ze moet ook maar weer in haar eigen bed liggen nachts. Hebben we een matras gekocht voor naast haar bed, en daar ging mijn man op slapen als ze wakker werd. Ze viel dan altijd snel weer in slaap. Mijn man heeft daar bijna elke nacht 1,5 jaar geslapen, totdat hij serieuze rugklachten kreeg. Dochter uitgelegd dat het nu klaar is met het matras, dat papa weer in zijn eigen bed wil slapen en dat als ze wakker word wij in de stoel naast haar bed komen zitten.
Nu is ze bijna elke nacht wakker, meestal wel 2 uren lang. Ze gaat gewoon niet slapen. We vragen haar of ze het warm of koud heeft, honger dorst enz maar dat is er allemaal niet zegt ze.
Het breekt ons echt op, elke nacht is ze wakker en als zij slaapt wordt de baby wakker. Het is echt slopend.
We gaan elke dag naar buiten, ze speelt met andere kindjes, genoeg activiteiten dus waar ze moe van kan worden.
Over haar karakter, de mensen om ons heen zien haar als een pittig kind. Dat is ze ook. Ze eist alle aandacht op. Altijd al gedaan. Haar grote broer en de baby worden weggecijferd omdat ze altijd zo aan het krijsen is. Ja ook overdag huilt en zeurt ze veel. Onze zoon is bang voor haar en geeft steeds maar toe aan wat ze wil zodat ze op houdt met huilen. Soms denk ik dat ze een stoornis heeft, autisme oid. Toen ze geboren werd huilde ze veel, ik vroeg nog aan de verloskundige of dat normaal was, volgens haar wel. Het huilen is er alleen nog steeds..
Vannacht was het weer raak, we zitten er over na te denken om naar de huisarts te gaan. Is dat overdreven? Zijn er meer ouders met deze ervaringen? Ik sta open voor alle tips, ook op alternatief vlak.
Ze heeft sinds haar geboorte misschien in totaal 10 nachten door geslapen.
Als baby was het slapen al erg moeizaam, heb uren gelopen en gewiegd. Dat vond ik toen prima om te doen omdat ze een baby was.
Toen ze groter werd waren mijn man en ik wel een beetje klaar met dat rondlopen elke avond/nacht. Op advies van CB de 10 min methode gedaan, na een week gaf ze daar aan toe en kon eindelijk zelf inslapen. Als ze dan nachts wakker werd, dan gingen we met haar in de stoel zitten totdat ze weer moe was. Was dat eerst een kwartier later werd dat 1,5 uur. Op advies van CB beneden in camping bed gelegd en maar laten krijsen. Dat hebben we gedaan, omdat we zo verschrikkelijk moe waren en alles daar onder begon te lijden. We hebben nog een zoon die hierdoor ook steeds minder aandacht kreeg.
Op een gegeven moment ging het heel goed, zelf inslapen en snachts als ze wakker werd gaf ze ook toe aan het camping bedje.
Er was weer rust eindelijk.
Besloten om voor een 3e kindje te gaan, tijdens de zwangerschap wou ze niet meer in het camping bedje slapen. We dachten prima komt door de zwangerschap, en ze moet ook maar weer in haar eigen bed liggen nachts. Hebben we een matras gekocht voor naast haar bed, en daar ging mijn man op slapen als ze wakker werd. Ze viel dan altijd snel weer in slaap. Mijn man heeft daar bijna elke nacht 1,5 jaar geslapen, totdat hij serieuze rugklachten kreeg. Dochter uitgelegd dat het nu klaar is met het matras, dat papa weer in zijn eigen bed wil slapen en dat als ze wakker word wij in de stoel naast haar bed komen zitten.
Nu is ze bijna elke nacht wakker, meestal wel 2 uren lang. Ze gaat gewoon niet slapen. We vragen haar of ze het warm of koud heeft, honger dorst enz maar dat is er allemaal niet zegt ze.
Het breekt ons echt op, elke nacht is ze wakker en als zij slaapt wordt de baby wakker. Het is echt slopend.
We gaan elke dag naar buiten, ze speelt met andere kindjes, genoeg activiteiten dus waar ze moe van kan worden.
Over haar karakter, de mensen om ons heen zien haar als een pittig kind. Dat is ze ook. Ze eist alle aandacht op. Altijd al gedaan. Haar grote broer en de baby worden weggecijferd omdat ze altijd zo aan het krijsen is. Ja ook overdag huilt en zeurt ze veel. Onze zoon is bang voor haar en geeft steeds maar toe aan wat ze wil zodat ze op houdt met huilen. Soms denk ik dat ze een stoornis heeft, autisme oid. Toen ze geboren werd huilde ze veel, ik vroeg nog aan de verloskundige of dat normaal was, volgens haar wel. Het huilen is er alleen nog steeds..
Vannacht was het weer raak, we zitten er over na te denken om naar de huisarts te gaan. Is dat overdreven? Zijn er meer ouders met deze ervaringen? Ik sta open voor alle tips, ook op alternatief vlak.
vrijdag 30 augustus 2019 om 10:03
En als ze tussen jullie in ligt, of op een matrasje naast jullie bed? Wil ze dan wel slapen? Omdat het beter ging toen je man er naast sliep.
Dochter (net 3) wordt regelmatig nog wakker s nachts. Onze nachtrust is vrij heilig en als ze tussen ons in ligt draait ze twee keer om en slaapt en wij ook. In d’r eigen bed ook wel eens blijft het zo een uur drama. Dat is het me s nachts niet waard.
Dochter (net 3) wordt regelmatig nog wakker s nachts. Onze nachtrust is vrij heilig en als ze tussen ons in ligt draait ze twee keer om en slaapt en wij ook. In d’r eigen bed ook wel eens blijft het zo een uur drama. Dat is het me s nachts niet waard.
vrijdag 30 augustus 2019 om 10:06
Wat pittig
Een bezoekje huisarts zou ik inmiddels wel in de planning zetten.
Of misschien eerst met jullie tweeën en daarna een consult met dochter erbij? Zodat jullie niet alles uit de doeken hoeven te doen terwijl dochter jullie kan horen.
Slaapt ze wel bij jullie in bed? Op jullie kamer?
Mijn slaap is me heilig dus ik zou alles aangrijpen en zeker geen uren naast haar bed gaan zitten. Dan maar bij ons
En een andere tip: eerst zorgen voor je eigen comfort. Waarom wel een matras kopen maar niet een bed+lattenbodem via Marktplaats zodat je in elk geval goed slaapt en geen serieuze rugpijn krijgt.
Succes & sterkte.
Hopelijk wordt het snel beter
Een bezoekje huisarts zou ik inmiddels wel in de planning zetten.
Of misschien eerst met jullie tweeën en daarna een consult met dochter erbij? Zodat jullie niet alles uit de doeken hoeven te doen terwijl dochter jullie kan horen.
Slaapt ze wel bij jullie in bed? Op jullie kamer?
Mijn slaap is me heilig dus ik zou alles aangrijpen en zeker geen uren naast haar bed gaan zitten. Dan maar bij ons
En een andere tip: eerst zorgen voor je eigen comfort. Waarom wel een matras kopen maar niet een bed+lattenbodem via Marktplaats zodat je in elk geval goed slaapt en geen serieuze rugpijn krijgt.
Succes & sterkte.
Hopelijk wordt het snel beter
vrijdag 30 augustus 2019 om 10:07
hier net zo als meme86. dochter werd ook heel vaak wakker en kwam zelf tussen ons in liggen en sliep dan meteen verder terwijl ze anders echt nog lange tijd wakker was. nu zoon is ook een slechte slaper om alleen te slapen en nu kruipen ze vaak samen om verder te slapen als er 1tje wakker wordt en hebben wij geen extra gast in ons bed
vrijdag 30 augustus 2019 om 10:18
Ik zou ook een bezoekje brengen aan de huisarts. Maar ook aan een fysio die gespecialiseerd is in prikkelverwerking. Daar hoor ik hele goede dingen over; iets met sensorische integratie. Vooral omdat je autische kenmerken bij je kindje ziet.
Evt Even vragen op zo'n fb groep in de omgeving of ze een goede kennen. Fysio hoeft niet via de huisarts. En meeste huisartsen zijn ook niet zo thuis in prikkelverwerkingsproblemen.
Slaapt ze nog overdag? Het kan ook zijn dat het slaapje overdag op het verkeerde moment valt waardoor ze wakker wordt. Of dat ze juist een slaapje overdag nodig heeft. Een slaapcoach kan je daarbij helpen. Er zijn ook slaapcoaches voor oudere kinderen
Daarnaast zou je een verwijzing naar een slaapcentrum (bv heeze) kunnen vragen.
Er is een fb groep 'nachtouders van nu' zitten allemaal ouders met niet slapende kinderen. Wel meer baby's maar zeker ook oudere kinderen.
Sterkte!
Evt Even vragen op zo'n fb groep in de omgeving of ze een goede kennen. Fysio hoeft niet via de huisarts. En meeste huisartsen zijn ook niet zo thuis in prikkelverwerkingsproblemen.
Slaapt ze nog overdag? Het kan ook zijn dat het slaapje overdag op het verkeerde moment valt waardoor ze wakker wordt. Of dat ze juist een slaapje overdag nodig heeft. Een slaapcoach kan je daarbij helpen. Er zijn ook slaapcoaches voor oudere kinderen
Daarnaast zou je een verwijzing naar een slaapcentrum (bv heeze) kunnen vragen.
Er is een fb groep 'nachtouders van nu' zitten allemaal ouders met niet slapende kinderen. Wel meer baby's maar zeker ook oudere kinderen.
Sterkte!
vrijdag 30 augustus 2019 om 10:19
Als ze jullie nabijheid nodig heeft om te kunnen slapen laat haar dan bij jullie slapen. Met name jongste werd hier 's nachts nog wel eens wakker. Hij kwam dan uit zichzelf bij ons, dus ik liet hem dan even bij ons in bed liggen. Soms wilde hij na een poosje weer in zijn eigen bed, soms bleef hij de rest van de nacht bij ons liggen. Dat scheelt voor de nachten een hoop frustratie. Overigens, hij is nu 7 en hij komt zelden nog.
Ik heb ook altijd aan hem aangegeven dat hij niet perse hoefde te slapen, maar dat hij wel uit moest rusten of op zijn kamer moest blijven (dat was dan in de avond).
Voor de problemen overdag, zij hoeft idd niet alle aandacht naar zich toe te trekken. Dat zul je toch aan moeten pakken. Onze jongste was ook zo'n pittig kind. Ondernemend (liep altijd weg), veel te bang om iets te missen, dus vooral doorgaan tot het gaatje, wat dan weer gepaard gaat met veel boosheid en frustratie. Onlangs zijn we erachter gekomen dat hij hooggevoelig met een sterke wil is.
Wij hebben veel gehad aan speltherapie. Daarvoor heb ik de huisarts een verwijzing gevraagd, want dan wordt het (bij ons tenminste) vergoed door de gemeente. En anders is het eventueel via de aanvullende zorgverzekering.
Ik heb ook altijd aan hem aangegeven dat hij niet perse hoefde te slapen, maar dat hij wel uit moest rusten of op zijn kamer moest blijven (dat was dan in de avond).
Voor de problemen overdag, zij hoeft idd niet alle aandacht naar zich toe te trekken. Dat zul je toch aan moeten pakken. Onze jongste was ook zo'n pittig kind. Ondernemend (liep altijd weg), veel te bang om iets te missen, dus vooral doorgaan tot het gaatje, wat dan weer gepaard gaat met veel boosheid en frustratie. Onlangs zijn we erachter gekomen dat hij hooggevoelig met een sterke wil is.
Wij hebben veel gehad aan speltherapie. Daarvoor heb ik de huisarts een verwijzing gevraagd, want dan wordt het (bij ons tenminste) vergoed door de gemeente. En anders is het eventueel via de aanvullende zorgverzekering.
vrijdag 30 augustus 2019 om 10:24
Laten we er even vanuit gaan dat er niets mis is. Er vallen me een paar dingen op.
Broertje is bang voor haar en geeft toe zodat het krijsen stopt. Jullie doen braaf vanalles en nogwat zodat het krijsen stopt. Kortom: eigenlijk leer je haar nu dat krijsen ervoor zorgt dat je gedaan krijgt wat je wilt. Jullie hele leven draait om één kleutertje. Als je dat kunt doorbreken ben je een heel eind.
Tijd voor een gesprekje met de jongedame. Houd het heel kort en heel duidelijk maar wel op tijd en herhaal het een aantal keren. Bedenk daarbij vooraf wat je eigenlijk wilt en hoe. Je hoeft niet persé hetzelfde te doen als je man, maar jullie moeten wel consequent volhouden.
Als voorbeeldje:
Vanavond slaap jij in je eigen bed en daar blijf je totdat wij zeggen dat het tijd is om op te staan.
Als het bedtijd is, vaste riedeltje afwerken en na het verhaaltje welterusten zeggen.
Die tien-minutenmethode is prima. Je kunt er ook voor kiezen om te zeggen dat je boven blijft (zorg dan dat ze je kan horen, poets de badkamer of strijk op de overloop). Laat je niet van de wijs brengen maar blijf heel consequent elke keer weer op een blije toon zeggen dat zij lekker moet gaan slapen, welterusten schat.
Een kindje in een campingbedje beneden zetten zou mijn eerste advies niet zijn op zo´n jonge leeftijd, je wilt dat ze zelf gaat slapen maar tegelijkertijd moet je ook bevestigen dat je er altijd voor ze zult zijn als er iets is. Het zou mij niet verbazen als een deel van de problemen juist hierdoor zijn ontstaan.
Wat betreft het krijsen overdag. Ga er niet op in, als je eenmaal nee gezegd hebt, houd het dan bij nee. Vandaag krijst ze een uur, morgen anderhalf.
Vrienden zeiden tegen me: maar dan krijst ie dalijk drie dágen. Nou, ik zou zo zeggen, doe je best maar. Maar dan breekt ie de deurklinken af. Dan zet je er naderhand nieuwe op. We zijn vier weken verder en het gekrijs is inmiddels gestopt. Daarmee is het nog steeds een pittig kereltje hoor, zo eentje die je meeneemt en dan zorgt dat je drie sets schone kleren bij je hebt omdat langer dan vijf seconden stil zitten echt teveel gevraagd is.
Maar in opvoedland geldt vooral ´pick your battles´.
Eén ding. Als je consequent nee zegt, blijf dan ook consequent met ja. Als je beloofd hebt om morgen naar de speeltuin te gaan, zet dat dan niet in als straf door niet te gaan. Nee is nee. Anderom zou hetzelfde moeten gelden. Voordeel: met name autistische kinderen houden van duidelijkheid.
Broertje is bang voor haar en geeft toe zodat het krijsen stopt. Jullie doen braaf vanalles en nogwat zodat het krijsen stopt. Kortom: eigenlijk leer je haar nu dat krijsen ervoor zorgt dat je gedaan krijgt wat je wilt. Jullie hele leven draait om één kleutertje. Als je dat kunt doorbreken ben je een heel eind.
Tijd voor een gesprekje met de jongedame. Houd het heel kort en heel duidelijk maar wel op tijd en herhaal het een aantal keren. Bedenk daarbij vooraf wat je eigenlijk wilt en hoe. Je hoeft niet persé hetzelfde te doen als je man, maar jullie moeten wel consequent volhouden.
Als voorbeeldje:
Vanavond slaap jij in je eigen bed en daar blijf je totdat wij zeggen dat het tijd is om op te staan.
Als het bedtijd is, vaste riedeltje afwerken en na het verhaaltje welterusten zeggen.
Die tien-minutenmethode is prima. Je kunt er ook voor kiezen om te zeggen dat je boven blijft (zorg dan dat ze je kan horen, poets de badkamer of strijk op de overloop). Laat je niet van de wijs brengen maar blijf heel consequent elke keer weer op een blije toon zeggen dat zij lekker moet gaan slapen, welterusten schat.
Een kindje in een campingbedje beneden zetten zou mijn eerste advies niet zijn op zo´n jonge leeftijd, je wilt dat ze zelf gaat slapen maar tegelijkertijd moet je ook bevestigen dat je er altijd voor ze zult zijn als er iets is. Het zou mij niet verbazen als een deel van de problemen juist hierdoor zijn ontstaan.
Wat betreft het krijsen overdag. Ga er niet op in, als je eenmaal nee gezegd hebt, houd het dan bij nee. Vandaag krijst ze een uur, morgen anderhalf.
Vrienden zeiden tegen me: maar dan krijst ie dalijk drie dágen. Nou, ik zou zo zeggen, doe je best maar. Maar dan breekt ie de deurklinken af. Dan zet je er naderhand nieuwe op. We zijn vier weken verder en het gekrijs is inmiddels gestopt. Daarmee is het nog steeds een pittig kereltje hoor, zo eentje die je meeneemt en dan zorgt dat je drie sets schone kleren bij je hebt omdat langer dan vijf seconden stil zitten echt teveel gevraagd is.
Maar in opvoedland geldt vooral ´pick your battles´.
Eén ding. Als je consequent nee zegt, blijf dan ook consequent met ja. Als je beloofd hebt om morgen naar de speeltuin te gaan, zet dat dan niet in als straf door niet te gaan. Nee is nee. Anderom zou hetzelfde moeten gelden. Voordeel: met name autistische kinderen houden van duidelijkheid.
ceylon wijzigde dit bericht op 30-08-2019 10:27
3.18% gewijzigd
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
vrijdag 30 augustus 2019 om 10:26
Ik vind het niet zo vreemd dat een kind dat uren lang alleen in een campingbedje heeft moeten krijsen midden in de nacht niet zo gek is op slapen, eerlijk gezegd. Dat advies van het cb zou ik nooit opgevolgd hebben (en ja, ik heb ervaring met een kind dat ‘s nachts uren wakker was terwijl er nog een kind in huis was en we allebei een baan hadden, dus ik weet dat dat zwaar is). Al pogingen gedaan haar vertrouwen terug te winnen?
eze wijzigde dit bericht op 30-08-2019 10:39
0.23% gewijzigd
vrijdag 30 augustus 2019 om 10:30
Och hoe durft ze, wist ze niet dat je als moeder zijnde je kinderen he-le-maal fantastisch moet vinden??
Hou toch op, kinderen zijn gewoon mensen, net zoals jij en ik. Sommige zijn makkelijk in omgang, andere minder. Zoiets uitspreken of bespreken maakt je niet incapabel als moeder. Dus waarom is het zo raar dat TO nog twee kinderen heeft gekregen??
diediear wijzigde dit bericht op 30-08-2019 10:32
3.87% gewijzigd
vrijdag 30 augustus 2019 om 10:38
Eens. En ook zelf ervaring met een soortgelijke situatie.Eze schreef: ↑30-08-2019 10:26Ik vind het niet zo vreemd dat een kind dat uren lang alleen in een campingbedje heeft moeten krijsen midden in de nacht niet zo gek is op slapen, eerlijk gezegd. Dat advies van het cb zou ik nooit opgevolgd hebben (en ja, ik heb ervaring met een kind dat ‘s nachts uren wakker was terwijl er nog een kind in huis was en we allebei een baan hadden, dus ik weet dat dat zwaar is). Al pogingen gedaan haar vertrouwen terug te winnen.
Ook begrijp ik niet zo goed dat er een derde kind kwam terwijl jullie er eigenlijk de energie niet voor hadden.
Maar hoe nu verder? Vraag eens aan je dochter wat ze nodig heeft ´s nachts. Een muziekje, lampje aan, favoriete knuffel?
Wil ze echt bij jullie zijn, is een groot bed zodat een van jullie ernaast kunnen kruipen ipv op een stoel zitten een optie?
Of haar een tijdje bij jullie op de slaapkamer laten slapen, bv een matrasje naast jullie bed?
Ze moet vertrouwen in jullie en zichzelf krijgen om weer alleen te kunnen slapen.
Overdag zou ik wel redelijk streng zijn en het krijsen negeren.
vrijdag 30 augustus 2019 om 10:39
Wauw waarom heeft je man 1,5 jaar naast haar geslapen????
Ceylon heeft gelijk hoor! Ze heeft door dat huilen en zeuren werkt, aan jullie de schone taak om dit te doorbreken.
Nee is nee en ja is ja.
Als je bezig bent met zoon, dan ben je niet bezig met haar, dat kan je ook benoemen door gewoon op een rustige toon te zeggen; ik ben even met je broer in gesprek en straks kom ik naar jou. Daarna negeer je haar volledig en ben je er voor je zoon.
Waarschijnlijk gaat ze of janken, gillen, de boel afbreken... niet reageren!
Slapen net zo! Je komt niet je bed uit tot 7 uur en je gaat niet roepen.
Ceylon heeft gelijk hoor! Ze heeft door dat huilen en zeuren werkt, aan jullie de schone taak om dit te doorbreken.
Nee is nee en ja is ja.
Als je bezig bent met zoon, dan ben je niet bezig met haar, dat kan je ook benoemen door gewoon op een rustige toon te zeggen; ik ben even met je broer in gesprek en straks kom ik naar jou. Daarna negeer je haar volledig en ben je er voor je zoon.
Waarschijnlijk gaat ze of janken, gillen, de boel afbreken... niet reageren!
Slapen net zo! Je komt niet je bed uit tot 7 uur en je gaat niet roepen.
vrijdag 30 augustus 2019 om 10:44
Dit dus. Beide dochters werden regelmatig wakker en we namen ze dan tussen ons in en sliepen allemaal verder. Ik had ook het idee dat ze dan weer door leerden slapen voor een poosje. De jongste is nu 7 en is nog wel minimaal 1 keer per week wakker 's nachts. Omdat ze te groot is om tussen ons in te liggen verkast 1 van ons dan naar haar bed.Meme86 schreef: ↑30-08-2019 10:03En als ze tussen jullie in ligt, of op een matrasje naast jullie bed? Wil ze dan wel slapen? Omdat het beter ging toen je man er naast sliep.
Dochter (net 3) wordt regelmatig nog wakker s nachts. Onze nachtrust is vrij heilig en als ze tussen ons in ligt draait ze twee keer om en slaapt en wij ook. In d’r eigen bed ook wel eens blijft het zo een uur drama. Dat is het me s nachts niet waard.
vrijdag 30 augustus 2019 om 10:50
Dit lijkt mij heel goed adviesCeylon schreef: ↑30-08-2019 10:24Laten we er even vanuit gaan dat er niets mis is. Er vallen me een paar dingen op.
Broertje is bang voor haar en geeft toe zodat het krijsen stopt. Jullie doen braaf vanalles en nogwat zodat het krijsen stopt. Kortom: eigenlijk leer je haar nu dat krijsen ervoor zorgt dat je gedaan krijgt wat je wilt. Jullie hele leven draait om één kleutertje. Als je dat kunt doorbreken ben je een heel eind.
Tijd voor een gesprekje met de jongedame. Houd het heel kort en heel duidelijk maar wel op tijd en herhaal het een aantal keren. Bedenk daarbij vooraf wat je eigenlijk wilt en hoe. Je hoeft niet persé hetzelfde te doen als je man, maar jullie moeten wel consequent volhouden.
Als voorbeeldje:
Vanavond slaap jij in je eigen bed en daar blijf je totdat wij zeggen dat het tijd is om op te staan.
Als het bedtijd is, vaste riedeltje afwerken en na het verhaaltje welterusten zeggen.
Die tien-minutenmethode is prima. Je kunt er ook voor kiezen om te zeggen dat je boven blijft (zorg dan dat ze je kan horen, poets de badkamer of strijk op de overloop). Laat je niet van de wijs brengen maar blijf heel consequent elke keer weer op een blije toon zeggen dat zij lekker moet gaan slapen, welterusten schat.
Een kindje in een campingbedje beneden zetten zou mijn eerste advies niet zijn op zo´n jonge leeftijd, je wilt dat ze zelf gaat slapen maar tegelijkertijd moet je ook bevestigen dat je er altijd voor ze zult zijn als er iets is. Het zou mij niet verbazen als een deel van de problemen juist hierdoor zijn ontstaan.
Wat betreft het krijsen overdag. Ga er niet op in, als je eenmaal nee gezegd hebt, houd het dan bij nee. Vandaag krijst ze een uur, morgen anderhalf.
Vrienden zeiden tegen me: maar dan krijst ie dalijk drie dágen. Nou, ik zou zo zeggen, doe je best maar. Maar dan breekt ie de deurklinken af. Dan zet je er naderhand nieuwe op. We zijn vier weken verder en het gekrijs is inmiddels gestopt. Daarmee is het nog steeds een pittig kereltje hoor, zo eentje die je meeneemt en dan zorgt dat je drie sets schone kleren bij je hebt omdat langer dan vijf seconden stil zitten echt teveel gevraagd is.
Maar in opvoedland geldt vooral ´pick your battles´.
Eén ding. Als je consequent nee zegt, blijf dan ook consequent met ja. Als je beloofd hebt om morgen naar de speeltuin te gaan, zet dat dan niet in als straf door niet te gaan. Nee is nee. Anderom zou hetzelfde moeten gelden. Voordeel: met name autistische kinderen houden van duidelijkheid.
vrijdag 30 augustus 2019 om 11:57
Ook al eens geprobeerd om haar in ons bed te leggen maar dan gaat ze echt niet slapen, blijft draaien en praten. Als dat de oplossing was geweest had ik haar met alle liefde bij ons in bed genomenMeme86 schreef: ↑30-08-2019 10:03En als ze tussen jullie in ligt, of op een matrasje naast jullie bed? Wil ze dan wel slapen? Omdat het beter ging toen je man er naast sliep.
Dochter (net 3) wordt regelmatig nog wakker s nachts. Onze nachtrust is vrij heilig en als ze tussen ons in ligt draait ze twee keer om en slaapt en wij ook. In d’r eigen bed ook wel eens blijft het zo een uur drama. Dat is het me s nachts niet waard.
vrijdag 30 augustus 2019 om 12:00
Dankjewel voor de tips! Ik zal eens de facebook groepen opzoeken.Rilena schreef: ↑30-08-2019 10:18Ik zou ook een bezoekje brengen aan de huisarts. Maar ook aan een fysio die gespecialiseerd is in prikkelverwerking. Daar hoor ik hele goede dingen over; iets met sensorische integratie. Vooral omdat je autische kenmerken bij je kindje ziet.
Evt Even vragen op zo'n fb groep in de omgeving of ze een goede kennen. Fysio hoeft niet via de huisarts. En meeste huisartsen zijn ook niet zo thuis in prikkelverwerkingsproblemen.
Slaapt ze nog overdag? Het kan ook zijn dat het slaapje overdag op het verkeerde moment valt waardoor ze wakker wordt. Of dat ze juist een slaapje overdag nodig heeft. Een slaapcoach kan je daarbij helpen. Er zijn ook slaapcoaches voor oudere kinderen
Daarnaast zou je een verwijzing naar een slaapcentrum (bv heeze) kunnen vragen.
Er is een fb groep 'nachtouders van nu' zitten allemaal ouders met niet slapende kinderen. Wel meer baby's maar zeker ook oudere kinderen.
Sterkte!
Ze slaapt niet meer overdag. Als ze overdag slaapt dan slaapt ze snachts helemaal niet meer
vrijdag 30 augustus 2019 om 12:03
Speltherapie is een goede!wilma36 schreef: ↑30-08-2019 10:19Als ze jullie nabijheid nodig heeft om te kunnen slapen laat haar dan bij jullie slapen. Met name jongste werd hier 's nachts nog wel eens wakker. Hij kwam dan uit zichzelf bij ons, dus ik liet hem dan even bij ons in bed liggen. Soms wilde hij na een poosje weer in zijn eigen bed, soms bleef hij de rest van de nacht bij ons liggen. Dat scheelt voor de nachten een hoop frustratie. Overigens, hij is nu 7 en hij komt zelden nog.
Wij hebben veel gehad aan speltherapie. Daarvoor heb ik de huisarts een verwijzing gevraagd, want dan wordt het (bij ons tenminste) vergoed door de gemeente. En anders is het eventueel via de aanvullende zorgverzekering.
Ze wil niet bij ons slapen blijft draaien en praten
vrijdag 30 augustus 2019 om 12:09
Dankjewel voor je reactie! Het zet mij even goed aan het denken wat je zegt. En je hebt gelijk, ons hele leven draait om 1 kleuter. Dat is te gek voor woorden.Ceylon schreef: ↑30-08-2019 10:24Laten we er even vanuit gaan dat er niets mis is. Er vallen me een paar dingen op.
Broertje is bang voor haar en geeft toe zodat het krijsen stopt. Jullie doen braaf vanalles en nogwat zodat het krijsen stopt. Kortom: eigenlijk leer je haar nu dat krijsen ervoor zorgt dat je gedaan krijgt wat je wilt. Jullie hele leven draait om één kleutertje. Als je dat kunt doorbreken ben je een heel eind.
Tijd voor een gesprekje met de jongedame. Houd het heel kort en heel duidelijk maar wel op tijd en herhaal het een aantal keren. Bedenk daarbij vooraf wat je eigenlijk wilt en hoe. Je hoeft niet persé hetzelfde te doen als je man, maar jullie moeten wel consequent volhouden.
Als voorbeeldje:
Vanavond slaap jij in je eigen bed en daar blijf je totdat wij zeggen dat het tijd is om op te staan.
Als het bedtijd is, vaste riedeltje afwerken en na het verhaaltje welterusten zeggen.
Die tien-minutenmethode is prima. Je kunt er ook voor kiezen om te zeggen dat je boven blijft (zorg dan dat ze je kan horen, poets de badkamer of strijk op de overloop). Laat je niet van de wijs brengen maar blijf heel consequent elke keer weer op een blije toon zeggen dat zij lekker moet gaan slapen, welterusten schat.
Een kindje in een campingbedje beneden zetten zou mijn eerste advies niet zijn op zo´n jonge leeftijd, je wilt dat ze zelf gaat slapen maar tegelijkertijd moet je ook bevestigen dat je er altijd voor ze zult zijn als er iets is. Het zou mij niet verbazen als een deel van de problemen juist hierdoor zijn ontstaan.
Wat betreft het krijsen overdag. Ga er niet op in, als je eenmaal nee gezegd hebt, houd het dan bij nee. Vandaag krijst ze een uur, morgen anderhalf.
Vrienden zeiden tegen me: maar dan krijst ie dalijk drie dágen. Nou, ik zou zo zeggen, doe je best maar. Maar dan breekt ie de deurklinken af. Dan zet je er naderhand nieuwe op. We zijn vier weken verder en het gekrijs is inmiddels gestopt. Daarmee is het nog steeds een pittig kereltje hoor, zo eentje die je meeneemt en dan zorgt dat je drie sets schone kleren bij je hebt omdat langer dan vijf seconden stil zitten echt teveel gevraagd is.
Maar in opvoedland geldt vooral ´pick your battles´.
Eén ding. Als je consequent nee zegt, blijf dan ook consequent met ja. Als je beloofd hebt om morgen naar de speeltuin te gaan, zet dat dan niet in als straf door niet te gaan. Nee is nee. Anderom zou hetzelfde moeten gelden. Voordeel: met name autistische kinderen houden van duidelijkheid.
Ik volg je advies op. Vanavond gaan mn man en ik de 10 min methode weer toepassen en volhouden.
We hebben een zoutlampje bij haar bed gezet, zonet al even geoefend voor vanavond. We zullen zien hoe het gaat
vrijdag 30 augustus 2019 om 12:11
Diediear schreef: ↑30-08-2019 10:30Och hoe durft ze, wist ze niet dat je als moeder zijnde je kinderen he-le-maal fantastisch moet vinden??
Hou toch op, kinderen zijn gewoon mensen, net zoals jij en ik. Sommige zijn makkelijk in omgang, andere minder. Zoiets uitspreken of bespreken maakt je niet incapabel als moeder. Dus waarom is het zo raar dat TO nog twee kinderen heeft gekregen??
![]()