Kinderen
alle pijlers
Slapen baby
maandag 14 februari 2011 om 14:48
Ik weet dat hier al veel topics over geopend zijn. Ik lees ze ook mee, maar toch heb ik besloten een eigen topic te openen.
Mijn jongste is 8 weken en een slechte slaper. Vooral overdag slaapt hij vrijwel alleen op je arm en dat ook moeizaam na veel huilen en 's nachts slechts een paar uur achter elkaar. Daarna kan het wel twee uur duren voor je hem weer op de arm in slaap hebt en weg kan leggen voor hooguit anderhalf uur. Zeer vermoeiend. Overdag probeer ik hem al niet eens meer in zijn eigen bedje te leggen, als hij eindelijk op de arm slaapt, want als hij weer wakker wordt, ben je weer uren met hem in de weer.
Bij ons in bed slapen is ook geen optie, hebben we al geprobeerd maar daar wordt meneertje heel onrustig van, evenals inbakeren. Dit werkt ook niet. Ook lopen we al bij een fysio en bij een manueel.
Nu is mijn vraag niet eens hoe ik hem beter kan laten slapen (al is de ultieme tip natuurlijk altijd welkom). Maar meer hoe de overgang bij jullie verliep. Gingen jullie op een gegeven moment je baby gewoon op bed leggen en kijken wat er gebeurd, of toch vanaf een bepaalde leeftijd wat langer laten huilen. En vanaf wanneer ging jullie baby beter slapen?
Ik lees namelijk dat er hier veel gebruik van draagdoeken en draagzakken gemaakt wordt maar wanneer ga je dan over naar het eigen bedje. Helaas werkt ook de draagzak bij ons niet want zoontje wil op de één of andere manier altijd net anders liggen en eigenlijk is het alleen goed als je constant met hem door de kamer loopt.
Vindt het moeilijk dit te posten want ik zit alweer in tranen omdat ik ook nog kamp met een (lichte) depressie.
Onze eerste huilde ook veel, maar bleek flink kiss syndroom te hebben en ging na de behandeling met sprongen vooruit.
Weet niet wanneer ik weer kan reageren want zoontje wordt alweer wakker (heb alweer spijt dat ik hem had weggelegd, maar je moet ook weleens wat anders doen).
Mijn jongste is 8 weken en een slechte slaper. Vooral overdag slaapt hij vrijwel alleen op je arm en dat ook moeizaam na veel huilen en 's nachts slechts een paar uur achter elkaar. Daarna kan het wel twee uur duren voor je hem weer op de arm in slaap hebt en weg kan leggen voor hooguit anderhalf uur. Zeer vermoeiend. Overdag probeer ik hem al niet eens meer in zijn eigen bedje te leggen, als hij eindelijk op de arm slaapt, want als hij weer wakker wordt, ben je weer uren met hem in de weer.
Bij ons in bed slapen is ook geen optie, hebben we al geprobeerd maar daar wordt meneertje heel onrustig van, evenals inbakeren. Dit werkt ook niet. Ook lopen we al bij een fysio en bij een manueel.
Nu is mijn vraag niet eens hoe ik hem beter kan laten slapen (al is de ultieme tip natuurlijk altijd welkom). Maar meer hoe de overgang bij jullie verliep. Gingen jullie op een gegeven moment je baby gewoon op bed leggen en kijken wat er gebeurd, of toch vanaf een bepaalde leeftijd wat langer laten huilen. En vanaf wanneer ging jullie baby beter slapen?
Ik lees namelijk dat er hier veel gebruik van draagdoeken en draagzakken gemaakt wordt maar wanneer ga je dan over naar het eigen bedje. Helaas werkt ook de draagzak bij ons niet want zoontje wil op de één of andere manier altijd net anders liggen en eigenlijk is het alleen goed als je constant met hem door de kamer loopt.
Vindt het moeilijk dit te posten want ik zit alweer in tranen omdat ik ook nog kamp met een (lichte) depressie.
Onze eerste huilde ook veel, maar bleek flink kiss syndroom te hebben en ging na de behandeling met sprongen vooruit.
Weet niet wanneer ik weer kan reageren want zoontje wordt alweer wakker (heb alweer spijt dat ik hem had weggelegd, maar je moet ook weleens wat anders doen).
maandag 14 februari 2011 om 14:57
Wat moeilijk voor je! Ik heb geen ultieme tip eigenlijk... Het enige dat ik kan bedenken is de vraag of je draagzak wel ergonomisch is. Veel draagzakken worden wel zo verkocht maar zijn dat eigenlijk niet. Als de baby bijvoorbeeld op zijn/haar kruis hangt ipv op de billetjes zit dan is de draagzak niet ergonomisch. Ik zou me kunnen indenken dat je kindje daarom in de draagzak niet slaapt.
Voor ik je post helemaal uitgelezen had dacht ik nog aan een osteopaat. Ik ben er met mijn zoontje niet geweest maar weet wel veel verhalen van mensen die er baat bij hebben gehad. Maar je gaat al naar en manueel therapeut dus misschien wil je dat eerst blijven proberen en niet allerlei paten en peuten aflopen.
Je weet zeker dat je kindje niet ergens pijn heeft? Geen verborgen reflux of zo iets?
Een dikke want het lijkt me heel moeilijk als je kindje niet wil slapen...
Voor ik je post helemaal uitgelezen had dacht ik nog aan een osteopaat. Ik ben er met mijn zoontje niet geweest maar weet wel veel verhalen van mensen die er baat bij hebben gehad. Maar je gaat al naar en manueel therapeut dus misschien wil je dat eerst blijven proberen en niet allerlei paten en peuten aflopen.
Je weet zeker dat je kindje niet ergens pijn heeft? Geen verborgen reflux of zo iets?
Een dikke want het lijkt me heel moeilijk als je kindje niet wil slapen...
maandag 14 februari 2011 om 14:59
Allereerst wat een pittige tijd zo voor jullie. Vervelend dat je zoontje niet helemaal lekker in zijn vel lijkt te zitten.
Voor overdag zou misschien toch een draagdoek kunnen werken, dan heb jij meer je handen vrij en voelt hij toch de geborgenheid. Wat voor drager heb je nu? Misschien is het met een doek net een andere positie die fijn voor hem kan zijn. Geef je borstvoeding? Mijn zoontje valt vaak in slaap wanneer ik nog een paar slokjes geef, daarna leg ik hem meestal weg, al laat ik hem soms 's avonds wel lekker op mijn arm slapen. Maar ik kan me goed voorstellen dat je dat niet de hele dag wil.
Succes!
Voor overdag zou misschien toch een draagdoek kunnen werken, dan heb jij meer je handen vrij en voelt hij toch de geborgenheid. Wat voor drager heb je nu? Misschien is het met een doek net een andere positie die fijn voor hem kan zijn. Geef je borstvoeding? Mijn zoontje valt vaak in slaap wanneer ik nog een paar slokjes geef, daarna leg ik hem meestal weg, al laat ik hem soms 's avonds wel lekker op mijn arm slapen. Maar ik kan me goed voorstellen dat je dat niet de hele dag wil.
Succes!
maandag 14 februari 2011 om 15:01
Was deze onrust direct al in het begin, of is dit na een paar weken gekomen? KISS is meestal direct. Mijn dochter had hetzelfde ( met 10-15 min slaap achter elkaar op de dag was ik al gelukkig). De nachten waren ong vanaf 0.00-5.00 slapen en de rest wakker en huilen. Ik weet niet of je echt een depressie hebt, maar pas 2 mnd geleden bevallen en dan nauwelijks nachtrust, daar kan niemand zich lekker bij voelen...
Mijn dochter bleek achteraf een koemelkallergie te hebben en na een speciaal dieet was ze met 5 dagen een compleet ander meisje. Zeg niet dat jouw kindje dat ook heeft, maar kan zeker.
Maar helaas is het ook zo dat de klassieke krampjesperiode van ong 6 wkn tot 12 weken loop, dus daar zit jij middenin.
Geen echte antwoorden voor je, wel heel veel sterkte, weet hoe zwaar het kan zijn.
( ps weet niet of je borstvoeding geeft of fles, maar als het krapnjes zijn kan je het wel wat minder maken. Bij borstvoeding met voedingstechnieken en tips mbt wisselen van borst etc. Bij fles evt met speciale voeding)
Mijn dochter bleek achteraf een koemelkallergie te hebben en na een speciaal dieet was ze met 5 dagen een compleet ander meisje. Zeg niet dat jouw kindje dat ook heeft, maar kan zeker.
Maar helaas is het ook zo dat de klassieke krampjesperiode van ong 6 wkn tot 12 weken loop, dus daar zit jij middenin.
Geen echte antwoorden voor je, wel heel veel sterkte, weet hoe zwaar het kan zijn.
( ps weet niet of je borstvoeding geeft of fles, maar als het krapnjes zijn kan je het wel wat minder maken. Bij borstvoeding met voedingstechnieken en tips mbt wisselen van borst etc. Bij fles evt met speciale voeding)
maandag 14 februari 2011 om 15:06
Beste Jahoor,
Eerst ff een knuffel, want ik begrijp dat het hoog zit. Zeker als je eerste kindje het kiss-syndroom had, dan blijft die angst er toch in. Maar sowieso is het niet fijn als je kindje moeilijk slaapt. En dat de tranen hoog zitten is ook te begrijpen, je hebt net een kindje gekregen!
Misschien zit het probleem er juist in dat je hem in je armen in slaap laat vallen. Als je hem dus slapend in bed legt schrikt hij enorm als hij wakker wordt. Leg hem dus wakker in zijn bedje.
Zo leert hij dat zijn bedje hoort bij 'slapen'.
Hou je er ook een vast ritme op na? Wat bij mij erg goed hielp is een ritme aanhouden: dus steeds alles in dezelfde volgorde.
Als mijn dochtertje wakker wordt, ga ik haar eerst voeden. Dan laat ik haar even boeren en dan knuffelen we of ik speel/praat met haar.
Daarna verschoon ik haar. En daarna mag ze in de box liggen.
Zodra ik dan aan haar zie dat ze moe wordt (met name door gapen en/of jengelen) breng ik haar naar bed.
Zo doe ik dit iedere keer. Het biedt mijn dochter voorspelbaarheid en rust. Ze gaat altijd erg tevreden in haar bedje liggen en slaapt zo. Ja, oké..ze jengelt dan wel eens en als ze echt huilt ga ik er naartoe. Ik probeer haar dan te sussen/troosten terwijl ze in bed blijft liggen. Gaat dat niet dan haal ik haar er uit. Maar dat huilen komt zelden voor sindsdien in dit ritme vasthoud.
Lees het boek: 'Wat je baby vertelt' eens (Tracy Hogg). Het heeft me enorm geholpen.
Veel succes en sterkte!
Eerst ff een knuffel, want ik begrijp dat het hoog zit. Zeker als je eerste kindje het kiss-syndroom had, dan blijft die angst er toch in. Maar sowieso is het niet fijn als je kindje moeilijk slaapt. En dat de tranen hoog zitten is ook te begrijpen, je hebt net een kindje gekregen!
Misschien zit het probleem er juist in dat je hem in je armen in slaap laat vallen. Als je hem dus slapend in bed legt schrikt hij enorm als hij wakker wordt. Leg hem dus wakker in zijn bedje.
Zo leert hij dat zijn bedje hoort bij 'slapen'.
Hou je er ook een vast ritme op na? Wat bij mij erg goed hielp is een ritme aanhouden: dus steeds alles in dezelfde volgorde.
Als mijn dochtertje wakker wordt, ga ik haar eerst voeden. Dan laat ik haar even boeren en dan knuffelen we of ik speel/praat met haar.
Daarna verschoon ik haar. En daarna mag ze in de box liggen.
Zodra ik dan aan haar zie dat ze moe wordt (met name door gapen en/of jengelen) breng ik haar naar bed.
Zo doe ik dit iedere keer. Het biedt mijn dochter voorspelbaarheid en rust. Ze gaat altijd erg tevreden in haar bedje liggen en slaapt zo. Ja, oké..ze jengelt dan wel eens en als ze echt huilt ga ik er naartoe. Ik probeer haar dan te sussen/troosten terwijl ze in bed blijft liggen. Gaat dat niet dan haal ik haar er uit. Maar dat huilen komt zelden voor sindsdien in dit ritme vasthoud.
Lees het boek: 'Wat je baby vertelt' eens (Tracy Hogg). Het heeft me enorm geholpen.
Veel succes en sterkte!
maandag 14 februari 2011 om 15:07
Ik denk te lezen dat je een draagzak hebt waarin je baby ligt. Probeer eens eentje waarin hij rechtop kan zitten, zoals Kaetje schrijft. Bv. Bondolino, Marsupi oid. Liggend dragen kan gevaarlijk zijn, dan kun je hem beter op de arm houden.
Een baby heeft veel lichaamscontact nodig, daarom wil hij graag bij jullie zijn. Er komt vanzelf een moment dat je merkt dat je hem rustig neer kunt leggen, gewoon af en toe proberen. Laten huilen moet je niet doen hoor, dat is voor niemand van jullie fijn.
Mijn dochter sliep korte slaapjes in de wieg, lang tegen me aan in de draagdoek. De overgang naar langer in haar bed ging eigenlijk vanzelf, ik weet niet meer precies wanneer dat was. Maar ze is nooit een hele moeilijke slaper geweest vind ik.
Mijn tip, probeer een goede drager te vinden, dan heeft hij zijn lichaamscontact en het kan jou ook helpen met je depressie (de hormonen die vrijkomen bij dragen kunnen positief werken daarbij), plus dat je jezelf dan misschien ook lekkerder, ontspannen kunt voelen.
En een want het klinkt best pittig!
Een baby heeft veel lichaamscontact nodig, daarom wil hij graag bij jullie zijn. Er komt vanzelf een moment dat je merkt dat je hem rustig neer kunt leggen, gewoon af en toe proberen. Laten huilen moet je niet doen hoor, dat is voor niemand van jullie fijn.
Mijn dochter sliep korte slaapjes in de wieg, lang tegen me aan in de draagdoek. De overgang naar langer in haar bed ging eigenlijk vanzelf, ik weet niet meer precies wanneer dat was. Maar ze is nooit een hele moeilijke slaper geweest vind ik.
Mijn tip, probeer een goede drager te vinden, dan heeft hij zijn lichaamscontact en het kan jou ook helpen met je depressie (de hormonen die vrijkomen bij dragen kunnen positief werken daarbij), plus dat je jezelf dan misschien ook lekkerder, ontspannen kunt voelen.
En een want het klinkt best pittig!
maandag 14 februari 2011 om 15:09
Bedankt voor de reacties. Hij heeft inderdaad enorm krampjes, we geven al infacol hiervoor. Hij krijgt helaas flesvoeding, nu voor hongerige baby's. En dit helpt in iedergeval tegen de honger die hij vanaf het begin had. Het slechte slapen is begonnen vanaf ong. drie weken en werd toen elke dag eeen beetje minder. Verborgen reflux hebben we ook aan gedacht maar hij is vaak ook onrustig op de arm. We hebben twee soorten draagzakken geprobeerd, weet zo even de merken niet meer en als zoontje wat ouder wordt gaan we weer proberen.
Ook heb ik een draagdoek geprobeerd maar hier kunnen we echt niet mee overweg schijnbaar want zoontje lag er op een gegeven moment op de kop in met de beentjes omhoog als we het volgens de gebruiksaanwijzing deden.
Ik wil ook liever niet teveel wisselen met voedingen omdat hij nu tenminste geen honger meer heeft om de twee uur.
Ook heb ik een draagdoek geprobeerd maar hier kunnen we echt niet mee overweg schijnbaar want zoontje lag er op een gegeven moment op de kop in met de beentjes omhoog als we het volgens de gebruiksaanwijzing deden.
Ik wil ook liever niet teveel wisselen met voedingen omdat hij nu tenminste geen honger meer heeft om de twee uur.
maandag 14 februari 2011 om 15:13
De volgorde van ritme en regelmaat hebben we ook geprobeert met het daarbij horende wakker wegleggen, maar waar ligt dan de grens? Zoontje jengelt eerst een beetje, en gaat vervolgens krijsen. Ik heb 1 keer laten huilen 45 min. Toen huilde ik zelf nog harder dus dat doe ik echt niet meer voelt niet goed. Ook heb ik geprobeerd om de paar minuten heen gaan. niks helpt hij gaat niet slapen. Hoe pak je het dan aan met het schema van rust en regelmaat?
Bij bv kun je gaan voeden en opnieuw beginnen maar bij flesvoeding zal hij snel teveel gaan krijgen ben ik bang
Bij bv kun je gaan voeden en opnieuw beginnen maar bij flesvoeding zal hij snel teveel gaan krijgen ben ik bang
maandag 14 februari 2011 om 15:13
Wat voor mij ook een eye-opener was: 'Ze' zeggen altijd dat baby's overdag wel MOETEN slapen in blokken van 2 a 3 uur. Mijn dochter deed (en doet) dat dus lang niet altijd. Nou, toen werd ik alleen maar onzeker!
Waar een baby pas echt moe van wordt, dat is wanneer je over zijn grenzen heen gaat qua vermoeidheid. Dus wanneer hij 'oververmoeid' is. Van hazenslaapjes worden baby's niet moe, dus wees niet bang als jouw kind niet volgens 'de boekjes' slaapt. Let goed op de signalen die hij geeft van vermoeidheid, zoals dus dat gapen en jengelen en leg hem dan in zijn bedje.
Goed van je Wen, dat je schrijft over dat lichaamscontact.
Waar een baby pas echt moe van wordt, dat is wanneer je over zijn grenzen heen gaat qua vermoeidheid. Dus wanneer hij 'oververmoeid' is. Van hazenslaapjes worden baby's niet moe, dus wees niet bang als jouw kind niet volgens 'de boekjes' slaapt. Let goed op de signalen die hij geeft van vermoeidheid, zoals dus dat gapen en jengelen en leg hem dan in zijn bedje.
Goed van je Wen, dat je schrijft over dat lichaamscontact.
maandag 14 februari 2011 om 15:14
maandag 14 februari 2011 om 15:17
Jahoor,
Die grens vond ik ook moeilijk, want wanneer wordt het inderdaad echt zielig? Echt gekmakend ja, ik begrijp het!
Ik begrijp dat laten huilen niet goed voelt (en het is ook niet goed). Laat dat moederinstinct maar werken hoor
Wat ik wel eens doe als dochtertje huilt is mijn ene hand op haar hoofdje leggen en met de andere wrijf ik zacht over haar buik.
9 van de 10 keer valt ze dan in slaap (want: ze ligt in bed omdat ik heb gezien dat ze moe is)
Hoe lang heb je dat ritme volgehouden? Sommige baby's kunnen daar heel fel op reageren, ze moeten namelijk wennen aan het ritme.
Die grens vond ik ook moeilijk, want wanneer wordt het inderdaad echt zielig? Echt gekmakend ja, ik begrijp het!
Ik begrijp dat laten huilen niet goed voelt (en het is ook niet goed). Laat dat moederinstinct maar werken hoor
Wat ik wel eens doe als dochtertje huilt is mijn ene hand op haar hoofdje leggen en met de andere wrijf ik zacht over haar buik.
9 van de 10 keer valt ze dan in slaap (want: ze ligt in bed omdat ik heb gezien dat ze moe is)
Hoe lang heb je dat ritme volgehouden? Sommige baby's kunnen daar heel fel op reageren, ze moeten namelijk wennen aan het ritme.
maandag 14 februari 2011 om 15:20
Inderdaad Wen,
Lang, eenzaam laten huilen (tot hysterie aan toe) is voor mij ook echt not done!
Ik knapte bijv ook af op het boek van Ria Blom omdat zij zegt dat je een kindje moet laten huilen. Dat boek van Tracy Hogg is echt een uitkomst geweest voor mij: ze laat zien dat je zo'n schema kunt hanteren zonder heel rigide te zijn. Dus: vooral wél adequaat en snel reageren op je kindje.
Lang, eenzaam laten huilen (tot hysterie aan toe) is voor mij ook echt not done!
Ik knapte bijv ook af op het boek van Ria Blom omdat zij zegt dat je een kindje moet laten huilen. Dat boek van Tracy Hogg is echt een uitkomst geweest voor mij: ze laat zien dat je zo'n schema kunt hanteren zonder heel rigide te zijn. Dus: vooral wél adequaat en snel reageren op je kindje.
maandag 14 februari 2011 om 15:23
Oh, ook even voor de duidelijkheid:
Ik voed/verschoon etc mijn dochter ook niet op uur en tijd, maar wanneer zij daar behoefte aan heeft.
Dus: of dochter nou wakker wordt om 13.00 of 14.45; maakt niet uit. Zodra ze wakker is begint de cyclus van voor af aan.
Ritme wil niet zeggen dat je voedt volgens de klok of strakke schema's.
Ik voed/verschoon etc mijn dochter ook niet op uur en tijd, maar wanneer zij daar behoefte aan heeft.
Dus: of dochter nou wakker wordt om 13.00 of 14.45; maakt niet uit. Zodra ze wakker is begint de cyclus van voor af aan.
Ritme wil niet zeggen dat je voedt volgens de klok of strakke schema's.
maandag 14 februari 2011 om 15:24
Ik ga het boek van Tracy Hogg opzoeken en bestellen, je weet maar nooit. En ook het artikel wat je aangeeft goed doorleest. Ik spit alle informatie die zou kunnen helpen door. Ook de meeste topics over huilende baby's hier heb ik gelezen.
Helaas krijg ik van mijn omgeving steeds vaker te horen dat ik maar moet laten huilen, maar dat kan ik echt niet.
Het moeilijke vindt ik ook in het schema van rust en regelmaat dat ik hem gewoon niet in slaap krijg, niet op bedje maar ook niet op de arm ook al weet ik dat hij doodmoe is.
Helaas krijg ik van mijn omgeving steeds vaker te horen dat ik maar moet laten huilen, maar dat kan ik echt niet.
Het moeilijke vindt ik ook in het schema van rust en regelmaat dat ik hem gewoon niet in slaap krijg, niet op bedje maar ook niet op de arm ook al weet ik dat hij doodmoe is.
maandag 14 februari 2011 om 15:25
Jahoor, slecht slapen is killing. En ik lees dat je ook last hebt van een lichte depressie. Ben je daarvoor onder behandeling? En is je huisarts op de hoogte?
Naast de tips hier over slapen, draagzakken e.d. lijkt het me ook verstandig (gezien je depressie) om professionele hulp in te seinen dat het je zwaar valt. Als je dat nu al aangeeft, kun je de stap makkelijker maken als het je echt teveel wordt. Heb je een fijn consultatiebureau? Vraag daar een extra gesprek met de cb-arts of verpleegkundige aan waar in je dit probleem voorlegt. Als je dat wilt, kunnen ze ook bij je thuis komen een aantal extra keren en zo vinger aan de pols houden en samen met jou naar oplossingen zoeken.
Heb jij het gevoel dat het huilen een 'reden' heeft, anders dan huidcontact willen. Dus; denk jij dat er iets met je kindje aan de hand is. Geef dit dan ook aan bij huisarts en cb en probeer een afspraak bij een kinderarts te krijgen.
Slecht slapen is 1 ding. Maar een kindje dat ook 's nachts maar max 1,5 uur achter elkaar slaapt moet zelf toch ook oververmoeid raken.
Heel veel sterkte gewenst.
Naast de tips hier over slapen, draagzakken e.d. lijkt het me ook verstandig (gezien je depressie) om professionele hulp in te seinen dat het je zwaar valt. Als je dat nu al aangeeft, kun je de stap makkelijker maken als het je echt teveel wordt. Heb je een fijn consultatiebureau? Vraag daar een extra gesprek met de cb-arts of verpleegkundige aan waar in je dit probleem voorlegt. Als je dat wilt, kunnen ze ook bij je thuis komen een aantal extra keren en zo vinger aan de pols houden en samen met jou naar oplossingen zoeken.
Heb jij het gevoel dat het huilen een 'reden' heeft, anders dan huidcontact willen. Dus; denk jij dat er iets met je kindje aan de hand is. Geef dit dan ook aan bij huisarts en cb en probeer een afspraak bij een kinderarts te krijgen.
Slecht slapen is 1 ding. Maar een kindje dat ook 's nachts maar max 1,5 uur achter elkaar slaapt moet zelf toch ook oververmoeid raken.
Heel veel sterkte gewenst.
maandag 14 februari 2011 om 15:40
quote:Toermalijn schreef op 14 februari 2011 @ 15:23:
Oh, ook even voor de duidelijkheid:
Ik voed/verschoon etc mijn dochter ook niet op uur en tijd, maar wanneer zij daar behoefte aan heeft.
Dus: of dochter nou wakker wordt om 13.00 of 14.45; maakt niet uit. Zodra ze wakker is begint de cyclus van voor af aan.
Ritme wil niet zeggen dat je voedt volgens de klok of strakke schema's.
Hier hetzelfde. Het ritme is hetzelfde, alleen verschillen de tijdstippen van dag tot dag.
Sterkte, het lijkt me echt killing. Hoop dat je iets aan de tips hier hebt.
Oh, ook even voor de duidelijkheid:
Ik voed/verschoon etc mijn dochter ook niet op uur en tijd, maar wanneer zij daar behoefte aan heeft.
Dus: of dochter nou wakker wordt om 13.00 of 14.45; maakt niet uit. Zodra ze wakker is begint de cyclus van voor af aan.
Ritme wil niet zeggen dat je voedt volgens de klok of strakke schema's.
Hier hetzelfde. Het ritme is hetzelfde, alleen verschillen de tijdstippen van dag tot dag.
Sterkte, het lijkt me echt killing. Hoop dat je iets aan de tips hier hebt.
maandag 14 februari 2011 om 15:49
De draagzak die Wen hier post hebben wij ook! Hij is echt heel makkelijk en fijn, een aanrader. Je kan hem gebruiken tot je kindje een jaar of drie is. Je kan hem dan op je rug dragen, dat ziet er hartstikke stoer uit!
Een eventuele verborgen reflux kan ook blijven bestaan als je je kindje rechtop houdt hoor. Bij ons zoontje maakt dat niet veel uit, ook als hij rechtop gehouden wordt kan hij soms behoorlijk last van zuur krijgen.
En je doet het heel erg goed hoor. Als het voor jou niet fijn voelt om je kindje te laten huilen (wat ik me heeeeeel goed voor kan stellen) dan moet je dat ook zeker niet doen. Misschien is het boek iets voor je en kan je er wat uit halen.
Een eventuele verborgen reflux kan ook blijven bestaan als je je kindje rechtop houdt hoor. Bij ons zoontje maakt dat niet veel uit, ook als hij rechtop gehouden wordt kan hij soms behoorlijk last van zuur krijgen.
En je doet het heel erg goed hoor. Als het voor jou niet fijn voelt om je kindje te laten huilen (wat ik me heeeeeel goed voor kan stellen) dan moet je dat ook zeker niet doen. Misschien is het boek iets voor je en kan je er wat uit halen.
