Kinderen
alle pijlers
Slapen is gillen
dinsdag 13 juli 2010 om 03:45
Hallo allemaal , ik zou graag mijn situatie voorleggen en bekijken of iemand een goede tip voor me heeft.
Sta er op dit moment alleen voor wat betreft de verzorging van mijn 4,5 maanden oude knulletje (man is op uitzending). Het is een heerlijk ventje (mijn zoontje en tot drie maanden sliep hij goed, viel ook (met soms een beetje gehuil) gewoon zelf in slaap.
Na een bezoekje aan de grootouders is het helemaal veranderd. Hij is daar zoveel vast gehouden dat hij eigenlijk niet meer uit zichzelf in slaap is gevallen.
Is geen grote ramp; ware het niet dat hij nu in paniek lijkt te raken wanneer hij in slaap valt. Wanneer ik hem in bedje leg en hij is moe, is het brullen. Wanneer ik hem in slaap probeer te wiegen ook. Hij gilt het hele huis bij elkaar, wordt rood, begint te hyperventileren, heel erg overstuur. Als ik hem dan oppak alsnog, kalmeert hem dat ook niet echt.
Dit is allemaal vreemd, want hij valt wel in slaap in de auto, kinderwagen en wanneer hij de fles krijgt. Als ik hem in bed leg en hij slaapt nog niet geheel, is het meteen brullen. Ook wordt hij 's nachts nog een paar keer wakker en gaat dan alleen weer slapen wanneer ik hem voedt. Heb hem laten huilen om te kijken of hij dan in slaap valt, maar hij houdt het echt lang vol, huilt ook met ogen dicht.
Vindt het lastig, weet niet goed wat te doen, hem laten huilen? Herkent iemand dit?
Sta er op dit moment alleen voor wat betreft de verzorging van mijn 4,5 maanden oude knulletje (man is op uitzending). Het is een heerlijk ventje (mijn zoontje en tot drie maanden sliep hij goed, viel ook (met soms een beetje gehuil) gewoon zelf in slaap.
Na een bezoekje aan de grootouders is het helemaal veranderd. Hij is daar zoveel vast gehouden dat hij eigenlijk niet meer uit zichzelf in slaap is gevallen.
Is geen grote ramp; ware het niet dat hij nu in paniek lijkt te raken wanneer hij in slaap valt. Wanneer ik hem in bedje leg en hij is moe, is het brullen. Wanneer ik hem in slaap probeer te wiegen ook. Hij gilt het hele huis bij elkaar, wordt rood, begint te hyperventileren, heel erg overstuur. Als ik hem dan oppak alsnog, kalmeert hem dat ook niet echt.
Dit is allemaal vreemd, want hij valt wel in slaap in de auto, kinderwagen en wanneer hij de fles krijgt. Als ik hem in bed leg en hij slaapt nog niet geheel, is het meteen brullen. Ook wordt hij 's nachts nog een paar keer wakker en gaat dan alleen weer slapen wanneer ik hem voedt. Heb hem laten huilen om te kijken of hij dan in slaap valt, maar hij houdt het echt lang vol, huilt ook met ogen dicht.
Vindt het lastig, weet niet goed wat te doen, hem laten huilen? Herkent iemand dit?
dinsdag 13 juli 2010 om 07:41
dinsdag 13 juli 2010 om 07:49
Ik blijf me toch echt verbazen over het feit dat ik hier zo vaak lees dat kinderen zelf in slaap moeten vallen. Waarom toch? Of het nou komt doordat hij bij de grootouders meer is vastgehouden, of dat ie gewoon een baby is met behoefte aan huidcontact, wat maakt het uit? Hij is 4,5 maand, hou hem lekker bij je als ie daar blijkbaar zo'n behoefte aan heeft.
Draagdoek om toch je handen nog een beetje vrij te hebben, 's nachts bij jou in bed of bij jou op de kamer. Hij is nog zo klein.
Draagdoek om toch je handen nog een beetje vrij te hebben, 's nachts bij jou in bed of bij jou op de kamer. Hij is nog zo klein.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 13 juli 2010 om 07:52
Wij hebben dit ook gehad met onze dochter. Na een avondje naar de oppas waar zij ook moest slapen heeft ze de hele tent bij elkaar geblerd. Mn ouders hebben haar uiteindelijk met bed en al voor de tv gezet en daar viel ze toen in slaap. Ze was toen zo´n 7 maanden.
Na deze voor haar kennelijk zeer traumatische ervaring wilde zij savonds opeens ook niet meer slapen terwijl ze dat overdag, in de buggy of auto wel deed. We zaten elke avond uren bij haar tot ze in slaap viel. Dat duurde zeer lang, het leek net als bij jou of ze bang was om te gaan slapen en deed alles om zichzelf wakker te houden. Ook s´nachts had ze een programma en moesten wij haar ook een flesje geven om haar weer te laten inslapen. Terwijl ze eerder gewoon doorsliep!
Het C.B. zei dat we haar maar gewoon moesten laten huilen maar dan werd raakte ze zo over haar toeren dat ze de hele boel onderbraakte.
Het is na maaanden vanzelf weer goed gekomen, de tijd dat we bij haar bedje moesten zitten voor ze in slaap viel werd steeds korter en uiteindelijk legden we haar in bed en zeiden dan, we komen zo nog even bij je kijken en lieten dan de deur op een kier en gingen dan in de kamer ernaast nog ff de was opvouwen ofzo. Uiteindelijk zijn we weer op het punt gekomen dat we haar in bedje konden leggen, muziekdoosje aan en wegwezen. Ze gaat nu gewoon meteen weer slapen.
Ik denk zelf dat het probleem uiteindelijk is opgelost doordat ze is gaan beseffen dat we altijd bij haar zijn als ze ons nodig heeft. Hierdoor is denk ik toch een gevoel van veiligheid ontstaan bij haar waardoor zij weer durft te gaan slapen.
We hebben haar overigens nooit meer ergens laten logeren en hebben elke avond een strak programma. 6 uur eten, daarna badje, papfles, tandenpoetsen en dan elke avond op dezelfde tijd naar bed. Daar reageert ze ook erg goed op, dat ze weet waar ze aan toe is.
Jou zoontje is nog heel erg jong, volgens mij is het normaal dat hij s´nachts nog wel eens wil drinken. Ik zou hem zeker niet laten huilen, dat kan zo´n jong baby´tje nog helemaal niet aan. Baby´s onder de 6 maanden kun je nog niet verwennen. Wat het avondprogramma betreft denk ik dat het net zoals bij onze dochter misschien ff teveel is geweest dat je man opeens weg is en hij ook nog uit logeren is gegaan. Daardoor is hij denk ik toch van slag geraakt. Echt die kleintjes hebben veel meer in de gaten dan dat wij denken.
Je zal de komende maanden dus moeten proberen om hem dat gevoel van veiligheid weer terug te geven zodat hij weer zelf in slaap durft te vallen.
Veel sterkte, ik weet uit ervaring hoe zwaar het is. Maar je zal zien dat het wel weer goed komt.
Na deze voor haar kennelijk zeer traumatische ervaring wilde zij savonds opeens ook niet meer slapen terwijl ze dat overdag, in de buggy of auto wel deed. We zaten elke avond uren bij haar tot ze in slaap viel. Dat duurde zeer lang, het leek net als bij jou of ze bang was om te gaan slapen en deed alles om zichzelf wakker te houden. Ook s´nachts had ze een programma en moesten wij haar ook een flesje geven om haar weer te laten inslapen. Terwijl ze eerder gewoon doorsliep!
Het C.B. zei dat we haar maar gewoon moesten laten huilen maar dan werd raakte ze zo over haar toeren dat ze de hele boel onderbraakte.
Het is na maaanden vanzelf weer goed gekomen, de tijd dat we bij haar bedje moesten zitten voor ze in slaap viel werd steeds korter en uiteindelijk legden we haar in bed en zeiden dan, we komen zo nog even bij je kijken en lieten dan de deur op een kier en gingen dan in de kamer ernaast nog ff de was opvouwen ofzo. Uiteindelijk zijn we weer op het punt gekomen dat we haar in bedje konden leggen, muziekdoosje aan en wegwezen. Ze gaat nu gewoon meteen weer slapen.
Ik denk zelf dat het probleem uiteindelijk is opgelost doordat ze is gaan beseffen dat we altijd bij haar zijn als ze ons nodig heeft. Hierdoor is denk ik toch een gevoel van veiligheid ontstaan bij haar waardoor zij weer durft te gaan slapen.
We hebben haar overigens nooit meer ergens laten logeren en hebben elke avond een strak programma. 6 uur eten, daarna badje, papfles, tandenpoetsen en dan elke avond op dezelfde tijd naar bed. Daar reageert ze ook erg goed op, dat ze weet waar ze aan toe is.
Jou zoontje is nog heel erg jong, volgens mij is het normaal dat hij s´nachts nog wel eens wil drinken. Ik zou hem zeker niet laten huilen, dat kan zo´n jong baby´tje nog helemaal niet aan. Baby´s onder de 6 maanden kun je nog niet verwennen. Wat het avondprogramma betreft denk ik dat het net zoals bij onze dochter misschien ff teveel is geweest dat je man opeens weg is en hij ook nog uit logeren is gegaan. Daardoor is hij denk ik toch van slag geraakt. Echt die kleintjes hebben veel meer in de gaten dan dat wij denken.
Je zal de komende maanden dus moeten proberen om hem dat gevoel van veiligheid weer terug te geven zodat hij weer zelf in slaap durft te vallen.
Veel sterkte, ik weet uit ervaring hoe zwaar het is. Maar je zal zien dat het wel weer goed komt.
dinsdag 13 juli 2010 om 07:59
quote:Solomio schreef op 13 juli 2010 @ 07:49:
Ik blijf me toch echt verbazen over het feit dat ik hier zo vaak lees dat kinderen zelf in slaap moeten vallen. Waarom toch? Of het nou komt doordat hij bij de grootouders meer is vastgehouden, of dat ie gewoon een baby is met behoefte aan huidcontact, wat maakt het uit? Hij is 4,5 maand, hou hem lekker bij je als ie daar blijkbaar zo'n behoefte aan heeft.
Draagdoek om toch je handen nog een beetje vrij te hebben, 's nachts bij jou in bed of bij jou op de kamer. Hij is nog zo klein.Uit ervaring weet ik dat moeders niet 24/7 met hun kroost willen bezig zijn. Soms is het fijn en rustig als het kindje even in bedje ligt om een slaapje te doen zodat moeder/vader de handen even vrij hebben.
Ik blijf me toch echt verbazen over het feit dat ik hier zo vaak lees dat kinderen zelf in slaap moeten vallen. Waarom toch? Of het nou komt doordat hij bij de grootouders meer is vastgehouden, of dat ie gewoon een baby is met behoefte aan huidcontact, wat maakt het uit? Hij is 4,5 maand, hou hem lekker bij je als ie daar blijkbaar zo'n behoefte aan heeft.
Draagdoek om toch je handen nog een beetje vrij te hebben, 's nachts bij jou in bed of bij jou op de kamer. Hij is nog zo klein.Uit ervaring weet ik dat moeders niet 24/7 met hun kroost willen bezig zijn. Soms is het fijn en rustig als het kindje even in bedje ligt om een slaapje te doen zodat moeder/vader de handen even vrij hebben.
dinsdag 13 juli 2010 om 08:06
quote:Bergje65 schreef op 13 juli 2010 @ 07:59:
[...]
Uit ervaring weet ik dat moeders niet 24/7 met hun kroost willen bezig zijn. Soms is het fijn en rustig als het kindje even in bedje ligt om een slaapje te doen zodat moeder/vader de handen even vrij hebben.Vandaar ook mijn idee van bijv een draagdoek. Bij een kind van 4,5 maand ben je gewoon nog 24/7 nodig, ook als je daar ff geen zin in hebt.
[...]
Uit ervaring weet ik dat moeders niet 24/7 met hun kroost willen bezig zijn. Soms is het fijn en rustig als het kindje even in bedje ligt om een slaapje te doen zodat moeder/vader de handen even vrij hebben.Vandaar ook mijn idee van bijv een draagdoek. Bij een kind van 4,5 maand ben je gewoon nog 24/7 nodig, ook als je daar ff geen zin in hebt.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 13 juli 2010 om 08:31
dinsdag 13 juli 2010 om 08:43
quote:Solomio schreef op 13 juli 2010 @ 07:49:
Ik blijf me toch echt verbazen over het feit dat ik hier zo vaak lees dat kinderen zelf in slaap moeten vallen. Waarom toch? Of het nou komt doordat hij bij de grootouders meer is vastgehouden, of dat ie gewoon een baby is met behoefte aan huidcontact, wat maakt het uit? Hij is 4,5 maand, hou hem lekker bij je als ie daar blijkbaar zo'n behoefte aan heeft.
Draagdoek om toch je handen nog een beetje vrij te hebben, 's nachts bij jou in bed of bij jou op de kamer. Hij is nog zo klein.
Het is enigszins off topic, maar ik denk dat ik het wel snap. Mijn broer en schoonzus hebben dit in het begin gedaan, want hij wou niet slapen. Nu is hij 1,5 en wil nog steeds niet slapen. Ligt een uur te krijsen 's avonds in bed en wordt 's nachts minstens 2 keer wakker.
Ik denk dat ik de behoefte van 'laat maar even huilen' wel begrijp, uit angst dat dit gebeurt!
Ik blijf me toch echt verbazen over het feit dat ik hier zo vaak lees dat kinderen zelf in slaap moeten vallen. Waarom toch? Of het nou komt doordat hij bij de grootouders meer is vastgehouden, of dat ie gewoon een baby is met behoefte aan huidcontact, wat maakt het uit? Hij is 4,5 maand, hou hem lekker bij je als ie daar blijkbaar zo'n behoefte aan heeft.
Draagdoek om toch je handen nog een beetje vrij te hebben, 's nachts bij jou in bed of bij jou op de kamer. Hij is nog zo klein.
Het is enigszins off topic, maar ik denk dat ik het wel snap. Mijn broer en schoonzus hebben dit in het begin gedaan, want hij wou niet slapen. Nu is hij 1,5 en wil nog steeds niet slapen. Ligt een uur te krijsen 's avonds in bed en wordt 's nachts minstens 2 keer wakker.
Ik denk dat ik de behoefte van 'laat maar even huilen' wel begrijp, uit angst dat dit gebeurt!
dinsdag 13 juli 2010 om 08:52
quote:Kastanjez schreef op 13 juli 2010 @ 08:43:
[...]
Het is enigszins off topic, maar ik denk dat ik het wel snap. Mijn broer en schoonzus hebben dit in het begin gedaan, want hij wou niet slapen. Nu is hij 1,5 en wil nog steeds niet slapen. Ligt een uur te krijsen 's avonds in bed en wordt 's nachts minstens 2 keer wakker.
Ik denk dat ik de behoefte van 'laat maar even huilen' wel begrijp, uit angst dat dit gebeurt!Ook 1,5 is nog klein. En even laten huilen of je kind zichzelf volledig overstuur laten gillen vind ik ook nogal een verschil.
[...]
Het is enigszins off topic, maar ik denk dat ik het wel snap. Mijn broer en schoonzus hebben dit in het begin gedaan, want hij wou niet slapen. Nu is hij 1,5 en wil nog steeds niet slapen. Ligt een uur te krijsen 's avonds in bed en wordt 's nachts minstens 2 keer wakker.
Ik denk dat ik de behoefte van 'laat maar even huilen' wel begrijp, uit angst dat dit gebeurt!Ook 1,5 is nog klein. En even laten huilen of je kind zichzelf volledig overstuur laten gillen vind ik ook nogal een verschil.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 13 juli 2010 om 09:02
quote:Solomio schreef op 13 juli 2010 @ 08:52:
[...]
Ook 1,5 is nog klein. En even laten huilen of je kind zichzelf volledig overstuur laten gillen vind ik ook nogal een verschil.
Wanneer is het dan niet meer klein? De zus van mijn schoonzus kon haar dochter op haar vierde (!) nog steeds niet alleen laten slapen. Iedere avond moest papa of mama bij haar bedje zitten tot ze in slaap viel.
Als iemand graag zo zijn kinderen op wil voeden prima natuurlijk, maar ik zou liever eerder iets meer van mijn eigen leven terug willen.
[...]
Ook 1,5 is nog klein. En even laten huilen of je kind zichzelf volledig overstuur laten gillen vind ik ook nogal een verschil.
Wanneer is het dan niet meer klein? De zus van mijn schoonzus kon haar dochter op haar vierde (!) nog steeds niet alleen laten slapen. Iedere avond moest papa of mama bij haar bedje zitten tot ze in slaap viel.
Als iemand graag zo zijn kinderen op wil voeden prima natuurlijk, maar ik zou liever eerder iets meer van mijn eigen leven terug willen.
dinsdag 13 juli 2010 om 09:07
Kastanjez, het verschilt zo enorm per kind. Ik wil ook graag mijn eigen leven, maar ik heb toevallig een kind met een vrij uitgebreide handleiding, waardoor ik er veel meer voor hem moet zijn dan normaal bij een kind van zijn leeftijd (hij is bijna 12). Hij slaapwandelt en heeft nachtangst, waardoor hij 's nachts een gevaar voor zichzelf kan zijn. Had ik ook liever anders gezien, maar het betekent gewoon dat ik er nog steeds 24/7 voor hem moet zijn.
Mijn jongste slaapt al sinds zijn geboorte prima in zijn eigen bed, maar een nachtje bij mama in bed is nog steeds een feest. Hij is 9 en slaapt ongeveer 1x per week bij mij, voor de gezelligheid.
Mijn jongste slaapt al sinds zijn geboorte prima in zijn eigen bed, maar een nachtje bij mama in bed is nog steeds een feest. Hij is 9 en slaapt ongeveer 1x per week bij mij, voor de gezelligheid.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 13 juli 2010 om 09:09
Ik denk dat (bijna) iedereen weleens bang is voor die verhalen van grote kleuters die nog steeds bij papa en mama in bed moeten slapen...
Ontopic: hetzelfde verhaal hier een beetje geweest, alleen dan met papa. Ik merkte op een gegeven moment dat als het weekeinde was geweest, summini ineens weer heel moeilijk in slaap viel. Bleek: in het weekend is papa er en die vind het zo fijn haar lekker lang vast te houden, in slaap te wiegen etc. Niet dat ik dat niet fijn vind, maar als thuiswerkende freelancer en zonder schoonmaakhulp e.d. hier, ben ik gewoonweg drukker - heb daar ddweeks niet altijd tijd voor.
Laten huilen helpt hier niet: volkomen over de zuiger. Niet alleen onze dochter: mama ook van al dat verdriet.
Mijn tip: probeer je echt aan een vast ritme te houden, dat schept duidelijkheid en daarmee veiligheid voor je dochtertje. Breng eventuele oppas en je partner ook op de hoogte van dit vaste ritme.
Bij de eerste tekenen van vermoeidheid in bed leggen en dan uit het zicht in de buurt blijven. Bij wat "mopperen" of "zeuren" liet ik haar dan, zodra dit echt huilen wordt, ga ik ernaar toe en stel haar even gerust. Soms is dit nog nodig, meestal valt ze nu gewoon uit zichzelf in slaap.
Hier zijn we bijvoorbeeld een tijdje zelfs zo rigide geweest, dat we maar één slaapje buitenshuis lieten doen, de rest "moest" in eigen bed (ipv logeerbedje/maxi-cosy/wagenbak elders), daar hielden we dan ook rekening mee met onze afspraken. Het hielp nl wel.
Ontopic: hetzelfde verhaal hier een beetje geweest, alleen dan met papa. Ik merkte op een gegeven moment dat als het weekeinde was geweest, summini ineens weer heel moeilijk in slaap viel. Bleek: in het weekend is papa er en die vind het zo fijn haar lekker lang vast te houden, in slaap te wiegen etc. Niet dat ik dat niet fijn vind, maar als thuiswerkende freelancer en zonder schoonmaakhulp e.d. hier, ben ik gewoonweg drukker - heb daar ddweeks niet altijd tijd voor.
Laten huilen helpt hier niet: volkomen over de zuiger. Niet alleen onze dochter: mama ook van al dat verdriet.
Mijn tip: probeer je echt aan een vast ritme te houden, dat schept duidelijkheid en daarmee veiligheid voor je dochtertje. Breng eventuele oppas en je partner ook op de hoogte van dit vaste ritme.
Bij de eerste tekenen van vermoeidheid in bed leggen en dan uit het zicht in de buurt blijven. Bij wat "mopperen" of "zeuren" liet ik haar dan, zodra dit echt huilen wordt, ga ik ernaar toe en stel haar even gerust. Soms is dit nog nodig, meestal valt ze nu gewoon uit zichzelf in slaap.
Hier zijn we bijvoorbeeld een tijdje zelfs zo rigide geweest, dat we maar één slaapje buitenshuis lieten doen, de rest "moest" in eigen bed (ipv logeerbedje/maxi-cosy/wagenbak elders), daar hielden we dan ook rekening mee met onze afspraken. Het hielp nl wel.
Computer says nooooo
dinsdag 13 juli 2010 om 09:10
Solomio, bedankt voor je uitleg. Je hebt ook gelijk hoor, als je er voor je kind moet zijn, moet je er zijn. Het jammere is, dat ik echter zo vaak voorbeelden zie waarbij ik denk 'als jullie het kind nou eens wél hadden laten huilen, zou het nu misschien niet meer zo huilen', begrijp je wat ik bedoel? Dan is het kind dus wel te veel 'verwend', omdat papa of mama het anders 'zo zielig' vinden... Met als uitkomst, dat ík het zielig vind voor het kind!
En een nachtje bij mama in bed moet kunnen natuurlijk. Wij slopen vroeger altijd zo zacht mogelijk stiekem bij mijn ouders naar binnen, want als mijn vader ons hoorde bracht hij ons terug naar bed
En een nachtje bij mama in bed moet kunnen natuurlijk. Wij slopen vroeger altijd zo zacht mogelijk stiekem bij mijn ouders naar binnen, want als mijn vader ons hoorde bracht hij ons terug naar bed
dinsdag 13 juli 2010 om 09:18
Kastanjez, toen mijn kinderen baby waren was ik nog niet hier op het forum. Ik lees hier zo vaak over dragen en je kind gewoon lekker dichtbij je houden. Ik heb dat allemaal nooit gedaan, want die 'angst' voor zo'n verwend kind is denk ik wijdverbreid (sjit, ik weet niet hoe je dat schrijft). En ook ik kreeg van het CB vooral te horen hoe het allemaal moest en dat laten huilen helemaal niet erg is.
Door hier te lezen vind ik het nu best jammer dat ik het toen niet anders gedaan heb, omdat sommige dingen gewoon tegennatuurlijk voelden, maar ja, wat weet je nou als je net moeder bent?
Ik heb dus eigenlijk makkelijk praten, want ik heb het zelf niet gedaan zoals ik nu 'adviseer'. En ja, ik wilde ook heel graag weer es even mijn handen vrij hebben, dus dat herken ik heel goed. Maar door schade en schande heb ik inmiddels geleerd dat je soms weinig te willen hebt, want een kind heeft ook zo zijn eigen behoefte en ritme. Mijn kinderen dan vrij extreem omdat ze allebei autistisch zijn, maar ook bij 'normale' kinderen loopt alles niet altijd zoals je dat als ouder het liefst hebt.
Door hier te lezen vind ik het nu best jammer dat ik het toen niet anders gedaan heb, omdat sommige dingen gewoon tegennatuurlijk voelden, maar ja, wat weet je nou als je net moeder bent?
Ik heb dus eigenlijk makkelijk praten, want ik heb het zelf niet gedaan zoals ik nu 'adviseer'. En ja, ik wilde ook heel graag weer es even mijn handen vrij hebben, dus dat herken ik heel goed. Maar door schade en schande heb ik inmiddels geleerd dat je soms weinig te willen hebt, want een kind heeft ook zo zijn eigen behoefte en ritme. Mijn kinderen dan vrij extreem omdat ze allebei autistisch zijn, maar ook bij 'normale' kinderen loopt alles niet altijd zoals je dat als ouder het liefst hebt.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 13 juli 2010 om 09:26
Jee, dat lijkt me inderdaad naar, Solomio, als je achteraf spijt hebt dat je je eigen gevoel niet hebt gevolgd...
Het cb is nog steeds wel van de 'laten huilen-school'. Heb ik hier ook gemerkt. Bij mij komt het misschien door de extreem slechte band die ik met mijn eigen moeder heb, waardoor ik het graag goed wil doen, maar ik kon en kan summini ook niet laten huilen. Draag haar ook vaak bij me, ze krijgt na nu 6 maanden ook nog steeds volledige borstvoeding. Nu juist vorige week kreeg ik van zowel het cb als een paar dagen erna van schoonmoeder een enorm compliment dat summini zo ontzettend goed in haar vel zit, en dat dat vast komt doordat ik haar zo'n veilige, stevige basis heb gegeven. Ik kreeg zowat tranen in mijn ogen van dat compliment, zo fijn...
Het cb is nog steeds wel van de 'laten huilen-school'. Heb ik hier ook gemerkt. Bij mij komt het misschien door de extreem slechte band die ik met mijn eigen moeder heb, waardoor ik het graag goed wil doen, maar ik kon en kan summini ook niet laten huilen. Draag haar ook vaak bij me, ze krijgt na nu 6 maanden ook nog steeds volledige borstvoeding. Nu juist vorige week kreeg ik van zowel het cb als een paar dagen erna van schoonmoeder een enorm compliment dat summini zo ontzettend goed in haar vel zit, en dat dat vast komt doordat ik haar zo'n veilige, stevige basis heb gegeven. Ik kreeg zowat tranen in mijn ogen van dat compliment, zo fijn...
Computer says nooooo
dinsdag 13 juli 2010 om 09:27
Ik denk dat het allerbelangrijkst is om te kijken naar je kind. Als hij slaapt in de kinderwagen is dat toch prima? Mijn dochter slaapt alleen in haar eigen bed, ook prima. Zij slaapt niet in de kinderwagen, dus ga ik dat ook niet tot in den treure proberen omdat het mij zo handig lijkt.
Jammer voor mij en mijn uitstapjes maar so be it.
Regelmaat werkte hier ook goed. Als mijn dochtertje te moe is, kan ze ook niet slapen. Dan haal ik haar eruit en proberen we het een half uurtje later weer. Dan heb ik wel al een paar keer naast haar bed gezeten om haar speentje terug te stoppen, even te aaien etc. Soms helpt een beetje melk hier ook.
De eerste weken sliep ze alleen bij ons. Dus sliep ze bij ons. Minder stress voor haar en voor ons. Soms veranderen behoeften ineens, dan is de enige beweging die je kan maken mee met je baby.
Jammer voor mij en mijn uitstapjes maar so be it.
Regelmaat werkte hier ook goed. Als mijn dochtertje te moe is, kan ze ook niet slapen. Dan haal ik haar eruit en proberen we het een half uurtje later weer. Dan heb ik wel al een paar keer naast haar bed gezeten om haar speentje terug te stoppen, even te aaien etc. Soms helpt een beetje melk hier ook.
De eerste weken sliep ze alleen bij ons. Dus sliep ze bij ons. Minder stress voor haar en voor ons. Soms veranderen behoeften ineens, dan is de enige beweging die je kan maken mee met je baby.
dinsdag 13 juli 2010 om 09:58
Even een vraagje voor iedereen hier die van mening is, dat je een kindje die veel geborgenheid nodig heeft, lekker bij je moet houden. Hier ook zo'n kindje: hij is 5 weken oud en wil alleen maar vastgehouden worden.
Hij is enorm van de geborgenheid.
Overdag slaapt hij bijna niet, doet alleen hazeslaapjes van een kwartier/half uur meestal na de bv.
Bij evt wegleggen krijst hij tot hij spuugt en dat vind ik dus ook geen optie.
Ik ben dol op mijn ventje en totaal nog niet bang om hem te verwennen, maar hoe je dat in godsnaam met de rest van de dingen die je moet doen? Simpele, noodzakelijke dingen zoals: douchen, haren wassen, naar het toilet gaan, mijn vogels die elke dag ook de nodige verzorging nodig hebben? Dan nog niet te spreken over de rest van het huishouden: wassen, eten koken, moet ik doorgaan? Moet ik dan maar helemaal niets meer doen en verslonsen?
Een draagdoek (liggend) alsmede een draagzak (rechtop) pikt meneer ook niet. Ik ben zo onderhand moedeloos. In zijn hazeslaapjes probeer ik superwoman te spelen of ik laat hem janken, maar dat druist ook tegen mijn gevoel in omdat het zo hysterisch gaat en hij tijdens het huilen niet in slaap valt. Fijn is dit dus niet.
Dus: iemand tips?
PS: ik wist dat dit zwaar zou worden, maar had bij een jong kindje wel enigzins het idee dat ik hem tussen de vele voedingen door tenminste even tevreden weg kon leggen. Kom ik even van een koude kermis thuis
. Had er ook nog nooit iemand in mijn omgeving over gehoord, ben ik een uitzondering of zoiets?
Hij is enorm van de geborgenheid.
Overdag slaapt hij bijna niet, doet alleen hazeslaapjes van een kwartier/half uur meestal na de bv.
Bij evt wegleggen krijst hij tot hij spuugt en dat vind ik dus ook geen optie.
Ik ben dol op mijn ventje en totaal nog niet bang om hem te verwennen, maar hoe je dat in godsnaam met de rest van de dingen die je moet doen? Simpele, noodzakelijke dingen zoals: douchen, haren wassen, naar het toilet gaan, mijn vogels die elke dag ook de nodige verzorging nodig hebben? Dan nog niet te spreken over de rest van het huishouden: wassen, eten koken, moet ik doorgaan? Moet ik dan maar helemaal niets meer doen en verslonsen?
Een draagdoek (liggend) alsmede een draagzak (rechtop) pikt meneer ook niet. Ik ben zo onderhand moedeloos. In zijn hazeslaapjes probeer ik superwoman te spelen of ik laat hem janken, maar dat druist ook tegen mijn gevoel in omdat het zo hysterisch gaat en hij tijdens het huilen niet in slaap valt. Fijn is dit dus niet.
Dus: iemand tips?
PS: ik wist dat dit zwaar zou worden, maar had bij een jong kindje wel enigzins het idee dat ik hem tussen de vele voedingen door tenminste even tevreden weg kon leggen. Kom ik even van een koude kermis thuis
. Had er ook nog nooit iemand in mijn omgeving over gehoord, ben ik een uitzondering of zoiets?
dinsdag 13 juli 2010 om 10:11
Rocky, een kind wat je niet weg kan leggen en zoveel huilt, heb je ook al eens gedacht aan (verborgen) reflux? Of koemelkallergie? Sommige baby's hebben inderdaad extreem veel geborgenheid nodig, maar vaak is er ook iets aan de hand als reflux of allergie.
En mbt het dragen, hoe lang en hoe vaak heb je dat geprobeerd? Met wat voor draagzak? Daar is misschien ook nog wat in te doen.
Douchen en haren wassen is (ook bij minder gevoelige baby's) de eerste maanden een luxegoed, voor op de momenten dat je partner thuis is. Huishouden en eten koken kan wachten, kook als je partner thuis is of laat hem/haar koken, en dan meteen voor een aantal dagen. Maak het jezelf zo makkelijk mogelijk.
En mbt het dragen, hoe lang en hoe vaak heb je dat geprobeerd? Met wat voor draagzak? Daar is misschien ook nog wat in te doen.
Douchen en haren wassen is (ook bij minder gevoelige baby's) de eerste maanden een luxegoed, voor op de momenten dat je partner thuis is. Huishouden en eten koken kan wachten, kook als je partner thuis is of laat hem/haar koken, en dan meteen voor een aantal dagen. Maak het jezelf zo makkelijk mogelijk.
dinsdag 13 juli 2010 om 10:13
Rocky, mijn oplossing was het wipstoeltje of Maxi Cosi overal mee naartoe slepen. Zo kon ik rustige even douchen/koken/plantjes verzorgen etc. (dochter heeft bij elke denkbare draagdoek/zak gegild )Mijn dochter heeft tot 7 maanden vreselijk slecht geslapen, maar heeft nu door het invoeren van een strak dagschema (is nu bijna 1) het slapen helemaal te pakken.
Sterkte
Sterkte
dinsdag 13 juli 2010 om 10:16
Rocky.
Zo was mijn dochter ook.
Wat ik deed was niks.
Gewoon hele dagen met haar op de bank zitten en vasthouden.
Douchen deed ik wanneer er iemand was die het over kon nemen.
Zo af en toe legde ik haar wel neer om dat een dienblad met eten en drinken uit de keuken te halen en dan ging ik weer met haar zitten.
Ik snap dat je hier heel moedeloos van wordt, maar er zit nu weinig anders op.
Gelukkig ging het hier na 3 maanden een heel stuk beter!
Zo was mijn dochter ook.
Wat ik deed was niks.
Gewoon hele dagen met haar op de bank zitten en vasthouden.
Douchen deed ik wanneer er iemand was die het over kon nemen.
Zo af en toe legde ik haar wel neer om dat een dienblad met eten en drinken uit de keuken te halen en dan ging ik weer met haar zitten.
Ik snap dat je hier heel moedeloos van wordt, maar er zit nu weinig anders op.
Gelukkig ging het hier na 3 maanden een heel stuk beter!
dinsdag 13 juli 2010 om 10:17
quote:ezeltjeprik schreef op 13 juli 2010 @ 10:13:
Zo kon ik rustige even douchen/koken/plantjes verzorgen etc.
die kon ik die eerste tijd niet eens vinden
Wippertje was hier inderdaad bij het douchen ook een groot succes. En lekker samen douchen, haren wassen is er dan niet bij maar uitspoelen kan wel.
Zo kon ik rustige even douchen/koken/plantjes verzorgen etc.
die kon ik die eerste tijd niet eens vinden
Wippertje was hier inderdaad bij het douchen ook een groot succes. En lekker samen douchen, haren wassen is er dan niet bij maar uitspoelen kan wel.
