Kinderen
alle pijlers
trage baby
woensdag 24 februari 2010 om 13:51
Mijn dochter van nu net 11 maanden heeft volgens de kinderarts een ontwikkelingsachterstand. Op dit moment kan ze kruipen, zitten en wil ze wel staan maar dat lukt nog niet (niet uit zichzelf). Ze eet goed, alleen wil ze geen brood. Haar fles houdt ze nog niet vast. Ze heeft veel interesse in allerlei speelgoed en kan goed fijne dingen grijpen. Ze brabbelt maar nog geen duidelijke klanken.
Zelf vind ik dat ze niet gek veel achterloopt, maar de kinderarts komt met termen van spasticiteit en nu kan het ook weer een syndroom zijn (welke weet ze ook niet). Ze vindt dat mijn dochter een vreemde kleur blauwe ogen heeft (die zijn hetzelfde als de mijne), verder is haar hoofd raar en ook de lange vingers en tenen. De neus is ook niet goed. De fysiotherapie ziet het veel positiever in en vind dat ik me nog niet teveel zorgen moet maken. Andere mensen vinden mijn baby er totaal niet vreemd uitzien (het is eigenlijk een knappe baby, al zeg ik dat als moeder), behalve haar achterhoofd maar ook dat zit in mijn familie. Wel kan ze wat staren en teruggetrokken zijn, maar dat zijn momenten. Ze reageert duidelijk op mij en anderen (niet erg op vreemden).
In mijn zwangerschap heb ik veel stress en gezondheidsproblemen gehad en ook de geboorte was heftig. De eerste 2 weken heb ik veel van haar gemist, omdat ik in het ziekenhuis lag. Daarna had ik weinig energie en heb ik haar misschien niet genoeg aandacht kunnen geven. Ze is een ontzettend rustig en tevreden kind, wat geen aandacht vraagt. Zelf denk ik dat de vertraagde ontwikkeling hier mee samen kan hangen. Ik ben haar veel aan het stimuleren nu en ik zie haar helemaal opleven en snel ontwikkelen.
Zijn hier meer mensen, die ervaring hebben met een ontwikkelingsachterstand en hoe is dat afgelopen? Liepen jullie ook bij een kinderarts? Ben benieuwd naar andere verhalen en of jullie de achterstand van mijn baby ook groot vinden.
Groetjes van mij
Zelf vind ik dat ze niet gek veel achterloopt, maar de kinderarts komt met termen van spasticiteit en nu kan het ook weer een syndroom zijn (welke weet ze ook niet). Ze vindt dat mijn dochter een vreemde kleur blauwe ogen heeft (die zijn hetzelfde als de mijne), verder is haar hoofd raar en ook de lange vingers en tenen. De neus is ook niet goed. De fysiotherapie ziet het veel positiever in en vind dat ik me nog niet teveel zorgen moet maken. Andere mensen vinden mijn baby er totaal niet vreemd uitzien (het is eigenlijk een knappe baby, al zeg ik dat als moeder), behalve haar achterhoofd maar ook dat zit in mijn familie. Wel kan ze wat staren en teruggetrokken zijn, maar dat zijn momenten. Ze reageert duidelijk op mij en anderen (niet erg op vreemden).
In mijn zwangerschap heb ik veel stress en gezondheidsproblemen gehad en ook de geboorte was heftig. De eerste 2 weken heb ik veel van haar gemist, omdat ik in het ziekenhuis lag. Daarna had ik weinig energie en heb ik haar misschien niet genoeg aandacht kunnen geven. Ze is een ontzettend rustig en tevreden kind, wat geen aandacht vraagt. Zelf denk ik dat de vertraagde ontwikkeling hier mee samen kan hangen. Ik ben haar veel aan het stimuleren nu en ik zie haar helemaal opleven en snel ontwikkelen.
Zijn hier meer mensen, die ervaring hebben met een ontwikkelingsachterstand en hoe is dat afgelopen? Liepen jullie ook bij een kinderarts? Ben benieuwd naar andere verhalen en of jullie de achterstand van mijn baby ook groot vinden.
Groetjes van mij
woensdag 24 februari 2010 om 13:57
Ik kan niet inschatten of de achterstand van je baby groot is, maar ze lijkt inderdaad geen voorloper te zijn.
Als je twijfelt, zou je misschien een doorverwijzing naar een kinderarts in een ziekenhuis kunnen vragen voor een second opinion. Als ik zoiets zou horen, zou ik denk ik geen genoegen nemen met geruststellende woorden van een fysiotherapeut.
Als je twijfelt, zou je misschien een doorverwijzing naar een kinderarts in een ziekenhuis kunnen vragen voor een second opinion. Als ik zoiets zou horen, zou ik denk ik geen genoegen nemen met geruststellende woorden van een fysiotherapeut.
woensdag 24 februari 2010 om 14:02
Ik zou ook voor een second opinion gaan. Ga naar een academisch ziekenhuis als je het niet vertrouwd. Ik heb ook veelvuldig contacten met kinderartsen en de fysio die hier aan huis komt. Mijn zoon's fysio heeft veel verstand van zaken en heeft al heel veel kinderen gezien, maar is natuurlijk geen arts. Wat niet wil zeggen dat ik het niet fijn vindt als ze eens wat zegt over mijn zoon op ander gebied dan fysio.
Maar ik herken je gevoelens, het maakt je onzeker. Die tijd heb ik inmiddels achter de rug, maar ik herken je gevoel.
Maar ik herken je gevoelens, het maakt je onzeker. Die tijd heb ik inmiddels achter de rug, maar ik herken je gevoel.
woensdag 24 februari 2010 om 14:03
Jammer dat de kinderarts je eigenlijk een beetje in het luchtledige laat bungelen. Het is vreemd om te zeggen dat oogkleur, neus, hoofd, vingers en tenen niet kloppen om daar dan vervolgens niets aan te "hangen". Misschien is het goed, zoals cicely zegt, om eens een second opinion te vragen en dan echt om duidelijkheid te vragen. Dit geeft zoveel onzekerheid, lijkt me heel vervelend. Sterkte!
woensdag 24 februari 2010 om 14:04
Ik neem aan dat het een kinderarts uit het ziekenhuis betreft die deze zorgen heeft uitgesproken? Dan zou ik gewoon om vervolgonderzoek vragen. Misschien blijkt er niks aan de hand te zijn, en misschien wel en dan kun je het maar beter zo snel mogelijk zeker weten. Ik zou in ieder geval de mening van een kinderarts wel boven de geruststellende woorden van de fysio stellen. En ook wat de omgeving zegt niet voor zoete koek slikken. zeggen dat een kindje "er anders/raar uitziet"of achterloopt is toch iets wat we meestal niet zeggen. ik lees in je verhaal in ieder geval wel een aantal punten waar verder onderzoek niet onnodig is.
woensdag 24 februari 2010 om 14:05
Ik heb het groeiboekje er even bij gepakt. Mijn dochter kon;
Babbelen vanaf 4 maanden.
Los zitten met ruim 6 maanden.
Gaan zitten met 7 maanden.
Kruipen met 8 maanden.
Eerste verstaanbare woordjes (naast mama) met 9 maanden.
Drinken uit tuitbeker met 9 maanden.
Optrekken tot staan met 10 maanden.
Geven/nemen met 10 maanden.
Langs een leuning lopen met 13 maanden.
Met uiteraard de aantekening: ieder kind volgt zijn of haar eigen schema. In mijn lijst komt lopen nog niet voor, die van mijn zus konden beiden al los lopen (hoewel wankel) met goed 10 maanden, maar verstaanbare woordjtes produceren begon pas met 2 jaar.
Normaal gesproken voel/weet je als moeder wel of het goed zit met je kind. Als jij er diep in je hart echt van overtuigt bent dat er niets aan de hand is, dan denk ik dat je je nog niet echt zorgen moet maken.
Babbelen vanaf 4 maanden.
Los zitten met ruim 6 maanden.
Gaan zitten met 7 maanden.
Kruipen met 8 maanden.
Eerste verstaanbare woordjes (naast mama) met 9 maanden.
Drinken uit tuitbeker met 9 maanden.
Optrekken tot staan met 10 maanden.
Geven/nemen met 10 maanden.
Langs een leuning lopen met 13 maanden.
Met uiteraard de aantekening: ieder kind volgt zijn of haar eigen schema. In mijn lijst komt lopen nog niet voor, die van mijn zus konden beiden al los lopen (hoewel wankel) met goed 10 maanden, maar verstaanbare woordjtes produceren begon pas met 2 jaar.
Normaal gesproken voel/weet je als moeder wel of het goed zit met je kind. Als jij er diep in je hart echt van overtuigt bent dat er niets aan de hand is, dan denk ik dat je je nog niet echt zorgen moet maken.
woensdag 24 februari 2010 om 14:14
mijn zoontje ging op z`n verjaardag voor het eerst staan. ( vanuit zitstand optrekken tot staan) tot die tijd stond hij ook niet bij mij op schoot als ik hem vast hield. En nog steeds zit hij liever dan dat hij staat.
Hij is nu bijna 15 maanden maar loopt ook nog niet hoor... laat je niet gek maken!
Hij is nu bijna 15 maanden maar loopt ook nog niet hoor... laat je niet gek maken!
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
woensdag 24 februari 2010 om 14:24
Tja ook ik ben wat terughoudend om hier iets over te zeggen. Gewoon omdat je toch de authoriteit van een KA niet wilt omzeilen. Er zijn verder goede adviezen gegeven (second opinion) maar als ik het zo lees valt het toch wel mee?
Mijn dochter was een billen schuiver. En liep pas met 23 maanden. Heeft nooit gerold of nooit gekropen en ook het optrekken was pas met een maand of 20 (ze schoof dus altijd op haar billen rond). Toch heeft niemand ooit gesuggereerd dat ze een achterstand zou hebben. Sterker nog een fysio was ook niet nodig. Ook praat ze pas heel laat. Nu pas met 2 jaar en 3 maanden beginnen de woorden echt goed te komen. Heel lang was het alleen, bal, bad, papa (en dus geen mama) en die (en nog een paar kleine woordjes). Dat laatste komt ws door de vele oor onstekingen, maar ook dat haalt ze nu ruimschoots in. Ze heeft haar eigen manier en eigen tempo. Ze loopt nu al een kievit en is op het motorische vlak nu een stukje verder dan de rest. Spraaktechnisch zit ze nu weer op het gemiddelde. Ook ik heb me wel eens zorgen gemaakt, maar omdat ze verder zich gewoon ontwikkelde vond ik het niet zo erg.
Toch zou ik haar wel verder laten onderzoeken want de KA heeft natuurlijk wel veel ervaring en heeft er uiteraard voor gestudeerd. Stel dat er wel wat is dan ben je er op tijd bij en stel dat er niks is dan ben je gerustgesteld en kan je veel meer genieten. Ik zou dus zeker voor die second opinion gaan en nog een keer een afspraak maken met deze KA om om uitleg te vragen.
Mijn dochter was een billen schuiver. En liep pas met 23 maanden. Heeft nooit gerold of nooit gekropen en ook het optrekken was pas met een maand of 20 (ze schoof dus altijd op haar billen rond). Toch heeft niemand ooit gesuggereerd dat ze een achterstand zou hebben. Sterker nog een fysio was ook niet nodig. Ook praat ze pas heel laat. Nu pas met 2 jaar en 3 maanden beginnen de woorden echt goed te komen. Heel lang was het alleen, bal, bad, papa (en dus geen mama) en die (en nog een paar kleine woordjes). Dat laatste komt ws door de vele oor onstekingen, maar ook dat haalt ze nu ruimschoots in. Ze heeft haar eigen manier en eigen tempo. Ze loopt nu al een kievit en is op het motorische vlak nu een stukje verder dan de rest. Spraaktechnisch zit ze nu weer op het gemiddelde. Ook ik heb me wel eens zorgen gemaakt, maar omdat ze verder zich gewoon ontwikkelde vond ik het niet zo erg.
Toch zou ik haar wel verder laten onderzoeken want de KA heeft natuurlijk wel veel ervaring en heeft er uiteraard voor gestudeerd. Stel dat er wel wat is dan ben je er op tijd bij en stel dat er niks is dan ben je gerustgesteld en kan je veel meer genieten. Ik zou dus zeker voor die second opinion gaan en nog een keer een afspraak maken met deze KA om om uitleg te vragen.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
woensdag 24 februari 2010 om 14:31
Mijn zoon van 3 is net zoals het kindje van Chica niet snel.
Een paar weken geleden gingen we met hem naar de dokter, die zei dat het rare trillende tong had en dat zijn achterstand daar misschien aan te wijten was. En raadde ons een CTscan van het hoofd aan. Ik moet zeggen dat ik daar bijna in huilen uitbarstte. Uiteindelijk is er niets uit die scan gekomen.
Moraal van het verhaal, doe de onderzoeken, maar laat je niet gek maken.
Een paar weken geleden gingen we met hem naar de dokter, die zei dat het rare trillende tong had en dat zijn achterstand daar misschien aan te wijten was. En raadde ons een CTscan van het hoofd aan. Ik moet zeggen dat ik daar bijna in huilen uitbarstte. Uiteindelijk is er niets uit die scan gekomen.
Moraal van het verhaal, doe de onderzoeken, maar laat je niet gek maken.
woensdag 24 februari 2010 om 14:31
Ik heb vier kids en die hebben zich allemaal in hun eigen tempo ontwikkeld. Zo ging mijn jongste dochter pas lopen na haar tweede verjaardag, en ja, dat heeft mij ook onzeker gemaakt toen, maar nu is het aan nix meer te merken hoor. Half jaar later loopt ze net zo snel en goed als kinderen die met 1 jaar zijn gaan lopen. Mijn zoon ging pas redelijk praten toen hij 3 was, maarja, dat hebben al mijn neefjes ook.
Ik zou wel voor een second opinion gaan, want als er iets is met je dochtertje kun je dat maar beter op tijd weten toch?
Ik zou wel voor een second opinion gaan, want als er iets is met je dochtertje kun je dat maar beter op tijd weten toch?
woensdag 24 februari 2010 om 14:32
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Anders dan: wat een botte KA. Ik kan me ook voorstellen dat je als moeder overvallen wordt als je dat allemaal hoort over jouw allerliefste, -mooiste kindje.
Is het een idee al je vragen op te schrijven en een nieuw consult af te spreken? Neem dan je zus of moeder, man of broer mee als toehoorder die liefst niet zo emotioneel is en je echt kan bijstaan. Wellicht zijn de woorden in je hoofd groter geworden dan bedoeld door de KA.
Ik wist ook niet dat er op zo'n leeftijd al zoveel verwacht werd van een kind. Ons kind was vlot met alles. Maar ja: zij groeide niet. Of nee, dat klinkt te bot. Haar groei was beneden pijl. En ja ze liep met 8 maanden los. Ze praatte hele volzinnen toen ze 1 werd. Maar haar ontwikkeling bleef op een ander vlak flink achter.
Overigens: de zoontjes van mijn zus liepen toen ze 2 jaar waren... Tja...
Mijn HA zei toen dat elk kind zich op zijn manier ontwikkelde en dat kinderen niet alles tegelijk kunnen. Ze kunnen OF groeien OF spraak ontwikkelen OF motorische vaardigheden ontwikkelen. Zou dat een oplossing zijn voor het feit dat je dochter nog geen behoefte heeft aan staan of babbelen?
Ik wens je heel veel succes. Je doet het vast goed.
Is het een idee al je vragen op te schrijven en een nieuw consult af te spreken? Neem dan je zus of moeder, man of broer mee als toehoorder die liefst niet zo emotioneel is en je echt kan bijstaan. Wellicht zijn de woorden in je hoofd groter geworden dan bedoeld door de KA.
Ik wist ook niet dat er op zo'n leeftijd al zoveel verwacht werd van een kind. Ons kind was vlot met alles. Maar ja: zij groeide niet. Of nee, dat klinkt te bot. Haar groei was beneden pijl. En ja ze liep met 8 maanden los. Ze praatte hele volzinnen toen ze 1 werd. Maar haar ontwikkeling bleef op een ander vlak flink achter.
Overigens: de zoontjes van mijn zus liepen toen ze 2 jaar waren... Tja...
Mijn HA zei toen dat elk kind zich op zijn manier ontwikkelde en dat kinderen niet alles tegelijk kunnen. Ze kunnen OF groeien OF spraak ontwikkelen OF motorische vaardigheden ontwikkelen. Zou dat een oplossing zijn voor het feit dat je dochter nog geen behoefte heeft aan staan of babbelen?
Ik wens je heel veel succes. Je doet het vast goed.
Volg je hart. Dat klopt.
woensdag 24 februari 2010 om 14:47
Is dat de kinderarts van het CB of van een (academisch) ziekenhuis?
Ik zou ook voor een second opinion gaan in een academisch ziekenhuis. Volgens mij zit er in het AMC een speciale afdeling waar ze onderzoeken of kinderen een syndroom hebben.
Wij kunnen hier nu met zijn allen zeggen dat ons kind ook niet snel was maar dat zegt helemaal niets over jouw kind.
Ik zou ook voor een second opinion gaan in een academisch ziekenhuis. Volgens mij zit er in het AMC een speciale afdeling waar ze onderzoeken of kinderen een syndroom hebben.
Wij kunnen hier nu met zijn allen zeggen dat ons kind ook niet snel was maar dat zegt helemaal niets over jouw kind.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
woensdag 24 februari 2010 om 14:49
quote:Annie Ooi schreef op 24 februari 2010 @ 14:40:
Hebben ook andere artsen gekeken? Wat was de naam van dat syndroom?
Volgens mij is dat niet altijd zo maar op te hoesten. Ik ken mensen met een kindje met een vrij zeldzaam syndroom, daarvan was eerst ook een hele tijd alleen maar bekend dat er waarschijnlijk sprake was van "een syndroom". De klinisch geneticus van het AMC heeft toen uiteindelijk uitsluitsel kunnen geven van wat er precies aan de hand was.
Hebben ook andere artsen gekeken? Wat was de naam van dat syndroom?
Volgens mij is dat niet altijd zo maar op te hoesten. Ik ken mensen met een kindje met een vrij zeldzaam syndroom, daarvan was eerst ook een hele tijd alleen maar bekend dat er waarschijnlijk sprake was van "een syndroom". De klinisch geneticus van het AMC heeft toen uiteindelijk uitsluitsel kunnen geven van wat er precies aan de hand was.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
woensdag 24 februari 2010 om 14:49
Ik denk overigens dat je wat andere mensen zeggen over het uiterlijk van je baby niet moet vergelijken wat de kinderarts over het uiterlijk van je baby zegt. Niet te vergelijken, leken kunnen wel eens dingen over het hoofd zien die op een bepaald syndroom wijzen, dus zo raar vind ik de opmerkingen van je arts niet.
woensdag 24 februari 2010 om 15:04
Ik begrijp niet dat die kinderarts hier bot en zelfs bijna jaloers wordt genoemd. Hij geeft geen oordeel over schoonheid, maar over uiterlijke kenmerken die op een medisch probleem zouden kunnen wijzen. En de kinderarts is waarschijnlijk getriggerd door de combinatie van dingen die hij of zij ziet.
Als je alleen naar de motoriek kijkt, zal de achterstand wel meevallen. Misschien is dat ook waarom de fysio zich niet zo druk maakt. Maar het zal de kinderarts gaan om de algemene indruk, en om specifieke uiterlijke kenmerken die hij of zij opmerkt.
Als je alleen naar de motoriek kijkt, zal de achterstand wel meevallen. Misschien is dat ook waarom de fysio zich niet zo druk maakt. Maar het zal de kinderarts gaan om de algemene indruk, en om specifieke uiterlijke kenmerken die hij of zij opmerkt.
woensdag 24 februari 2010 om 15:53
Had je al gezegd waarom je bij KA en fysio gaat met kleine?
Mijn neefje was ook wat trager en prematuur en hij heeft ook onderzoeken gehad ivm mogelijk syndroom. Hij had wat vreemde vingers en geen tot weinig handlijnen. Uiteindelijk was er niets aan de hand maar dat wisten ze pas paar maanden later na onderzoek in Ac.ziekenhuis...
Ik zou dus ook voor sec.opinion gaan en alles laten uitzoeken. Bepaalde uiterlijke kenmerken kunnen nl wel wijzen op syndroom en dat kun je dan beter maar weten toch?
Mijn neefje was ook wat trager en prematuur en hij heeft ook onderzoeken gehad ivm mogelijk syndroom. Hij had wat vreemde vingers en geen tot weinig handlijnen. Uiteindelijk was er niets aan de hand maar dat wisten ze pas paar maanden later na onderzoek in Ac.ziekenhuis...
Ik zou dus ook voor sec.opinion gaan en alles laten uitzoeken. Bepaalde uiterlijke kenmerken kunnen nl wel wijzen op syndroom en dat kun je dan beter maar weten toch?
woensdag 24 februari 2010 om 16:46
De kinderarts van het Medisch Kinderdagverblijf waar mijn zoon destijds op zat heeft ook zoiets gezegd. Hij had een autistische stoornis, dat was toen al gediagnosticeerd, maar hij had ook vrijwel geen neusbotje, zijn oren stonden vrij laag en hij had weinig handlijnen. Dat zou op een syndroom kunnen duiden. Maar zij vroeg meteen of we iets voelden voor een genetisch onderzoek en dat mis ik hier wel. Waarom al die aspecten opnoemen die op een syndroom zouden kunnen duiden en de ouders vervolgens in het luchtledige laten bungelen? Je schrikt toch wel even als je zoiets hoort. Dat vind ik niet zo zorgvuldig van de kinderarts.
Overigens waren twee van mijn 4 kinderen ook uitermate traag in hun lichamelijke ontwikkeling, maar zij mankeren niets. Ze zijn alleen nog steeds geen fysieke hoogvliegers.
Overigens waren twee van mijn 4 kinderen ook uitermate traag in hun lichamelijke ontwikkeling, maar zij mankeren niets. Ze zijn alleen nog steeds geen fysieke hoogvliegers.
woensdag 24 februari 2010 om 16:55
quote:Supersmollie1 schreef op 24 februari 2010 @ 14:49:
[...]
Volgens mij is dat niet altijd zo maar op te hoesten. Ik ken mensen met een kindje met een vrij zeldzaam syndroom, daarvan was eerst ook een hele tijd alleen maar bekend dat er waarschijnlijk sprake was van "een syndroom". De klinisch geneticus van het AMC heeft toen uiteindelijk uitsluitsel kunnen geven van wat er precies aan de hand was.Ik heb weinig ervaringen met syndromen. Maar als ik bij een kinderarts ben, wil ik wel precies weten waar eventueel aan gedacht wordt en wat er verder gaat gebeuren. Helaas is dit niet altijd even makkelijk te bepalen, maar wat ik hier mis is wat er verder voor plan wordt getrokken en op grond waarvan ze naar de kinderarts moest.
[...]
Volgens mij is dat niet altijd zo maar op te hoesten. Ik ken mensen met een kindje met een vrij zeldzaam syndroom, daarvan was eerst ook een hele tijd alleen maar bekend dat er waarschijnlijk sprake was van "een syndroom". De klinisch geneticus van het AMC heeft toen uiteindelijk uitsluitsel kunnen geven van wat er precies aan de hand was.Ik heb weinig ervaringen met syndromen. Maar als ik bij een kinderarts ben, wil ik wel precies weten waar eventueel aan gedacht wordt en wat er verder gaat gebeuren. Helaas is dit niet altijd even makkelijk te bepalen, maar wat ik hier mis is wat er verder voor plan wordt getrokken en op grond waarvan ze naar de kinderarts moest.
woensdag 24 februari 2010 om 17:39
Wat fijn dat ik zoveel reacties heb gekregen!!!
Ik ben bij de kinderarts terechtgekomen, doordat een been van mijn dochter in een vreemde stand stond (een been recht en een been naar buiten). Ze bleek ook een te hoge spierspanning te hebben. Dit been is vrij snel weer goedgekomen (het zou door knel liggen in de baarmoeder of zoiets in een verkeerde stand zijn gekomen). Tijdens de controle voor haar been vonden ze haar vrij laat met omrollen en gingen ze haar meer in de gaten houden. Ook overstrekte ze zich.
De kinderarts is van een gewoon ziekenhuis. Natuurlijk weet ik wel dat ze het uiterlijk niet af zit te kraken (al wil je haar wel slaan als ze zulke dingen zegt). Ik twijfel omdat ze dingen zegt, die ik nergens op vind slaan. De kleur ogen zijn precies die van mij en de vingers lijken erg op die van mijn man. Hij was er overigens ook bij om zeker te weten, dat we informatie goed opvingen. Verder was ze erg overtuigd van spasticiteit en de keer erop was het weer van de baan. Hierdoor wordt ik eigenlijk een beetje pissig, want ik was behoorlijk van slag hiervan.
Mijn dochter ziet er op het oog echt heel normaal uit, want mijn naaste familie flappen er alles uit en die vinden het zelfs een knappe baby (wat er verder niet toe doet). Ik weet in ieder geval zeker, dat ze het me ook zouden zeggen als hen wat vreemds opviel. Ze vinden haar niet echt snel (is ze ook niet) en wat dromerig, maar verder en zeker de laatste tijd heel normaal.
We gaan inderdaad verder onderzoek inzetten (DNA, chromosomen en stofwisseling), alleen al om van al dat gezeur af te zijn. Deze uitslagen komen pas na 6 maanden. Van de KA mocht ik hier overigens ook wel mee wachten.
Natuurlijk kan het goed zijn om achter een eventuele oorzaak te komen, maar ik heb zelf een beetje het gevoel dat ze er idioot bovenop zitten en het achteraf wel meevalt. Toch word ik hier erg onrustig van en had ik gewenst nooit bij de KA naar binnen te zijn gestapt. De meeste dingen zie je toch pas als het kind wat groter is en kun je vaak niets aan doen.
Ik vind het wel leuk dat ze tegenwoordig zo veel lijken te weten, maar het brengt ook veel onrust als blijkt dat het meevalt. Ik vind het ontzettend zonde dat ik nu niet meer onbezorgd van mijn dochter geniet, maar op alles zit te letten.
Verder niets aan te doen, maar ik was benieuwd of er meer mensen met die ervaringen waren. Ook vind ik het fijn om te horen, dat er kinderen zijn die sloom zijn maar later toch normaal functioneren. Het geeft geen zekerheid, maar toch hoop.
Ik ben bij de kinderarts terechtgekomen, doordat een been van mijn dochter in een vreemde stand stond (een been recht en een been naar buiten). Ze bleek ook een te hoge spierspanning te hebben. Dit been is vrij snel weer goedgekomen (het zou door knel liggen in de baarmoeder of zoiets in een verkeerde stand zijn gekomen). Tijdens de controle voor haar been vonden ze haar vrij laat met omrollen en gingen ze haar meer in de gaten houden. Ook overstrekte ze zich.
De kinderarts is van een gewoon ziekenhuis. Natuurlijk weet ik wel dat ze het uiterlijk niet af zit te kraken (al wil je haar wel slaan als ze zulke dingen zegt). Ik twijfel omdat ze dingen zegt, die ik nergens op vind slaan. De kleur ogen zijn precies die van mij en de vingers lijken erg op die van mijn man. Hij was er overigens ook bij om zeker te weten, dat we informatie goed opvingen. Verder was ze erg overtuigd van spasticiteit en de keer erop was het weer van de baan. Hierdoor wordt ik eigenlijk een beetje pissig, want ik was behoorlijk van slag hiervan.
Mijn dochter ziet er op het oog echt heel normaal uit, want mijn naaste familie flappen er alles uit en die vinden het zelfs een knappe baby (wat er verder niet toe doet). Ik weet in ieder geval zeker, dat ze het me ook zouden zeggen als hen wat vreemds opviel. Ze vinden haar niet echt snel (is ze ook niet) en wat dromerig, maar verder en zeker de laatste tijd heel normaal.
We gaan inderdaad verder onderzoek inzetten (DNA, chromosomen en stofwisseling), alleen al om van al dat gezeur af te zijn. Deze uitslagen komen pas na 6 maanden. Van de KA mocht ik hier overigens ook wel mee wachten.
Natuurlijk kan het goed zijn om achter een eventuele oorzaak te komen, maar ik heb zelf een beetje het gevoel dat ze er idioot bovenop zitten en het achteraf wel meevalt. Toch word ik hier erg onrustig van en had ik gewenst nooit bij de KA naar binnen te zijn gestapt. De meeste dingen zie je toch pas als het kind wat groter is en kun je vaak niets aan doen.
Ik vind het wel leuk dat ze tegenwoordig zo veel lijken te weten, maar het brengt ook veel onrust als blijkt dat het meevalt. Ik vind het ontzettend zonde dat ik nu niet meer onbezorgd van mijn dochter geniet, maar op alles zit te letten.
Verder niets aan te doen, maar ik was benieuwd of er meer mensen met die ervaringen waren. Ook vind ik het fijn om te horen, dat er kinderen zijn die sloom zijn maar later toch normaal functioneren. Het geeft geen zekerheid, maar toch hoop.
