Kinderen
alle pijlers
Vierde kind?
woensdag 25 augustus 2010 om 20:27
Hallo allemaal,
ik wil jullie graag het volgende voorleggen; mijn vriend en ik hebben drie prachtige kinderen. De oudste is 4 en de jongste is anderhalf. Nu begint het bij mij eigenlijk weer te kriebelen. Ik zou best wel een vierde kindje willen. Mijn vriend weet nog niet of hij het wil (heb al eens voorzichtig gepolst). Eigelijk wil hij straks het ledikant verkopen als de jongste eruit gegroeid is en ook de box. Kinderkleding hebben we ook al weggedaan.
Mij heeft een groot gezin altijd geweldig geleken, maar ja, ik heb drie keer een goede zwangerschap gehad en drie gezonde kinderen op de wereld gezet. Tel je zegeningen denk ik ook vaak. Jullie merken het: twijfels... Wie herkent dit? En wat is jullie besluit geweest?
Ik ben erg benieuwd naar jullie reacties!
Rood kippetje.
ik wil jullie graag het volgende voorleggen; mijn vriend en ik hebben drie prachtige kinderen. De oudste is 4 en de jongste is anderhalf. Nu begint het bij mij eigenlijk weer te kriebelen. Ik zou best wel een vierde kindje willen. Mijn vriend weet nog niet of hij het wil (heb al eens voorzichtig gepolst). Eigelijk wil hij straks het ledikant verkopen als de jongste eruit gegroeid is en ook de box. Kinderkleding hebben we ook al weggedaan.
Mij heeft een groot gezin altijd geweldig geleken, maar ja, ik heb drie keer een goede zwangerschap gehad en drie gezonde kinderen op de wereld gezet. Tel je zegeningen denk ik ook vaak. Jullie merken het: twijfels... Wie herkent dit? En wat is jullie besluit geweest?
Ik ben erg benieuwd naar jullie reacties!
Rood kippetje.
woensdag 25 augustus 2010 om 21:17
quote:a_nick_is_born schreef op 25 augustus 2010 @ 21:12:
[...]
Geheel eens. Dag Pimpel
Hier dus ook 4. Huis is groot genoeg, auto ook, ze kunnen allemaal op zwemles + nog een sport/muziekles en wij doen ook alles op de bakfiets.
Studeren zie ik wel weer als ze groot zijn (ik spaar wat ik kan, maar ik leef nú ook met een gezin met 4 kinderen) en als ze er voor moeten werken, dan worden ze daar ook niet minder van.
Mijn kinderen heten ook niet Sterre of Mees, mijn oudste 2 heten zelfs nagenoeg hetzelfde als Pimpels oudste twee.
Voor mij zou niet de grote vraag zijn: kunnen ze studeren, of kunnen ze allemaal op een sport/muziekles, maar "kan ik en kan mijn partner het aan". Want druk is het wel en slopend is het bij tijden ook, zeker als je jongste niet gezond is en/of niet eet, maar ja, daar moet je natuurlijk niet vanuit gaan Dan weet ik wie jij bent!
[...]
Geheel eens. Dag Pimpel
Hier dus ook 4. Huis is groot genoeg, auto ook, ze kunnen allemaal op zwemles + nog een sport/muziekles en wij doen ook alles op de bakfiets.
Studeren zie ik wel weer als ze groot zijn (ik spaar wat ik kan, maar ik leef nú ook met een gezin met 4 kinderen) en als ze er voor moeten werken, dan worden ze daar ook niet minder van.
Mijn kinderen heten ook niet Sterre of Mees, mijn oudste 2 heten zelfs nagenoeg hetzelfde als Pimpels oudste twee.
Voor mij zou niet de grote vraag zijn: kunnen ze studeren, of kunnen ze allemaal op een sport/muziekles, maar "kan ik en kan mijn partner het aan". Want druk is het wel en slopend is het bij tijden ook, zeker als je jongste niet gezond is en/of niet eet, maar ja, daar moet je natuurlijk niet vanuit gaan Dan weet ik wie jij bent!
woensdag 25 augustus 2010 om 21:19
quote:rodekippetje schreef op 25 augustus 2010 @ 20:27:
Mijn vriend weet nog niet of hij het wil (heb al eens voorzichtig gepolst). Eigelijk wil hij straks het ledikant verkopen als de jongste eruit gegroeid is en ook de box. Kinderkleding hebben we ook al weggedaan.Lijkt mij dat vriend 3 stuks genoeg vindt. En dat maakt in mijn ogen de rest van de discussie (4 is wel of niet het nieuwe 3, 4 is prima te doen, is de auto wel groot genoeg, etc.) totaal overbodig.
Mijn vriend weet nog niet of hij het wil (heb al eens voorzichtig gepolst). Eigelijk wil hij straks het ledikant verkopen als de jongste eruit gegroeid is en ook de box. Kinderkleding hebben we ook al weggedaan.Lijkt mij dat vriend 3 stuks genoeg vindt. En dat maakt in mijn ogen de rest van de discussie (4 is wel of niet het nieuwe 3, 4 is prima te doen, is de auto wel groot genoeg, etc.) totaal overbodig.
woensdag 25 augustus 2010 om 21:20
quote:yette schreef op 25 augustus 2010 @ 21:14:
Ik herken het heel erg! Na onze derde was het duidelijk dat mijn man geen vierde wilde. Voor mij begon een periode van afscheid nemen. De laatste keer maatje 56, het laatste eerste lachje, de laatste borstvoeding, de laatste keer voor het eerst lopen ... ik werd er verdrietig van. Toen ik me er uiteindelijk bij neer had gelegd en na ruim drie jaar nèt de kinderwagen op Marktplaats had verkocht, bleek er een klein ondeugend ventje alle voorzorgsmaatregelen voorbij gezwommen te zijn
Dat was natuurlijk best schrikken en schakelen. Ik bleek al bijna halverwege. Maar na de eerste schrik, vonden we het geweldig.
Die 'laatste keer maatje 56' gevoelens heb ik bij de vierde trouwens niet meer gehad. Die was gewoon een kadootje om van te genieten!
Bij ons was de 4e ook een verrassing.
Gek, das al de 3e op dit topic, wat is dat met die 4e kindjes
Hier wel een sterk gevoel van "laatste keer". Vooral omdat de babytijd van de jongste helemaal niet onbezorgd was (en het nog niet helemaal onbezorgd is). Dat vind ik persoonlijk wel heel erg jammer; dan komt er een vierde en dan kun je daar niet optimaal van genieten.
Hij is nu ruim 20 maanden en heeft gister zijn eerste paar stapjes gezet
Ik herken het heel erg! Na onze derde was het duidelijk dat mijn man geen vierde wilde. Voor mij begon een periode van afscheid nemen. De laatste keer maatje 56, het laatste eerste lachje, de laatste borstvoeding, de laatste keer voor het eerst lopen ... ik werd er verdrietig van. Toen ik me er uiteindelijk bij neer had gelegd en na ruim drie jaar nèt de kinderwagen op Marktplaats had verkocht, bleek er een klein ondeugend ventje alle voorzorgsmaatregelen voorbij gezwommen te zijn
Dat was natuurlijk best schrikken en schakelen. Ik bleek al bijna halverwege. Maar na de eerste schrik, vonden we het geweldig.
Die 'laatste keer maatje 56' gevoelens heb ik bij de vierde trouwens niet meer gehad. Die was gewoon een kadootje om van te genieten!
Bij ons was de 4e ook een verrassing.
Gek, das al de 3e op dit topic, wat is dat met die 4e kindjes
Hier wel een sterk gevoel van "laatste keer". Vooral omdat de babytijd van de jongste helemaal niet onbezorgd was (en het nog niet helemaal onbezorgd is). Dat vind ik persoonlijk wel heel erg jammer; dan komt er een vierde en dan kun je daar niet optimaal van genieten.
Hij is nu ruim 20 maanden en heeft gister zijn eerste paar stapjes gezet
woensdag 25 augustus 2010 om 21:24
quote:Soppie300 schreef op 25 augustus 2010 @ 21:17:
4? ik vind het asociaal, op een wereld die toch al veel te vol is.Of juist sociaal, in een land met een dreigend tekort aan werkende mensen die de vergrijzing moeten betalen?
4? ik vind het asociaal, op een wereld die toch al veel te vol is.Of juist sociaal, in een land met een dreigend tekort aan werkende mensen die de vergrijzing moeten betalen?
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
woensdag 25 augustus 2010 om 21:28
quote:Broedkippetje schreef op 25 augustus 2010 @ 21:24:
[...]
Of juist sociaal, in een land met een dreigend tekort aan werkende mensen die de vergrijzing moeten betalen?Onzin. Door die vergrijzing moeten we gewoon heen en andere oplossingen vinden. Meer kinderen als oplossing tegen vergrijzing zorgt alleen maar voor een verschuiving van de vergrijzing (dan heb je 65 jaar later hetzelfde probleem).
[...]
Of juist sociaal, in een land met een dreigend tekort aan werkende mensen die de vergrijzing moeten betalen?Onzin. Door die vergrijzing moeten we gewoon heen en andere oplossingen vinden. Meer kinderen als oplossing tegen vergrijzing zorgt alleen maar voor een verschuiving van de vergrijzing (dan heb je 65 jaar later hetzelfde probleem).
woensdag 25 augustus 2010 om 21:29
Na al die hoofdzakelijk negatieve reacties ook even een postieve reactie.(sluit me dus eigenlijk helemaal bij immaculata aan) 4 kinderen kan heel leuk zijn. En nee je hoeft echt geen gigantisch inkomen te hebben om 4 kinderen te onderhouden. We hebben zelf zes kinderen van ons samen en nog twee van mijn man die inmiddels al een aantal jaren op zichzelf wonen hun studie hebben afgerond en zelf hun kost verdienen. Maar het financiële plaatje is vaak een kwestie van prioriteiten stellen.
Alleen al de vraagstellingen van hoe je het met vakantie gaat doen? Hoezo moet je perse met vakantie dan om gelukkig te kunnen zijn?
Ik denk wel dat je de vraag van of je echt nog een kind wil of dat het gaat om de zwangerschap/babytijd die het verlangen naar een vierde kindje doet aanwakkeren reeel is om eens goed bij stil te staan.
Maar mijn ervaring is dat je helemaal met je kinderen meegroeid. Was vroeger echt helemaal weg van baby's. Ben nu blij dat ik de baby tijd heb kunnen afsluiten en geniet van de pubers om me heen. En het leuke van een groot gezin is dat je soms nog van twee walletjes mag eten omdat je kinderen in totaal verschillende leeftijdsfases zitten.
Alleen al de vraagstellingen van hoe je het met vakantie gaat doen? Hoezo moet je perse met vakantie dan om gelukkig te kunnen zijn?
Ik denk wel dat je de vraag van of je echt nog een kind wil of dat het gaat om de zwangerschap/babytijd die het verlangen naar een vierde kindje doet aanwakkeren reeel is om eens goed bij stil te staan.
Maar mijn ervaring is dat je helemaal met je kinderen meegroeid. Was vroeger echt helemaal weg van baby's. Ben nu blij dat ik de baby tijd heb kunnen afsluiten en geniet van de pubers om me heen. En het leuke van een groot gezin is dat je soms nog van twee walletjes mag eten omdat je kinderen in totaal verschillende leeftijdsfases zitten.
woensdag 25 augustus 2010 om 21:30
woensdag 25 augustus 2010 om 21:36
woensdag 25 augustus 2010 om 21:38
Ik heb er nu drie en zou heel graag een vierde willen, maar... ik vind het nu wel even druk genoeg zo. Jongste is nu net in de loop- en ontdekfase en elke twee minuten moet ik er wel achteraan. Was ik even vergeten... De gezelligheid met een groot gezin vind ik wel heel leuk.
Mijn man wil er (nu) ook niet aan, en die beslissing moeten we toch echt samen nemen. Aangezien ik geen zin meer heb ik pillen slikken en hij vrij overtuigd is van zijn keuze, ligt de keuze voor een 4e binnen onze monogame relatie ook vol-le-dig bij hem.
(maar even serieus: als ik morgen zwanger blijk te zijn ben ik blij maar ook in paniek)
Mijn man wil er (nu) ook niet aan, en die beslissing moeten we toch echt samen nemen. Aangezien ik geen zin meer heb ik pillen slikken en hij vrij overtuigd is van zijn keuze, ligt de keuze voor een 4e binnen onze monogame relatie ook vol-le-dig bij hem.
(maar even serieus: als ik morgen zwanger blijk te zijn ben ik blij maar ook in paniek)
woensdag 25 augustus 2010 om 21:40
quote:flowerbloem schreef op 25 augustus 2010 @ 21:08:
[...]
Ik vind dit wel een goeie vraag. Ik wil heel graag nog een derde (en vierde en vijfde) keer zwanger zijn, ik vond het heerlijk en voelde me geweldig. Toen oudste 1 jaar werd heb ik een halve dag zitten huilen omdat ik weer zwanger wilde zijn. (Welke hormonen kan ik daar nou de schuld van geven...)
We hebben nu (sinds 11 dagen ) 2 kinderen, en dat vind ik genoeg. Om allerlei praktische redenen en omdat wij vinden dat ons gezin compleet is nu. Puur hormonaal en emotioneel wil ik nog wel 3 keer zwanger zijn, alleen die kinderen hoef ik niet meer...Ik ken dat, ik stelde die vraag omdat ik het van mezelf herken. Ik heb er eentje, en dat is het beste in mijn situatie. Maar ook mijn hormonen spelen op, zou best nog eens een zwangerschap willen meemaken, de babytijd etc. Maar mijn verstand zegt wat anders. Kunst is om dus niet toe te geven aan je gevoel, hoe moeilijk dat ook is. Terug kun je namelijk niet meer. In geval van al drie kinderen zou ik dan eerder zeggen, laat het zo, als je al twijfelt.
[...]
Ik vind dit wel een goeie vraag. Ik wil heel graag nog een derde (en vierde en vijfde) keer zwanger zijn, ik vond het heerlijk en voelde me geweldig. Toen oudste 1 jaar werd heb ik een halve dag zitten huilen omdat ik weer zwanger wilde zijn. (Welke hormonen kan ik daar nou de schuld van geven...)
We hebben nu (sinds 11 dagen ) 2 kinderen, en dat vind ik genoeg. Om allerlei praktische redenen en omdat wij vinden dat ons gezin compleet is nu. Puur hormonaal en emotioneel wil ik nog wel 3 keer zwanger zijn, alleen die kinderen hoef ik niet meer...Ik ken dat, ik stelde die vraag omdat ik het van mezelf herken. Ik heb er eentje, en dat is het beste in mijn situatie. Maar ook mijn hormonen spelen op, zou best nog eens een zwangerschap willen meemaken, de babytijd etc. Maar mijn verstand zegt wat anders. Kunst is om dus niet toe te geven aan je gevoel, hoe moeilijk dat ook is. Terug kun je namelijk niet meer. In geval van al drie kinderen zou ik dan eerder zeggen, laat het zo, als je al twijfelt.
woensdag 25 augustus 2010 om 21:40
quote:arrwen schreef op 25 augustus 2010 @ 21:36:
flowerbloem, deal! echt zwanger zijn kan me gestolen worden, vind ik echt vreselijk, voel me niet fijn, ben constant bezorgd, slaap slecht, labiel etc, ik word er niet leuker van, dus dat is ook best een grote factor om het niet te doen. Maar ja, dan denk ik weer, ach ja, wat is nou 9 maanden....Mooi zo! Ik moet nog wel even ontzwangeren, kom er over een maand of 9 wel op terug.
flowerbloem, deal! echt zwanger zijn kan me gestolen worden, vind ik echt vreselijk, voel me niet fijn, ben constant bezorgd, slaap slecht, labiel etc, ik word er niet leuker van, dus dat is ook best een grote factor om het niet te doen. Maar ja, dan denk ik weer, ach ja, wat is nou 9 maanden....Mooi zo! Ik moet nog wel even ontzwangeren, kom er over een maand of 9 wel op terug.
woensdag 25 augustus 2010 om 22:12
quote:Immaculata schreef op 25 augustus 2010 @ 21:11:
Een eigen kamer is echt geen eerste levensbehoefte, zeker niet wanneer ze nog klein zijn. Ik heb het iig als kind nooit erg gevonden om een kamer te delen. Later is de oudste waarschijnlijk alweer het huis uit wanneer de jongste gaat puberen.
Hier ben ik het toch niet mee eens. Tot mijn 13e vond ik het prima maar daarna was ik echt toe aan meer privacy. Ook kon (en kan) ik slecht tegen de drukte die er toen in huis heerste (denk aan 12 kinderen, niet allemaal familie). Als ik mijn eigen kamer niet had gehad was ik gillend gek geworden, ik zweer het. En het was maar een klein hokkie, maar ik was er reuze blij mee.
Een eigen kamer is echt geen eerste levensbehoefte, zeker niet wanneer ze nog klein zijn. Ik heb het iig als kind nooit erg gevonden om een kamer te delen. Later is de oudste waarschijnlijk alweer het huis uit wanneer de jongste gaat puberen.
Hier ben ik het toch niet mee eens. Tot mijn 13e vond ik het prima maar daarna was ik echt toe aan meer privacy. Ook kon (en kan) ik slecht tegen de drukte die er toen in huis heerste (denk aan 12 kinderen, niet allemaal familie). Als ik mijn eigen kamer niet had gehad was ik gillend gek geworden, ik zweer het. En het was maar een klein hokkie, maar ik was er reuze blij mee.
woensdag 25 augustus 2010 om 22:16
woensdag 25 augustus 2010 om 22:25
Waarom zou iedere alleenstaande ouder van een minimum rond moeten komen? Er zijn genoeg mensen met steady en goedbetaalde banen hoor.
Ik ben bepaald geen financiele avonturier, maar als je alleen maar keuzes mag maken op basis van "kun je dit ook nog met een bijstandsuitkering" dan kan geen mens meer huizen kopen, kinderen krijgen, aan een studie beginnen of andere grote verplichtingen aangaan.
En for that matter: ook van een bijstandsuitkering kun je, met toeslagen, rondkomen met vier kinderen. Al moet je dan zeer bewust omgaan met geld.
Ik ben bepaald geen financiele avonturier, maar als je alleen maar keuzes mag maken op basis van "kun je dit ook nog met een bijstandsuitkering" dan kan geen mens meer huizen kopen, kinderen krijgen, aan een studie beginnen of andere grote verplichtingen aangaan.
En for that matter: ook van een bijstandsuitkering kun je, met toeslagen, rondkomen met vier kinderen. Al moet je dan zeer bewust omgaan met geld.
woensdag 25 augustus 2010 om 22:57
quote:Snormel schreef op 25 augustus 2010 @ 22:25:
Waarom zou iedere alleenstaande ouder van een minimum rond moeten komen? Er zijn genoeg mensen met steady en goedbetaalde banen hoor.
Ik ben bepaald geen financiele avonturier, maar als je alleen maar keuzes mag maken op basis van "kun je dit ook nog met een bijstandsuitkering" dan kan geen mens meer huizen kopen, kinderen krijgen, aan een studie beginnen of andere grote verplichtingen aangaan.
En for that matter: ook van een bijstandsuitkering kun je, met toeslagen, rondkomen met vier kinderen. Al moet je dan zeer bewust omgaan met geld.
Waar heb ik het over een bijstandsuitkering? Wie kan werken moet werken, al heb je 10 kinderen.
Ik bedoel de uitermate slechtste omstandigheden te omschrijven. Hierbij had ik voor de duidelijkheid beter kunnen zetten; Met ziekte waardoor je niet kunt werken (en je dus al gauw op een minimum uitkomt). Lukt het dan ook nog? Ook psychisch/fysiek?
Bij het kiezen voor een kind, ja dan wel nee, gaan de meesten uit van één partner die eventueel een paar uur minder gaat werken, maar de ander die fulltime aan de gang valt. Probeer eens te kijken wat je kiest als je alles, maar dan ook alles verliest. Incalculeren dat het wel eens anders kan gaan dan je voor ogen had. Wil je het dan nog? Kun je het dan nog verantwoorden? Dan wil je het blijkbaar graag genoeg.
Misschien is die reactie van mij absurd, maar ik heb schrijnende gevallen om me heen gezien waarbij bovenstaande van toepassing was. Twee veelverdieners die alles perfect op orde hadden en dat aanvulde met wat assecoires voor in de kinderwagen. En toen alles wegviel (partner, gezondheid en in enkele gevallen zelfs banen en inkomen), werden de kinderen de dupe. Gruwelijk de dupe.
Waarom zou iedere alleenstaande ouder van een minimum rond moeten komen? Er zijn genoeg mensen met steady en goedbetaalde banen hoor.
Ik ben bepaald geen financiele avonturier, maar als je alleen maar keuzes mag maken op basis van "kun je dit ook nog met een bijstandsuitkering" dan kan geen mens meer huizen kopen, kinderen krijgen, aan een studie beginnen of andere grote verplichtingen aangaan.
En for that matter: ook van een bijstandsuitkering kun je, met toeslagen, rondkomen met vier kinderen. Al moet je dan zeer bewust omgaan met geld.
Waar heb ik het over een bijstandsuitkering? Wie kan werken moet werken, al heb je 10 kinderen.
Ik bedoel de uitermate slechtste omstandigheden te omschrijven. Hierbij had ik voor de duidelijkheid beter kunnen zetten; Met ziekte waardoor je niet kunt werken (en je dus al gauw op een minimum uitkomt). Lukt het dan ook nog? Ook psychisch/fysiek?
Bij het kiezen voor een kind, ja dan wel nee, gaan de meesten uit van één partner die eventueel een paar uur minder gaat werken, maar de ander die fulltime aan de gang valt. Probeer eens te kijken wat je kiest als je alles, maar dan ook alles verliest. Incalculeren dat het wel eens anders kan gaan dan je voor ogen had. Wil je het dan nog? Kun je het dan nog verantwoorden? Dan wil je het blijkbaar graag genoeg.
Misschien is die reactie van mij absurd, maar ik heb schrijnende gevallen om me heen gezien waarbij bovenstaande van toepassing was. Twee veelverdieners die alles perfect op orde hadden en dat aanvulde met wat assecoires voor in de kinderwagen. En toen alles wegviel (partner, gezondheid en in enkele gevallen zelfs banen en inkomen), werden de kinderen de dupe. Gruwelijk de dupe.
woensdag 25 augustus 2010 om 23:04
Ik vind het een beetje overdreven.
Dat je er serieus mee rekening moet houden dat er onverwachte dingen met nadelige (fanciële) gevolgen kunne gebeuren, staat buiten kijf.
Maar er rekening mee moeten houden dat je 'alles, maar dan ook alles' verliest lijkt me nou ook weer niet nodig, aangezien de kans dat je werkelijk alles verliest toch echt heel klein is.
Bovendien vind ik, voor mezelf kijkend, de stelling dat het vooral in de economie van tegenwoordig onverantwoord is, ook op lang niet iedereen van toepassing.
Een heleboel mensen merken in de praktijk weinig van de crisis en hebben door de crisis weinig verhoogd risico voor het verliezen van hun baan of andere financiële misère.
(Zoals ik bijvoorbeeld).
Om te stellen dat het krijgen van een 4e in de economie (en maatschappij -ik weet niet waar je dan precies op doelt) van tegenwoordig serieus hoogst onverantwoord is, vind ik voor een heleboel mensen ontzettend overtrokken.
Dat je er serieus mee rekening moet houden dat er onverwachte dingen met nadelige (fanciële) gevolgen kunne gebeuren, staat buiten kijf.
Maar er rekening mee moeten houden dat je 'alles, maar dan ook alles' verliest lijkt me nou ook weer niet nodig, aangezien de kans dat je werkelijk alles verliest toch echt heel klein is.
Bovendien vind ik, voor mezelf kijkend, de stelling dat het vooral in de economie van tegenwoordig onverantwoord is, ook op lang niet iedereen van toepassing.
Een heleboel mensen merken in de praktijk weinig van de crisis en hebben door de crisis weinig verhoogd risico voor het verliezen van hun baan of andere financiële misère.
(Zoals ik bijvoorbeeld).
Om te stellen dat het krijgen van een 4e in de economie (en maatschappij -ik weet niet waar je dan precies op doelt) van tegenwoordig serieus hoogst onverantwoord is, vind ik voor een heleboel mensen ontzettend overtrokken.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
woensdag 25 augustus 2010 om 23:16
TO ben je soms heel gek op de baby of zwanger tijd.
Veel moeders hebben dat, ben je er ook zo een die je kinderen nog lang klein houd?
Ik persoonlijk vind het klinken alsof je er nog een wil omdat je het zo leuk vind, weer een baby erbij. Of ze later nog wel kunnen studeren, ach dat zie je dan wel.
Klinkt een beetje egoistisch.
Je vriend klinkt ook niet enthousiast. 3 kinderen passen idd nog in de auto. 4 word weer moeilijker.
Straks als je nog een 4e kind neemt wil je misschien wel een 5e en een 6e want die baby tijd is zo leuk. Of zie ik het verkeerd?
Veel moeders hebben dat, ben je er ook zo een die je kinderen nog lang klein houd?
Ik persoonlijk vind het klinken alsof je er nog een wil omdat je het zo leuk vind, weer een baby erbij. Of ze later nog wel kunnen studeren, ach dat zie je dan wel.
Klinkt een beetje egoistisch.
Je vriend klinkt ook niet enthousiast. 3 kinderen passen idd nog in de auto. 4 word weer moeilijker.
Straks als je nog een 4e kind neemt wil je misschien wel een 5e en een 6e want die baby tijd is zo leuk. Of zie ik het verkeerd?
woensdag 25 augustus 2010 om 23:25
quote:Madhe schreef op 25 augustus 2010 @ 22:57:
[...]
Ik bedoel de uitermate slechtste omstandigheden te omschrijven.
En dat vind ik flauwekul, om daar van uit te moeten gaan bij de keuze voor een kind erbij.
Rekening houden met tegenslag, ja. Uitgaan van het worst case scenario, nee.
Je kan ook allebei vroeg dement én blind én verlamd raken. Dan kun je ook niet meer voor je kinderen zorgen. Stop maar met voortplanten dan.
[...]
Ik bedoel de uitermate slechtste omstandigheden te omschrijven.
En dat vind ik flauwekul, om daar van uit te moeten gaan bij de keuze voor een kind erbij.
Rekening houden met tegenslag, ja. Uitgaan van het worst case scenario, nee.
Je kan ook allebei vroeg dement én blind én verlamd raken. Dan kun je ook niet meer voor je kinderen zorgen. Stop maar met voortplanten dan.
woensdag 25 augustus 2010 om 23:33
Al wil je een 4e of 5e. Als jullie het samen willen. De ruimte is ervoor, ruimte in de ruimste zin van het woord, waarom niet?
Ik had heel graag een 4e gewild omdat een groot gezin mij heel leuk lijkt.
Na de 3e viel het mij op dat de kinderen zo heel gek zijn op de jongste en nog steeds.
De kinderen wilde ook graag een 4e. Maar wij, vriend en ik samen moeten het opvoeden en dan moet je het samen willen.
Vriend was er heel zeker van 3 is genoeg. Ik heb me laten steriliseren om het niet alleen lichamlijk maar ook psychisch af te sluiten.
Ik moet zeggen dat ik nu ook de voordelen ga zien als de kinderen straks allemaal op school zitten.
Al waren er als het aan mij lag zeker 4 gekomen. MIsschien wel 5.
Ik had heel graag een 4e gewild omdat een groot gezin mij heel leuk lijkt.
Na de 3e viel het mij op dat de kinderen zo heel gek zijn op de jongste en nog steeds.
De kinderen wilde ook graag een 4e. Maar wij, vriend en ik samen moeten het opvoeden en dan moet je het samen willen.
Vriend was er heel zeker van 3 is genoeg. Ik heb me laten steriliseren om het niet alleen lichamlijk maar ook psychisch af te sluiten.
Ik moet zeggen dat ik nu ook de voordelen ga zien als de kinderen straks allemaal op school zitten.
Al waren er als het aan mij lag zeker 4 gekomen. MIsschien wel 5.
