Kinderen
alle pijlers
VRLK
woensdag 7 mei 2008 om 22:03
Schorrie kan zich al bijna helemaal zelf aankleden, daarvoor moet ik bij wijze van spreken 20 keer aansporen en voor elk kledingstuk tot 3 tellen. Of een snoepje beloven. Een trui of shirt uittrekken kan hij al helemaal niet, zegt hij, nog voordat hij het uberhaupt geprobeerd heeft.
Hij doet ook vaak twee benen in 1 pijp en zegt dan lachend dat hij een zeemeermin is, goede grap....
Maar idd, volgende zomer is dat allemaal vast beter want dan zit hij op school en heeft de juf hem binnen een week waar ik hem in 4 jaar nog niet gekregen heb .
Hij doet ook vaak twee benen in 1 pijp en zegt dan lachend dat hij een zeemeermin is, goede grap....
Maar idd, volgende zomer is dat allemaal vast beter want dan zit hij op school en heeft de juf hem binnen een week waar ik hem in 4 jaar nog niet gekregen heb .
woensdag 7 mei 2008 om 22:15
woensdag 7 mei 2008 om 22:40
Bij gebrek aan duimen:
\\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)//
Succes.
\\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)// \\:-)//
Succes.
woensdag 7 mei 2008 om 23:13
Volgens mij ben ik gewoon verkouden want snot zit vandaag vast (sorry voor het gore detail)
Grappige beschrijvingen van de aankledende kids, ook leuk om te horen dat het aansporen bij iedereen hetzelfde gaat. Grappig idee dat iedereen 's ochtends van die grappenmakers heeft met 2 benen in 1 broekspijp
Slaap lekker allemaal! Wij hebben waarschijnlijk weer een kleine wurm tussen ons in slapen dus hoop heel erg dat jullie een goede nacht hebben Athena!
Grappige beschrijvingen van de aankledende kids, ook leuk om te horen dat het aansporen bij iedereen hetzelfde gaat. Grappig idee dat iedereen 's ochtends van die grappenmakers heeft met 2 benen in 1 broekspijp
Slaap lekker allemaal! Wij hebben waarschijnlijk weer een kleine wurm tussen ons in slapen dus hoop heel erg dat jullie een goede nacht hebben Athena!
donderdag 8 mei 2008 om 19:45
Zo, wat een hoop geschreven zeg!
Hahahaha..grappige verhalen met zichzelf aankledende kindjes, buitenspeel praktijken en kakkers! Hier precies hetzelfde.
Gister op en neer naar UK geweest, dus laat thuis. Was vanmorgen dus ook gaar en lekker eerder naar huis gegaan. genoten van tuin met man en kindjes dus vanmiddag. Wel Charlie & Lola knutselpakket voor Loeder gescoord en een airport shuttle bus voor Mormel. 4 boeken verder op de kop getikt en een moederdag cadeau voor schoonmoeder, dus je kunt je heel goed op een vliegveld vermaken als het moet
Heel sneu, kreeg sms dat moeder van schoonzusje vannacht is overleden na heel snel ziekbed. Arm ding, net zwanger van de eerste en dan geen moeder hebben.
Nathje, zeker een keer afspreken! Ik heb ook veel te vertellen en te kletsen. Wanneer kan jij? Ik had je afgelopen donderdag gebeld, maar je was dus stiekem een paar dagen weg. Boefje!
Hoe ging de nacht met zieke Japie? Reminds me..nog steeds cadeaus liggen voor Japie en Apie!
Hoe ging de bezichtiging vandaag Drop? Ik heb geduimd voor je.
Verder ga ik vandaag niet sporten, maar lekker in tuin zitten met een nieuw boek. Misschien ga ik morgenochtend wel even sporten van 9-10. Maar nu echt even relaxen met boek en roseetje. Hmm....life can be good.
Hahahaha..grappige verhalen met zichzelf aankledende kindjes, buitenspeel praktijken en kakkers! Hier precies hetzelfde.
Gister op en neer naar UK geweest, dus laat thuis. Was vanmorgen dus ook gaar en lekker eerder naar huis gegaan. genoten van tuin met man en kindjes dus vanmiddag. Wel Charlie & Lola knutselpakket voor Loeder gescoord en een airport shuttle bus voor Mormel. 4 boeken verder op de kop getikt en een moederdag cadeau voor schoonmoeder, dus je kunt je heel goed op een vliegveld vermaken als het moet
Heel sneu, kreeg sms dat moeder van schoonzusje vannacht is overleden na heel snel ziekbed. Arm ding, net zwanger van de eerste en dan geen moeder hebben.
Nathje, zeker een keer afspreken! Ik heb ook veel te vertellen en te kletsen. Wanneer kan jij? Ik had je afgelopen donderdag gebeld, maar je was dus stiekem een paar dagen weg. Boefje!
Hoe ging de nacht met zieke Japie? Reminds me..nog steeds cadeaus liggen voor Japie en Apie!
Hoe ging de bezichtiging vandaag Drop? Ik heb geduimd voor je.
Verder ga ik vandaag niet sporten, maar lekker in tuin zitten met een nieuw boek. Misschien ga ik morgenochtend wel even sporten van 9-10. Maar nu echt even relaxen met boek en roseetje. Hmm....life can be good.
donderdag 8 mei 2008 om 21:04
Ach, dat lijkt me ook zo erg, moeder worden en dan net je eigen moeder verliezen. Ik vind dat je je moeder heel anders gaat bekijken als je zelf moeder word en ben blij dat mijn moeder mijn kinderen tenminste wel gekend heeft en andersom.
Ik mis mijn moeder zo, het lijkt wel steeds erger te worden met mijn verdriet. Vandaag zou ik naar mijn vader gaan met de Pebbeltjes maar ik heb het afgezegd. Ik zie er zo tegen op dat mama er dan niet is en dan moet ik alleen nog maar huilen. Ik kan niet eens meer fatsoenlijk mijn vader aan de telefoon hebben en dan schiet ik al vol. En over mijn moeder praten lukt me ook helemaal niet. Nu gaan we zondag en dan gaat Pebblo ook mee.
Ik trek het niet meer zo. Aan de oppervlakte ben ik wel vrolijk en sterk, maar diep van binnen ben ik een brok verdriet. Als ik er aan toegeef voel ik me helemaal paniekerig worden.
Gistermorgen maakte Pebblo me wakker, ik was compleet overstuur aan het huilen in mijn slaap. Ik droom iedere keer dat mama er nog is. Vaak is ze op de achtergrond aanwezig in mijn dromen, ze is gewoon overal bij elke nacht. Maar gistermorgen droomde ik dat ze doodging. En dan droom ik ook dat ik 2 dagen daarvoor bij haar ben, dat ze weet dat ze over 2 dagen dood is. Mama is daar dan nuchter en bijna laconiek onder en ik ben helemaal overstuur. En dan sterft ze zoals ze in het ziekenhuis is gestorven, in mijn bijzijn. Ik word helemaal naar van die beelden, misselijk van verdriet.
Ik kan geen ziekenhuis voorbijgaan zonder te huilen, als ik er dan aan denk dat er op dat moment ook daar mensen liggen te sterven en het verdriet dat daar bij hoort.
Ik fietste gisteren naar huis, kruispunten afgezet, motorpolitie escorte voor een ambulance met hoge snelheid en gillende sirenes. De tranen liepen over mijn wangen om het feit dat er iemand voor zijn leven vocht in die ambulance. Afschuwelijk.
Ik vraag me echt af waar het goed voor is, dat we allemaal op een gegeven moment geconfronteerd worden met het verdriet dat hoort bij het overlijden van onze dierbaren. Of het verdriet dat mijn Pebbeltjes zullen hebben als ik doodga.
Ik weet niet wat ik er aan moet doen. Er is ook niets over te zeggen. Ook niet door mij, ik kom niet verder dan "ik ben verdrietig want mijn moeder is dood". Tsja, en wat kan iemand daar op zeggen?
Af en toe praat ik met Pebblo en dat is het. Ik wil er niet met mijn vader, zusje of broers over praten. Ik wil niet samen huilen, ik wil niet dat zij door mij ook weer zo verdrietig worden. Mijn vader trekt het ook niet, mijn verdriet. Hij raakt dan zo geëmotioneerd dat hij het gesprek snel afkapt.
Soory voor egopost. Maar ik zit zo vol en ik weet zo niet wat ik er mee aan moet...
Ik mis mijn moeder zo, het lijkt wel steeds erger te worden met mijn verdriet. Vandaag zou ik naar mijn vader gaan met de Pebbeltjes maar ik heb het afgezegd. Ik zie er zo tegen op dat mama er dan niet is en dan moet ik alleen nog maar huilen. Ik kan niet eens meer fatsoenlijk mijn vader aan de telefoon hebben en dan schiet ik al vol. En over mijn moeder praten lukt me ook helemaal niet. Nu gaan we zondag en dan gaat Pebblo ook mee.
Ik trek het niet meer zo. Aan de oppervlakte ben ik wel vrolijk en sterk, maar diep van binnen ben ik een brok verdriet. Als ik er aan toegeef voel ik me helemaal paniekerig worden.
Gistermorgen maakte Pebblo me wakker, ik was compleet overstuur aan het huilen in mijn slaap. Ik droom iedere keer dat mama er nog is. Vaak is ze op de achtergrond aanwezig in mijn dromen, ze is gewoon overal bij elke nacht. Maar gistermorgen droomde ik dat ze doodging. En dan droom ik ook dat ik 2 dagen daarvoor bij haar ben, dat ze weet dat ze over 2 dagen dood is. Mama is daar dan nuchter en bijna laconiek onder en ik ben helemaal overstuur. En dan sterft ze zoals ze in het ziekenhuis is gestorven, in mijn bijzijn. Ik word helemaal naar van die beelden, misselijk van verdriet.
Ik kan geen ziekenhuis voorbijgaan zonder te huilen, als ik er dan aan denk dat er op dat moment ook daar mensen liggen te sterven en het verdriet dat daar bij hoort.
Ik fietste gisteren naar huis, kruispunten afgezet, motorpolitie escorte voor een ambulance met hoge snelheid en gillende sirenes. De tranen liepen over mijn wangen om het feit dat er iemand voor zijn leven vocht in die ambulance. Afschuwelijk.
Ik vraag me echt af waar het goed voor is, dat we allemaal op een gegeven moment geconfronteerd worden met het verdriet dat hoort bij het overlijden van onze dierbaren. Of het verdriet dat mijn Pebbeltjes zullen hebben als ik doodga.
Ik weet niet wat ik er aan moet doen. Er is ook niets over te zeggen. Ook niet door mij, ik kom niet verder dan "ik ben verdrietig want mijn moeder is dood". Tsja, en wat kan iemand daar op zeggen?
Af en toe praat ik met Pebblo en dat is het. Ik wil er niet met mijn vader, zusje of broers over praten. Ik wil niet samen huilen, ik wil niet dat zij door mij ook weer zo verdrietig worden. Mijn vader trekt het ook niet, mijn verdriet. Hij raakt dan zo geëmotioneerd dat hij het gesprek snel afkapt.
Soory voor egopost. Maar ik zit zo vol en ik weet zo niet wat ik er mee aan moet...
donderdag 8 mei 2008 om 21:31
Ach, Pebbles... wat moet je je verschrikkelijk verdrietig voelen. Ik vind geen woorden om je te troosten en kan je alleen maar zeggen dat ik het zo ontzettend kut voor je vind. Kon je je verdriet maar in een potje stoppen en het open doen wanneer je er aan toe bent, maar nu wordt je constant herinnert aan het gemis en het verdriet om het verlies van je moeder.
Ik wil je van alles aanbieden, maar je moet er alleen doorheen. Wel met de steun van Pebblo, de pebbeltjes, je familie en onze lieve woorden en afleiding.
Weet dat ik aan je denk. En ik wou dat ik een stukje vedriet kon wegenemen van je.
Dikke kus.
Ik wil je van alles aanbieden, maar je moet er alleen doorheen. Wel met de steun van Pebblo, de pebbeltjes, je familie en onze lieve woorden en afleiding.
Weet dat ik aan je denk. En ik wou dat ik een stukje vedriet kon wegenemen van je.
Dikke kus.
donderdag 8 mei 2008 om 21:32
Wel even dikke grote voor jou Peb! Misschien moet je er met een psych ofzo over praten? Niet omdat er iets mis met je is, of het raar is om zo te rouwen, maar omdat je het dan ongegeneerd van je af kunt praten allemaal zonder dat je het gevoel hebt dat je er iemand mee belast? Opkroppen is ook niet goed!
Sterkte in elk geval en ik hoop dat het van je afschrijven ook een beetje oplucht!
Sterkte in elk geval en ik hoop dat het van je afschrijven ook een beetje oplucht!
donderdag 8 mei 2008 om 21:33
En ik weet niet of het wat voor je is maar misschien dat professionele hulp je verder kan helpen. Je bent een enorm sterke vrouw en heb het gevoel dat je niet constant verdrietig wil zijn in het bijzijn van de Pebbletjes en Pebblo (wat ik begrijp) maar misschien is uithuilen bij een vreemde en van je afpraten een goede vorm van verwerken voor jou.
donderdag 8 mei 2008 om 23:55
Na het lezen van je stukje wilde ik precies hetzelfde zeggen als Wind en Mille, Pebbles. Misschien dat iemand je kan ondersteunen in de rouwverwerking? Mijn moeder (eerstelijns psycholoog) ziet heel veel mensen die dierbaren zijn verloren. Ik kan me zo voorstellen dat het 'fijn' is om te praten met iemand die niet zelf vol is van verdriet. hele dikke knuffel van mij, Peb!
vrijdag 9 mei 2008 om 00:02
Vandaag lekker werkdagje gehad, inkopen gedaan voor kantoor en een hoop regelwerk. Morgen nog een beetje en dan lekker weer dagen vrij. Maandag komt, ondanks pinksteren, de hulp voor de 1e keer. Lekker!
Morgen ook leuke dag in vooruitzicht. Mijn ouders hadden mij voor mijn verjaardag een handgemaakte tas gegeven en nu is deze klaar. Zo'n leuke meid die die tassen maakt en daarom is het nog zo veel leuker om zo'n tas te krijgen. Ik zit me er gewoon helemaal op te verheugen.
Drop, hoe is de bezichtiging gegaan? Ik hoop zo dat het mooie weer meewerkt in de verkoop van het huis en dat deze mensen de zomer in jullie huis zouden willen doorbrengen!
Vrolijk, even bellen voor een date? Lijkt me gezellig!
Morgen ook leuke dag in vooruitzicht. Mijn ouders hadden mij voor mijn verjaardag een handgemaakte tas gegeven en nu is deze klaar. Zo'n leuke meid die die tassen maakt en daarom is het nog zo veel leuker om zo'n tas te krijgen. Ik zit me er gewoon helemaal op te verheugen.
Drop, hoe is de bezichtiging gegaan? Ik hoop zo dat het mooie weer meewerkt in de verkoop van het huis en dat deze mensen de zomer in jullie huis zouden willen doorbrengen!
Vrolijk, even bellen voor een date? Lijkt me gezellig!
vrijdag 9 mei 2008 om 09:17
Pebbles heb gisteren en vanochtend nog veel aan je gedacht. Wij staan op het punt een lang weekend weg te gaan met mijn ouders en broertje+vriendin. Voelt zo vanzelfsprekend, maar is dus helemaal niet zo. Realiseer je dat je verdriet hier delen ook ergens 'goed' voor is... namelijk dat anderen meer zullen koesteren wat zo vanzelfsprekend lijkt. Heb jij naturulijk weinig of niets aan want het liefst wil je gewoon je meoder terug, maar je zet mij weer even met beide benen op de grond.
Dikke knuffel.
Meiden.. fijn en vooral mooi weekend. Geniet van het mooie weer en elkaar. Dat zullen wij zeker doen!
Dikke knuffel.
Meiden.. fijn en vooral mooi weekend. Geniet van het mooie weer en elkaar. Dat zullen wij zeker doen!
vrijdag 9 mei 2008 om 10:09
Wind, heel veel plezier!
Pebbles, ook ik dacht precies hetzelfde. Waarom ga je niet langs de huisarts en vraag of je met een psycholoog mag praten? Eigenlijk iedereen die ik ken die een van zijn ouders jong verloren heeft, heeft dat (uiteindelijk) gedaan en daar baat bij gehad.
Maar blijf vooral van je afschrijven hier meid, geen excuses voor egoposts e.d.
Ik moet ook denken aan de posting van FashionVictim een tijdje terug. Schreeft zij ook niet iets over dat ze tijdens het rouwproces droomde dat haar moeder overleed?
Pebbles, ook ik dacht precies hetzelfde. Waarom ga je niet langs de huisarts en vraag of je met een psycholoog mag praten? Eigenlijk iedereen die ik ken die een van zijn ouders jong verloren heeft, heeft dat (uiteindelijk) gedaan en daar baat bij gehad.
Maar blijf vooral van je afschrijven hier meid, geen excuses voor egoposts e.d.
Ik moet ook denken aan de posting van FashionVictim een tijdje terug. Schreeft zij ook niet iets over dat ze tijdens het rouwproces droomde dat haar moeder overleed?
vrijdag 9 mei 2008 om 11:29
Maar ik weet helemaal niet waar ik over moet praten! En ik heb ergens gelezen, op een site van een stichting voor rouwverwerking dat je in principe bij rouwen geen professionele hulp nodig hebt omdat het een natuurlijk proces is waar je doorheen moet en wat in principe (uitzonderingen daargelaten) ook zonder hulp kan. En dat geloof ik ook wel.
Mijn dagelijks leven lijdt er niet echt onder. Ik merk wel, dat ik deze weken meer thuis ben omdat de Pebbeltjes thuis zijn dat ik het moeilijker heb. Heb dan ook woensdag en donderdag gewerkt en werk ook vandaag. En dan gaat het ook wel beter met me.
Pebbeltjes merken er niet veel van, ik ben in hun bijzijn niet heel erg verdrietig, zeker niet aan het huilen. Maar praat wel met hen nog over oma en geke genoeg lukt dat met hen wel. Kinderen zijn zo makkelijk, ze waren met mijn schoonouders op visite geweest bij een zus van mijn schoonvader. Ze hebben het daar enorm naar hun zin gehad en Grpoot Pebbeltje had bedacht dat tante XXX dan maar oma XXX moest worden, weant dan had hij weer 2 oma's! Gelukkig kan ik daar wel; tegen.
Jullie zijn wel lief, heel lief.
Ik ga denk ik wel wat meer met Pebblo praten, in plaats van hem te ontzien of niet lastig te willen vallen met mijn gejank de hele tijd. Van de week nadat ik zo overstuur was en bij hem heb uitgehuild voelde ik me echt wel wat beter.
Mijn dagelijks leven lijdt er niet echt onder. Ik merk wel, dat ik deze weken meer thuis ben omdat de Pebbeltjes thuis zijn dat ik het moeilijker heb. Heb dan ook woensdag en donderdag gewerkt en werk ook vandaag. En dan gaat het ook wel beter met me.
Pebbeltjes merken er niet veel van, ik ben in hun bijzijn niet heel erg verdrietig, zeker niet aan het huilen. Maar praat wel met hen nog over oma en geke genoeg lukt dat met hen wel. Kinderen zijn zo makkelijk, ze waren met mijn schoonouders op visite geweest bij een zus van mijn schoonvader. Ze hebben het daar enorm naar hun zin gehad en Grpoot Pebbeltje had bedacht dat tante XXX dan maar oma XXX moest worden, weant dan had hij weer 2 oma's! Gelukkig kan ik daar wel; tegen.
Jullie zijn wel lief, heel lief.
Ik ga denk ik wel wat meer met Pebblo praten, in plaats van hem te ontzien of niet lastig te willen vallen met mijn gejank de hele tijd. Van de week nadat ik zo overstuur was en bij hem heb uitgehuild voelde ik me echt wel wat beter.
vrijdag 9 mei 2008 om 11:44
Misvattingen over rouw
(...)
De verwerking verloopt sneller als hulp van een psycholoog beschikbaar is.
Ingeval van gecompliceerde rouw is dit inderdaad zo. Rouw is echter in aanvang geen ziekte en behoeft daarom geen behandeling of therapie. Nabestaanden die een normaal rouwproces doormaken hebben behoefte aan nabijheid. Bovendien is rouwen een proces dat behalve actief verwerken ook tijd vraagt.
bron: verliesverwerken.nl van de Landelijke Stichting Rouwverwerking
Daarbij heb ik in de afgelopen jaren (vanaf mijn 24e ofzo 6-7 jaar terug) periodes van wekelijks gesprekken bij huisarts gehad, gesprekken bij Maatschappelijk Werk en later wekelijks bij psychotherapeut van Riagg gezeten en ben ik daar wel een beetje klaar mee in die zin dat ik er gewoon echt geen zin in heb om weer met een huplpverlener (naar woord vind ik dat op een of andere manier) te praten en weer van alles boven te laten komen waar ik eigenlijk wel klaar mee ben.
Als het uit de hand loopt kan dat altijd nog. Ik heb het nu wel onder controle, ondanks dat ik me wel diep van binnen diep ellendig voel.
Lief dat jullie het zeggen (of een van jullie, in ieder geval Wind), dat ik een enorm sterke vrouw ben... Maar gezien de hulpverlening die ik al nodig heb gehad ben ik echt zo sterk niet.
Ja Morrie, FV droomde na een hele tijd dat haar moeder ook in haar dromen doodging, en toen ging er bij haar een nieuwe fase van rouwen is. Ik geloof dat ze toen pas echt accepteerde dat het zo was. Maar ik droom elke nacht over mama, dat we het gewoon leuk hebben, en eens in de zoveel weken gaat ze dan opeens weer dood in mijn dromen. Ik zie bij mij geen ommekeer of verandering in mijn verdriet.
(...)
De verwerking verloopt sneller als hulp van een psycholoog beschikbaar is.
Ingeval van gecompliceerde rouw is dit inderdaad zo. Rouw is echter in aanvang geen ziekte en behoeft daarom geen behandeling of therapie. Nabestaanden die een normaal rouwproces doormaken hebben behoefte aan nabijheid. Bovendien is rouwen een proces dat behalve actief verwerken ook tijd vraagt.
bron: verliesverwerken.nl van de Landelijke Stichting Rouwverwerking
Daarbij heb ik in de afgelopen jaren (vanaf mijn 24e ofzo 6-7 jaar terug) periodes van wekelijks gesprekken bij huisarts gehad, gesprekken bij Maatschappelijk Werk en later wekelijks bij psychotherapeut van Riagg gezeten en ben ik daar wel een beetje klaar mee in die zin dat ik er gewoon echt geen zin in heb om weer met een huplpverlener (naar woord vind ik dat op een of andere manier) te praten en weer van alles boven te laten komen waar ik eigenlijk wel klaar mee ben.
Als het uit de hand loopt kan dat altijd nog. Ik heb het nu wel onder controle, ondanks dat ik me wel diep van binnen diep ellendig voel.
Lief dat jullie het zeggen (of een van jullie, in ieder geval Wind), dat ik een enorm sterke vrouw ben... Maar gezien de hulpverlening die ik al nodig heb gehad ben ik echt zo sterk niet.
Ja Morrie, FV droomde na een hele tijd dat haar moeder ook in haar dromen doodging, en toen ging er bij haar een nieuwe fase van rouwen is. Ik geloof dat ze toen pas echt accepteerde dat het zo was. Maar ik droom elke nacht over mama, dat we het gewoon leuk hebben, en eens in de zoveel weken gaat ze dan opeens weer dood in mijn dromen. Ik zie bij mij geen ommekeer of verandering in mijn verdriet.
vrijdag 9 mei 2008 om 11:48
Van mijn broers en zus ben ik wel de enige die zo droomt. Maar toen ik het aan mijn vader vertelde zei hij: "Dat zal nog wel een tijdje zo blijven, meissie".
Mijn zusje zit in Spanje nu, ik zal haar volgende week eens bellen. Ik heb het idee dat het met haar beter gaat, maar zij weet eigenlijk ook helemaal niet hoe het echt met mij gaat dus misschien zit ik er bij haar ook wel naast.
En ik moet hier toch ook wat meer van me af schrijven misschien (geloof dat ik daar nu wel mee begonnen ben , als ik begin kan ik niet meer stoppen) ). Maar ik wil gewoon niet een te groot stempel van verdriet op dit topic leggen en ik wil dat het ook gwoon gezellig kletsen blijft want dat doe ik ook nog gewoon graag!
Mijn zusje zit in Spanje nu, ik zal haar volgende week eens bellen. Ik heb het idee dat het met haar beter gaat, maar zij weet eigenlijk ook helemaal niet hoe het echt met mij gaat dus misschien zit ik er bij haar ook wel naast.
En ik moet hier toch ook wat meer van me af schrijven misschien (geloof dat ik daar nu wel mee begonnen ben , als ik begin kan ik niet meer stoppen) ). Maar ik wil gewoon niet een te groot stempel van verdriet op dit topic leggen en ik wil dat het ook gwoon gezellig kletsen blijft want dat doe ik ook nog gewoon graag!
vrijdag 9 mei 2008 om 12:20
Pebbles, je moet doen waar je jezelf goed bij voelt, als dat is praten met Pebblo en schrijven met ons, dan is dat goed toch! Hulp zoeken kan altijd nog. Als je het gevoel hebt dat je het wel 'onder controle' hebt, dan heb je dus gewoon meer tijd nodig dan je misschien zelf verwacht had. En zo lang is het nog niet geleden, nog niet eens een jaar!
Ik denk wel, maar dat is dan in het algemeen, dat hulp bij rouwverwerking geen kwaad kan. Het hoeft ook niet perse allemaal sneller te gaan (want daar gaat die misvatting over), maar het kan wel helpen om te gaan met bepaalde situaties (zoals huilen als je langs een ziekenhuis rijdt oid).
Ik denk wel, maar dat is dan in het algemeen, dat hulp bij rouwverwerking geen kwaad kan. Het hoeft ook niet perse allemaal sneller te gaan (want daar gaat die misvatting over), maar het kan wel helpen om te gaan met bepaalde situaties (zoals huilen als je langs een ziekenhuis rijdt oid).
vrijdag 9 mei 2008 om 13:08
