Kinderen
alle pijlers
wanneer u?
zaterdag 7 april 2012 om 23:04
zaterdag 7 april 2012 om 23:10
ze heeft alleen in het begin best moeite gehad om uberhaupt het ik en jij te snappen, tweetalig opgevoed dus sommige dingen zijn wat lastig. Nu heeft ze het ik en jij onder de knie en hoort mij veel u zeggen maar reageert hier helemaal niet op. In de regio waar we wonen "bestaat" jij niet, zegt iedereen u, maar dit madammeke niet. Dus de voorbeeldfunctie werkt tot nu toe nog niet echt geloof ik
zaterdag 7 april 2012 om 23:55
Ik zeg u tegen mijn ouders en mijn zoon zegt ook u tegen mij. Ik vind het eigenlijk raar als zijn vrienden (15-16 jaar) "jij" tegen me zeggen. Tijdens een ruzie - die je wel eens met een puber kan hebben - is dat u zo ingebakken, dat ook de ruzie op een wat normalere wijze verloopt: "hou U kop", bekt toch niet zo lekker
Ik krijg altijd complimenten hoe beleefd mijn zoon is. (Heus niet omdat hij zo braaf is, maar hij klinkt gewoon netjes). Als klein kind merkte hij al hoe positief volwassenen op hem reageerden als hij u tegen iemand zei. We zijn er van jongs af aan al mee begonnen. Dus hij zegt ook u tegen docenten. Ik vind dat niet meer dan normaal.
Ik krijg altijd complimenten hoe beleefd mijn zoon is. (Heus niet omdat hij zo braaf is, maar hij klinkt gewoon netjes). Als klein kind merkte hij al hoe positief volwassenen op hem reageerden als hij u tegen iemand zei. We zijn er van jongs af aan al mee begonnen. Dus hij zegt ook u tegen docenten. Ik vind dat niet meer dan normaal.
zondag 8 april 2012 om 01:18
"U" tegen vreemden in Nederland, volwassenen ongeacht leeftijd maar daar horen voor grut ook winkelmeisjes van 16 bij die dan beginnen te giechelen. Nu in Frankrijk "vous" behalve binnen het gezin van mijn ouders. Tegen mijn ooms en tantes wel weer "vous" dus. In het Engels is er geen "u" en gebruiken ze "you" waar ze bij volwassenen bijna automatisch "sir/m'am" achteraan zeggen. Vooral bij opa Amerika die dan spontaan een paar centimeter groeit van trots en waar grut uitgekookt als ze zijn handig misbruik van maakt.
zondag 8 april 2012 om 08:03
mijn kinderen spreken iedereen aan met u. Hoop commentaar op gehad. Dat ik niet de koningin ben omdat zij mij ook met u aanspreken...
Jammer dan, ik vind het horen bij een opvoeding.
De oudste (puber) zegt het altijd, praat ook met 2 woorden. En in een puberruzie is dat best welleens grappig. "ik vind u echt stom.." etc.
De jongste (bijna 6) pakt het niet goed op. Die blijft je en jij tegen iedereen zeggen, op school wordt er ook niets aan gedaan (tenenkrommend vind ik dat) de aanhouder wint, dus ik blijf maar corrigeren.
Jammer dan, ik vind het horen bij een opvoeding.
De oudste (puber) zegt het altijd, praat ook met 2 woorden. En in een puberruzie is dat best welleens grappig. "ik vind u echt stom.." etc.
De jongste (bijna 6) pakt het niet goed op. Die blijft je en jij tegen iedereen zeggen, op school wordt er ook niets aan gedaan (tenenkrommend vind ik dat) de aanhouder wint, dus ik blijf maar corrigeren.
zondag 8 april 2012 om 08:16
zondag 8 april 2012 om 08:58
Ik vind u tegen je ouders zeggen heel naar, alsof je het anders niet onder controle hebt ofzo. Denk dan ook nooit 'wat een beleefd kind' maar 'wat zielig, die heeft vast een heel gekke relatie met zijn ouders'. Ik begrijp het ook gewoon echt niet.
Naar andere mensen toe wel, er is mij geleerd om in principe andere volwassenen (behalve ooms en tantes) met u aan te spreken. Ik begin altijd met u en als iemand dat vervelend vindt wordt dat al snel genoeg aangegeven meestal.
Naar andere mensen toe wel, er is mij geleerd om in principe andere volwassenen (behalve ooms en tantes) met u aan te spreken. Ik begin altijd met u en als iemand dat vervelend vindt wordt dat al snel genoeg aangegeven meestal.
zondag 8 april 2012 om 09:00
zondag 8 april 2012 om 09:08
hoe krijg ik dan aan een klein kind uitgelegd dat ik en naaste familie geen u zijn, maar anderen wel?
Daarom heb ik gekozen om dan maar tegen iedereen u te zeggen...en dat krijg je er dan niet meer uit na een tijdje.
Enne die afstand...dat klinkt misschien voor de buitenwereld zo. Maar die is er niet. Mijn kids zijn heel close met mij en mijn familie. (op de u na dan )
Daarom heb ik gekozen om dan maar tegen iedereen u te zeggen...en dat krijg je er dan niet meer uit na een tijdje.
Enne die afstand...dat klinkt misschien voor de buitenwereld zo. Maar die is er niet. Mijn kids zijn heel close met mij en mijn familie. (op de u na dan )
zondag 8 april 2012 om 09:11
en ik vind wel dat er tegen leerkrachten u gezegt moet worden. En gelukkig meer met mij.
Op de onlangs gehouden ouderavond werd ik er toch op aangesproken dat mijn zoon een behoorlijke boef is (kattenkwaad maar geen sloop en jatwerk) maar toch altijd beleefd is, zelfs als ie boos is.
En dat voelt best lekker als moeder zijnde!
Op de onlangs gehouden ouderavond werd ik er toch op aangesproken dat mijn zoon een behoorlijke boef is (kattenkwaad maar geen sloop en jatwerk) maar toch altijd beleefd is, zelfs als ie boos is.
En dat voelt best lekker als moeder zijnde!
zondag 8 april 2012 om 09:20
Ik heb gewoon altijd geleerd 'u' te zeggen tegen volwassenen, zeker als je die persoon niet kent. Ik vind het zelfs wat ongemakkelijk als docenten van mij willen dat je tutoyeert (gebeurt ook niet zo vaak). Maar ik vind het eigenlijk nog wat ongemakkelijker dat mijn scriptiebegeleider míj met 'u' aanspreekt.
Binnen mijn familie is het een beetje ingewikkeld. Tegen mijn ouders zeg ik 'jij'. Maar tegen de familie van mijn vader zei ik verder 'u', en de familie van mijn moeder lacht me heel hard uit als ik 'u' zeg, want die voelen zich niet zo chic
Binnen mijn familie is het een beetje ingewikkeld. Tegen mijn ouders zeg ik 'jij'. Maar tegen de familie van mijn vader zei ik verder 'u', en de familie van mijn moeder lacht me heel hard uit als ik 'u' zeg, want die voelen zich niet zo chic
zondag 8 april 2012 om 09:21
quote:zilverenwest schreef op 08 april 2012 @ 09:11:
en ik vind wel dat er tegen leerkrachten u gezegt moet worden. En gelukkig meer met mij.
Op de onlangs gehouden ouderavond werd ik er toch op aangesproken dat mijn zoon een behoorlijke boef is (kattenkwaad maar geen sloop en jatwerk) maar toch altijd beleefd is, zelfs als ie boos is.
En dat voelt best lekker als moeder zijnde!Toen ik nog in het middelbaar onderwijs werkte vond ik dat ook heel prettig! En ik merkte ook dat alle kinderen dat ook wel automatisch deden, zelfs de vijfdeklassers met wie ik in leeftijd maar vier jaar scheelde haha!
en ik vind wel dat er tegen leerkrachten u gezegt moet worden. En gelukkig meer met mij.
Op de onlangs gehouden ouderavond werd ik er toch op aangesproken dat mijn zoon een behoorlijke boef is (kattenkwaad maar geen sloop en jatwerk) maar toch altijd beleefd is, zelfs als ie boos is.
En dat voelt best lekker als moeder zijnde!Toen ik nog in het middelbaar onderwijs werkte vond ik dat ook heel prettig! En ik merkte ook dat alle kinderen dat ook wel automatisch deden, zelfs de vijfdeklassers met wie ik in leeftijd maar vier jaar scheelde haha!
zondag 8 april 2012 om 09:39
Ik vind u zeggen tegen je ouders heel erg vreemd en afstandelijk, het heeft ook niets te maken met beleefdheid. Wanneer ben je nog beleefd als je "ik vind u echt stom" zegt?
Ik vind dat kinderen heel goed je/jij kunnen zeggen tegen ouders, het is de toon die de muziek maakt. Als ik kinderen u hoor zeggen tegen hun ouders dan vind ik dat inderdaad ook een beetje zielig. Zo van: het moet heel wat lijken, maar ondertussen...
In het onderwijs moet het wel terugkomen. In het dagelijkse leven pas ik het toe zoals het te pas komt. Ik mijn werk altijd u tegen onbekenden, voor mij nieuwe mensen.
Ik vind dat kinderen heel goed je/jij kunnen zeggen tegen ouders, het is de toon die de muziek maakt. Als ik kinderen u hoor zeggen tegen hun ouders dan vind ik dat inderdaad ook een beetje zielig. Zo van: het moet heel wat lijken, maar ondertussen...
In het onderwijs moet het wel terugkomen. In het dagelijkse leven pas ik het toe zoals het te pas komt. Ik mijn werk altijd u tegen onbekenden, voor mij nieuwe mensen.
