Wie herkent dit...?
zondag 6 maart 2011 om 08:50
Hallo,
Een paar dagen geleden zijn bij onze zoon, bijna 3 jaar, zijn keel en neusamandelen verwijdert. Na een aantal keer keelonsteking gehad te hebben, is op aanraden van de KNO arts, besloten de amandelen te verwijderen. Hierbij heeft onze zoon een volledige narcose gehad. (Zijn eerste narcose)
De eerste nacht ging, buiten wat gejammer en gehuil van de pijn, goed. De laatste nachten droomt hij waarschijnlijk, en huilt in zijn slaap. Ik heb al eens op het forum rondgeneusd en diverse artikelen gelezen. Hierin herken ik de klachten die omschreven worden hierboven, het slecht slapen en dromen.
Alleen als we hem vragen wat er aan de hand is krijgen we er niks uit. Overdag is pappa zijn grootste vriend, hij speelt en gekt de hele dag met hem totdat het tijd is naar bed te gaan, dan vervult mamma al zijn wensen en is pappa niet meer gewenst. Ook s'nachts als hij wakker wordt kan pappa hem niet troosten en wil hij alleen mamma. Ook dan als we vragen of hij pijn heeft of wil drinken etc... dan komen we er niet achter wat hij wil, alleen maar jammeren en snikken. Slapen is sowieso een probleem. Hij begint de nacht in zijn eigen bedje, rond 20.00 gaat hij naar bed en valt na zijn verhaaltje in slaap, maar rond 01.00 wordt hij wakker en wil niet meer slapen in zijn bedje. Na talloze nachten hebben we eraan toegegeven en hebben hem in ons bed genomen waar hij wel slaapt.
Wie herkent dit verhaal, of heeft ervaring met een soortgelijk probleem?
Kinderen hebben helaas geen gebruiksaanwijzing, en zijn niet allemaal hetzelfde. De oplossing zal ik ook niet verwachten, alleen ik hoop dat er wel ervaringen komen waar we iets mee kunnen.
Een paar dagen geleden zijn bij onze zoon, bijna 3 jaar, zijn keel en neusamandelen verwijdert. Na een aantal keer keelonsteking gehad te hebben, is op aanraden van de KNO arts, besloten de amandelen te verwijderen. Hierbij heeft onze zoon een volledige narcose gehad. (Zijn eerste narcose)
De eerste nacht ging, buiten wat gejammer en gehuil van de pijn, goed. De laatste nachten droomt hij waarschijnlijk, en huilt in zijn slaap. Ik heb al eens op het forum rondgeneusd en diverse artikelen gelezen. Hierin herken ik de klachten die omschreven worden hierboven, het slecht slapen en dromen.
Alleen als we hem vragen wat er aan de hand is krijgen we er niks uit. Overdag is pappa zijn grootste vriend, hij speelt en gekt de hele dag met hem totdat het tijd is naar bed te gaan, dan vervult mamma al zijn wensen en is pappa niet meer gewenst. Ook s'nachts als hij wakker wordt kan pappa hem niet troosten en wil hij alleen mamma. Ook dan als we vragen of hij pijn heeft of wil drinken etc... dan komen we er niet achter wat hij wil, alleen maar jammeren en snikken. Slapen is sowieso een probleem. Hij begint de nacht in zijn eigen bedje, rond 20.00 gaat hij naar bed en valt na zijn verhaaltje in slaap, maar rond 01.00 wordt hij wakker en wil niet meer slapen in zijn bedje. Na talloze nachten hebben we eraan toegegeven en hebben hem in ons bed genomen waar hij wel slaapt.
Wie herkent dit verhaal, of heeft ervaring met een soortgelijk probleem?
Kinderen hebben helaas geen gebruiksaanwijzing, en zijn niet allemaal hetzelfde. De oplossing zal ik ook niet verwachten, alleen ik hoop dat er wel ervaringen komen waar we iets mee kunnen.
zondag 6 maart 2011 om 09:09
Ik heb geen idee of dit bij een narcose hoort. Mijn dochters hebben beide deze fases gehad. De directe aanleiding was in het begin ziekte (verkouden ed) en daarna gewoonte. Uiteindelijk hebben we gewoon doorgezet met het slapen in eigen bed en nu gaat het weer goed. We hebben ze dan een paar nachten bij ons gehouden en toen weer lekker het eigen bed.
Nu weten ze dat als ze ziek zijn ze bij papa en mama mogen slapen en anders niet.
Nu weten ze dat als ze ziek zijn ze bij papa en mama mogen slapen en anders niet.
zondag 6 maart 2011 om 09:11
Herkenbaar, onze dochter is in haar jonge leventje al een paar x geopereerd, de laatste keer was 7 weken geleden. Ik neem ze als ze 's nachts wakker wordt dan gewoon mee naar ons bed, zodat we in ieder geval allemaal nog een beetje kunnen slapen.
Het gaat na een paar weken wel weer over en nu slaapt ze gewoon weer goed in haar eigen bedje.
Het gaat na een paar weken wel weer over en nu slaapt ze gewoon weer goed in haar eigen bedje.
zondag 6 maart 2011 om 10:46
Ik hoop dat het een fase is.
Wat ik vergeten ben in dit verhaal is dat hij sinds een kleine 2 weken "grote broer" is geworden. We hebben er een jongetje bijgekregen. Misschien dat dit ook meespeelt, een grote verandering voor zo'n op zich klein wezentje, want zo zie ik hem nog altijd, ondanks dat ze al zo pienter zijn op 3 jarige leeftijd.
Wat ik vergeten ben in dit verhaal is dat hij sinds een kleine 2 weken "grote broer" is geworden. We hebben er een jongetje bijgekregen. Misschien dat dit ook meespeelt, een grote verandering voor zo'n op zich klein wezentje, want zo zie ik hem nog altijd, ondanks dat ze al zo pienter zijn op 3 jarige leeftijd.