Kinderen
alle pijlers
Zit er doorheen..
maandag 8 maart 2010 om 11:32
Even kort een situatieschets. Heb op dit moment verlof omdat ik 1,5 maand geleden ben bevallen van mijn 2e kindje; de oudste is nog geen 18 maanden. Zit er op dit moment even helemaal doorheen. Ik wist dat het zwaar zou worden, maar dit had ik niet voorzien (noem me naief ). Heb een heftige zwangerschap gehad van nr.2 (zwangerschapsvergiftiging) en een traumatische bevalling. Op dit moment zit ik dus thuis met verlof en weet ik niet meer hoe ik de dagen door moet komen. 's Morgens om 7.30 uur begin ik de uren al af te tellen naar 19.00 uur als man thuiskomt van zijn werk. Jongste huilt erg veel en is alleen rustig als ik hem tegen mij aanwieg. Oudste wil natuurlijk ook veel aandacht en wordt nogal baldadig als ik met de jongste bezig ben (lees zoveel mogelijk herrie proberen te maken en als het hem echt niet meer aanstaat met zijn hoofd op de grond bonken ).. Ben enorm geneigd om hem voor de tv te zetten als ik de jongste aan het troosten ben, maar weet dat dit ook niet echt de oplossing is (doe het nu alleen als ik aan het voeden ben). Er zijn dagen (zoals vandaag) dat ik gewoon niet meer weet waar ik het moet zoeken en waar ik moet beginnen (ben echt uitgeput). Wandelen probeer ik zoveel mogelijk te doen (kleine in de draagdoek), maar oudste is net in de fase dat hij begint te lopen en zich begint te verzetten tegen de wandelwagen. Oudste gaat 1 dag per week naar de opvang, dat dan weer wel.. Zijn er hier vrouwen met ervaring en met tips? Ben echt een beetje aan het einde van mijn latijn...
Alvast bedankt!
Alvast bedankt!
maandag 8 maart 2010 om 11:35
Allereerst
Dan ten tweede, kun je de kleine in huis niet ook lekker in de doek nemen? Heb je in elk geval je handen vrij en de baby dicht bij jou.
Ten derde, kan je man nog vrij nemen? Of een vorm van verlof, zorgverlof, onbetaald verlof, whatever.
Ten vierde, zijn er andere mensen die jou kunnen helpen. Je (schoon)moeder, vriendinnen buurvrouwen enz.
Dan ten tweede, kun je de kleine in huis niet ook lekker in de doek nemen? Heb je in elk geval je handen vrij en de baby dicht bij jou.
Ten derde, kan je man nog vrij nemen? Of een vorm van verlof, zorgverlof, onbetaald verlof, whatever.
Ten vierde, zijn er andere mensen die jou kunnen helpen. Je (schoon)moeder, vriendinnen buurvrouwen enz.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
maandag 8 maart 2010 om 11:37
Jeetje wat vervelend voor je. Zo lukt het ook niet om de batterij weer vol te krijgen. Is het misschien een idee om grootouders in te schakelen of andere familieleden/vrienden die de kids of één van de 2 een dagje willen vermaken. Of dat zij je huis opruimen etc. en dat jij ff tot rust komt. Het is geen schande hoor tegen je familie te zeggen dat het je allemaal teveel wordt.
Succes
Succes
maandag 8 maart 2010 om 11:41
Probeer eerst eens een dag voor jezelf te regelen. Kinderen misschien uitlogeren? En ga alleen maar doen waar jij zin in hebt.
Verder zou ik eens naar het CB gaan die kunnen je helpen met goede tips om de oudste bezig te houden. Misschien met een dagindeling of iets. En voor nu, kun je de oudste niet een pop geven en hem/haar met de pop laten doen wat jij met de baby doet. Mama helpen dus. Dat werkte hier altijd super.
Verder zou ik eens naar het CB gaan die kunnen je helpen met goede tips om de oudste bezig te houden. Misschien met een dagindeling of iets. En voor nu, kun je de oudste niet een pop geven en hem/haar met de pop laten doen wat jij met de baby doet. Mama helpen dus. Dat werkte hier altijd super.
maandag 8 maart 2010 om 12:05
Mijn oudste heeft die eerste paar weken dattie een zusje had zowat continu met vierkante oogjes rondgelopen van het Teletubbies kijken. Ik dacht altijd: het is een fase, ik houd 'm niet voor eeuwig voor die buis.
En inderdaad: mee laten helpen (hoewel hij al 2,5 was toen mijn jongste kwam). Doekjes aangeven bij het verschonen, luier pakken etc. Dat hielp enorm.
En af en toe dagje kdv extra? Spelen bij buuf, oom en tante, opa en oma?
Succes meid. En echt. Het gaat voorbij, het is maar een fase! (Maar dat zie je achteraf pas, als je er middenin zit is het gewoon loeizwaar)
xxxxxx Lalie
En inderdaad: mee laten helpen (hoewel hij al 2,5 was toen mijn jongste kwam). Doekjes aangeven bij het verschonen, luier pakken etc. Dat hielp enorm.
En af en toe dagje kdv extra? Spelen bij buuf, oom en tante, opa en oma?
Succes meid. En echt. Het gaat voorbij, het is maar een fase! (Maar dat zie je achteraf pas, als je er middenin zit is het gewoon loeizwaar)
xxxxxx Lalie
maandag 8 maart 2010 om 12:07
Ik kan me heel goed voorstellen dat het zwaar is. Ik ben op dit moment 39 weken zwanger van de tweede. Mijn eerste is 1,5 jaar en vraagt heel veel aandacht. De dagen dat ze thuis is, vind ik ook heel zwaar nu en dat wordt straks nog zwaarder ben ik bang als ik het zo hoor. Kan nu ook niet echt de deur uit, want dat is te zwaar.
Wij hebben een zitje voor achter de kinderwagen gekocht. Weet niet of het gaat werken, maar is dat misschien een idee?
Heb je een tuin? Straks kan je lekker dan naar buiten. Dat scheelt ook denk ik. Misschien kan je dan een zandbak kopen of zo, zodat je oudste zich kan vermaken zelf. Is er een speeltuin in de buurt? Kan je oudste zich lekker uitleven en jij op een bankje zitten en de baby in de wagen.
Iedergeval veel sterkte! Ben wel benieuwd naar andere ideeen en verhalen.
Wij hebben een zitje voor achter de kinderwagen gekocht. Weet niet of het gaat werken, maar is dat misschien een idee?
Heb je een tuin? Straks kan je lekker dan naar buiten. Dat scheelt ook denk ik. Misschien kan je dan een zandbak kopen of zo, zodat je oudste zich kan vermaken zelf. Is er een speeltuin in de buurt? Kan je oudste zich lekker uitleven en jij op een bankje zitten en de baby in de wagen.
Iedergeval veel sterkte! Ben wel benieuwd naar andere ideeen en verhalen.
maandag 8 maart 2010 om 12:12
Inderdaad even langs de huisarts. Kan je man extra dagen vrijnemen? OF kan je oudste misschien een keer een dag naar opa/oma/kdv?
Opzich is zijn gedrag niet heel raar, alleen kun jij het op het moment niet handelen. probeer hem er bij te betrekken, laat hem helpen met verschonen en bevestig vooral dat hij al zo'n grote knul is. De kleine zou ik lekker in een draagdoek bij je doen. Als lichamelijk contact kalmerend werkt, waarom dan niet gewoon lekker doen. ALs alles wat meer op rolletjes loopt, heb je misschien weer wat meer energie om het huilen te "accepteren". Misschien helpt het om wat kleine kado's in te slaan voor zoontje?
Ik heb bijvoorbeeld voor als onze tweede komt, bij de zeeman en action al tig kleine kado't gekocht, een stickertje, een puzzeltje, kleurpotloodjes etc. Het zal voor je zoon ook wennen zijn, misschien dat af en toe een kleinigheidje hem goed doet en meteen voor wat afleiding zorgt.
(hmm lees nu dat hij pas 18 maanden is, dan ishet misschien nog wat lastig. De mijne is 2,5 en kan zich al heel goed zelf vermaken met kleuren e.d. )
Opzich is zijn gedrag niet heel raar, alleen kun jij het op het moment niet handelen. probeer hem er bij te betrekken, laat hem helpen met verschonen en bevestig vooral dat hij al zo'n grote knul is. De kleine zou ik lekker in een draagdoek bij je doen. Als lichamelijk contact kalmerend werkt, waarom dan niet gewoon lekker doen. ALs alles wat meer op rolletjes loopt, heb je misschien weer wat meer energie om het huilen te "accepteren". Misschien helpt het om wat kleine kado's in te slaan voor zoontje?
Ik heb bijvoorbeeld voor als onze tweede komt, bij de zeeman en action al tig kleine kado't gekocht, een stickertje, een puzzeltje, kleurpotloodjes etc. Het zal voor je zoon ook wennen zijn, misschien dat af en toe een kleinigheidje hem goed doet en meteen voor wat afleiding zorgt.
(hmm lees nu dat hij pas 18 maanden is, dan ishet misschien nog wat lastig. De mijne is 2,5 en kan zich al heel goed zelf vermaken met kleuren e.d. )
maandag 8 maart 2010 om 12:14
Heftig. Eerlijk gezegd begrijp gezinnen soms niet, waarom begin je zo kort op elkaar aan een tweede kindje? Maar goed... niet iedereen denkt daar hetzelfde over. Het valt niet mee om op deze manier rust te vinden. Waarom de oudste niet een dagje meer naar het Dagverbl.? Waarom las je niet een Papa-dag of middag in? Kindjes krijg je samen, dus papa mag in deze toch ook wel even helpen, al is het maar de eerste maanden. Ook hij heeft recht op ouderschapsverlof. Maak er gebruik van! Wellicht helpt 't als je je oudste zoveel mogelijk betrekt bij de jongste. Samen troosten, samen in bad doen, samen knuffelen. Op de momenten dat je babytje slaapt, neem dan even tijd voor de oudste. Je oudste moet natuurlijk ook wennen aan de nieuwe situatie.
Ga anders even naar het Consultatiebureau.
Sterkte!
Ga anders even naar het Consultatiebureau.
Sterkte!
maandag 8 maart 2010 om 12:17
maandag 8 maart 2010 om 12:22
Toen mijn zoontje geboren werd, was de oudste ook 18 maanden. Vanaf het begin vond ze het helemaal leuk dat we een "baby" hadden. Al vanaf 's ochtends ws het "waar is de baby?". IK heb haar overal bij betrokken. Luier verschonen, in badje, in bedje etc.
De dag dat hij thuis kwam (heeft 2 weken in het ZH gelegen) kreeg zij een buggy, babypopje en een flesje. Dat was ook echt een schot in de roos. Alles wat ik deed, deed zij ook.
Vervolgens heb ik samen met haar bij de Zeeman allemaal frumeltjes gekocht voor in een mandje. Als ik dan ging voeden, mocht ze 1 keer in de kinderstoel TV kijken, 1 keer aan tafel met iets uit dat mandje spelen. (kleurboek, spelletje etc.) Kost geen drol en veel plezier. Andere voedingen waren als zij bijv sliep.
Na een week dat de jongste thuis was, besloten dat ik niet zoveel moest willen. Wilde laten zien aan de hele wereld dat ik met 2 kinderen echt wel leuk kon zijn. Dus met de kinders op stap, een net en opgeruimd huis, was die netjes bijgehouden was, zelf er nog leuk uit zien etc etc. Nu loop ik gewoon lekker 's ochtends in mijn pyama met de kinders. Eerst beneden even "De wereld is mooi"kijken, eten en wat spelen. Dan naar boven om Jut&Jul aan te kleden. Dan fruit (hij is nu al een jaar) en tukkies.
In de middag doe ik dan boodschappen lopend. Dochter mocht (en mag) een stuk in de straat lopen en bij een vast punt weet ze dat ze in de wagen moet. Paar keer ruzie gehad, maar nu weet ze het dondersgoed!
Heb zelf ook gegoocheld met draagzak/ doek en een buggy, maar en duowagen (via MP) is zoveel relaxter. Je hebt zelf ook meer bewegingsvrijheid.
Mijn dochter ging 1x pw naar het KDV en dag pw naar oma. Heerlijke dagen waren dat, even lekker met de baby bezig zijn. Op een gegeven moment mocht de baby ook wel eens naar oma en dan ging ik met de oudste iets leuks doen. Zwemmen ofzo.
Op momenten dat de baby sliep, even lekker aandacht aan dochter schenken.
IK hoorde ook vaak dat je een 2e er wel even bij doet. Tuurlijk, veel dingen weet je al, dus zal je niet meer zo stressen over hoe een luier om moet oid. En de baby moet mee als je met de oudste weg moet. Maar verder vond ik het ook behoorlijk wennen. Het ritme dat ik had met mijn dochter was toch weg. En dan moet je een nieuw ritme zoeken. Een waar ik mijn oudste niet t kort mee deed, maar ook aan de jongeste kon denken. DIe had zijn slaapjes etc echt nodig.
Maar verder vond ik het heerlijk! Heb 7 maanden genoten (toen moest ik weer werken, dat vind ik pas verschrikkelijk!)
En een ding scheelt het voorjaar komt eraan. Dat was zo lekker, vorig jaar. Even naar de speeltuin, in de tuin spelen etc.
Weet niet of je hier iets aan gehad hebt.
Maar kort komt het hierop neer:
-betrek de oudste bij de jongste verzorgen
-stop met denken dat alles moet.
-een 2e doe je er niet "even"bij.
-zorg voor dingen die alleen tijdens het voeden mogen. (mandje met speelgoed)
-geef een pop zodat hij alles na kan doen.
-geniet!!!
De dag dat hij thuis kwam (heeft 2 weken in het ZH gelegen) kreeg zij een buggy, babypopje en een flesje. Dat was ook echt een schot in de roos. Alles wat ik deed, deed zij ook.
Vervolgens heb ik samen met haar bij de Zeeman allemaal frumeltjes gekocht voor in een mandje. Als ik dan ging voeden, mocht ze 1 keer in de kinderstoel TV kijken, 1 keer aan tafel met iets uit dat mandje spelen. (kleurboek, spelletje etc.) Kost geen drol en veel plezier. Andere voedingen waren als zij bijv sliep.
Na een week dat de jongste thuis was, besloten dat ik niet zoveel moest willen. Wilde laten zien aan de hele wereld dat ik met 2 kinderen echt wel leuk kon zijn. Dus met de kinders op stap, een net en opgeruimd huis, was die netjes bijgehouden was, zelf er nog leuk uit zien etc etc. Nu loop ik gewoon lekker 's ochtends in mijn pyama met de kinders. Eerst beneden even "De wereld is mooi"kijken, eten en wat spelen. Dan naar boven om Jut&Jul aan te kleden. Dan fruit (hij is nu al een jaar) en tukkies.
In de middag doe ik dan boodschappen lopend. Dochter mocht (en mag) een stuk in de straat lopen en bij een vast punt weet ze dat ze in de wagen moet. Paar keer ruzie gehad, maar nu weet ze het dondersgoed!
Heb zelf ook gegoocheld met draagzak/ doek en een buggy, maar en duowagen (via MP) is zoveel relaxter. Je hebt zelf ook meer bewegingsvrijheid.
Mijn dochter ging 1x pw naar het KDV en dag pw naar oma. Heerlijke dagen waren dat, even lekker met de baby bezig zijn. Op een gegeven moment mocht de baby ook wel eens naar oma en dan ging ik met de oudste iets leuks doen. Zwemmen ofzo.
Op momenten dat de baby sliep, even lekker aandacht aan dochter schenken.
IK hoorde ook vaak dat je een 2e er wel even bij doet. Tuurlijk, veel dingen weet je al, dus zal je niet meer zo stressen over hoe een luier om moet oid. En de baby moet mee als je met de oudste weg moet. Maar verder vond ik het ook behoorlijk wennen. Het ritme dat ik had met mijn dochter was toch weg. En dan moet je een nieuw ritme zoeken. Een waar ik mijn oudste niet t kort mee deed, maar ook aan de jongeste kon denken. DIe had zijn slaapjes etc echt nodig.
Maar verder vond ik het heerlijk! Heb 7 maanden genoten (toen moest ik weer werken, dat vind ik pas verschrikkelijk!)
En een ding scheelt het voorjaar komt eraan. Dat was zo lekker, vorig jaar. Even naar de speeltuin, in de tuin spelen etc.
Weet niet of je hier iets aan gehad hebt.
Maar kort komt het hierop neer:
-betrek de oudste bij de jongste verzorgen
-stop met denken dat alles moet.
-een 2e doe je er niet "even"bij.
-zorg voor dingen die alleen tijdens het voeden mogen. (mandje met speelgoed)
-geef een pop zodat hij alles na kan doen.
-geniet!!!
maandag 8 maart 2010 om 12:22
quote:CMLgirly schreef op 08 maart 2010 @ 12:14:
Heftig. Eerlijk gezegd begrijp gezinnen soms niet, waarom begin je zo kort op elkaar aan een tweede kindje?
Dit lijkt me wel erg kort door de bocht, bij heel veel gezinnen gaat het wel goed. Bij mij zit er 16 maanden tussen, en ik heb eigenlijk geen problemen gehad. Ik vind het zelfs fijn dat ze zo dicht op elkaar zitten.
Maar goed, daar schiet TO niets mee op. Ik vind de genoemde oplossingen als in de oudste meer naar het KDV laten gaan en ouderschapsverlof voor papa inschakelen goede opties. Ook zou ik het bij de huisarts aankaarten. Als je zo doorgaat, gaat het fout, denk ik.
Heel veel wijsheid en sterkte!
Heftig. Eerlijk gezegd begrijp gezinnen soms niet, waarom begin je zo kort op elkaar aan een tweede kindje?
Dit lijkt me wel erg kort door de bocht, bij heel veel gezinnen gaat het wel goed. Bij mij zit er 16 maanden tussen, en ik heb eigenlijk geen problemen gehad. Ik vind het zelfs fijn dat ze zo dicht op elkaar zitten.
Maar goed, daar schiet TO niets mee op. Ik vind de genoemde oplossingen als in de oudste meer naar het KDV laten gaan en ouderschapsverlof voor papa inschakelen goede opties. Ook zou ik het bij de huisarts aankaarten. Als je zo doorgaat, gaat het fout, denk ik.
Heel veel wijsheid en sterkte!
Home is where your wifi connects automatically.
maandag 8 maart 2010 om 12:24
Rin: heel herkenbaar.. al is mijn tweede een ontzettend rustig, vrolijk en schattig meisje (van inmiddels 5,5 mnd). Zoonlief was 19 maanden toen zij werd geboren...
Eerlijk gezegd was ik heeeel blij dat ik weer mocht gaan werken...
... Ik was het hele dagen thuis zijn met de kinderen ook een beetje zat geworden en keek ook uit naar het moment dat papa thuis kwam....
Gezien dat je noemt dat je een traumatische bevalling hebt gehad en je jongste misschien daar ook wel iets aan over heeft gehouden (aangezien hij veel huilt) is het wel een goed idee om even naar je huisarts te gaan. Mogelijk dat je de verwerking nog moet doen.
Als je oudste net begint met lopen.. waarom dan niet de jongste in de kinderwagen (of huilt die dan nog zoveel) en de oudste er naast of op een plankje??
De mijne is ook dol op wandelen en we gingen eendjes voeren en boodschapjes doen (hij met zo'n boodschappenwagentje)...
En oja... dan maakt het ook niet zoveel uit dat het misschien wel langzaam gaat of uren duurt.... de oudste kan dan mooi het lopen oefenen en jij hebt dan je handen vrij als de jongste in de wagen ligt.
Neem de tijd om met beiden apart tijd te hebben en ook dat papa eens de verzorging van de jongste op zich neemt, zodat jij met de oudste wat leuks kunt doen (zwemmen ofzo).
Hier heeft overigens de oudste helemaal niet echt hoeven te wennen.. het ging vrij makkelijk.. maar dat kwam wrs. ook omdat de jongste zo makkelijk was...
En plan voor de komende twee weken een aantal dagen in dat je je kind(eren) even bij oma/vriendin/zus oid kan brengen... zodat je weer even op adem kunt komen.
Kijk of je met de oudste bijv. peutergym kan gaan doen.. Dat deed ik ook (de jongste sliep in de kinderwagen of maxicosi tijdens de les in het lokaal) om de dagen wat te breken. En hij vond het leuk om met mama gek te doen...
Eerlijk gezegd was ik heeeel blij dat ik weer mocht gaan werken...
... Ik was het hele dagen thuis zijn met de kinderen ook een beetje zat geworden en keek ook uit naar het moment dat papa thuis kwam....Gezien dat je noemt dat je een traumatische bevalling hebt gehad en je jongste misschien daar ook wel iets aan over heeft gehouden (aangezien hij veel huilt) is het wel een goed idee om even naar je huisarts te gaan. Mogelijk dat je de verwerking nog moet doen.
Als je oudste net begint met lopen.. waarom dan niet de jongste in de kinderwagen (of huilt die dan nog zoveel) en de oudste er naast of op een plankje??
De mijne is ook dol op wandelen en we gingen eendjes voeren en boodschapjes doen (hij met zo'n boodschappenwagentje)...
En oja... dan maakt het ook niet zoveel uit dat het misschien wel langzaam gaat of uren duurt.... de oudste kan dan mooi het lopen oefenen en jij hebt dan je handen vrij als de jongste in de wagen ligt.
Neem de tijd om met beiden apart tijd te hebben en ook dat papa eens de verzorging van de jongste op zich neemt, zodat jij met de oudste wat leuks kunt doen (zwemmen ofzo).
Hier heeft overigens de oudste helemaal niet echt hoeven te wennen.. het ging vrij makkelijk.. maar dat kwam wrs. ook omdat de jongste zo makkelijk was...
En plan voor de komende twee weken een aantal dagen in dat je je kind(eren) even bij oma/vriendin/zus oid kan brengen... zodat je weer even op adem kunt komen.
Kijk of je met de oudste bijv. peutergym kan gaan doen.. Dat deed ik ook (de jongste sliep in de kinderwagen of maxicosi tijdens de les in het lokaal) om de dagen wat te breken. En hij vond het leuk om met mama gek te doen...
maandag 8 maart 2010 om 12:24
Kiddyboard aan de kinderwagen (kan de oudste op staan, hoeft hij niet in een buggy te zitten)
Kleine kadootjes die jouw oudste dan zogenaamd van de jongste krijgt
Bij ons hielp boodschappen doen ook erg goed. Op het gemakkie naar de suup lopen, geen haast, lekker bij elke grasspriet stil blijven staan. In de winkel: baby in draagzak, oudste in het zitje in de winkelkar. En dan betrekken bij het boodschappen doen (met duidelijke keuzes: wil je hagelslag of wil je jam? Zullen we sperziebonen nemen of doperwten?)
Blijft je man een dagje thuis: laat hem dan de baby doen, en jij lekker aankeutelen met je peuter. Die moet namelijk ineens zijn mama delen met een babietje, had-ie ook niet om gevraagd!
Naar HA of CB: goed plan. Je hoeft dit namelijk niet allemaal alleen te kunnen, dus hulp vragen is niet gek.
Kleine kadootjes die jouw oudste dan zogenaamd van de jongste krijgt
Bij ons hielp boodschappen doen ook erg goed. Op het gemakkie naar de suup lopen, geen haast, lekker bij elke grasspriet stil blijven staan. In de winkel: baby in draagzak, oudste in het zitje in de winkelkar. En dan betrekken bij het boodschappen doen (met duidelijke keuzes: wil je hagelslag of wil je jam? Zullen we sperziebonen nemen of doperwten?)
Blijft je man een dagje thuis: laat hem dan de baby doen, en jij lekker aankeutelen met je peuter. Die moet namelijk ineens zijn mama delen met een babietje, had-ie ook niet om gevraagd!
Naar HA of CB: goed plan. Je hoeft dit namelijk niet allemaal alleen te kunnen, dus hulp vragen is niet gek.
maandag 8 maart 2010 om 12:25
quote:CMLgirly schreef op 08 maart 2010 @ 12:14:
Heftig. Eerlijk gezegd begrijp gezinnen soms niet, waarom begin je zo kort op elkaar aan een tweede kindje? Maar goed... niet iedereen denkt daar hetzelfde over. Het valt niet mee om op deze manier rust te vinden. Waarom de oudste niet een dagje meer naar het Dagverbl.? Waarom las je niet een Papa-dag of middag in? Kindjes krijg je samen, dus papa mag in deze toch ook wel even helpen, al is het maar de eerste maanden. Ook hij heeft recht op ouderschapsverlof. Maak er gebruik van! Wellicht helpt 't als je je oudste zoveel mogelijk betrekt bij de jongste. Samen troosten, samen in bad doen, samen knuffelen. Op de momenten dat je babytje slaapt, neem dan even tijd voor de oudste. Je oudste moet natuurlijk ook wennen aan de nieuwe situatie.
Ga anders even naar het Consultatiebureau.
Sterkte!
.
Tja ieder heeft zn motivatie. Opzich is 18 maanden er tussen niet heel kort hoor. En tja misschien duurde het de eerste keer heel lang voor ze zwanger werd. Ik zou meer dan 3 jaar er tussen ook niet leuk vinden. Wel ben ik het met je eens dat paps ook best ingeschakeld kan en moet worden. Het is hetzelfde als de talloze topics over nachtvoedingen, waarbij altijd de moeder uit bed mag: Je krijgt samen kinderen, dan ook samen de lasten er voor dragen. Mijn man is na de geboorte van nummer 1 en straks ook bij nummer 2 een maand vrij. Das is erg luxe, maar ik geloof niet dat er mensen zijn met een baan waar niet de eerste periode een vaste vrije dag in de week kan worden opgenomen, zeker als blijkt dat het mams allemaal wat te zwaar wordt..
Heftig. Eerlijk gezegd begrijp gezinnen soms niet, waarom begin je zo kort op elkaar aan een tweede kindje? Maar goed... niet iedereen denkt daar hetzelfde over. Het valt niet mee om op deze manier rust te vinden. Waarom de oudste niet een dagje meer naar het Dagverbl.? Waarom las je niet een Papa-dag of middag in? Kindjes krijg je samen, dus papa mag in deze toch ook wel even helpen, al is het maar de eerste maanden. Ook hij heeft recht op ouderschapsverlof. Maak er gebruik van! Wellicht helpt 't als je je oudste zoveel mogelijk betrekt bij de jongste. Samen troosten, samen in bad doen, samen knuffelen. Op de momenten dat je babytje slaapt, neem dan even tijd voor de oudste. Je oudste moet natuurlijk ook wennen aan de nieuwe situatie.
Ga anders even naar het Consultatiebureau.
Sterkte!
.
Tja ieder heeft zn motivatie. Opzich is 18 maanden er tussen niet heel kort hoor. En tja misschien duurde het de eerste keer heel lang voor ze zwanger werd. Ik zou meer dan 3 jaar er tussen ook niet leuk vinden. Wel ben ik het met je eens dat paps ook best ingeschakeld kan en moet worden. Het is hetzelfde als de talloze topics over nachtvoedingen, waarbij altijd de moeder uit bed mag: Je krijgt samen kinderen, dan ook samen de lasten er voor dragen. Mijn man is na de geboorte van nummer 1 en straks ook bij nummer 2 een maand vrij. Das is erg luxe, maar ik geloof niet dat er mensen zijn met een baan waar niet de eerste periode een vaste vrije dag in de week kan worden opgenomen, zeker als blijkt dat het mams allemaal wat te zwaar wordt..
maandag 8 maart 2010 om 12:29
Rin,
Hier ook 1,5 jaar leeftijdsverschil tussen beide kids. Oudste is nu bijna 2,5 en jongste bijna 11 maanden.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het in het begin ook best zwaar heb gevonden. Tijdens mijn zwangerschap kreeg ik vaak te horen 'oh, die tweede die doe je er zo eventjes bij'. Nou, dat vond ik dus zwaar tegenvallen.
Maar na een maand of drie, toen de jongste wat meer een ritme kreeg, vond ik het een stuk gemakkelijker worden.
Heb je vrienden, familie in de buurt waar je op terug kan vallen? Probeer echt wat leuks voor jezelf te gaan doen. Lekker sporten, middagje shoppen.
Tijdens de voedingen probeerde ik vaak een boekje voor te lezen aan oudste, want dat waren bij ons net de momenten dat ze me uit ging proberen. En anders inderdaad eventjes de televisie... Ik neem aan dat je oudste nog slaapt tussendemiddag? Ik probeerde het altijd zo uit te kienen dat ze op dat moment beiden op bed lagen, eventjes tijd om wat te doen voor jezelf of in huis.
Iniedergeval, het is best herkenbaar, het is gewoon best pittig en je komt op een dag thuis met beide kids weinig aan jezelf toe. Maar echt, je zal zien dat het over een paar maanden er allemaal heel anders uitziet!
Hier ook 1,5 jaar leeftijdsverschil tussen beide kids. Oudste is nu bijna 2,5 en jongste bijna 11 maanden.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het in het begin ook best zwaar heb gevonden. Tijdens mijn zwangerschap kreeg ik vaak te horen 'oh, die tweede die doe je er zo eventjes bij'. Nou, dat vond ik dus zwaar tegenvallen.
Maar na een maand of drie, toen de jongste wat meer een ritme kreeg, vond ik het een stuk gemakkelijker worden.
Heb je vrienden, familie in de buurt waar je op terug kan vallen? Probeer echt wat leuks voor jezelf te gaan doen. Lekker sporten, middagje shoppen.
Tijdens de voedingen probeerde ik vaak een boekje voor te lezen aan oudste, want dat waren bij ons net de momenten dat ze me uit ging proberen. En anders inderdaad eventjes de televisie... Ik neem aan dat je oudste nog slaapt tussendemiddag? Ik probeerde het altijd zo uit te kienen dat ze op dat moment beiden op bed lagen, eventjes tijd om wat te doen voor jezelf of in huis.
Iniedergeval, het is best herkenbaar, het is gewoon best pittig en je komt op een dag thuis met beide kids weinig aan jezelf toe. Maar echt, je zal zien dat het over een paar maanden er allemaal heel anders uitziet!
maandag 8 maart 2010 om 12:32
Oh ja, hier heb ik de baby ook binnen (vooral) in de draagdoek gehad. Was hij toch lekker dicht bij mama en ik kon hem lekker ruiken etc. En ik kon toch vrij bewegen (forum checken etc)
Reactie op CMgirl (?) Waarom zo snel een 2e? Tja, toen dochter1 was kwamen we er achter dat ik zwanger was van no 2. Geheel onverwacht, maar wel gewenst.
Maar op elke leeftijd zijn er denk ik wel "problemen" te verwachten. Het gaat denk ik om het ritme waar je al in zit met 1, dat op zijn kop wordt gezet door een no 2.
Voordeel van zo dicht op elkaar is dat je snel uit de babyfase bent. Zoon (jongste) kan nu al lekker zelf eten, loopt al bijna. Dus van de zomer kunnen ze allebei lekker spelen in de speeltuin etc Vind het heerlijk dat ie wat "zelfstandiger" wordt. Nu heb ik een ritme met 2 en dat gaat alleen maar makkelijker worden.
En ze zijn zoooo dol op elkaar!
Reactie op CMgirl (?) Waarom zo snel een 2e? Tja, toen dochter1 was kwamen we er achter dat ik zwanger was van no 2. Geheel onverwacht, maar wel gewenst.
Maar op elke leeftijd zijn er denk ik wel "problemen" te verwachten. Het gaat denk ik om het ritme waar je al in zit met 1, dat op zijn kop wordt gezet door een no 2.
Voordeel van zo dicht op elkaar is dat je snel uit de babyfase bent. Zoon (jongste) kan nu al lekker zelf eten, loopt al bijna. Dus van de zomer kunnen ze allebei lekker spelen in de speeltuin etc Vind het heerlijk dat ie wat "zelfstandiger" wordt. Nu heb ik een ritme met 2 en dat gaat alleen maar makkelijker worden.
En ze zijn zoooo dol op elkaar!
anoniem_24501 wijzigde dit bericht op 08-03-2010 12:36
Reden: ietsjes toegevoegd
Reden: ietsjes toegevoegd
% gewijzigd
maandag 8 maart 2010 om 12:37
Allereerst: gefeliciteerd met je 2e kindje!
Ik lees dat je 1,5 maand geleden pas bevallen bent, dat vond ik bij de 1e al pittig, laat staan bij de 2e. In mijn beleving zijn de 1e 3 maanden bij iedere baby gewoon zwaar, ook al heb je een rustig kindje. Bij mijn oudste & jongste zit er 19 maanden tussen, dus dat is ongeveer hetzelfde.Ik heb ook idd zoveel mogelijk geprobeerd de oudste overal bij te betrekken, en verder ging ze gewoon 4 dagen naar het kdv zoals altijd. Kun je niet proberen je oudste een extra dagje naar de opvang te brengen of misschien naar opa & oma? Verder idd naar de huisarts voor de zekerheid.
En wat al eerder gezegd is, gewoon alles lekker op je gemak doen, laat het huishouden zoveel mogelijk voor wat het is en ga lekker op je gemak boodschappen doen, eendjes voeren etc. En hou in gedachten dat het alleen maar makkelijker en leuker wordt naarmate ze ouder worden.
Ik lees dat je 1,5 maand geleden pas bevallen bent, dat vond ik bij de 1e al pittig, laat staan bij de 2e. In mijn beleving zijn de 1e 3 maanden bij iedere baby gewoon zwaar, ook al heb je een rustig kindje. Bij mijn oudste & jongste zit er 19 maanden tussen, dus dat is ongeveer hetzelfde.Ik heb ook idd zoveel mogelijk geprobeerd de oudste overal bij te betrekken, en verder ging ze gewoon 4 dagen naar het kdv zoals altijd. Kun je niet proberen je oudste een extra dagje naar de opvang te brengen of misschien naar opa & oma? Verder idd naar de huisarts voor de zekerheid.
En wat al eerder gezegd is, gewoon alles lekker op je gemak doen, laat het huishouden zoveel mogelijk voor wat het is en ga lekker op je gemak boodschappen doen, eendjes voeren etc. En hou in gedachten dat het alleen maar makkelijker en leuker wordt naarmate ze ouder worden.
maandag 8 maart 2010 om 12:46
Lieve Rim,
Allereerst wil ik je feliciteren met je kleine. Je bent nog maar 6 weken geleden moeder geworden. Natuurlijk ben je bekaf, zeker na zo'n moeilijke bevallling!
En misschien krijg ik nu wel heel veel moppers maar waarom zou je je kleintje niet af en toe voor een geschikt tv programma zetten. Tenslotte heeft hij meer aan jou als je niet instort.
"t is misschien niet geheel pedagogisch verantwoord, hoewel je hier (Canada) hele video series ziet verschijnen die je baby smarter moeten maken.
Ik heb 2 koters heel dicht op elkaar gehad (10 en een halve maand er tussen) en was ook erg vh pedagogisch verantwoord opvoeden. op een gegeven moment (toen ze allebei konden lopen/kruipen) was ik helemaal op. Ik had een dagtaak aan het achter mijn levenslustige peuters aanrennen, ze zaten overal aan, al mijn mooie kostbare spulletjes. Ik was van mening dat ze moesten "leren" dat ze daar niet aan mochten zitten. Mijn man kwam thuis na een dag werken, ik helemaal in de tranen. Hij stuurde mij naar bed en terwijl ik lag bij te slapen, heeft hij al mijn prullaria (op een paar na) in een doos gepakt. Ben hem nog steeds dankbaar!
In ieder geval, ik hoop dat je gauw wat rust in de tent krijgt. Misschien inderdaad wat hulp van buren, vrienden of familie? Of misschien heb je wel net zo'n behulpzame man als die van mij en kan hij jou even helpen?
Allereerst wil ik je feliciteren met je kleine. Je bent nog maar 6 weken geleden moeder geworden. Natuurlijk ben je bekaf, zeker na zo'n moeilijke bevallling!
En misschien krijg ik nu wel heel veel moppers maar waarom zou je je kleintje niet af en toe voor een geschikt tv programma zetten. Tenslotte heeft hij meer aan jou als je niet instort.
"t is misschien niet geheel pedagogisch verantwoord, hoewel je hier (Canada) hele video series ziet verschijnen die je baby smarter moeten maken.
Ik heb 2 koters heel dicht op elkaar gehad (10 en een halve maand er tussen) en was ook erg vh pedagogisch verantwoord opvoeden. op een gegeven moment (toen ze allebei konden lopen/kruipen) was ik helemaal op. Ik had een dagtaak aan het achter mijn levenslustige peuters aanrennen, ze zaten overal aan, al mijn mooie kostbare spulletjes. Ik was van mening dat ze moesten "leren" dat ze daar niet aan mochten zitten. Mijn man kwam thuis na een dag werken, ik helemaal in de tranen. Hij stuurde mij naar bed en terwijl ik lag bij te slapen, heeft hij al mijn prullaria (op een paar na) in een doos gepakt. Ben hem nog steeds dankbaar!
In ieder geval, ik hoop dat je gauw wat rust in de tent krijgt. Misschien inderdaad wat hulp van buren, vrienden of familie? Of misschien heb je wel net zo'n behulpzame man als die van mij en kan hij jou even helpen?
Je moet in feite gewoon niet te diep nadenken en dan klopt alles. (Herman Finkers)
maandag 8 maart 2010 om 13:11
[quote]Welpie schreef op 08 maart 2010 @ 12:22:
[...]
Dit lijkt me wel erg kort door de bocht, bij heel veel gezinnen gaat het wel goed. Bij mij zit er 16 maanden tussen, en ik heb eigenlijk geen problemen gehad. Ik vind het zelfs fijn dat ze zo dicht op elkaar zitten.
Mijn jongens schelen bijna 4 jaar en ik heb het eerste jaar precies dezelfde stress&problemen gehad.
Oudste was heel jaloers in het begin(want 4 jaar alleen geweest) en de jongste was een huilbaby,wou alleen maar bij mama in de draagdoek.
Zie mezelf nog naar school lopen met een boze kleuter aan de arm,en een krijsende baby in de kinderwagen,nou wat was dat genieten!
Nu zijn ze 5 en 1.5 en de beste vriendjes.
Alles komt goed,ongeacht het leeftijdsverschil van 1.5 of 4 jaar
Sterkte
[...]
Dit lijkt me wel erg kort door de bocht, bij heel veel gezinnen gaat het wel goed. Bij mij zit er 16 maanden tussen, en ik heb eigenlijk geen problemen gehad. Ik vind het zelfs fijn dat ze zo dicht op elkaar zitten.
Mijn jongens schelen bijna 4 jaar en ik heb het eerste jaar precies dezelfde stress&problemen gehad.
Oudste was heel jaloers in het begin(want 4 jaar alleen geweest) en de jongste was een huilbaby,wou alleen maar bij mama in de draagdoek.
Zie mezelf nog naar school lopen met een boze kleuter aan de arm,en een krijsende baby in de kinderwagen,nou wat was dat genieten!
Nu zijn ze 5 en 1.5 en de beste vriendjes.
Alles komt goed,ongeacht het leeftijdsverschil van 1.5 of 4 jaar
Sterkte
maandag 8 maart 2010 om 13:43
Even heel korte reactie, want zoontje moet nodig aan de borst. Maar heel herkenbaar...... Begrijp je wanhopige gevoelens goed en ken het aftellen van de uren tot bedtijd.
Hier zoon die over een week 2 jaar wordt en zoontje van 10 weken. Partner die gruwelijk lange werkdagen heeft en weliswaar enorm zijn best doet zoveel mogelijk thuis te zijn, maar toch sta ik grootste deel er alleen voor.
Reageer later wellicht uitgebreider, maar voor nu even een hart onder de riem!
Hier zoon die over een week 2 jaar wordt en zoontje van 10 weken. Partner die gruwelijk lange werkdagen heeft en weliswaar enorm zijn best doet zoveel mogelijk thuis te zijn, maar toch sta ik grootste deel er alleen voor.
Reageer later wellicht uitgebreider, maar voor nu even een hart onder de riem!
