Zoon ineens slechte slaper

Geen tips, wel herkenning. Mijn zoon is bijna 2 en slaapt ook niet meer zelf in. Eerst huilde hij heel lang in zijn ledikant, nu hij in een gewoon bed ligt komt hij er gewoon uit. Hij wil dat we bij hem blijven liggen en dan valt hij wel in slaap. Soms wordt hij 's nachts wakker en dan huilt hij weer omdat we er niet meer zijn.



Als mijn vader hem in bed ligt als hij oppast, is er niets aan de hand. Dus het ligt toch ook aan ons ben ik bang....

quote:toffifee schreef op 30 juli 2010 @ 23:25:

Hoi,

Mijn zoon (18 mnd) wil

sinds drie weken 's avonds ineens niet meer gaan liggen om te slapen. Echt een drama hij huilt zo hard en is uiteindelijk helemaal overstuur. Ik ben twee avonden boven gebleven, bij hem gaan staan en heb hem elke keer zonder wat te zeggen teruggelegd. Ik vind het zo zielig. Nu zijn we tussendoor ook nog twee weken op vakantie geweest en moet eerlijk zeggen dat ik hier heb toegegeven omdat zoveel gekrijs uit een tent niet echt bevordelijk is voor een leuke vakantie van andere mensen.

Hebben jullie tips? Moet ik doorzetten? Of een andere manier proberen?



doorzetten ? nee denk ik niet.

het is een fase. bied hem de geborgenheid en vertrouwen die hij nodig heeft om te gaan slapen. het gaat voorbij

Kan hij niet ontregeld zijn door de vakantie? Je zegt dat het nu 3 weken is, ben je 2 weken daarvan op vakantie geweest, of lees ik het verkeerd?

Hoe dan ook herkenbaar, zoon heeft ook een paar keer zo'n fase gehad.

Wij zijn steeds wel naar hem toe gegaan om hem te knuffelen en gerust te stellen. Uiteindelijk ging het vanzelf over.

Oei, herkenbaar en ik wist ook niet goed wat ik ermee aan moest. Dochter van 2,5 die alleen nog maar ging slapen als we erbij bleven, anders groot drama en snachts continue haar bed uit kwam en bij ons in bed wilde liggen. Na zoveel slapeloze nachten wordt je erg moedeloos en op een gegeven moment doe je dat dus (erbij blijven en in bed nemen) Op een gegeven moment sliepen we zelfs om en om bij haar op de kamer om nog een beetje slaap te krijgen. (heb nl nog een dochter van 1 die elke keer wakker werd en veel oorproblemen had dus we sliepen denk ik elke nacht 2 a 3 uur onafgebroken en verder alleen gebroken nachten)



We hebben toendertijd de stap voor stap methode toegepast. Google maar eens. Maar dit duurde lang. Heel erg lang. Bij ons was er na twee maanden nog niet heel veel verbetering. We waren kapot. Na de vakantie was ik het echter zo zat. Er moest echt verandering in komen in dit gedrag.



En aangezien de zachte hand niet werkte ben ik toch wat strenger geworden. Inderdaad laten huilen, en laten krijsen en continue terug leggen. Ik moest het in het begin echt 20x doen en mijn moederhart huilde ook van al dat gekrijs en gehuil. Toch doorgezet en inderdaad na 3 avonden slaapt ze nu weer alleen in, kunnen gewoon weer naar beneden en snachts (want dan moet je dit dus ook een aantal maal snachts herhalen en dat is wel erg zwaar) komt ze nu soms nog maar 1x maar laat zich wel meteen weer terugleggen en we hoeven er niet meer naast.



Dus tja, ieder kind is anders, maar ik weet wel dat ik bovenstaande graag eerder had gedaan. Maar blijkbaar was ik daar zelf nog niet aan toe (of zij nog niet dat kan ook haha) en ik wilde eerlijk gezegd ook eerst alle andere dingen uitgeprobeerd hebben. De zachte hand zeg maar.



Ik heb me verder ook verdiept in waarom dit gebeurd op deze leeftijd (ht is nl vrij normaal) en het boek: de magische wereld van het kind gelezen. Geen heel makkelijk boek maar ontzetten interessant en informatief. Een aanrader.



Kijk dus eens wat je gevoel zegt. Indien je het aankunt om het langere tijd vol te houden zou ik het zeker doen en proberen, maar werkt dat niet dan kun je bovenstaande altijd nog doen.

Laat voor de zekerheid even een orencheck bij de huisarts doen. Niet willen gaan liggen / gillen/huilen bij slapen gaan was bij ons een orenprobleem. Oorontsteking over, huilen, slecht slapen ook over.



Bovendien vind ik het altijd wel zo prettig om een medisch iets uit te sluiten voordat je gedrag aan gaat pakken. Het is denk ik voor elk kind anders wat werkt. Bij mijn nichtje werkte het bijvoorbeeld goed om op de kamer te gaan zitten en dan steeds verder van haar weg. Maar er zijn ook kinderen bij wie alleen de aanpak laten huilen en doorzetten werkt. Waar voel jij en je kindje zich het beste bij?

Mijn dochter van 18 maanden heeft ook sinds een maand of zo. Erg vervelend. Mijn meiske is dan ook zo compleet overstuur en zegt de hele tijd nee nee nee nee nee....Verder probeer ik haar rustig te krijgen met voorlezen. Mocht dat niet lukken dan gaat ze gewoon weer mee naar beneden. Dan gaat ze heerlijk spelen en dan proberen we het nog een aantal keren.



Mijn oudste (nu bijna 4) heeft die fase ook gehad en het is weer overgegaan. Al zit ze er nu weer in, maar goed.

quote:gizz schreef op 31 juli 2010 @ 08:23:

Laat voor de zekerheid even een orencheck bij de huisarts doen. Niet willen gaan liggen / gillen/huilen bij slapen gaan was bij ons een orenprobleem. Oorontsteking over, huilen, slecht slapen ook over.



Bovendien vind ik het altijd wel zo prettig om een medisch iets uit te sluiten voordat je gedrag aan gaat pakken. Het is denk ik voor elk kind anders wat werkt. Bij mijn nichtje werkte het bijvoorbeeld goed om op de kamer te gaan zitten en dan steeds verder van haar weg. Maar er zijn ook kinderen bij wie alleen de aanpak laten huilen en doorzetten werkt. Waar voel jij en je kindje zich het beste bij?Oh ja Gizz de oren haha meestal zeggen we dat beide. Gelukkig was jij er deze keer om het nogmaals te benadrukken Dat is inderdaad altijd stap 1. Check even of er niks medisch is.

DAn zou ik dus even terug gaan voor de oren Toffifee, die waren onrustig, even laten kijken hoe het nu is. Van ooronstekingen hoef je maar heel weinig te merken,



Bij zoon was het inderdaad ook alleen de avond/nacht. Hij had geen koorts, greep niet naar oren, dronk meestal gewoon, behalve het huilen in de avond/nacht niks op te merken. En toch elke keer raak.



Haha Chica, meestal zijn wij inderdaad beide die over oren beginnen. Ben blij dat we er hier van verlost lijken te zijn. Hoop dat zijn broer niet dezelfde oorproblemen krijgt.

Dochter (18 mnd) heeft soms ook avonden dat ze niet wil slapen. Krijst dan alles bij elkaar. Ik laat haar dan 5 á 10 minuten huilen. Dan haal ik haar uit bed om te wiegen. Ik laat alles donker, loop wat rond of ga op een krukje zitten. Dan is ze meteen stil. Daarna leg ik ze terug. Meestal begint ze zodra ik weg loop meteen weer. Laat ik haar weer 5 min huilen en dan terug. Na een keer of 3 valt ze wel in slaap.



1x bleef ze volhouden en toen heb ik ze uit bed gehaald. Even beneden op de bank, slokje water en opnieuw beginnen. Toen sliep ze meteen.



Omdat ze normaal gesproken hartstikke goed slaapt en dit uitzonderingen zijn, laat ik haar niet lang huilen. Ik denk dat áls ze huilt ze dat niet voor niets doet. Misschien heeft ze pijn, is ze bang, of wat dan ook.



Is jouw kindje stil als je hem pakt? En wanneer begint hij? Meteen bij het wegleggen al, of als jij de kamer uit gaat?

Wat klote voor je tof, dat het weer niet gaat. Ik ken de methode uit het blog niet, want het slecht slapen heeft hier nooit dusdanig lang aangehouden (hooguit een paar dagen achtereen).

Het is het proberen waard zou ik zeggen.

Is het anders een idee om eens te proberen hem 's middags niet meer naar bed te doen? Misschien is hij 's avonds gewoon niet moe genoeg, omdat hij 's middags nog slaapt. Misschien een optie...

Verder een omdat ik weet hoe zwaar het is om te zien dat je kind zich zo naar voelt en je niet weet wat je eraan kunt doen.