Aankomen na eetstoornis
zondag 8 juni 2014 om 21:21
Ik moet aankomen na een eetstoornis. Ik heb een paar maanden 700 kcal gegeten en dat langzaam opgevoerd naar 1800 kcal. Maar toch bleef ik afvallen. Nu zit ik al 11 weken op zo'n 2250 kcal per dag en heb nu het bewijs wel gehad dat ik niet razendsnel aan ga komen. Er is 1,5 kilo aan gekomen, maar die zijn er ook weer af. Ik zit nu op het gewicht waar ik 2,5 mnd geleden mee begonnen ben. Dus ik zal meer moeten gaan eten. Maar de angst om aan te komen blijft. Aan de ervaringsdeskundigen hier de vraag. Hoe lang duurde het bij jullie totdat je accepteerde dat je aankwam. En wordt het aankomen makkelijker naarmate je langer bezig bent?
Ik loop bij de GGZ. Ik heb momenteel geen diëtist. Zij zag het niet zitten met mij. Ik zal het eten (voorlopig) dus op eigen houtje moeten doen. Bij de GGZ zijn ze wel aan het proberen een diëtist van de GGZ te regelen. Maar daar zijn nogal strenge regels aan verbonden, dus nog niet zeker of ik er eentje krijg.
Mijn BMI zit tegen ernstig ondergewicht aan. Ik moet dus vol aan de bak. Ik ben nu vol goede moed. Maar zo begon ik 11 weken geleden ook en toen zakte het ook weer in. Ik hoop dat ik het nu wel vol kan houden.
(die 2250 kcal per dag zijn het gemiddelde van de laatste 11 weken. En dan is het wel zo dat ik de eerste maand boven de 2350 per dag zat en dat dat steeds een beetje minder werd. Daarom is wat er aan kwam ook weer af).
Ik loop bij de GGZ. Ik heb momenteel geen diëtist. Zij zag het niet zitten met mij. Ik zal het eten (voorlopig) dus op eigen houtje moeten doen. Bij de GGZ zijn ze wel aan het proberen een diëtist van de GGZ te regelen. Maar daar zijn nogal strenge regels aan verbonden, dus nog niet zeker of ik er eentje krijg.
Mijn BMI zit tegen ernstig ondergewicht aan. Ik moet dus vol aan de bak. Ik ben nu vol goede moed. Maar zo begon ik 11 weken geleden ook en toen zakte het ook weer in. Ik hoop dat ik het nu wel vol kan houden.
(die 2250 kcal per dag zijn het gemiddelde van de laatste 11 weken. En dan is het wel zo dat ik de eerste maand boven de 2350 per dag zat en dat dat steeds een beetje minder werd. Daarom is wat er aan kwam ook weer af).
zondag 8 juni 2014 om 22:46
quote:Pelikaan schreef op 08 juni 2014 @ 22:38:
. Het is erin geslopen, en het sluipt ook voetje voor voetje weer uit je systeem.
Het gekke is,dat het voor mijn gevoel juist razendsnel is gegaan. Nooit gelijnd, altijd alles gegeten. Als ik mezelf iets te zwaar vond, snoepte ik gewoon even niet meer. En als ik dan zag dat ik afviel, ging ik gewoon weer snoepen; ik kon immers afvallen dus als het echt nodig was zou ik het kunnen.
Daarom snap ik niet hoe ik in zo'n korte tijd er zo diep in kan zitten (oktober 2013 begon ik met rommelen en in december zat ik er tot over mijn oren in).
. Het is erin geslopen, en het sluipt ook voetje voor voetje weer uit je systeem.
Het gekke is,dat het voor mijn gevoel juist razendsnel is gegaan. Nooit gelijnd, altijd alles gegeten. Als ik mezelf iets te zwaar vond, snoepte ik gewoon even niet meer. En als ik dan zag dat ik afviel, ging ik gewoon weer snoepen; ik kon immers afvallen dus als het echt nodig was zou ik het kunnen.
Daarom snap ik niet hoe ik in zo'n korte tijd er zo diep in kan zitten (oktober 2013 begon ik met rommelen en in december zat ik er tot over mijn oren in).
zondag 8 juni 2014 om 22:54
Het is enorm moeilijk om er helemaal af te komen.
Ik heb het al wel vaker gehad, en met overgeven er bij.
Laxeren deed ik vroeger wel, maar nu allang niet meer.
Bij mij blijft het altijd in mijn hoofd want toen ik bij mijn vent kwam woog ik 47 kilo, dus te licht, en ik was al moeder ook.
Maar mijn ex kraakte mij heel veel af, dus kwam dat eet probleem extra naar boven weer.
Toen spuugde ik het niet eens uit, maar at ik weinig en stres had ik genoeg.
Ik blijf gevoelig voor opmerkingen, en ben na mijn tweede nooit meer op mijn "normale"gewicht gekomen.
Al jaren zit ik er dus mee.
Nu sport ik drink veel water, maar heb ook weer twee keer overgegeven in een maand ofzo.
Maar dat haat ik, want het is bij mij nooit helemaal weg.
Vanaf mijn 14e zit ik hier al mee.
Mijn vent weet dat niet al zijn we al 6 jaar samen, ik schaam mij gewoon daar voor.
Ik eet nu minder en sport, maar wil niet weer te licht worden.
Gewoon 53 kilo ofzo, geen 47.
Ik weet wel dat dat ongezond is.
Het is soms een poos minder aan de orde, en ik heb ook geen ernstig eet probleem.
Maar wel al jaren dat het steeds terug komt want ik ben nu 28 jaar.
Ik heb ook zo als jij met die calorien gedaan, maar dieet is ook vervelend.
Dus ik eet veel minder en drink meer water, beweeg veel, en probeer het op de gezonde manier te doen.
Ik weeg nu 61 kilo, en wil in de 50 wegen liefst 53 kilo.
In het begin van gezond gewicht voor mijn lengte.
Ik heb dus wel ervaring, maar geen echt advies.
Dus ik lees wel mee.
Ik heb het al wel vaker gehad, en met overgeven er bij.
Laxeren deed ik vroeger wel, maar nu allang niet meer.
Bij mij blijft het altijd in mijn hoofd want toen ik bij mijn vent kwam woog ik 47 kilo, dus te licht, en ik was al moeder ook.
Maar mijn ex kraakte mij heel veel af, dus kwam dat eet probleem extra naar boven weer.
Toen spuugde ik het niet eens uit, maar at ik weinig en stres had ik genoeg.
Ik blijf gevoelig voor opmerkingen, en ben na mijn tweede nooit meer op mijn "normale"gewicht gekomen.
Al jaren zit ik er dus mee.
Nu sport ik drink veel water, maar heb ook weer twee keer overgegeven in een maand ofzo.
Maar dat haat ik, want het is bij mij nooit helemaal weg.
Vanaf mijn 14e zit ik hier al mee.
Mijn vent weet dat niet al zijn we al 6 jaar samen, ik schaam mij gewoon daar voor.
Ik eet nu minder en sport, maar wil niet weer te licht worden.
Gewoon 53 kilo ofzo, geen 47.
Ik weet wel dat dat ongezond is.
Het is soms een poos minder aan de orde, en ik heb ook geen ernstig eet probleem.
Maar wel al jaren dat het steeds terug komt want ik ben nu 28 jaar.
Ik heb ook zo als jij met die calorien gedaan, maar dieet is ook vervelend.
Dus ik eet veel minder en drink meer water, beweeg veel, en probeer het op de gezonde manier te doen.
Ik weeg nu 61 kilo, en wil in de 50 wegen liefst 53 kilo.
In het begin van gezond gewicht voor mijn lengte.
Ik heb dus wel ervaring, maar geen echt advies.
Dus ik lees wel mee.
zondag 8 juni 2014 om 22:55
Omdat het er dus insluipt Dat is geen bewust proces. Ineens kun je niet meer 'gewoon' weer meer gaan eten, kun je niet meer iets lekkers eten, etc. Als ik terugkijk, zat ik al veel langer niet goed in mijn vel (jaren). Het had daarvoor niks te maken met te dik zijn. Dat kwam pas later, dat ik me super voelde als ik afviel, eufoor zelfs, en diep depressief als ik aankwam. Die gedachtengang sluipt erin en dat is waar ik op doel: het duurt lang om die er echt helemaal uit te krijgen.
Tuurlijk zal het ook voor iedere anorect weer een beetje anders zijn. Ikben vast geen schoolvoorbeeld Ik heb ook nooit de invloed van de media als bepalend voor mijn eetstoornis gezien. Het was echt controledrang, omdat ik voor mijn gevoel de rest niet meer onder controle had en ik ook heel bang was om niet gezien te worden.
Is je therapie heel erg gericht op eten of juist op het achterliggende probleem?
Tuurlijk zal het ook voor iedere anorect weer een beetje anders zijn. Ikben vast geen schoolvoorbeeld Ik heb ook nooit de invloed van de media als bepalend voor mijn eetstoornis gezien. Het was echt controledrang, omdat ik voor mijn gevoel de rest niet meer onder controle had en ik ook heel bang was om niet gezien te worden.
Is je therapie heel erg gericht op eten of juist op het achterliggende probleem?
zondag 8 juni 2014 om 22:56
zondag 8 juni 2014 om 23:01
quote:Pelikaan schreef op 08 juni 2014 @ 22:55:
Is je therapie heel erg gericht op eten of juist op het achterliggende probleem?
Het is eigenlijk een combinatie. Vooral ook omdat het gekloot met het eten begonnen is op het moment dat ik het op het werk niet meer trok.
En inderdaad die controle. Waarom wil ik die controle toch hebben. Het brengt me weinig goeds.
Is je therapie heel erg gericht op eten of juist op het achterliggende probleem?
Het is eigenlijk een combinatie. Vooral ook omdat het gekloot met het eten begonnen is op het moment dat ik het op het werk niet meer trok.
En inderdaad die controle. Waarom wil ik die controle toch hebben. Het brengt me weinig goeds.
zondag 8 juni 2014 om 23:02
Dolores, gewichten noemen in een eetstoornistopic vind ik nooit zo handig. Kan heel erg triggerend werken.
Madelief, ik zou stoppen. Maak een eetlijst met wat je elke dag moet eten en hou je daaraan. Dan ligt de focus minder op calorieën en meer op gewoon eten. Tenzij je dan echt te weinig gaat eten juist uit angst dat je teveel eet. Da's ook niet de bedoeling
Ik vind aankomen niet enorm leuk, maar van afvallen word ik ook onrustig omdat ik weet dat het niet goed is. Dus ik doe net als blommit: ik zorg gewoon voor een stabiel gewicht. Niet te vaak op de weegschaal staan ook trouwens
Madelief, ik zou stoppen. Maak een eetlijst met wat je elke dag moet eten en hou je daaraan. Dan ligt de focus minder op calorieën en meer op gewoon eten. Tenzij je dan echt te weinig gaat eten juist uit angst dat je teveel eet. Da's ook niet de bedoeling
Ik vind aankomen niet enorm leuk, maar van afvallen word ik ook onrustig omdat ik weet dat het niet goed is. Dus ik doe net als blommit: ik zorg gewoon voor een stabiel gewicht. Niet te vaak op de weegschaal staan ook trouwens
zondag 8 juni 2014 om 23:02
quote:madelief_je schreef op 08 juni 2014 @ 22:58:
@Dolores, zeker ook rond de 1,68? Want jouw streefgewicht zou ook mijn minimale gewicht zijn.
Ik ben trouwens 40. Dus is het best raar dat ik 40 jaar lang van eten genoten heb (en dan ook echt genoten ) en dat dat zo ineens omgeslagen is.
Ik ben 1m63
Zo vreemd is het niet dat dat nu pas gebeurt dat hoor je veel vaker.
Kan bij meisjes jongens vrouwen, leeftijd maakt niks uit.
Het is gewoon vervelend om mee te leven als je op dat diepte punt zit, en daarna zul je altijd op moeten passen want het komt snel terug.
Bij mij is het altijd terug gekomen, maar ik ben niet vel over been hoor nu.
Ik eet ook wel, maar het probleem blijft wel in mijn hoofd, want je ziet jezelf anders dan een ander je ziet.
@Dolores, zeker ook rond de 1,68? Want jouw streefgewicht zou ook mijn minimale gewicht zijn.
Ik ben trouwens 40. Dus is het best raar dat ik 40 jaar lang van eten genoten heb (en dan ook echt genoten ) en dat dat zo ineens omgeslagen is.
Ik ben 1m63
Zo vreemd is het niet dat dat nu pas gebeurt dat hoor je veel vaker.
Kan bij meisjes jongens vrouwen, leeftijd maakt niks uit.
Het is gewoon vervelend om mee te leven als je op dat diepte punt zit, en daarna zul je altijd op moeten passen want het komt snel terug.
Bij mij is het altijd terug gekomen, maar ik ben niet vel over been hoor nu.
Ik eet ook wel, maar het probleem blijft wel in mijn hoofd, want je ziet jezelf anders dan een ander je ziet.
zondag 8 juni 2014 om 23:02
quote:madelief_je schreef op 08 juni 2014 @ 22:46:
[...]
Het gekke is,dat het voor mijn gevoel juist razendsnel is gegaan. Nooit gelijnd, altijd alles gegeten. Als ik mezelf iets te zwaar vond, snoepte ik gewoon even niet meer. En als ik dan zag dat ik afviel, ging ik gewoon weer snoepen; ik kon immers afvallen dus als het echt nodig was zou ik het kunnen.
Daarom snap ik niet hoe ik in zo'n korte tijd er zo diep in kan zitten (oktober 2013 begon ik met rommelen en in december zat ik er tot over mijn oren in).
Een eetstoornis gaat bijna nooit over eten, maar het gaat over controle willen, drang naar perfectie, geen angst/ onzekerheid kunnen verdragen, minderwaardig over jezelf.
had je als tiener niet soortgelijke klachten?
[...]
Het gekke is,dat het voor mijn gevoel juist razendsnel is gegaan. Nooit gelijnd, altijd alles gegeten. Als ik mezelf iets te zwaar vond, snoepte ik gewoon even niet meer. En als ik dan zag dat ik afviel, ging ik gewoon weer snoepen; ik kon immers afvallen dus als het echt nodig was zou ik het kunnen.
Daarom snap ik niet hoe ik in zo'n korte tijd er zo diep in kan zitten (oktober 2013 begon ik met rommelen en in december zat ik er tot over mijn oren in).
Een eetstoornis gaat bijna nooit over eten, maar het gaat over controle willen, drang naar perfectie, geen angst/ onzekerheid kunnen verdragen, minderwaardig over jezelf.
had je als tiener niet soortgelijke klachten?
zondag 8 juni 2014 om 23:02
quote:Dolores007 schreef op 08 juni 2014 @ 22:56:
Ik kan wel accepteren als ik aan kom, maar als iemand dan zegt dat ik aan ben gekomen dan wil ik het er weer af hebben.
Meestal gaat het verkeerd omdat iemand wat zegt dus.
Misschien kun jij wel eerlijk zijn en zeggen tegen mensen dat ze dat niet moeten doen bijvoorbeeld?Dit herken ik wel. Toen ik 1,5 kilo aangekomen was, was de huisarts heel erg blij. Vond ik verschrikkelijk.
Ik kan wel accepteren als ik aan kom, maar als iemand dan zegt dat ik aan ben gekomen dan wil ik het er weer af hebben.
Meestal gaat het verkeerd omdat iemand wat zegt dus.
Misschien kun jij wel eerlijk zijn en zeggen tegen mensen dat ze dat niet moeten doen bijvoorbeeld?Dit herken ik wel. Toen ik 1,5 kilo aangekomen was, was de huisarts heel erg blij. Vond ik verschrikkelijk.
zondag 8 juni 2014 om 23:03
quote:Pelikaan schreef op 08 juni 2014 @ 23:02:
Dolores, gewichten noemen in een eetstoornistopic vind ik nooit zo handig. Kan heel erg triggerend werken.
Madelief, ik zou stoppen. Maak een eetlijst met wat je elke dag moet eten en hou je daaraan. Dan ligt de focus minder op calorieën en meer op gewoon eten. Tenzij je dan echt te weinig gaat eten juist uit angst dat je teveel eet. Da's ook niet de bedoeling
Ik vind aankomen niet enorm leuk, maar van afvallen word ik ook onrustig omdat ik weet dat het niet goed is. Dus ik doe net als blommit: ik zorg gewoon voor een stabiel gewicht. Niet te vaak op de weegschaal staan ook trouwens
Ik wil niks triggeren hoor.
Was meer zodat zij een beeld kan vormen.
Dolores, gewichten noemen in een eetstoornistopic vind ik nooit zo handig. Kan heel erg triggerend werken.
Madelief, ik zou stoppen. Maak een eetlijst met wat je elke dag moet eten en hou je daaraan. Dan ligt de focus minder op calorieën en meer op gewoon eten. Tenzij je dan echt te weinig gaat eten juist uit angst dat je teveel eet. Da's ook niet de bedoeling
Ik vind aankomen niet enorm leuk, maar van afvallen word ik ook onrustig omdat ik weet dat het niet goed is. Dus ik doe net als blommit: ik zorg gewoon voor een stabiel gewicht. Niet te vaak op de weegschaal staan ook trouwens
Ik wil niks triggeren hoor.
Was meer zodat zij een beeld kan vormen.
zondag 8 juni 2014 om 23:05
quote:sabbaticalmeds schreef op 08 juni 2014 @ 23:02:
[...]
Een eetstoornis gaat bijna nooit over eten, maar het gaat over controle willen, drang naar perfectie, geen angst/ onzekerheid kunnen verdragen, minderwaardig over jezelf.
had je als tiener niet soortgelijke klachten?
Helemaal niet. Ik ben heel gemakkelijk de puberteit doorgerold. Was toen eigenlijk best blij met mezelf. Nooit last gehad van onzekerheid over mijn lichaam (borsten hadden wat groter gemogen, dat dan weer wel).
In mijn werk wil ik dan weer wel perfect zijn. Dus dat ik dat niet meer trok, kwam zo onverwacht en dat is iets wat voor mij heel moeilijk is. Ik had nergens meer controle over. Behalve het gewicht. Nu langzaamaan alles weer beter gaat, zou je toch denken dat ik de controle over het eten ook los moet kunnen laten.
[...]
Een eetstoornis gaat bijna nooit over eten, maar het gaat over controle willen, drang naar perfectie, geen angst/ onzekerheid kunnen verdragen, minderwaardig over jezelf.
had je als tiener niet soortgelijke klachten?
Helemaal niet. Ik ben heel gemakkelijk de puberteit doorgerold. Was toen eigenlijk best blij met mezelf. Nooit last gehad van onzekerheid over mijn lichaam (borsten hadden wat groter gemogen, dat dan weer wel).
In mijn werk wil ik dan weer wel perfect zijn. Dus dat ik dat niet meer trok, kwam zo onverwacht en dat is iets wat voor mij heel moeilijk is. Ik had nergens meer controle over. Behalve het gewicht. Nu langzaamaan alles weer beter gaat, zou je toch denken dat ik de controle over het eten ook los moet kunnen laten.
zondag 8 juni 2014 om 23:05
quote:madelief_je schreef op 08 juni 2014 @ 22:48:
Nog even een vraag.
Ik vul nu alles in in Fatsecret. Om bij te houden hoeveel ik beweeg/binnen krijg. Advies: hier mee stoppen of mee doorgaan?Stoppen. Het gaat erom dat je de controle los gaat laten. En gewoon kan gaan eten zonder te denken in calorieën en hoeveelheden.
Nog even een vraag.
Ik vul nu alles in in Fatsecret. Om bij te houden hoeveel ik beweeg/binnen krijg. Advies: hier mee stoppen of mee doorgaan?Stoppen. Het gaat erom dat je de controle los gaat laten. En gewoon kan gaan eten zonder te denken in calorieën en hoeveelheden.
zondag 8 juni 2014 om 23:06
quote:Dolores007 schreef op 08 juni 2014 @ 22:54:
Het is enorm moeilijk om er helemaal af te komen.
Ik heb het al wel vaker gehad, en met overgeven er bij.
Laxeren deed ik vroeger wel, maar nu allang niet meer.
Bij mij blijft het altijd in mijn hoofd want toen ik bij mijn vent kwam woog ik 47 kilo, dus te licht, en ik was al moeder ook.
Maar mijn ex kraakte mij heel veel af, dus kwam dat eet probleem extra naar boven weer.
Toen spuugde ik het niet eens uit, maar at ik weinig en stres had ik genoeg.
Ik blijf gevoelig voor opmerkingen, en ben na mijn tweede nooit meer op mijn "normale"gewicht gekomen.
Al jaren zit ik er dus mee.
Nu sport ik drink veel water, maar heb ook weer twee keer overgegeven in een maand ofzo.
Maar dat haat ik, want het is bij mij nooit helemaal weg.
Vanaf mijn 14e zit ik hier al mee.
Mijn vent weet dat niet al zijn we al 6 jaar samen, ik schaam mij gewoon daar voor.
Ik eet nu minder en sport, maar wil niet weer te licht worden.
Gewoon 53 kilo ofzo, geen 47.
Ik weet wel dat dat ongezond is.
Het is soms een poos minder aan de orde, en ik heb ook geen ernstig eet probleem.
Maar wel al jaren dat het steeds terug komt want ik ben nu 28 jaar.
Ik heb ook zo als jij met die calorien gedaan, maar dieet is ook vervelend.
Dus ik eet veel minder en drink meer water, beweeg veel, en probeer het op de gezonde manier te doen.
Ik weeg nu 61 kilo, en wil in de 50 wegen liefst 53 kilo.
In het begin van gezond gewicht voor mijn lengte.
Ik heb dus wel ervaring, maar geen echt advies.
Dus ik lees wel mee.Ik lees dat jij ook gewoon niet beter bent. HEb jij hulp?
Het is enorm moeilijk om er helemaal af te komen.
Ik heb het al wel vaker gehad, en met overgeven er bij.
Laxeren deed ik vroeger wel, maar nu allang niet meer.
Bij mij blijft het altijd in mijn hoofd want toen ik bij mijn vent kwam woog ik 47 kilo, dus te licht, en ik was al moeder ook.
Maar mijn ex kraakte mij heel veel af, dus kwam dat eet probleem extra naar boven weer.
Toen spuugde ik het niet eens uit, maar at ik weinig en stres had ik genoeg.
Ik blijf gevoelig voor opmerkingen, en ben na mijn tweede nooit meer op mijn "normale"gewicht gekomen.
Al jaren zit ik er dus mee.
Nu sport ik drink veel water, maar heb ook weer twee keer overgegeven in een maand ofzo.
Maar dat haat ik, want het is bij mij nooit helemaal weg.
Vanaf mijn 14e zit ik hier al mee.
Mijn vent weet dat niet al zijn we al 6 jaar samen, ik schaam mij gewoon daar voor.
Ik eet nu minder en sport, maar wil niet weer te licht worden.
Gewoon 53 kilo ofzo, geen 47.
Ik weet wel dat dat ongezond is.
Het is soms een poos minder aan de orde, en ik heb ook geen ernstig eet probleem.
Maar wel al jaren dat het steeds terug komt want ik ben nu 28 jaar.
Ik heb ook zo als jij met die calorien gedaan, maar dieet is ook vervelend.
Dus ik eet veel minder en drink meer water, beweeg veel, en probeer het op de gezonde manier te doen.
Ik weeg nu 61 kilo, en wil in de 50 wegen liefst 53 kilo.
In het begin van gezond gewicht voor mijn lengte.
Ik heb dus wel ervaring, maar geen echt advies.
Dus ik lees wel mee.Ik lees dat jij ook gewoon niet beter bent. HEb jij hulp?
zondag 8 juni 2014 om 23:06
Dat vind ik dan weer niet zo handig, want je moet er toch aan wennen. Als ik op vakantie was, zonder weegschaal, en dus niet wist wat ik woog, viel ik alleen maar af omdat ik niet wist waar ik aantoe was en dus voor de zekerheid dan maar te weinig at.
Een eetstoornis gaat inderdaad vrijwel nooit over eten, het is alleen maar het middel.
Een eetstoornis gaat inderdaad vrijwel nooit over eten, het is alleen maar het middel.
zondag 8 juni 2014 om 23:11
quote:sabbaticalmeds schreef op 08 juni 2014 @ 23:08:
[...]
Een eetstoornis zie je niet altijd op de weegschaal. Je hebt een goed BMI toch wil je 10 kilo!!!!! afvallen. Niet normaal hoorJa als ik tien kilo af val is mijn bmi nog steeds goed dan is het net op gezond gewicht zeg maar en nu zit ik in het midden
[...]
Een eetstoornis zie je niet altijd op de weegschaal. Je hebt een goed BMI toch wil je 10 kilo!!!!! afvallen. Niet normaal hoorJa als ik tien kilo af val is mijn bmi nog steeds goed dan is het net op gezond gewicht zeg maar en nu zit ik in het midden