Lijf & Lijn
alle pijlers
De 100+ dames (deel drie)
donderdag 6 augustus 2009 om 08:22
maandag 24 augustus 2009 om 14:26
Kom maar bij mij in therapie, Q, dan komt het ook goed. Hoef je zelf niet te doen.
Jij wordt niet meer dik en dat wéét je wel, maar je voelt het nog niet. Dat heeft tijd nodig, misschien wel veel tijd, maar het komt wel.
Verder eens met de bezorgdheid van Jos wat betreft het sporten. Jouw huisarts heeft goed naar je geluisterd en mijns inziens verstandige adviezen gegeven. Ik zou naar hem luisteren.
Jij wordt niet meer dik en dat wéét je wel, maar je voelt het nog niet. Dat heeft tijd nodig, misschien wel veel tijd, maar het komt wel.
Verder eens met de bezorgdheid van Jos wat betreft het sporten. Jouw huisarts heeft goed naar je geluisterd en mijns inziens verstandige adviezen gegeven. Ik zou naar hem luisteren.
maandag 24 augustus 2009 om 14:35
quote:Quirijn schreef op 24 augustus 2009 @ 14:19:
Precies, wat een normaal mens eet.. zijn jullie het eens dat je dat als 'dik' iemand, of voormalig 'dik' iemand gewoon niet zo goed weet.. omdat je gewend bent om er altijd zo mee bezig te zijn (negatief en positief)Deze bedoelde ik, lekker ding
Precies, wat een normaal mens eet.. zijn jullie het eens dat je dat als 'dik' iemand, of voormalig 'dik' iemand gewoon niet zo goed weet.. omdat je gewend bent om er altijd zo mee bezig te zijn (negatief en positief)Deze bedoelde ik, lekker ding
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
maandag 24 augustus 2009 om 14:38
haha.. ik dacht al.. wat wil je nou dat ik daaraan ga uitleggen!
Dus, die eerdere.. van dat 'eten als normaal persoon'.. nou ik bedoel, wij zijn denk ik (maar ik kan alleen voor mezelf spreken, daarom was het een vraag) gewend om anders met eten om te gaan dan andere mensen. Of we gebruiken eten als vervanging of als troost, of we zijn altijd bezig met wat we eten, en niet eten, we houden lijstjes bij, tellen calorieën, lezen achterkanten van verpakkingen, kunnen gelukkig worden van ijs, of taart, of chocolade.. Ik weet zelf denk ik niet precies hoe je normaal met eten omgaat, het gaat wel steeds beter, maar je blijft er mee bezig. Dus ik weet niet goed of ik 'echt' weet hoe een normaal persoon eet..
Dus, die eerdere.. van dat 'eten als normaal persoon'.. nou ik bedoel, wij zijn denk ik (maar ik kan alleen voor mezelf spreken, daarom was het een vraag) gewend om anders met eten om te gaan dan andere mensen. Of we gebruiken eten als vervanging of als troost, of we zijn altijd bezig met wat we eten, en niet eten, we houden lijstjes bij, tellen calorieën, lezen achterkanten van verpakkingen, kunnen gelukkig worden van ijs, of taart, of chocolade.. Ik weet zelf denk ik niet precies hoe je normaal met eten omgaat, het gaat wel steeds beter, maar je blijft er mee bezig. Dus ik weet niet goed of ik 'echt' weet hoe een normaal persoon eet..
maandag 24 augustus 2009 om 14:39
Deal Q.
Mijn arts schrok en heeft wat strenge gedragsvoorschriften gegeven. En ze schreef nu Baclofen voor, voor de spasmen. In eerste instantie heel weinig, om te kijken of dit wel werkt zoals het hoort.
Mijn loopfunctie is officieel opgegeven, ik moet fysiotherapie gaan doen om de transferfunctie te proberen te behouden, dus het overstappen van stoel naar toilet, van stoel in bed, enz.
En ik mag niet meer zoveel vallen en moet in huis nu streng trippelstoel of rollator gebruiken.
Mijn arts schrok en heeft wat strenge gedragsvoorschriften gegeven. En ze schreef nu Baclofen voor, voor de spasmen. In eerste instantie heel weinig, om te kijken of dit wel werkt zoals het hoort.
Mijn loopfunctie is officieel opgegeven, ik moet fysiotherapie gaan doen om de transferfunctie te proberen te behouden, dus het overstappen van stoel naar toilet, van stoel in bed, enz.
En ik mag niet meer zoveel vallen en moet in huis nu streng trippelstoel of rollator gebruiken.
maandag 24 augustus 2009 om 14:45
maandag 24 augustus 2009 om 14:46
Q, dat van dat niet weten wat normaal is qua eten, dat herken ik wel. Ik eet tegenwoordig bij de lunch 4 boterhammen en vind dat nog steeds absurd veel. Terwijl ik vroeger, toen ik nog twee boterhammetjes met nauwelijks beleg had, dan de hele middag trek had en rond 4 uur ging snaaien. Ik WEET wel dat die 4 boterhammen goed en nodig enzo zijn, maar ik moet mezelf echt dwingen om ze op te eten.
En zeker na mijn weegresultaat van vandaag heb ik de neiging om dan maar weer twee boterhammetjes te eten, liefst met niks erop.
En zeker na mijn weegresultaat van vandaag heb ik de neiging om dan maar weer twee boterhammetjes te eten, liefst met niks erop.
You're stronger than you think - which isn't saying much.
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 5 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 24 augustus 2009 om 14:52
quote:Quirijn schreef op 24 augustus 2009 @ 14:38:
haha.. ik dacht al.. wat wil je nou dat ik daaraan ga uitleggen!
Dus, die eerdere.. van dat 'eten als normaal persoon'.. nou ik bedoel, wij zijn denk ik (maar ik kan alleen voor mezelf spreken, daarom was het een vraag) gewend om anders met eten om te gaan dan andere mensen. Of we gebruiken eten als vervanging of als troost, of we zijn altijd bezig met wat we eten, en niet eten, we houden lijstjes bij, tellen calorieën, lezen achterkanten van verpakkingen, kunnen gelukkig worden van ijs, of taart, of chocolade.. Ik weet zelf denk ik niet precies hoe je normaal met eten omgaat, het gaat wel steeds beter, maar je blijft er mee bezig. Dus ik weet niet goed of ik 'echt' weet hoe een normaal persoon eet..
Pip weet niet dat ik weer ga studeren.
Lijstjes, calorieën tellen, verpakkingen lezen, dat herken ik niet. Bij mij is "altijd honger" wel een heel groot probleem.
haha.. ik dacht al.. wat wil je nou dat ik daaraan ga uitleggen!
Dus, die eerdere.. van dat 'eten als normaal persoon'.. nou ik bedoel, wij zijn denk ik (maar ik kan alleen voor mezelf spreken, daarom was het een vraag) gewend om anders met eten om te gaan dan andere mensen. Of we gebruiken eten als vervanging of als troost, of we zijn altijd bezig met wat we eten, en niet eten, we houden lijstjes bij, tellen calorieën, lezen achterkanten van verpakkingen, kunnen gelukkig worden van ijs, of taart, of chocolade.. Ik weet zelf denk ik niet precies hoe je normaal met eten omgaat, het gaat wel steeds beter, maar je blijft er mee bezig. Dus ik weet niet goed of ik 'echt' weet hoe een normaal persoon eet..
Pip weet niet dat ik weer ga studeren.
Lijstjes, calorieën tellen, verpakkingen lezen, dat herken ik niet. Bij mij is "altijd honger" wel een heel groot probleem.
maandag 24 augustus 2009 om 14:55
quote:Quirijn schreef op 24 augustus 2009 @ 14:38:
haha.. ik dacht al.. wat wil je nou dat ik daaraan ga uitleggen!
Dus, die eerdere.. van dat 'eten als normaal persoon'.. nou ik bedoel, wij zijn denk ik (maar ik kan alleen voor mezelf spreken, daarom was het een vraag) gewend om anders met eten om te gaan dan andere mensen. Of we gebruiken eten als vervanging of als troost, of we zijn altijd bezig met wat we eten, en niet eten, we houden lijstjes bij, tellen calorieën, lezen achterkanten van verpakkingen, kunnen gelukkig worden van ijs, of taart, of chocolade.. Ik weet zelf denk ik niet precies hoe je normaal met eten omgaat, het gaat wel steeds beter, maar je blijft er mee bezig. Dus ik weet niet goed of ik 'echt' weet hoe een normaal persoon eet..
Wat mij betreft klopt het zeker. Al heb ik nu het idee dát ik al eet zoals een normaal mens. Ik denk dat mijn hoeveelheden en zo wel normaal zijn. MIsschien tegen de tijd dat ik op gewicht ben, bv mijn kwark-ontbijt voor een boterham vervangen etc. En dan kijken hoe het gaat.
@Livre...jeetje. Wat onwijs heftig.... Je klinkt wel heel nuchter in je post, maar het is wel ingrijpend zeg, zoiets.... Hoe moet dat met je boekjes, krijg je hulp voor de praktische dingen thuis? Ik weet eigenlijk niet veel anders te doen dan nog een welgemeende
haha.. ik dacht al.. wat wil je nou dat ik daaraan ga uitleggen!
Dus, die eerdere.. van dat 'eten als normaal persoon'.. nou ik bedoel, wij zijn denk ik (maar ik kan alleen voor mezelf spreken, daarom was het een vraag) gewend om anders met eten om te gaan dan andere mensen. Of we gebruiken eten als vervanging of als troost, of we zijn altijd bezig met wat we eten, en niet eten, we houden lijstjes bij, tellen calorieën, lezen achterkanten van verpakkingen, kunnen gelukkig worden van ijs, of taart, of chocolade.. Ik weet zelf denk ik niet precies hoe je normaal met eten omgaat, het gaat wel steeds beter, maar je blijft er mee bezig. Dus ik weet niet goed of ik 'echt' weet hoe een normaal persoon eet..
Wat mij betreft klopt het zeker. Al heb ik nu het idee dát ik al eet zoals een normaal mens. Ik denk dat mijn hoeveelheden en zo wel normaal zijn. MIsschien tegen de tijd dat ik op gewicht ben, bv mijn kwark-ontbijt voor een boterham vervangen etc. En dan kijken hoe het gaat.
@Livre...jeetje. Wat onwijs heftig.... Je klinkt wel heel nuchter in je post, maar het is wel ingrijpend zeg, zoiets.... Hoe moet dat met je boekjes, krijg je hulp voor de praktische dingen thuis? Ik weet eigenlijk niet veel anders te doen dan nog een welgemeende
maandag 24 augustus 2009 om 14:57
Ze bedoelde een post eerder.. weet ik inmiddels!
je hebt inderdaad eerder verteld altijd honger te hebben, door schildklierproblemen toch? Dat lijkt me dus echt vreselijk moeilijk, omdat je dan steeds met eten bezig bent.. omdat je lijf je er de hele dag aan herinnerd. (stomme opmerking, maar ik snap niet dat niemand daar een pil voor heeft kunnen uitvinden, voor mensen die dat hebben).
je hebt inderdaad eerder verteld altijd honger te hebben, door schildklierproblemen toch? Dat lijkt me dus echt vreselijk moeilijk, omdat je dan steeds met eten bezig bent.. omdat je lijf je er de hele dag aan herinnerd. (stomme opmerking, maar ik snap niet dat niemand daar een pil voor heeft kunnen uitvinden, voor mensen die dat hebben).
maandag 24 augustus 2009 om 14:59
quote:Quirijn schreef op 24 augustus 2009 @ 14:38:
haha.. ik dacht al.. wat wil je nou dat ik daaraan ga uitleggen!
Dus, die eerdere.. van dat 'eten als normaal persoon'.. nou ik bedoel, wij zijn denk ik (maar ik kan alleen voor mezelf spreken, daarom was het een vraag) gewend om anders met eten om te gaan dan andere mensen. Of we gebruiken eten als vervanging of als troost, of we zijn altijd bezig met wat we eten, en niet eten, we houden lijstjes bij, tellen calorieën, lezen achterkanten van verpakkingen, kunnen gelukkig worden van ijs, of taart, of chocolade.. Ik weet zelf denk ik niet precies hoe je normaal met eten omgaat, het gaat wel steeds beter, maar je blijft er mee bezig. Dus ik weet niet goed of ik 'echt' weet hoe een normaal persoon eet..
De gewone mensen die ik ken die nooit te dik zijn geweest en altijd stabiel in hun gewicht blijven (ook al hebben ze dan maat 40 ipv 38) die eten 3 normale maaltijden per dag (ontbijt en lunch 2 a 3 boterhammen met normale kaas, vleeswaar of zoetigheid en 'n normaal stuk vlees/vis a 150 gram met pasta, rijst, aardappelen en groenten en saus als diner met 'n toetje na) Ze gebruiken nooit lightproducten maar kiezen voor the real deal. Ze eten elke dag wel 'n kleinigheidje aan lekkers, dus 'n koekje of 'n chocolaatje (maar vreten niet gelijk het hele pak leeg). Ze eten 1 a 2 dagen in de week uit en/of snackbar of pizza en eten gerust chips in 't weekend en drinken dan ook alcohol. Sommigen drinken zelfs elke avond 'n glaasje zonder dat ze daar schade van ondervinden op de weegschaal.
De kunst is dus idd maat houden en niet dagelijks jezelf vol stoppen met snacks. Dat is mijn persoonlijke valkuil. Maar als je gewoon normale producten gaat eten en de lightshitzooi uit bant en jezelf in 't weekend gewoon wat lekkers toestaat dan kom je niet zomaar aan. Ik ben ooit ook 1,5 jaar goed op gewicht gebleven door nog 4-5 dagen in de week netjes te eten en 2-3 dagen alles te eten waar ik trek in had. Helaas verviel ik weer in vreten toen het emotioneel niet lekker met me ging en kwam ik weer aan. Maar met normale porties gedurende het grootste deel van de week en balans tussen snacken en normaal eten, kon ik toen prima gelijk blijven.
Mijn angst zit 'm er dus vooral in dat ik vroeg of laat weer 'n keer tegen 'n emotionele periode aan loop waarin ik te apatisch ben om te sporten en mijzelf weer ga volladen met troostvoer. Op dit moment heb ik alles onder controle en kon gelukkig weer terugschakelen op lijn-modus na 'n weekje gefeest te hebben wat eten en drinken betreft.
haha.. ik dacht al.. wat wil je nou dat ik daaraan ga uitleggen!
Dus, die eerdere.. van dat 'eten als normaal persoon'.. nou ik bedoel, wij zijn denk ik (maar ik kan alleen voor mezelf spreken, daarom was het een vraag) gewend om anders met eten om te gaan dan andere mensen. Of we gebruiken eten als vervanging of als troost, of we zijn altijd bezig met wat we eten, en niet eten, we houden lijstjes bij, tellen calorieën, lezen achterkanten van verpakkingen, kunnen gelukkig worden van ijs, of taart, of chocolade.. Ik weet zelf denk ik niet precies hoe je normaal met eten omgaat, het gaat wel steeds beter, maar je blijft er mee bezig. Dus ik weet niet goed of ik 'echt' weet hoe een normaal persoon eet..
De gewone mensen die ik ken die nooit te dik zijn geweest en altijd stabiel in hun gewicht blijven (ook al hebben ze dan maat 40 ipv 38) die eten 3 normale maaltijden per dag (ontbijt en lunch 2 a 3 boterhammen met normale kaas, vleeswaar of zoetigheid en 'n normaal stuk vlees/vis a 150 gram met pasta, rijst, aardappelen en groenten en saus als diner met 'n toetje na) Ze gebruiken nooit lightproducten maar kiezen voor the real deal. Ze eten elke dag wel 'n kleinigheidje aan lekkers, dus 'n koekje of 'n chocolaatje (maar vreten niet gelijk het hele pak leeg). Ze eten 1 a 2 dagen in de week uit en/of snackbar of pizza en eten gerust chips in 't weekend en drinken dan ook alcohol. Sommigen drinken zelfs elke avond 'n glaasje zonder dat ze daar schade van ondervinden op de weegschaal.
De kunst is dus idd maat houden en niet dagelijks jezelf vol stoppen met snacks. Dat is mijn persoonlijke valkuil. Maar als je gewoon normale producten gaat eten en de lightshitzooi uit bant en jezelf in 't weekend gewoon wat lekkers toestaat dan kom je niet zomaar aan. Ik ben ooit ook 1,5 jaar goed op gewicht gebleven door nog 4-5 dagen in de week netjes te eten en 2-3 dagen alles te eten waar ik trek in had. Helaas verviel ik weer in vreten toen het emotioneel niet lekker met me ging en kwam ik weer aan. Maar met normale porties gedurende het grootste deel van de week en balans tussen snacken en normaal eten, kon ik toen prima gelijk blijven.
Mijn angst zit 'm er dus vooral in dat ik vroeg of laat weer 'n keer tegen 'n emotionele periode aan loop waarin ik te apatisch ben om te sporten en mijzelf weer ga volladen met troostvoer. Op dit moment heb ik alles onder controle en kon gelukkig weer terugschakelen op lijn-modus na 'n weekje gefeest te hebben wat eten en drinken betreft.
maandag 24 augustus 2009 om 15:04
GOV, ik ben er niet zo nuchter onder hoor, meer wanhopig en geslagen. Maar het komt niet als een verrassing, het laatste jaar is een onwaarschijnlijk klote-jaar waarin ook de MS enorm heeft gewoekerd. Ik lig dagelijks op de grond na een val, slaap slecht door de pijn en de spasmes. Het zat eraan te komen.
Ik voel me eigenlijk vooral heel eenzaam en verdrietig, met nauwelijks iemand om IRL tegenaan te praten, en ik weet dat dat niets oplevert.
Bovendien, wie heeft er nou zo'n Joop en zulke Boekjes als ik, dat zijn pas loten uit de loterij. (tik ik, luid jankend. Mijn peppraatje werkt nog niet )
Ik voel me eigenlijk vooral heel eenzaam en verdrietig, met nauwelijks iemand om IRL tegenaan te praten, en ik weet dat dat niets oplevert.
Bovendien, wie heeft er nou zo'n Joop en zulke Boekjes als ik, dat zijn pas loten uit de loterij. (tik ik, luid jankend. Mijn peppraatje werkt nog niet )
maandag 24 augustus 2009 om 15:06
quote:Quirijn schreef op 24 augustus 2009 @ 14:57:
Ze bedoelde een post eerder.. weet ik inmiddels!
je hebt inderdaad eerder verteld altijd honger te hebben, door schildklierproblemen toch? Dat lijkt me dus echt vreselijk moeilijk, omdat je dan steeds met eten bezig bent.. omdat je lijf je er de hele dag aan herinnerd. (stomme opmerking, maar ik snap niet dat niemand daar een pil voor heeft kunnen uitvinden, voor mensen die dat hebben).Dat komt oorspronkelijk door mijn schildklierziekte, klopt. Maar die is met medicijnen meestal behoorlijk onder controle, alleen het gevoel "honger!!" is blijven hangen. Lijkt me vooral psychisch eigenlijk.
Ze bedoelde een post eerder.. weet ik inmiddels!
je hebt inderdaad eerder verteld altijd honger te hebben, door schildklierproblemen toch? Dat lijkt me dus echt vreselijk moeilijk, omdat je dan steeds met eten bezig bent.. omdat je lijf je er de hele dag aan herinnerd. (stomme opmerking, maar ik snap niet dat niemand daar een pil voor heeft kunnen uitvinden, voor mensen die dat hebben).Dat komt oorspronkelijk door mijn schildklierziekte, klopt. Maar die is met medicijnen meestal behoorlijk onder controle, alleen het gevoel "honger!!" is blijven hangen. Lijkt me vooral psychisch eigenlijk.
maandag 24 augustus 2009 om 15:07
quote:vivajojo schreef op 24 augustus 2009 @ 14:59:
De kunst is dus idd maat houden en niet dagelijks jezelf vol stoppen met snacks. Dat is mijn persoonlijke valkuil. Maar als je gewoon normale producten gaat eten en de lightshitzooi uit bant en jezelf in 't weekend gewoon wat lekkers toestaat dan kom je niet zomaar aan. Ik ben ooit ook 1,5 jaar goed op gewicht gebleven door nog 4-5 dagen in de week netjes te eten en 2-3 dagen alles te eten waar ik trek in had. Helaas verviel ik weer in vreten toen het emotioneel niet lekker met me ging en kwam ik weer aan. Maar met normale porties gedurende het grootste deel van de week en balans tussen snacken en normaal eten, kon ik toen prima gelijk blijven.
Dat lijkt mij ook een enorme valkuil. Ik heb vanochtend toevallig een poos gesproken met iemand die dichtbij me staat en waarmee ik goed over mijn gevoelens kan spreken. Heb ook "bekend" dat ik mezelf nog zo dik voel. Nav ons gesprek heb ik een foto opgezocht van 4 maanden geleden. En die naast een foto gelegd van vandaag. Was wel ff slikken zeg maar. Maar heb nu dus wel gezien dat die 25 kilo er echt wel af is
Wat betreft emotie-eten, daar ben ik wel bang voor, dat ik daar weer in verval. Omdat het me (op dat moment dan) toch niks kan schelen, omdat toch niemand van me houdt, welja, het standaardriedeltje.
Maar goed, dat zullen we zien als ik eenmaal weer op gewicht ben Misschien valt het allemaal nog wel mee.
De kunst is dus idd maat houden en niet dagelijks jezelf vol stoppen met snacks. Dat is mijn persoonlijke valkuil. Maar als je gewoon normale producten gaat eten en de lightshitzooi uit bant en jezelf in 't weekend gewoon wat lekkers toestaat dan kom je niet zomaar aan. Ik ben ooit ook 1,5 jaar goed op gewicht gebleven door nog 4-5 dagen in de week netjes te eten en 2-3 dagen alles te eten waar ik trek in had. Helaas verviel ik weer in vreten toen het emotioneel niet lekker met me ging en kwam ik weer aan. Maar met normale porties gedurende het grootste deel van de week en balans tussen snacken en normaal eten, kon ik toen prima gelijk blijven.
Dat lijkt mij ook een enorme valkuil. Ik heb vanochtend toevallig een poos gesproken met iemand die dichtbij me staat en waarmee ik goed over mijn gevoelens kan spreken. Heb ook "bekend" dat ik mezelf nog zo dik voel. Nav ons gesprek heb ik een foto opgezocht van 4 maanden geleden. En die naast een foto gelegd van vandaag. Was wel ff slikken zeg maar. Maar heb nu dus wel gezien dat die 25 kilo er echt wel af is
Wat betreft emotie-eten, daar ben ik wel bang voor, dat ik daar weer in verval. Omdat het me (op dat moment dan) toch niks kan schelen, omdat toch niemand van me houdt, welja, het standaardriedeltje.
Maar goed, dat zullen we zien als ik eenmaal weer op gewicht ben Misschien valt het allemaal nog wel mee.
maandag 24 augustus 2009 om 15:10
quote:GezondopViva schreef op 24 augustus 2009 @ 15:07:
[...]
Nav ons gesprek heb ik een foto opgezocht van 4 maanden geleden. En die naast een foto gelegd van vandaag. Was wel ff slikken zeg maar. Maar heb nu dus wel gezien dat die 25 kilo er echt wel af is
STOER!
Hoe gaan jullie om met blessures enzo en (beginnen met) bewegen. Ik ben zo bang dat ik weer last van mijn knieën krijg als ik ga hardlopen. Nu heb ik al wel aan alle kanten advies gevraag en gekregen maar toch.
[...]
Nav ons gesprek heb ik een foto opgezocht van 4 maanden geleden. En die naast een foto gelegd van vandaag. Was wel ff slikken zeg maar. Maar heb nu dus wel gezien dat die 25 kilo er echt wel af is
STOER!
Hoe gaan jullie om met blessures enzo en (beginnen met) bewegen. Ik ben zo bang dat ik weer last van mijn knieën krijg als ik ga hardlopen. Nu heb ik al wel aan alle kanten advies gevraag en gekregen maar toch.
