Lijf & Lijn
alle pijlers
knaagdrang?
zaterdag 2 mei 2015 om 21:18
ik word er persoonlijk helemaal niet goed van.. ik moet de hele dag door eten. Niet omdat ik honger heb, of een suikerflauwte, of omdat ik me verveel, of emotie-eten. Nee, het voelt als knaagdrang, ik moet iets in mijn mond hebben.
Altijd, 24 per dag, tenzij ik slaap. Enorm vervelend want ik ben de hele dag tegen dat gevoel aan het vechten want de hele dag door blijven eten is namelijk niet goed voor mijn gewicht of gezondheid. Ik heb al vanalles geprobeerd: kauwgum, thee met smaakje, groente en fruit in een bakje ( komkommerschijfjes, paprika, appel, banaan enz enz ), veel water drinken, tanden poetsen.
Maar die drang gaat gewoon niet weg. Ik word er echt moedeloos van want ik blijf maar eten en eten en dat is gewichtstechnisch echt niet handig. Zelfs als ik echt een goede maaltijd gegeten heb en vol zit heb ik die drang, het is geen gewoonte het is echt een gevoel ( beetje moeilijk te omschrijven ), het is net als dorst hebben, of een droge mond maar dan anders.
het kost me zoveel energie om continu mezelf te weerhouden weer ergens op te gaan knagen. En ik heb dit nu echt al een hele poos, maar pas sinds een paar dagen viel het kwartje, voorheen vond ik mezelf gewoon stom dat ik niet de discipline heb om niet te eten.
Herkent iemand dit?
Altijd, 24 per dag, tenzij ik slaap. Enorm vervelend want ik ben de hele dag tegen dat gevoel aan het vechten want de hele dag door blijven eten is namelijk niet goed voor mijn gewicht of gezondheid. Ik heb al vanalles geprobeerd: kauwgum, thee met smaakje, groente en fruit in een bakje ( komkommerschijfjes, paprika, appel, banaan enz enz ), veel water drinken, tanden poetsen.
Maar die drang gaat gewoon niet weg. Ik word er echt moedeloos van want ik blijf maar eten en eten en dat is gewichtstechnisch echt niet handig. Zelfs als ik echt een goede maaltijd gegeten heb en vol zit heb ik die drang, het is geen gewoonte het is echt een gevoel ( beetje moeilijk te omschrijven ), het is net als dorst hebben, of een droge mond maar dan anders.
het kost me zoveel energie om continu mezelf te weerhouden weer ergens op te gaan knagen. En ik heb dit nu echt al een hele poos, maar pas sinds een paar dagen viel het kwartje, voorheen vond ik mezelf gewoon stom dat ik niet de discipline heb om niet te eten.
Herkent iemand dit?
never a failure, always a lesson
zaterdag 2 mei 2015 om 22:23
Ik heb nog veel meer vragen:
Kun je het vergelijken denk je met iets als nagelbijten?
Hoe beperkt het je in je dagelijks leven?
Heb je er vooral last van als je alleen bent of ook in de nabijheid van anderen? Scheelt het dan ook wie die ander is?
Wat maakt dat je denkt dat je geen honger of een suikerflauwte hebt, of dat je je niet verveelt, of dat het met emotie-eten te maken heeft?
Ik herken zelf jouw gedrag niet, maar ik heb zelf wel last van dermatillomanie (pulkdrang), niet altijd en ook niet in een mate die beperkend is voor me. Daarom interesseert dit topic me in eerste instantie eigenlijk wel.
Kun je het vergelijken denk je met iets als nagelbijten?
Hoe beperkt het je in je dagelijks leven?
Heb je er vooral last van als je alleen bent of ook in de nabijheid van anderen? Scheelt het dan ook wie die ander is?
Wat maakt dat je denkt dat je geen honger of een suikerflauwte hebt, of dat je je niet verveelt, of dat het met emotie-eten te maken heeft?
Ik herken zelf jouw gedrag niet, maar ik heb zelf wel last van dermatillomanie (pulkdrang), niet altijd en ook niet in een mate die beperkend is voor me. Daarom interesseert dit topic me in eerste instantie eigenlijk wel.
zaterdag 2 mei 2015 om 22:27
Nu je hebt gereageerd is pulkdrang op zich wel vergelijkbaar denk ik. Ik kan niet niet pulken als er iets te pulken valt, dat is gewoon geen optie (lijkt wel). Ook als het zeer doet en bloedt, dan nog verdwijnt de pulkdrang niet.
Ik heb dat bij de nagelriemen van mijn duimen, ook op dit moment zien die er ook enigszins bijzonder uit zeg maar. Ik heb het ook jaren niet gehad maar sinds kort is het weer opgestoken.
Ik heb dat bij de nagelriemen van mijn duimen, ook op dit moment zien die er ook enigszins bijzonder uit zeg maar. Ik heb het ook jaren niet gehad maar sinds kort is het weer opgestoken.
zaterdag 2 mei 2015 om 23:06
quote:fireandice schreef op 02 mei 2015 @ 22:21:
Het is geen gevoel, dus niet zoals emotie eten. Het is een lichamelijke drang, zoiets als jeuk. Bij jeuk moet je krabben.
Ik kan het niet beter omschrijven, sorryHerken het helemaal, Jammer genoeg. Ik kan ook onbeperkt eten. Nooit verzadigd. Altijd zin in meer eten.
Het is geen gevoel, dus niet zoals emotie eten. Het is een lichamelijke drang, zoiets als jeuk. Bij jeuk moet je krabben.
Ik kan het niet beter omschrijven, sorryHerken het helemaal, Jammer genoeg. Ik kan ook onbeperkt eten. Nooit verzadigd. Altijd zin in meer eten.
zaterdag 2 mei 2015 om 23:12
quote:Desperate_Housewive schreef op 02 mei 2015 @ 21:53:
Komt het niet doordat je een droge mond hebt? Dat is bij best veel medicatie een bijwerking nl.Ik zal niet zeggen dat het niet daarvan kan komen, zeker niet. Dat is makkelijk te herleiden/na te vragen bij de huisarts of behandelend arts. Maar je zou dan bij jouw redenatie dan toch eerder denken aan dorst of niet?
Komt het niet doordat je een droge mond hebt? Dat is bij best veel medicatie een bijwerking nl.Ik zal niet zeggen dat het niet daarvan kan komen, zeker niet. Dat is makkelijk te herleiden/na te vragen bij de huisarts of behandelend arts. Maar je zou dan bij jouw redenatie dan toch eerder denken aan dorst of niet?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
zondag 3 mei 2015 om 00:36
Ik weet wanneer het zich uit maar niet waarom het zich zo uit.
Ik gebruik zelf helemaal niet structureel medicijnen overigens. Wel eens een paracetamolletje, meer niet. Dus bij mij ligt het iig niet aan bijwerkingen. Kan me wel voorstellen dat wanneer je hier al gevoelig voor bent, dat dit versterkt kan worden door medicijngebruik.
Het is alweer jaren geleden dat ik er last van had maar nu weer. Nu ik eindelijk weer in een wat rustiger vaarwater terecht kom eigenlijk. Niet dat ik nou zo'n groots en meeslepend leven heb hoor maar na een periode van veel drukte krijg ik meestal wel een nogal aparte fysieke reactie, waaronder pulkdrang. Ik krijg ook nog een andere fysieke reactie, maar die is maar éénmalig, toevallig ervaarde ik die gisteren (jaren geen last van gehad), maar daar gaat het nu niet over. Open ik misschien eens een ander topic over want het is wel iets heel aparts, mijn moeder heeft het ook maar verder niemand die ik ken.
En als ik zo denk aan de periodes dat ik last had van pulkdrang en wanneer niet dan kan ik eigenlijk alleen maar tot de conclusie komen dat ik eigenlijk helemaal niet zo goed kan omgaan met een gebrek aan druk(te). Ik gebruik juist het woord "drukte" ipv het woord "stress" omdat dat voor mij wezenlijk verschillende dingen zijn. Voor mij is drukte zeg maar positieve stress en stress is dan negatieve drukte.
Drukte heeft bij mij bijvoorbeeld te maken met alles wat het hebben van een gezin met twee jonge kinderen met zich meebrengt samen met een veeleisende baan, een huishouden en een sociaal leven. Stress heeft vooral te maken met conflicten en verdriet.
Ik krijg pulkdrang wanneer de drukte ophoudt. Niet wanneer stress ophoudt. Bij stress en ook het eindigen daarvan vertoon ik heel normaal gedrag. Maar bij het ophouden van drukte niet, dan ga ik pulken, totdat het weer druk genoeg is.
Mijn situatie nu: Ik heb 11 maanden geleden een tweede zoon gekregen. Totdat hij 8 maanden was moesten man en ik pakweg 5 a 10 keer per nacht naar hem toe, vaak sliep ik bij hem. Tijdens mijn zwangerschapsverlof had ik geen vervanger. Ik heb een baan waar gewoon geen vervangers voor te krijgen zijn, ook niet intern (heeft ook voordelen , na mijn verlof kreeg ik direct een vast contract bijvoorbeeld). Men beantwoordde wel mail maar dat was het eigenlijk. Nu ben ik eindelijk weer bij. Ik heb denk ik vanaf mijn verlof (begon toen kind 13 weken ofzo was, gewoon standaard verlof) ongeveer 60 uur per week gewerkt (heb een contract voor 32 uur). Er is overigens volop begrip en medewerking vanuit het management, geen conflicten cq stress dus. Mijn werkgever is echt niets te verwijten, sterker nog, ze hebben fantastisch op mijn zwangerschap gereageerd en ondersteunen mij ook in mijn moederschap (deden ze daarvoor ook al), heb mijn waardering daarvoor ook uitgesproken.
Maar nu gaat het met beide kinderen lekker, mijn werk loopt zoals het eigenlijk hoort en mijn sociale contacten gaan gewoon lekker....Wat nu? PANIEK. Ik val gewoon in een soort gat en dat geeft stress. Ik voel me niet nodig.....ofzo.... Denk altijd maar dat mijn relatie met man en kinderen en ook mijn baan aan een zijden draadje hangt en als ik er maar keihard aan werk dat het dan voor mijn gevoel ok is omdat ik gewoon niet meer kan geven. Als dit niet genoeg is, dan houdt het op.
En ik kan dat ook eigenlijk gerust wel relativeren hoor, maar dat is altijd secundair. Primair is die stressreactie en dan kan ik niet slapen en ga ik pulken.
Hoe gaan anderen om met een gebrek aan drukte? Als je kind opeens doorslaapt? Als je opeens bij bent op je werk? Als je merkt dat je gewoon nog deze week kan afspreken met een vriendin en dat ook echt leuk vindt? Als je heel lang op je tandvlees loopt en dat dus op een gegeven moment niet het geval meer is?
Ik gebruik zelf helemaal niet structureel medicijnen overigens. Wel eens een paracetamolletje, meer niet. Dus bij mij ligt het iig niet aan bijwerkingen. Kan me wel voorstellen dat wanneer je hier al gevoelig voor bent, dat dit versterkt kan worden door medicijngebruik.
Het is alweer jaren geleden dat ik er last van had maar nu weer. Nu ik eindelijk weer in een wat rustiger vaarwater terecht kom eigenlijk. Niet dat ik nou zo'n groots en meeslepend leven heb hoor maar na een periode van veel drukte krijg ik meestal wel een nogal aparte fysieke reactie, waaronder pulkdrang. Ik krijg ook nog een andere fysieke reactie, maar die is maar éénmalig, toevallig ervaarde ik die gisteren (jaren geen last van gehad), maar daar gaat het nu niet over. Open ik misschien eens een ander topic over want het is wel iets heel aparts, mijn moeder heeft het ook maar verder niemand die ik ken.
En als ik zo denk aan de periodes dat ik last had van pulkdrang en wanneer niet dan kan ik eigenlijk alleen maar tot de conclusie komen dat ik eigenlijk helemaal niet zo goed kan omgaan met een gebrek aan druk(te). Ik gebruik juist het woord "drukte" ipv het woord "stress" omdat dat voor mij wezenlijk verschillende dingen zijn. Voor mij is drukte zeg maar positieve stress en stress is dan negatieve drukte.
Drukte heeft bij mij bijvoorbeeld te maken met alles wat het hebben van een gezin met twee jonge kinderen met zich meebrengt samen met een veeleisende baan, een huishouden en een sociaal leven. Stress heeft vooral te maken met conflicten en verdriet.
Ik krijg pulkdrang wanneer de drukte ophoudt. Niet wanneer stress ophoudt. Bij stress en ook het eindigen daarvan vertoon ik heel normaal gedrag. Maar bij het ophouden van drukte niet, dan ga ik pulken, totdat het weer druk genoeg is.
Mijn situatie nu: Ik heb 11 maanden geleden een tweede zoon gekregen. Totdat hij 8 maanden was moesten man en ik pakweg 5 a 10 keer per nacht naar hem toe, vaak sliep ik bij hem. Tijdens mijn zwangerschapsverlof had ik geen vervanger. Ik heb een baan waar gewoon geen vervangers voor te krijgen zijn, ook niet intern (heeft ook voordelen , na mijn verlof kreeg ik direct een vast contract bijvoorbeeld). Men beantwoordde wel mail maar dat was het eigenlijk. Nu ben ik eindelijk weer bij. Ik heb denk ik vanaf mijn verlof (begon toen kind 13 weken ofzo was, gewoon standaard verlof) ongeveer 60 uur per week gewerkt (heb een contract voor 32 uur). Er is overigens volop begrip en medewerking vanuit het management, geen conflicten cq stress dus. Mijn werkgever is echt niets te verwijten, sterker nog, ze hebben fantastisch op mijn zwangerschap gereageerd en ondersteunen mij ook in mijn moederschap (deden ze daarvoor ook al), heb mijn waardering daarvoor ook uitgesproken.
Maar nu gaat het met beide kinderen lekker, mijn werk loopt zoals het eigenlijk hoort en mijn sociale contacten gaan gewoon lekker....Wat nu? PANIEK. Ik val gewoon in een soort gat en dat geeft stress. Ik voel me niet nodig.....ofzo.... Denk altijd maar dat mijn relatie met man en kinderen en ook mijn baan aan een zijden draadje hangt en als ik er maar keihard aan werk dat het dan voor mijn gevoel ok is omdat ik gewoon niet meer kan geven. Als dit niet genoeg is, dan houdt het op.
En ik kan dat ook eigenlijk gerust wel relativeren hoor, maar dat is altijd secundair. Primair is die stressreactie en dan kan ik niet slapen en ga ik pulken.
Hoe gaan anderen om met een gebrek aan drukte? Als je kind opeens doorslaapt? Als je opeens bij bent op je werk? Als je merkt dat je gewoon nog deze week kan afspreken met een vriendin en dat ook echt leuk vindt? Als je heel lang op je tandvlees loopt en dat dus op een gegeven moment niet het geval meer is?
zondag 3 mei 2015 om 02:38
Is het een gewoonte?
Hoe lang doe je over het eten van een maaltijd? Is dat zo van hap-slik-weg of neem je echt je tijd om dat goed te kauwen, malen en verwerken?
Tips kunnen zijn:
Eet bewust, denk na over wat je in je mond stopt.
Drink veel water voordat je iets eet.
Verveling is ook een emotie, "gewoonte" is een verborgen (niet concrete) emotie. Ga leuke dingen doen zodat je je tijd niet met eten hoeft te vullen.
Vermijd kauwgom, vermijd voortdurend knagen.
Plan tijd in waarop je wel mag eten.
Deal with it, zin hebben in knagen wil niet zeggen dat je dat meteen moet doen.
Of accepteer het.
Hoe lang doe je over het eten van een maaltijd? Is dat zo van hap-slik-weg of neem je echt je tijd om dat goed te kauwen, malen en verwerken?
Tips kunnen zijn:
Eet bewust, denk na over wat je in je mond stopt.
Drink veel water voordat je iets eet.
Verveling is ook een emotie, "gewoonte" is een verborgen (niet concrete) emotie. Ga leuke dingen doen zodat je je tijd niet met eten hoeft te vullen.
Vermijd kauwgom, vermijd voortdurend knagen.
Plan tijd in waarop je wel mag eten.
Deal with it, zin hebben in knagen wil niet zeggen dat je dat meteen moet doen.
Of accepteer het.
In realms of dream, I light the spark. And I stand silent with my racing heart
zondag 3 mei 2015 om 06:55
quote:Mylene_Valerie schreef op 02 mei 2015 @ 23:12:
[...]
Ik zal niet zeggen dat het niet daarvan kan komen, zeker niet. Dat is makkelijk te herleiden/na te vragen bij de huisarts of behandelend arts. Maar je zou dan bij jouw redenatie dan toch eerder denken aan dorst of niet?TO geeft in de OP aan dat het net zoiets is als dorst hebben of een droge mond. Bij een droge mond helpt kauwen op iets natuurlijk ook, omdat je dan speeksel aan maakt. Vandaar mijn reactie ik zou er iig mee naar de huisarts gaan.
[...]
Ik zal niet zeggen dat het niet daarvan kan komen, zeker niet. Dat is makkelijk te herleiden/na te vragen bij de huisarts of behandelend arts. Maar je zou dan bij jouw redenatie dan toch eerder denken aan dorst of niet?TO geeft in de OP aan dat het net zoiets is als dorst hebben of een droge mond. Bij een droge mond helpt kauwen op iets natuurlijk ook, omdat je dan speeksel aan maakt. Vandaar mijn reactie ik zou er iig mee naar de huisarts gaan.
zondag 3 mei 2015 om 07:00
Bij mij helpt perioden bewust niet eten, het gevoel van knagen houdt nooit langer dan 10-15 min aan verdwijnt en komt gedurende de dag misschien nog eens langs. Bij mij helpt 2 of 3 grote maaltijden per dag eten en verder vrijwel niets en met groot bedoel ik echt groot een maaltijd salade van de appie en een bak van 500 gram kwark er achter aan als lunch bijvoorbeeld.
Indien ik elke 2 uur zou eten zoals hier nogal eens wordt voorgesteld dan heb ik ook de hele dag knaag drang.
Indien ik elke 2 uur zou eten zoals hier nogal eens wordt voorgesteld dan heb ik ook de hele dag knaag drang.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 3 mei 2015 om 07:07
Vlinder : hoe gaan anderen om met een gebrek aan drukte? Eh...ik heb daar eigenlijk nooit last van. Drukte is er nooit echt. Slaapgebrek wel, maar dat vind ik geen drukte. Werk, ik trek de deur dicht en klaar. Ik heb weleens een week met veel afspraken ofzo, maar heb daar geen moeite mee. Afspreken met vriendinnen kan ik altijd en vind ik altijd leuk en ik heb ook regelmatig een dag voor mezelf zonder dochter, dan doe ik ook echt niks of spreek met een vriendin af ofzo. Ik herken het niet echt, periodes van drukte. Maar ik werk ook maar 24 uur en heb 1 kind. Misschien dat dat scheelt.
zondag 3 mei 2015 om 09:01
Weetje, ik hou echt ontzettend van eten en denk ook veel aan eten..
Maar als ik alles zou eten wat ik zou willen eten, dan zou ik nu echt tonnetje rond zijn.
Is een kwestie van niet toegeven eraan en dat lukt niet altijd, maar meestal wel.
Ik heb ook gewoon een gezond gewicht... 71 kg bij 1.80 cm.
Dus ik zou gewoon niet toegeven eraan
Lukt dit niet, dan kun je beter hulp zoeken
Maar als ik alles zou eten wat ik zou willen eten, dan zou ik nu echt tonnetje rond zijn.
Is een kwestie van niet toegeven eraan en dat lukt niet altijd, maar meestal wel.
Ik heb ook gewoon een gezond gewicht... 71 kg bij 1.80 cm.
Dus ik zou gewoon niet toegeven eraan
Lukt dit niet, dan kun je beter hulp zoeken
zondag 3 mei 2015 om 09:26
Ik herken het verhaal van Vlinder heel erg. Als het bij mij rustig wordt, dan ontwikkel ik nog net geen angststoornis. Ik functioneer het beste onder druk. Dan kan ik goed beslissingen maken. Als ik niet onder druk sta, sla ik aan het twijfelen. Want dan zie ik overal beren op de weg. Ik creëer als het ware mijn eigen problemen, ipv te genieten van de rust.
zondag 3 mei 2015 om 10:02
quote:Bonfireheart schreef op 03 mei 2015 @ 02:38:
Is het een gewoonte?
Hoe lang doe je over het eten van een maaltijd? Is dat zo van hap-slik-weg of neem je echt je tijd om dat goed te kauwen, malen en verwerken?
Tips kunnen zijn:
Eet bewust, denk na over wat je in je mond stopt.
Drink veel water voordat je iets eet.
Verveling is ook een emotie, "gewoonte" is een verborgen (niet concrete) emotie. Ga leuke dingen doen zodat je je tijd niet met eten hoeft te vullen.
Vermijd kauwgom, vermijd voortdurend knagen.
Plan tijd in waarop je wel mag eten.
Deal with it, zin hebben in knagen wil niet zeggen dat je dat meteen moet doen.
Of accepteer het.Goeie tips!
Is het een gewoonte?
Hoe lang doe je over het eten van een maaltijd? Is dat zo van hap-slik-weg of neem je echt je tijd om dat goed te kauwen, malen en verwerken?
Tips kunnen zijn:
Eet bewust, denk na over wat je in je mond stopt.
Drink veel water voordat je iets eet.
Verveling is ook een emotie, "gewoonte" is een verborgen (niet concrete) emotie. Ga leuke dingen doen zodat je je tijd niet met eten hoeft te vullen.
Vermijd kauwgom, vermijd voortdurend knagen.
Plan tijd in waarop je wel mag eten.
Deal with it, zin hebben in knagen wil niet zeggen dat je dat meteen moet doen.
Of accepteer het.Goeie tips!
maandag 4 mei 2015 om 13:21
quote:Exces schreef op 02 mei 2015 @ 22:20:
Ik heb het ook wel eens, maar gelukkig meer zo ´eens per maand´ ... Maar dan kraak ik echt alles, niet alleen de koekjes maar ook zuurtjes en drop.
Wat wel is; kijk even naar wat je eet. Want smaakversterkers, en dan met name Ve Tsin (E621) zorgt ervoor dat je zin in eten blijft houden. En je schrikt als je ziet hoeveel voedingsmiddelen die E621 bevatten. In elk geval heel veel blikken, mixen, koekjes en chips.
Daar zal ik ook eens op gaan letten, goede tip!
Ik heb het ook wel eens, maar gelukkig meer zo ´eens per maand´ ... Maar dan kraak ik echt alles, niet alleen de koekjes maar ook zuurtjes en drop.
Wat wel is; kijk even naar wat je eet. Want smaakversterkers, en dan met name Ve Tsin (E621) zorgt ervoor dat je zin in eten blijft houden. En je schrikt als je ziet hoeveel voedingsmiddelen die E621 bevatten. In elk geval heel veel blikken, mixen, koekjes en chips.
Daar zal ik ook eens op gaan letten, goede tip!
never a failure, always a lesson
donderdag 18 juni 2015 om 23:39
even een update:
Ben bij de dokter geweest, voor iets heel anders. Ik had nl. nogal veel uitbraken van koortslipvirus ( 2 per week ) . Daar heb ik nu antibiotica tegen en dat werkt fantastisch. Blijkbaar broeide er nog wat anders qua virus in mijn lijf want sinds ik deze antibiotica slik ( nu nog 2 maanden te gaan ) voel ik me echt 100 % beter. Niet meer zo moe, lusteloos enz enz ( zo voelde ik me al zeker 2 jaar, ik dacht : dat komt door mijn drukke leven, werkstress enz ) EN mijn knaagdrang is weg! Ik kan nu gewoon ontbijt eten en vol zitten. Na 2 koekjes 's avonds zit ik vol, gewoon lunch en een vol gevoel enz. Geen honger gevoel meer. En dat is zo fijn. Het kan natuurlijk een onverwachte bijwerking van de antibiotica zijn, maar ik ben er heel blij mee.
Ben bij de dokter geweest, voor iets heel anders. Ik had nl. nogal veel uitbraken van koortslipvirus ( 2 per week ) . Daar heb ik nu antibiotica tegen en dat werkt fantastisch. Blijkbaar broeide er nog wat anders qua virus in mijn lijf want sinds ik deze antibiotica slik ( nu nog 2 maanden te gaan ) voel ik me echt 100 % beter. Niet meer zo moe, lusteloos enz enz ( zo voelde ik me al zeker 2 jaar, ik dacht : dat komt door mijn drukke leven, werkstress enz ) EN mijn knaagdrang is weg! Ik kan nu gewoon ontbijt eten en vol zitten. Na 2 koekjes 's avonds zit ik vol, gewoon lunch en een vol gevoel enz. Geen honger gevoel meer. En dat is zo fijn. Het kan natuurlijk een onverwachte bijwerking van de antibiotica zijn, maar ik ben er heel blij mee.
never a failure, always a lesson
