Lijf & Lijn
alle pijlers
Sla ik door?
maandag 2 februari 2015 om 23:59
Hey lezers!
Een paar maanden geleden ben ik begonnen met afvallen. Ik had een beetje overgewicht en daar voelde ik mij toch niet zo prettig bij. Inmiddels heb ik geen overgewicht meer en weet ik van mezelf dat ik een normaal postuur heb. Ik ben nu 60 kilo bij een lengte van 1.58. Nu heb ik tegen mezelf gezegd dat ik er nog 5 kilo af wil. Dan heb ik een mooier lichaam en dan ben ik precies in het midden qua wat ik mag wegen bij mijn lengte. Dan ben ik 7 kilo verwijderd van overgewicht en 7 kilo verwijderd van ondergewicht.
Alleen de laatste tijd twijfel ik steeds meer aan mijn afvalmethode. Ik eet ongeveer 1500 calorieën per dag en soms ben ik bang dat het toch te weinig is, terwijl ik natuurlijk klein ben. Als ik alles uitreken, dan is het ongeveer goed zo en heb ik 1900 calorieën nodig op om gewicht te blijven. Maar toch blijf ik er onzeker over. Ik wil niet crashen en ik wil het allerbeste voor mijn lichaam, maar soms weet ik niet waar ik goed aan doe door alle informatie die er is. Ik probeer trouwens te leven volgens de schijf van vijf, dus dat ik alle voedingsstoffen binnenkrijg. Ik eet heel gevarieerd.
Maar nog vervelender vind ik dat ik áls ik eens wat meer eet (denk aan wat snoepen en drinken als ik met vrienden ben) dat ik dan een beetje in paniek raak dat ik ongezonde voeding binnen heb gekregen en dat ik dan de drang heb om extra te bewegen. Of dat ik wel eens denk dat ik het er maar beter uit kan kotsen, want dan is het weg en kom ik in ieder geval niet aan. Ik doe dat echt niet, maar het vliegt wel eens door mijn hoofd en dan baal ik ervan dat ik zulke gedachten heb, want eerlijk gezegd is het een beetje ziek en obsessief om zo te denken.
Ik ben verder ook de godganse dag bezig met tellen en tellen zodat ik niet te weinig en niet teveel binnenkrijg. Erg vermoeiend omdat ik overal over na moet nadenken en moet afwegen. Ik sla een beetje door, maar ik weet dat ik door sla. Ik heb al geprobeerd om geen calorieën te tellen, maar dan ben ik gewoon te bang dat ik te weinig of teveel binnenkrijg en wil ik de zekerheid hebben dat het goed zit.
Wat moet ik ermee? Hulp gaan zoeken of een andere manier zien te vinden waardoor ik minder obsessief bezig ga?
Een paar maanden geleden ben ik begonnen met afvallen. Ik had een beetje overgewicht en daar voelde ik mij toch niet zo prettig bij. Inmiddels heb ik geen overgewicht meer en weet ik van mezelf dat ik een normaal postuur heb. Ik ben nu 60 kilo bij een lengte van 1.58. Nu heb ik tegen mezelf gezegd dat ik er nog 5 kilo af wil. Dan heb ik een mooier lichaam en dan ben ik precies in het midden qua wat ik mag wegen bij mijn lengte. Dan ben ik 7 kilo verwijderd van overgewicht en 7 kilo verwijderd van ondergewicht.
Alleen de laatste tijd twijfel ik steeds meer aan mijn afvalmethode. Ik eet ongeveer 1500 calorieën per dag en soms ben ik bang dat het toch te weinig is, terwijl ik natuurlijk klein ben. Als ik alles uitreken, dan is het ongeveer goed zo en heb ik 1900 calorieën nodig op om gewicht te blijven. Maar toch blijf ik er onzeker over. Ik wil niet crashen en ik wil het allerbeste voor mijn lichaam, maar soms weet ik niet waar ik goed aan doe door alle informatie die er is. Ik probeer trouwens te leven volgens de schijf van vijf, dus dat ik alle voedingsstoffen binnenkrijg. Ik eet heel gevarieerd.
Maar nog vervelender vind ik dat ik áls ik eens wat meer eet (denk aan wat snoepen en drinken als ik met vrienden ben) dat ik dan een beetje in paniek raak dat ik ongezonde voeding binnen heb gekregen en dat ik dan de drang heb om extra te bewegen. Of dat ik wel eens denk dat ik het er maar beter uit kan kotsen, want dan is het weg en kom ik in ieder geval niet aan. Ik doe dat echt niet, maar het vliegt wel eens door mijn hoofd en dan baal ik ervan dat ik zulke gedachten heb, want eerlijk gezegd is het een beetje ziek en obsessief om zo te denken.
Ik ben verder ook de godganse dag bezig met tellen en tellen zodat ik niet te weinig en niet teveel binnenkrijg. Erg vermoeiend omdat ik overal over na moet nadenken en moet afwegen. Ik sla een beetje door, maar ik weet dat ik door sla. Ik heb al geprobeerd om geen calorieën te tellen, maar dan ben ik gewoon te bang dat ik te weinig of teveel binnenkrijg en wil ik de zekerheid hebben dat het goed zit.
Wat moet ik ermee? Hulp gaan zoeken of een andere manier zien te vinden waardoor ik minder obsessief bezig ga?
dinsdag 3 februari 2015 om 14:01
Maar de hoeveelheid calorieën die jij binnenkrijgt is toch prima als je wilt afvallen?
Ik mocht om op gewicht te blijven (1.66 en 57 kilo) ongeveer 1750 calorieën per dag binnenkrijgen om niet aan te komen.
Als jij dan 1500 mag hebben om af te vallen vind ik dat nog best veel eigenlijk.
Ik deed het trouwens een paar maanden voor de 'lol', al die calorieën tellen. Maar daar had ik al snel geen zin meer in, aangezien het niet eens nodig was/is
Als het zo blijft, zoek dan hulp. Straks worden die gedachtes misschien erger en kom je er niet meer vanaf.
Ik mocht om op gewicht te blijven (1.66 en 57 kilo) ongeveer 1750 calorieën per dag binnenkrijgen om niet aan te komen.
Als jij dan 1500 mag hebben om af te vallen vind ik dat nog best veel eigenlijk.
Ik deed het trouwens een paar maanden voor de 'lol', al die calorieën tellen. Maar daar had ik al snel geen zin meer in, aangezien het niet eens nodig was/is
Als het zo blijft, zoek dan hulp. Straks worden die gedachtes misschien erger en kom je er niet meer vanaf.
dinsdag 3 februari 2015 om 14:15
Je wilt het beste voor je lichaam zeg je. Dat kan. Wat voor mij werkt is de 80-20 regel. Tachtig procent eet ik gezond en voedzaam (ik doe niet aan calorie tellen) en de resterende 20 zondig als er een feestje is of de situatie daar om vraagt. Zo behoud ik mijn gezonde levensstijl zonder door te slaan.
Wat je gedachten betreft: besteed er geen aandacht aan. Hoe meer je dat doet, hoe meer je jezelf een ziekte gaat lopen aanpraten. Doe gewoon lekker wat bij je past en als je even in paniek raakt denk dan aan de 80-20 regel. Uiteindelijk gaat het er om dat je geniet van je lijf, je eten en van je leven. Maak het ontspannend en leuk voor jezelf. Een slank lijf met een zieke geest heb je niks aan.
Succes!
Wat je gedachten betreft: besteed er geen aandacht aan. Hoe meer je dat doet, hoe meer je jezelf een ziekte gaat lopen aanpraten. Doe gewoon lekker wat bij je past en als je even in paniek raakt denk dan aan de 80-20 regel. Uiteindelijk gaat het er om dat je geniet van je lijf, je eten en van je leven. Maak het ontspannend en leuk voor jezelf. Een slank lijf met een zieke geest heb je niks aan.
Succes!
dinsdag 3 februari 2015 om 14:20
Ik zou eerst bij mezelf proberen te raden te gaan waar deze controlebehoefte op eten vandaan komt. Ben je van nature een controlebehoeftig persoon? Is het een compensatiemechanisme omdat je ergens anders de controle niet over kunt uitoefenen?
Hoewel je geen ondergewicht hebt, lijkt je obsessie veel op de mijne die ik vanuit m'n anorexia verleden ken. Je zou daarbij echt niet de eerste zijn met een eetstoornis terwijl je wel en gezond gewicht hebt! Geloof me; die angst voor eten neemt niet af naar mate je dichterbij je streefgewicht komt; integendeel zelfs. Houd het goed in de gaten en wees eerlijk naar jezelf. Ervaar je hier teveel last van? Kijk dan eens of je professionele hulp in de buurt hebt die je hierbij kan helpen. Sterkte!
Hoewel je geen ondergewicht hebt, lijkt je obsessie veel op de mijne die ik vanuit m'n anorexia verleden ken. Je zou daarbij echt niet de eerste zijn met een eetstoornis terwijl je wel en gezond gewicht hebt! Geloof me; die angst voor eten neemt niet af naar mate je dichterbij je streefgewicht komt; integendeel zelfs. Houd het goed in de gaten en wees eerlijk naar jezelf. Ervaar je hier teveel last van? Kijk dan eens of je professionele hulp in de buurt hebt die je hierbij kan helpen. Sterkte!
dinsdag 3 februari 2015 om 14:26
Ik snap wat je bedoelt! Ik ben vorig jaar op deze manier bizar veel gewicht kwijt geraakt en hoewel de teugels wat losser mogen, merk ik dat ik dat heel moeilijk vind. Ik hou alles bij in een app. Aan de ene kant prettig want het geeft overzicht, maar aan de andere kant ben je er ook veel mee bezig.
Wat bij mij helpt is het benoemen, uitspreken dus. Vooral tegen mijn man. Als ik het uitspreek dan haal je het uit het donker, het geniepige. En dan is het veel makkelijker om te relativeren.
Voed jezelf, maar niet die gedachten, want die groeien daardoor ook. En mocht je toch een paar kilo aankomen, dan ben je er snel bij, toch? Beetje lief zijn voor jezelf hoor!
Wat bij mij helpt is het benoemen, uitspreken dus. Vooral tegen mijn man. Als ik het uitspreek dan haal je het uit het donker, het geniepige. En dan is het veel makkelijker om te relativeren.
Voed jezelf, maar niet die gedachten, want die groeien daardoor ook. En mocht je toch een paar kilo aankomen, dan ben je er snel bij, toch? Beetje lief zijn voor jezelf hoor!
dinsdag 3 februari 2015 om 14:32
Oh, en wat Espoir zegt is waar, het gaat zelden over eten. Maar over de controle over iets. Hoe meer stress ik heb hoe erger het wordt.
Als je het gevoel hebt dat je het niet meer onder controle hebt dan zou ik ook professionele hulp inschakelen. Al was het maar om er achter te komen wat je trigger is.
Als je het gevoel hebt dat je het niet meer onder controle hebt dan zou ik ook professionele hulp inschakelen. Al was het maar om er achter te komen wat je trigger is.
dinsdag 3 februari 2015 om 15:27
Je (streef) gewicht en aantal calorieën zijn prima. Je obsessieve gedachten klinken wel zorgelijk. Op zich is dit niet een heel vreemd verschijnsel bij mensen die een tijd bezig zijn (geweest) met afvallen, wel is het belangrijk om zo'n moment te herkennen en jezelf goed wakker te schudden. Er is niks mis met nog wat kilootjes afvallen, maar de hele dag in gedachten bezig zijn met eten en gewicht, je schuldig voelen als je iets hebt gegeten, panisch bepaalde voedingsmiddelen vermijden, constant druk voelen rondom eten en gewicht, dat is allemaal heel zorgelijk en een teken dat je doorslaat inderdaad. Waarom hou je hier zo krampachtig aan vast? Wat zijn andere dingen in je leven die belangrijk zijn behalve eten en gewicht?
dinsdag 3 februari 2015 om 16:22
Hoeveel calorieën je nodig hebt, ligt aan je BMR. Bereken je BMR dus even, TO. Dat is bij iedereen heel verschillend. (Ter illustratie: pommiaan zegt dat ze 1750 kcal nodig heeft om op haar huidige gewicht te blijven. Als ik 1750 calorieën per dag tot me neem, val ik af als een malle.)
Verder ben je wel een beetje obsessief, de vraag is in hoeverre je dit een beetje los kunt laten op den duur. En: heb je ook nog plezier in eten? Ik probeer momenteel ook wat af te vallen en dat gaat goed, maar ik vind het vooral belangrijk om mijn 'eetplezier' vast te houden, dus niet alleen bezig te zijn met de afvalfeitjes erachter. Zo kan ik urenlang naar kookprogramma's kijken zonder masochistisch te zijn (maar juist inspiratie daaruit halen) of heerlijk koken, een wijntje drinken, etc. Als ik dat maar enigszins bewust doe.
Verder ben je wel een beetje obsessief, de vraag is in hoeverre je dit een beetje los kunt laten op den duur. En: heb je ook nog plezier in eten? Ik probeer momenteel ook wat af te vallen en dat gaat goed, maar ik vind het vooral belangrijk om mijn 'eetplezier' vast te houden, dus niet alleen bezig te zijn met de afvalfeitjes erachter. Zo kan ik urenlang naar kookprogramma's kijken zonder masochistisch te zijn (maar juist inspiratie daaruit halen) of heerlijk koken, een wijntje drinken, etc. Als ik dat maar enigszins bewust doe.
dinsdag 3 februari 2015 om 19:14
Ik ben ongeveer net zo lang en net zo zwaar als jou.
Waarom niet jezelf accepteren zoals je bent en je niet zo druk maken over het feit of het schip strand op 55, 56 of 58 kilo. Zolang het een gezond stabiele gewicht is met een gezonde levenstijl maakt het ene of het andere niet zoveel uit.
Wat heb je aan 'perfect mooi' wanneer het tgv dat ideaal beeld tussen je oren misgaat?
Er valt wel iets te zeggen voor rust, tevredenheid en zelfliefde ipv perfectie en obsessie.
Waarom niet jezelf accepteren zoals je bent en je niet zo druk maken over het feit of het schip strand op 55, 56 of 58 kilo. Zolang het een gezond stabiele gewicht is met een gezonde levenstijl maakt het ene of het andere niet zoveel uit.
Wat heb je aan 'perfect mooi' wanneer het tgv dat ideaal beeld tussen je oren misgaat?
Er valt wel iets te zeggen voor rust, tevredenheid en zelfliefde ipv perfectie en obsessie.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 6 februari 2015 om 13:19
Ik herken het.
Ik ben 1.58 en ik was 63,5 kilo.
1500 calorieën eten en sporten ( vanaf juni) Dat ging erg goed. Sporten vond ik heel erg lekker en nu nog zeker 4 keer per week.
Nu ben ik 52 kilo en wat mij betreft mag er nog wel 2 kilo vanaf.
Ik vind het erg lastig om weer meer te gaan eten. Als ik sport eet ik trouwens wel meer.
Ook ik tel elke dag calorieën.
Ik ben trouwens bekend met dwangneuroses et cetera...dus voor mij is dit wel een beetje een controle dingetje.
Ik ben 1.58 en ik was 63,5 kilo.
1500 calorieën eten en sporten ( vanaf juni) Dat ging erg goed. Sporten vond ik heel erg lekker en nu nog zeker 4 keer per week.
Nu ben ik 52 kilo en wat mij betreft mag er nog wel 2 kilo vanaf.
Ik vind het erg lastig om weer meer te gaan eten. Als ik sport eet ik trouwens wel meer.
Ook ik tel elke dag calorieën.
Ik ben trouwens bekend met dwangneuroses et cetera...dus voor mij is dit wel een beetje een controle dingetje.
zondag 8 februari 2015 om 10:48
Ja inderdaad hulp zoeken . Dit begint dwangmatig te worden. Wat je nu aan het doen bent, is diëten en dat ga je nooit de rest van je leven volhouden. Je kunt beter een gezonde lifestyle creëren die je echt vol kan houden. Dit gaat wel langzamer dan (crash)diëten maar het resultaat is ook blijvend, want je hebt jezelf gezonde gewoontes aangeleerd. Dus koken met weinig vet, veel groenten. Zo nu en dan iets lekkers, een wijntje of een stuk taart. En veel sporten. Vooral krachttraining!
dinsdag 10 februari 2015 om 07:46
quote:oldschoolchic schreef op 08 februari 2015 @ 10:48:
Ja inderdaad hulp zoeken . Dit begint dwangmatig te worden. Wat je nu aan het doen bent, is diëten en dat ga je nooit de rest van je leven volhouden. Je kunt beter een gezonde lifestyle creëren die je echt vol kan houden. Dit gaat wel langzamer dan (crash)diëten maar het resultaat is ook blijvend, want je hebt jezelf gezonde gewoontes aangeleerd. Dus koken met weinig vet, veel groenten. Zo nu en dan iets lekkers, een wijntje of een stuk taart. En veel sporten. Vooral krachttraining!Ik dieet en crashdieet toch juist niet? Heb al tientallen keren mijn bmr berekend de afgelopen maanden (dat is wel obsessief ja) en qua kcal inname is het goed zo.
Ja inderdaad hulp zoeken . Dit begint dwangmatig te worden. Wat je nu aan het doen bent, is diëten en dat ga je nooit de rest van je leven volhouden. Je kunt beter een gezonde lifestyle creëren die je echt vol kan houden. Dit gaat wel langzamer dan (crash)diëten maar het resultaat is ook blijvend, want je hebt jezelf gezonde gewoontes aangeleerd. Dus koken met weinig vet, veel groenten. Zo nu en dan iets lekkers, een wijntje of een stuk taart. En veel sporten. Vooral krachttraining!Ik dieet en crashdieet toch juist niet? Heb al tientallen keren mijn bmr berekend de afgelopen maanden (dat is wel obsessief ja) en qua kcal inname is het goed zo.
dinsdag 10 februari 2015 om 11:03
dinsdag 10 februari 2015 om 11:03
quote:fleuur schreef op 10 februari 2015 @ 07:46:
[...]
Ik dieet en crashdieet toch juist niet? Heb al tientallen keren mijn bmr berekend de afgelopen maanden (dat is wel obsessief ja) en qua kcal inname is het goed zo.het zit hem niet in wat je eet, het probleem zit hem in de dwanggedachten over eten en je figuur.
[...]
Ik dieet en crashdieet toch juist niet? Heb al tientallen keren mijn bmr berekend de afgelopen maanden (dat is wel obsessief ja) en qua kcal inname is het goed zo.het zit hem niet in wat je eet, het probleem zit hem in de dwanggedachten over eten en je figuur.
vrijdag 13 februari 2015 om 23:34
quote:Espoir schreef op 03 februari 2015 @ 14:20:
Ik zou eerst bij mezelf proberen te raden te gaan waar deze controlebehoefte op eten vandaan komt. Ben je van nature een controlebehoeftig persoon? Is het een compensatiemechanisme omdat je ergens anders de controle niet over kunt uitoefenen?
Hoewel je geen ondergewicht hebt, lijkt je obsessie veel op de mijne die ik vanuit m'n anorexia verleden ken. Je zou daarbij echt niet de eerste zijn met een eetstoornis terwijl je wel en gezond gewicht hebt! Geloof me; die angst voor eten neemt niet af naar mate je dichterbij je streefgewicht komt; integendeel zelfs. Houd het goed in de gaten en wees eerlijk naar jezelf. Ervaar je hier teveel last van? Kijk dan eens of je professionele hulp in de buurt hebt die je hierbij kan helpen. Sterkte!
Ik heb inderdaad graag controle over alles in mijn leven. Gisteravond had ik boven de 1500 calorieën gegeten omdat ik niet wilde overkomen als een zeur bij vriendinnen toen ze besloten om naar de Mac Donalds te gaan, maar toen heb ik vannacht toch besloten om 1 uurtje te wandelen. Dat klinkt gestoord, dat weet ik zelf ook, maar anders had ik weinig beweging gehad en het voelt voor mij toch beter dat ik na zulk eten beweeg. Dus het was een weloverwogen keuze, maar ik weet tegelijkertijd dat het erg overdreven is.
Het stoort mij ook dat afvallen zo langzaam gaat. Ik weeg nu 59.6.. dus als het zo doorgaat dan weeg ik over een paar maanden pas 55 kilo. Maar ik snap dat dit de gezonde manier is voor mijn lichaam (behalve in mijn hoofd).
Dus ik ga morgen kijken naar wat voor hulp ik hiervoor kan krijgen zodat ik weer een gezonde denkwijze krijg over voeding.
Ik zou eerst bij mezelf proberen te raden te gaan waar deze controlebehoefte op eten vandaan komt. Ben je van nature een controlebehoeftig persoon? Is het een compensatiemechanisme omdat je ergens anders de controle niet over kunt uitoefenen?
Hoewel je geen ondergewicht hebt, lijkt je obsessie veel op de mijne die ik vanuit m'n anorexia verleden ken. Je zou daarbij echt niet de eerste zijn met een eetstoornis terwijl je wel en gezond gewicht hebt! Geloof me; die angst voor eten neemt niet af naar mate je dichterbij je streefgewicht komt; integendeel zelfs. Houd het goed in de gaten en wees eerlijk naar jezelf. Ervaar je hier teveel last van? Kijk dan eens of je professionele hulp in de buurt hebt die je hierbij kan helpen. Sterkte!
Ik heb inderdaad graag controle over alles in mijn leven. Gisteravond had ik boven de 1500 calorieën gegeten omdat ik niet wilde overkomen als een zeur bij vriendinnen toen ze besloten om naar de Mac Donalds te gaan, maar toen heb ik vannacht toch besloten om 1 uurtje te wandelen. Dat klinkt gestoord, dat weet ik zelf ook, maar anders had ik weinig beweging gehad en het voelt voor mij toch beter dat ik na zulk eten beweeg. Dus het was een weloverwogen keuze, maar ik weet tegelijkertijd dat het erg overdreven is.
Het stoort mij ook dat afvallen zo langzaam gaat. Ik weeg nu 59.6.. dus als het zo doorgaat dan weeg ik over een paar maanden pas 55 kilo. Maar ik snap dat dit de gezonde manier is voor mijn lichaam (behalve in mijn hoofd).
Dus ik ga morgen kijken naar wat voor hulp ik hiervoor kan krijgen zodat ik weer een gezonde denkwijze krijg over voeding.
zaterdag 14 februari 2015 om 07:33
quote:viva-amber schreef op 03 februari 2015 @ 19:14:
Ik ben ongeveer net zo lang en net zo zwaar als jou.
Waarom niet jezelf accepteren zoals je bent en je niet zo druk maken over het feit of het schip strand op 55, 56 of 58 kilo. Zolang het een gezond stabiele gewicht is met een gezonde levenstijl maakt het ene of het andere niet zoveel uit.
Wat heb je aan 'perfect mooi' wanneer het tgv dat ideaal beeld tussen je oren misgaat?
Er valt wel iets te zeggen voor rust, tevredenheid en zelfliefde ipv perfectie en obsessie.+1
Ik ben ongeveer net zo lang en net zo zwaar als jou.
Waarom niet jezelf accepteren zoals je bent en je niet zo druk maken over het feit of het schip strand op 55, 56 of 58 kilo. Zolang het een gezond stabiele gewicht is met een gezonde levenstijl maakt het ene of het andere niet zoveel uit.
Wat heb je aan 'perfect mooi' wanneer het tgv dat ideaal beeld tussen je oren misgaat?
Er valt wel iets te zeggen voor rust, tevredenheid en zelfliefde ipv perfectie en obsessie.+1
Dit is een blok tekst dat toegevoegd kan worden aan de berichten die je maakt.
zaterdag 14 februari 2015 om 15:33
quote:fleuur schreef op 13 februari 2015 @ 23:34:
[...]Ik heb inderdaad graag controle over alles in mijn leven. Gisteravond had ik boven de 1500 calorieën gegeten omdat ik niet wilde overkomen als een zeur bij vriendinnen toen ze besloten om naar de Mac Donalds te gaan, maar toen heb ik vannacht toch besloten om 1 uurtje te wandelen. Dat klinkt gestoord, dat weet ik zelf ook, maar anders had ik weinig beweging gehad en het voelt voor mij toch beter dat ik na zulk eten beweeg. Dus het was een weloverwogen keuze, maar ik weet tegelijkertijd dat het erg overdreven is.
Dus ik ga morgen kijken naar wat voor hulp ik hiervoor kan krijgen zodat ik weer een gezonde denkwijze krijg over voeding.Zo snel mogelijk hulp zoeken!
[...]Ik heb inderdaad graag controle over alles in mijn leven. Gisteravond had ik boven de 1500 calorieën gegeten omdat ik niet wilde overkomen als een zeur bij vriendinnen toen ze besloten om naar de Mac Donalds te gaan, maar toen heb ik vannacht toch besloten om 1 uurtje te wandelen. Dat klinkt gestoord, dat weet ik zelf ook, maar anders had ik weinig beweging gehad en het voelt voor mij toch beter dat ik na zulk eten beweeg. Dus het was een weloverwogen keuze, maar ik weet tegelijkertijd dat het erg overdreven is.
Dus ik ga morgen kijken naar wat voor hulp ik hiervoor kan krijgen zodat ik weer een gezonde denkwijze krijg over voeding.Zo snel mogelijk hulp zoeken!
Life is short. Eat dessert first.
zaterdag 14 februari 2015 om 19:04
Hulp zoeken en heel snel! Bij dat wandelen 's nachts gaan alle alarmbellen rinkelen. Ik ben nu ruim een jaar zoet met hulp en bij mij duurde de eetstoornis toen ik met de hulp begon nog geen half jaar. Moet je nagaan. Ik weet nog dat ik 1e kerstdag 'avonds in het zwembad lag om alles e verbranden (wat in godsnaam, want ik at bijna niks). Zo blij dat ik daar al veel meer rust in gevonden heb. Er zitten nog steeds konkels en ik denk dat sommige kronkels niet weg zullen gaan. Maar wat ben ik blij dat ik nu zo veel rustiger met eten en bewegen kan omgaan.
