Start 2 Run - deel 5
woensdag 30 november 2011 om 11:20
Weer een nieuw deel van start to run. Deel 4 had alweer 3000 berichtjes dus hier gaan we weer verder.
Start to run bestaat uit 2 series. Met behulp van een programma op je mp3-speler ren je in 10 weken naar de 5 of de 10 km. Elke week loop je 3 lessen.
Heb je zin om te beginnen, ben je net begonnen of al een tijd bezig? Schrijf dan gezellig met ons mee!
Vorige delen:
Start 2 run deel 1
Start 2 run deel 2
Start 2 Run, deel 4
Download voor je mp3:
Gratis:
http://cid-2302ab90659afe4e.office.live ... ments.aspx
Betaald, maar wel snel en makkelijk: 5 en 10 km
Schema's op papier:
schema's Evy
Om je loopjes te plannen en te meten:
afstandmeten
mapmyrun
runningmap
Rek en strekoefeningen:
atletiekunie
youtube
Aikidostretching
Runinfo.nl
Stretchoefeningen
Knerpknieen, scheurschenen, hobbelheupen, oftewel: blessures:
Blessurewijzer
Blessures
Tabel: rennen met Evy
NaamSerieWeekLeslian5 km11
Tabel: rennen zonder Evy
NaamDoeltempo of km's nuMaxultra M feb 15langste duurloop 57 kmDitaMother15 km januari
Extra tabel voor de kilometermeisjes
NaamDoel 2015mrt2015Max3.000 km17 km 740 km fabienne kmkm kmmother750 km7 km133 kmdita km km km
Doelen 2015
Max: 2015: LDR 120 km (mei)
Mother: 8 februari polderloop, 15 km, 8 maart 2e HM.
Start to run bestaat uit 2 series. Met behulp van een programma op je mp3-speler ren je in 10 weken naar de 5 of de 10 km. Elke week loop je 3 lessen.
Heb je zin om te beginnen, ben je net begonnen of al een tijd bezig? Schrijf dan gezellig met ons mee!
Vorige delen:
Start 2 run deel 1
Start 2 run deel 2
Start 2 Run, deel 4
Download voor je mp3:
Gratis:
http://cid-2302ab90659afe4e.office.live ... ments.aspx
Betaald, maar wel snel en makkelijk: 5 en 10 km
Schema's op papier:
schema's Evy
Om je loopjes te plannen en te meten:
afstandmeten
mapmyrun
runningmap
Rek en strekoefeningen:
atletiekunie
youtube
Aikidostretching
Runinfo.nl
Stretchoefeningen
Knerpknieen, scheurschenen, hobbelheupen, oftewel: blessures:
Blessurewijzer
Blessures
Tabel: rennen met Evy
NaamSerieWeekLeslian5 km11
Tabel: rennen zonder Evy
NaamDoeltempo of km's nuMaxultra M feb 15langste duurloop 57 kmDitaMother15 km januari
Extra tabel voor de kilometermeisjes
NaamDoel 2015mrt2015Max3.000 km17 km 740 km fabienne kmkm kmmother750 km7 km133 kmdita km km km
Doelen 2015
Max: 2015: LDR 120 km (mei)
Mother: 8 februari polderloop, 15 km, 8 maart 2e HM.
dinsdag 23 oktober 2012 om 13:29
Het is altijd lastig. Tijdens een wedstrijd krijg je het snel warm. Ik wisselde zondag mijn topje alsnog voor een korte mouwen shirt in de tent van de brandweer maar had daar achteraf spijt van. Was niet nodig geweest, topje prima. Bij trainingen altijd warmer gekleed, maar zo tijdens een run ben je zo snel (te) warm. Poncho heb je al, dat is echt reuze fijn tegen de afkoeling! Nou.. kan niks meer misgaan toch
donderdag 25 oktober 2012 om 18:49
donderdag 25 oktober 2012 om 21:30
vrijdag 26 oktober 2012 om 07:40
Ja die zenuwen die herken ik wel. Het lijkt zelfs voor iedere marathon erger te worden dan minder. Maar eenmaal in het startvak komt er ook meestal wel een soort van gelatenheid over me heen. Een deel van de spanning zit bij mij ook altijd in de dingen die op het allerlaatste moment nog mis zouden kunnen gaan. Wat dat betreft is het een nadeel als je in een onbekende stad bent. Maar waarschijnlijk heb je al de mogenlijkheid de dag ervoor de situatie ter plaatse te overzien of misschien zelfs al je startnummer op te halen.
Mijn nachtmerrie is ook altijd dat goed gelopen de chip niet te hebben gewerkt. Heb het nooit meegemaakt hoor. Maar in eindhoven liep ik op een gegeven moment in mijn eentje over een van de tussen matten en nikts geen piepjes. Toen had ik echt zoiets van het zal toch niet he. Maar al mijn tussentijden zijn toch netjes geregistreerd.
Mijn nachtmerrie is ook altijd dat goed gelopen de chip niet te hebben gewerkt. Heb het nooit meegemaakt hoor. Maar in eindhoven liep ik op een gegeven moment in mijn eentje over een van de tussen matten en nikts geen piepjes. Toen had ik echt zoiets van het zal toch niet he. Maar al mijn tussentijden zijn toch netjes geregistreerd.
maandag 29 oktober 2012 om 10:57
quote:sokkie schreef op 25 oktober 2012 @ 21:30:
@Judith: heeeel veel succes maandag! Je kan het!!!
Sportief weekje gehad hier! Maandag fitness en hardlopen, gisteren een lesje spinning meegepakt en vanavond een uurtje gelopen. Morgen rustdag!
@sun: hoe gaat het? Nog gelopen?
Okt 25 km - Totaal 2012 400 km
Wat fijn dat het lopen weer gaat sokkie Ik heb vandaag weer voor het eerst sinds 2 weken gelopen. Ik was flink verkouden met hoofdpijn en flink hoesten. Het gaat nu wel weer wat beter. Ik heb vandaag 6 km gelopen in 37 minuten. Het ging best redelijk na 2 weken niet gelopen te hebben. Woensdag ga ik proberen om de 55 minuten te lopen.
(okt 52,4 km, 2012 358 km)
@Judith: heeeel veel succes maandag! Je kan het!!!
Sportief weekje gehad hier! Maandag fitness en hardlopen, gisteren een lesje spinning meegepakt en vanavond een uurtje gelopen. Morgen rustdag!
@sun: hoe gaat het? Nog gelopen?
Okt 25 km - Totaal 2012 400 km
Wat fijn dat het lopen weer gaat sokkie Ik heb vandaag weer voor het eerst sinds 2 weken gelopen. Ik was flink verkouden met hoofdpijn en flink hoesten. Het gaat nu wel weer wat beter. Ik heb vandaag 6 km gelopen in 37 minuten. Het ging best redelijk na 2 weken niet gelopen te hebben. Woensdag ga ik proberen om de 55 minuten te lopen.
(okt 52,4 km, 2012 358 km)
Niet mijn demissionaire demissionaire regering en ik hoor niet meer bij het zogenaamde volk.
maandag 29 oktober 2012 om 21:06
dinsdag 30 oktober 2012 om 11:24
woensdag 31 oktober 2012 om 09:43
Sorry het wordt een lang verhaal, maar ik schrijf maar even 1 verslag dat ik oa ook op FB kan zetten
Jeetje, waar moet ik beginnen! Dit was echt zoooo gaaf!
Zaterdagochtend vertrokken we vanaf Schiphol naar Dublin. Iets eerder dan gepland, dus dat was wel fijn. Gelijk na aankomst onze huurauto opgehaald en op weg naar het hotel. We waren daar rond half 12, dus de kamer was nog niet klaar, maar we konden onze bagage achterlaten. We zijn toen maar gelijk naar de Expo gegaan. Dat was pal naast het hotel dus dat was wel handig. Eerst maar mijn startnummer ophalen. Nu werd het wel erg spannend! Nog even wat rondgekeken op de Expo, maar niets gekocht. Er werden nog wat tips gegeven voor tijdens de marathon. Op zich natuurlijk hartstikke goed, maar dat bracht me ook weer aan het twijfelen. Er werd gezegd dat je pas vanaf 15km moest beginnen met het nemen van gels....In de trainingen nam ik ze vanaf 5km (en dan elke 5km)...Toch besloten me te houden aan hoe ik het getraind had. Ook werd de route nog even doorgenomen. Er zouden 4 klimmetjes in zitten. Maar de laatste 6mijl zouden alleen maar heuvelaf zijn. Terug bij het hotel konden we gelukkig de kamer in. Daar heb ik lekker nog even wat gerelaxed en 's avonds lekker in het restaurant gegeten. Zowat het hele hotel wist dat ik de marathon zou gaan lopen. Ik had alleen maar even een mailtje gestuurd met de vraag of ze ook pasta op het menu hadden staan....Maar echt iedereen in het restaurant kwam naar me toe om te vragen of ik er al klaar voor was. Daardoor werd ik alleen nog maar zenuwachtiger! De dag erna heb ik de hele dag niks gedaan. Heerlijk. De laatste nacht heb ik redelijk goed geslapen. Had ik niet verwacht omdat ik de nachten ervoor vrijwel niet had geslapen. De zenuwen waren nu weg, ik had er zin in! Na een lekker bord brinta hebben we de auto gepakt en zo dicht mogelijk bij de finish geparkeerd. De sfeer was nu al gaaf! Nog snel even de wc's opgezocht voor ik het startvak inging. Het was koud, heel koud, maar gelukkig wel droog. Veel te vroeg stond ik er al klaar voor....En daardoor kreeg ik het nog kouder....ik had mijn horloge al startklaar gezet dus ik kon niet meer zien hoe laat het was. Toen op een gegeven moment het Ierse volkslied werd gezongen kon het toch niet lang meer duren. Het startschot voor de profs konden we niet horen, daarvoor stond ik te ver naar achter. Maar toen begon iedereen rustig naar voren te lopen. Snel m'n poncho maar uitgetrokken....Die had ik dus beter nog even een minuut of 10 aan kunnen houden....maar goed....Om 10 voor half 10 was "mijn startschot" . Het viel me nog mee, het duurde ong. anderhalve minuut voor ik de start over ging. Nu was het echt begonnen! Ik had besloten dat ik achter de 5 uur pacers aan zou lopen. Dit zou gezien mijn 10km tijd een haalbare eindtijd moeten zijn. De 1e 6km was druk en je kon niet echt je eigen tempo lopen. Maar al snel daarna werd de ruimte om je heen wat groter. Ik kwam niet echt in m'n ritme, vond het wat te langzaam gaan, dus besloot ietsje sneller te gaan lopen. Dat voelde goed. Bij de 10km even snel een korte plaspauze gehad. (was ik nou toch nog maar even voor de start in de rij gaan staan bij de wc's.....) Maar al snel weer lekker verder. Omdat ik mijn naam voorop mijn shirt had staan, werd ik steeds aangemoedigd. Tuurlijk stonden die mensen er niet speciaal voor mij, maar zo voelde het wel Echt heel gaaf! Opeens hoor ik halverwege ook mijn naam, maar dat klonk wel heel bekend. Stonden mijn ouders in ene langs de route! We hadden afgesproken dat we elkaar pas weer bij de finish zouden zien, dus dit was echt een grote verrassing! Het ging echt heerlijk. De route was vals plat,maar daar had ik absoluut geen moeite mee. Bij de 30km begon ik mijn benen wat te voelen. Geen pijn ofzo, maar voelde ze wel....Net toen ik dacht dat de laatste heuvel geweest was, kwam er bij 32km nog 1....Dat was wel even zwaar, maar het publiek riep je gewoon naar boven toe. Ik verwachte steeds dat het bij 35km heel zwaar zou worden, maar toen ging het juist weer erg lekker. Bij de 38km werd het wel heeeel zwaar. Ik zag al een tijdje veel mensen om me heen wandelen, maar dat wilde ik niet. Besefte ook wel dat als ik zou gaan wandelen, dat ik er dan helemaal niet meer in zou komen....En ergens voelde het ook wel goed om te zien dat ik nog kon hardlopen terwijl er zoveel mensen waren die niet meer vooruit kwamen (tuurlijk vond ik het jammer voor de anderen, maar toch....) De laatste 2km was echt afzien. Het was heel druk langs de route en ik hoorde nog steeds iedereen mijn naam roepen. Wat wel erg leuk was was dat er een man een klein stukje meeliep en steeds riep: Judith, you're looking good, you're flying.....nou ja...het was meer kruipen, maar het was wel erg grappig! Ong. 200meter voor de finish stond mijn vader, hij wilde het laatste stukje mee rennen. Erg leuk! Maar wat was ik blij dat ik het gehaald had en hoe! In eerste instantie was mijn doel: de finish halen. En als dat dan nog rond de 5uur zou zijn (het liefst net iets eronder, al was het maar 4.59.59) dan zou dat helemaal mooi zijn. Maar uiteindelijk was mijn tijd 4.47.47 !!!
Nadat ik mijn medaille had opgehaald zijn we snel naar de auto gegaan. Nou ja snel....ik kwam niet echt meer vooruit en toen liepen we ook nog eens verkeerd.....Eenmaal in het hotel ben ik lekker een uur in een warm bad gaan liggen....Dat voelde wel even goed.
' S avonds na het eten maar vroeg naar bed, want ik was bekaf.
Uiteraard had ik spierpijn verwacht en had ook verwacht dat het erg zou zijn, maar ik kom echt bijna niet vooruit.....En als je dan een tijdje in het vliegtuig gezeten hebt en je moet weer overeind.....Ik wilde lekker snel naar de auto, naar huis en slapen.....Maar toen ik door de schuifdeur kwam op Schiphol werd ik opgewacht door mijn zus en 3 vriendinnen! Wat was dat een leuke verrassing! Dus uiteraard nog even wat gedronken en mijn verhaal verteld. Toen besefte ik me pas hoe bijzonder het eigenlijk is wat ik gedaan heb!
Uiteindelijk was ik om half 11 thuis en ben m'n bed ingerold.
Ze zeggen dat de 2e dag de spierpijn altijd het ergste is, nou geloof mij maar: dat klopt helemaal. Ik heb er vanmorgen een minuut of 10 over gedaan om de trap af te komen....achterstevoren......
Maar wat was dit gaaf!!!! Dit nemen ze me nooit meer af.
Jeetje, waar moet ik beginnen! Dit was echt zoooo gaaf!
Zaterdagochtend vertrokken we vanaf Schiphol naar Dublin. Iets eerder dan gepland, dus dat was wel fijn. Gelijk na aankomst onze huurauto opgehaald en op weg naar het hotel. We waren daar rond half 12, dus de kamer was nog niet klaar, maar we konden onze bagage achterlaten. We zijn toen maar gelijk naar de Expo gegaan. Dat was pal naast het hotel dus dat was wel handig. Eerst maar mijn startnummer ophalen. Nu werd het wel erg spannend! Nog even wat rondgekeken op de Expo, maar niets gekocht. Er werden nog wat tips gegeven voor tijdens de marathon. Op zich natuurlijk hartstikke goed, maar dat bracht me ook weer aan het twijfelen. Er werd gezegd dat je pas vanaf 15km moest beginnen met het nemen van gels....In de trainingen nam ik ze vanaf 5km (en dan elke 5km)...Toch besloten me te houden aan hoe ik het getraind had. Ook werd de route nog even doorgenomen. Er zouden 4 klimmetjes in zitten. Maar de laatste 6mijl zouden alleen maar heuvelaf zijn. Terug bij het hotel konden we gelukkig de kamer in. Daar heb ik lekker nog even wat gerelaxed en 's avonds lekker in het restaurant gegeten. Zowat het hele hotel wist dat ik de marathon zou gaan lopen. Ik had alleen maar even een mailtje gestuurd met de vraag of ze ook pasta op het menu hadden staan....Maar echt iedereen in het restaurant kwam naar me toe om te vragen of ik er al klaar voor was. Daardoor werd ik alleen nog maar zenuwachtiger! De dag erna heb ik de hele dag niks gedaan. Heerlijk. De laatste nacht heb ik redelijk goed geslapen. Had ik niet verwacht omdat ik de nachten ervoor vrijwel niet had geslapen. De zenuwen waren nu weg, ik had er zin in! Na een lekker bord brinta hebben we de auto gepakt en zo dicht mogelijk bij de finish geparkeerd. De sfeer was nu al gaaf! Nog snel even de wc's opgezocht voor ik het startvak inging. Het was koud, heel koud, maar gelukkig wel droog. Veel te vroeg stond ik er al klaar voor....En daardoor kreeg ik het nog kouder....ik had mijn horloge al startklaar gezet dus ik kon niet meer zien hoe laat het was. Toen op een gegeven moment het Ierse volkslied werd gezongen kon het toch niet lang meer duren. Het startschot voor de profs konden we niet horen, daarvoor stond ik te ver naar achter. Maar toen begon iedereen rustig naar voren te lopen. Snel m'n poncho maar uitgetrokken....Die had ik dus beter nog even een minuut of 10 aan kunnen houden....maar goed....Om 10 voor half 10 was "mijn startschot" . Het viel me nog mee, het duurde ong. anderhalve minuut voor ik de start over ging. Nu was het echt begonnen! Ik had besloten dat ik achter de 5 uur pacers aan zou lopen. Dit zou gezien mijn 10km tijd een haalbare eindtijd moeten zijn. De 1e 6km was druk en je kon niet echt je eigen tempo lopen. Maar al snel daarna werd de ruimte om je heen wat groter. Ik kwam niet echt in m'n ritme, vond het wat te langzaam gaan, dus besloot ietsje sneller te gaan lopen. Dat voelde goed. Bij de 10km even snel een korte plaspauze gehad. (was ik nou toch nog maar even voor de start in de rij gaan staan bij de wc's.....) Maar al snel weer lekker verder. Omdat ik mijn naam voorop mijn shirt had staan, werd ik steeds aangemoedigd. Tuurlijk stonden die mensen er niet speciaal voor mij, maar zo voelde het wel Echt heel gaaf! Opeens hoor ik halverwege ook mijn naam, maar dat klonk wel heel bekend. Stonden mijn ouders in ene langs de route! We hadden afgesproken dat we elkaar pas weer bij de finish zouden zien, dus dit was echt een grote verrassing! Het ging echt heerlijk. De route was vals plat,maar daar had ik absoluut geen moeite mee. Bij de 30km begon ik mijn benen wat te voelen. Geen pijn ofzo, maar voelde ze wel....Net toen ik dacht dat de laatste heuvel geweest was, kwam er bij 32km nog 1....Dat was wel even zwaar, maar het publiek riep je gewoon naar boven toe. Ik verwachte steeds dat het bij 35km heel zwaar zou worden, maar toen ging het juist weer erg lekker. Bij de 38km werd het wel heeeel zwaar. Ik zag al een tijdje veel mensen om me heen wandelen, maar dat wilde ik niet. Besefte ook wel dat als ik zou gaan wandelen, dat ik er dan helemaal niet meer in zou komen....En ergens voelde het ook wel goed om te zien dat ik nog kon hardlopen terwijl er zoveel mensen waren die niet meer vooruit kwamen (tuurlijk vond ik het jammer voor de anderen, maar toch....) De laatste 2km was echt afzien. Het was heel druk langs de route en ik hoorde nog steeds iedereen mijn naam roepen. Wat wel erg leuk was was dat er een man een klein stukje meeliep en steeds riep: Judith, you're looking good, you're flying.....nou ja...het was meer kruipen, maar het was wel erg grappig! Ong. 200meter voor de finish stond mijn vader, hij wilde het laatste stukje mee rennen. Erg leuk! Maar wat was ik blij dat ik het gehaald had en hoe! In eerste instantie was mijn doel: de finish halen. En als dat dan nog rond de 5uur zou zijn (het liefst net iets eronder, al was het maar 4.59.59) dan zou dat helemaal mooi zijn. Maar uiteindelijk was mijn tijd 4.47.47 !!!
Nadat ik mijn medaille had opgehaald zijn we snel naar de auto gegaan. Nou ja snel....ik kwam niet echt meer vooruit en toen liepen we ook nog eens verkeerd.....Eenmaal in het hotel ben ik lekker een uur in een warm bad gaan liggen....Dat voelde wel even goed.
' S avonds na het eten maar vroeg naar bed, want ik was bekaf.
Uiteraard had ik spierpijn verwacht en had ook verwacht dat het erg zou zijn, maar ik kom echt bijna niet vooruit.....En als je dan een tijdje in het vliegtuig gezeten hebt en je moet weer overeind.....Ik wilde lekker snel naar de auto, naar huis en slapen.....Maar toen ik door de schuifdeur kwam op Schiphol werd ik opgewacht door mijn zus en 3 vriendinnen! Wat was dat een leuke verrassing! Dus uiteraard nog even wat gedronken en mijn verhaal verteld. Toen besefte ik me pas hoe bijzonder het eigenlijk is wat ik gedaan heb!
Uiteindelijk was ik om half 11 thuis en ben m'n bed ingerold.
Ze zeggen dat de 2e dag de spierpijn altijd het ergste is, nou geloof mij maar: dat klopt helemaal. Ik heb er vanmorgen een minuut of 10 over gedaan om de trap af te komen....achterstevoren......
Maar wat was dit gaaf!!!! Dit nemen ze me nooit meer af.
woensdag 31 oktober 2012 om 10:34
@ judith: ik wist natuurlijk al een beetje hoe het gegaan was, maar jouw verslag is super! Wat heerlijk dat je overal zo lekker dichtbij was en dat jouw familie er ook bij was. Een beetje support is natuurlijk wel heel erg gaaf. Hahaha wat dat betreft heb ik het moeilijk. Alleen Maxman gaat altijd lief mee, maar mijn familie doet net alsof ik niet loop. Heel lastig is dat en ook wel jammer. Fijn dat de laatste kilometers een beetje heuvelaf waren, want dat kan je dan goed gebruiken. Ik denk dat de langzame start (voor jouw gevoel dan) ervoor heeft gezorgd dat je zo lekker hebt gelopen. Ik liep in Edinburgh veel te snel in het begin, ook doordat de route daar naar beneden loopt. Je loopt dan al snel de benen uit je lijf en hebt dus niks meer over. Jouw tijd is geweldig met zo weinig (relatief) training en ervaring. Petje af meid! Dat meen ik. Nu lekker uitrusten en de komende tijd alleen even lekker lopen en genieten van het lopen. daarna weer een leuk nieuw doel stellen. Geniet van jouw succes!!
woensdag 31 oktober 2012 om 15:20
Leuk verslag Judith!
Ik heb vandaag mijn 55 minuten gelopen, ik ben 35 seconden langer doorgelopen omdat ik de 9 km wilde halen.
Het ging heerlijk, zo kan ik voor mijn gevoel nog wel een aantal km doorlopen.
(okt 61,4, 2012 367 km)
Ik heb vandaag mijn 55 minuten gelopen, ik ben 35 seconden langer doorgelopen omdat ik de 9 km wilde halen.
Het ging heerlijk, zo kan ik voor mijn gevoel nog wel een aantal km doorlopen.
(okt 61,4, 2012 367 km)
Niet mijn demissionaire demissionaire regering en ik hoor niet meer bij het zogenaamde volk.
donderdag 1 november 2012 om 18:26
donderdag 1 november 2012 om 22:20
@ sokkie: rustig aan weer opbouwen, hoop dat het straks weer helemaal lekker gaat
@ judith: hoe voel je je nu? nog steeds spierpijn?
@ sun: jeetje je gaat als een speer. Is het nog steeds helemaal leuk en lekker? Zo te lezen wel! Goed hoor.
@ mother: hoe is het bij jou?
@ bibianne: jij hebt toch de Twente marathon gedaan met iemand? Hoe was dat?
Vandaag ook weer een rondje gelopen. Lekker veel wind dus over de dijk de tegenwind opgezocht. Zondag staat de wind volgens mij ook tegen op het strand tijdens de berenloop. Ben benieuwd. Nog steeds best last van die schouder en mijn mond is ook nog niet OK Hahaha nou ja. Gelukkig loop ik met mijn benen zullen we maar zeggen.
@ judith: hoe voel je je nu? nog steeds spierpijn?
@ sun: jeetje je gaat als een speer. Is het nog steeds helemaal leuk en lekker? Zo te lezen wel! Goed hoor.
@ mother: hoe is het bij jou?
@ bibianne: jij hebt toch de Twente marathon gedaan met iemand? Hoe was dat?
Vandaag ook weer een rondje gelopen. Lekker veel wind dus over de dijk de tegenwind opgezocht. Zondag staat de wind volgens mij ook tegen op het strand tijdens de berenloop. Ben benieuwd. Nog steeds best last van die schouder en mijn mond is ook nog niet OK Hahaha nou ja. Gelukkig loop ik met mijn benen zullen we maar zeggen.
vrijdag 2 november 2012 om 16:32
zaterdag 3 november 2012 om 11:53
zaterdag 3 november 2012 om 18:12
@Max: het lopen voelt lekker en ik voel echt vooruitgang. Vandaar dat ik me voor de HM bij de CPC heb ingeschreven.
En heel veel succes gewenst voor morgen!!!
Ik heb vandaag een interval training gedaan. Het ging lekker.
(nov: 6,5 km, 2012 373,5)
En heel veel succes gewenst voor morgen!!!
Ik heb vandaag een interval training gedaan. Het ging lekker.
(nov: 6,5 km, 2012 373,5)
Niet mijn demissionaire demissionaire regering en ik hoor niet meer bij het zogenaamde volk.