botox & lip injecties
vrijdag 22 mei 2015 om 15:38
Sinds ik ben bevallen van mijn zoontje (inmiddels een jaar) heb ik het gevoel dat de super oppervlakkige en nauwelijks voor anderen zichtbare rimpels in mijn gezicht meer zijn gaan opvallen. Ik verlang naar het gezicht van mijn oude 'ik'. Dont get me wrong, rimpels zijn niet perse storend maar ik wil er graag uitzien als de 31 jarige jonge vrouw die ik ben! Dusssss
Ik heb eindelijk de knoop doorgehakt en een afspraak gemaakt voor botox voor mijn fronsrimpel en kraaiepootjes. Ook wil ik mijn lippen iets vergroten. (Heb ik altijd al gewild, en nu ik toch bezig ben
) Ik ben op zoek naar ervaringsverhalen, tips etc.
Botox lijkt me vrij duidelijk, maar over het vergroten van de lippen heb ik nog wel vragen, zoals: wordt de injectie altijd in dezelfde plekken in de lip ingespoten of kun je daarin varieren om te spelen met de vorm? ik heb voor mn afspraak nog een intake gesprek waar ik ongetwijfeld al mijn vragen kwijt kan, maar ben benieuwd naar jullie ervaringen.
So spill it! Wie heeft er ervaring? Of denkt er zelf over na om iets te doen met botox e injectables?
Ik heb eindelijk de knoop doorgehakt en een afspraak gemaakt voor botox voor mijn fronsrimpel en kraaiepootjes. Ook wil ik mijn lippen iets vergroten. (Heb ik altijd al gewild, en nu ik toch bezig ben
Botox lijkt me vrij duidelijk, maar over het vergroten van de lippen heb ik nog wel vragen, zoals: wordt de injectie altijd in dezelfde plekken in de lip ingespoten of kun je daarin varieren om te spelen met de vorm? ik heb voor mn afspraak nog een intake gesprek waar ik ongetwijfeld al mijn vragen kwijt kan, maar ben benieuwd naar jullie ervaringen.
So spill it! Wie heeft er ervaring? Of denkt er zelf over na om iets te doen met botox e injectables?
woensdag 27 mei 2015 om 11:08
quote:Saar_tje schreef op 27 mei 2015 @ 10:59:
[...]
Oja misschien moet ik dat maar eens doen. Welke kliniek ga jij dan heen? Ik woon in de buurt van Utrecht, dus ik wil het liefste wel eentje die in de buurt zit.Ik word zelf behandeld door dokter freek broekhuijse bij kliniek frodo. Het zit in Amsterdam, dus dat moet te doen zijn vanuit Utrecht. Succes, laat maar weten als je bent geweest!:)
[...]
Oja misschien moet ik dat maar eens doen. Welke kliniek ga jij dan heen? Ik woon in de buurt van Utrecht, dus ik wil het liefste wel eentje die in de buurt zit.Ik word zelf behandeld door dokter freek broekhuijse bij kliniek frodo. Het zit in Amsterdam, dus dat moet te doen zijn vanuit Utrecht. Succes, laat maar weten als je bent geweest!:)
donderdag 28 mei 2015 om 10:46
quote:Hela78 schreef op 27 mei 2015 @ 11:08:
[...]
Ik word zelf behandeld door dokter freek broekhuijse bij kliniek frodo. Het zit in Amsterdam, dus dat moet te doen zijn vanuit Utrecht. Succes, laat maar weten als je bent geweest!:)Ah super dank je wel! Ga eens een kijkje nemen op de website en kijken of ik een afspraak durf te maken;)!
[...]
Ik word zelf behandeld door dokter freek broekhuijse bij kliniek frodo. Het zit in Amsterdam, dus dat moet te doen zijn vanuit Utrecht. Succes, laat maar weten als je bent geweest!:)Ah super dank je wel! Ga eens een kijkje nemen op de website en kijken of ik een afspraak durf te maken;)!
zondag 31 mei 2015 om 16:42
Ben ik weer... inmiddels heb ik zowel botox laten inspuiten voor mijn frons en 'kraaienpootjes', en ook mijn lippen opgevuld. hieronder mijn ervaringen.
Botox: ik was toch best nerveus voor de afspraak. Onderweg naar de kliniek dacht ik, jeetje dat kan tegenwoordig maar allemaal. Een beetje decadent. eenmaal in de kliniek moest ik nog even wachten omdat een en ander iets uitliep. In de wachtkamer staan kletsen met een dame van 37 die ook haar fronsrimpel liet doen. Even de angsten delen luchtte wel op. Toen was ik aan de beurt. De assistente bood aan mee naar binnen te lopen zodat ik tijdens het prikken in haar handen kon knijpen (ik had haar ook al verteld dat ik t best spannend vond en uitgehoord).
Met de arts besproken welke gebieden ik wilde doen. De frons begreep hij wel. er was immers een lichte rimpel te zien, door botox was de kans groot dat die rimpel glad zou trekken omdat de spier niet meer gebruikt kon worden. My thoughts exactly.
De kraaienpootjes zag hij echter niet. T zag er volgens hem gwn glad uit als mn gezicht ontspannen was. Toch wou ik ook deze zone graag doen. Ik zie namelijk wel al lichte rimpels maar stoor me eigenlijk meer aan hoe mn ogen trekken als ik lach. Echt, de kraaienpootjes trekken dan tot in mn slaap. Ook al zie je daar bij een ontspannen pose niets van, het weerhoudt mij ervan op foto's echt uitbundig te lachen. Ik ben me er gwn teveel van bewust. Dus. Doen.
Even fronsen en doen zodat de arts wat stipjes kon zetten waar hij zou gaan prikken. hij begon met de kraaienpootjes, daar keek ik het meest tegenop, zo dicht bij de ogen blijft toch eng. prikken deed een beetje pijn.
Daarna de stipjes boven mijn wenkbrauwen en er tussen in. Oejjj wat deed dat pijn! holy sh$t. Misschien ben ik zo kleinzerig maar ik vond t super gevoelig en pijnlijk. Enfin. Flink knijpen in de handen van de assistente die me vertelde dat ik vooral moest blijven doorademen. En toen was t klaar. een afspraak gemaakt voor een nacontrole. Enkele nabehandelingsdingetjes besproken en weer terug naar huis. In het eerste uur na het prikken flink fronsen ogen samenknijpen zodat de botox zich goed kan versprijden. Die avond merkte ik dat het fronsen al moeilijker ging. De volgende dag nog moeilijker. Vandaag twer dagen na de behandeling kan ik echt niet meer fronsen. Heeerlijk. Zoals ik al eerder had verteld frons ik vaak onbewust in mijn slaap, waardoor ik met hoofdpijn wakker wordt en een gespannen gevoel tussen mijn wenkbrauwen. Vannacht geen last van gehad. Dus ik ben helemaal blij.
Ik kan nog steeds mijn ogen goed samenknijpen maar de fronsrimpels die zich dan vormen blijven korte lijntjes en trekken niet verder door dan na mijn wenkbrauwen. Ook die prikjes zijn dus helemaal goed gegaan.
Ik ben dus dik tevreden over de botox. Zeer tevreden over de arts ook.
Dan de lippen. Ik heb al eerder verteld dat k van mezelf geen dunne lippen heb. Eigenlijk best prima. Maar ik heb altijd al willen ervaren hoe het is om gewoon echt wat vollere lippen te hebben. Dus vandaar mijn wens om een keer mijn lippen te vergroten.
Daar zat ik dan gisteren, in de wachtkamer. naast mij zat een homoseksueel stelletje die er veel te nep uitzagen. te bruin, wenkbrauwe te geëpilleerd, alles was gwn te. Waardoor ik een beetje koud water vrees begon te krijgen. ohnee ik wil niet tot deze 'crowd' horen, alles nep, alles overdreven. Ik wil gwn net dat ene beetje meer zonder dat het teveel opvalt. Er kwam een vrouw uit de behandelkamer en ik heb haar flink uitgehoord. Ze vertelde me dat ze al jaren haar lippen laat inspuiten en nu voor het eerst in deze kliniek. Ze vond de arts heel aardig, kundig en rustig. Alles in overleg en tussentijds polsde hij het resultaat. Het zou wel een beetje pijn doen, maar omdat deze arts zo fijn prikte, viel t mee vond zij. Oke, iets gerustgesteld.
Toen was t mijn beurt. Inderdaad een aardige jongeman. even geklets over wat ik doe in het dagelijks leven bla bla bla. Ik voelde me iets meer op mn gemak. Toen de wensen besproken aan de hand van foto's en daarna mocht ik gaan liggen, met aan mijn zijde alweer een vriendelijke assistente die met mij naar binnen was gelopen zodat ik in haar hand kon knijpen (ja ik had haar ook al verteld dat ik wel zenuwachtig was). GODDAMN WAT DOET DAT F#CKING PIJN ZEG
de tranen liepen over mn wangen. Getver. Wat een gemene pijn. De arts en de assistente vertelden me dat ik het heel goed deed (net als met de botox kreeg ik even een bevalling flashback haha). tussentijds kreeg ik steeds een spiegeltje voor me om te bespreken wat ik er van vond. helemaal top. Ik stelde tussentijds een miljoen vragen en wilde alles weten. Ook moest ik de arts wel ff vertellen dat hij ff moet zeggen dat ie gaat prikken, zo van 'komt ie hoor' want dat deed hij niet. Hij prikte maar gewoon. hij moest er erg om lachen en vond het heel goed dat ik vragen stelde etc. Nadat de arts de helft van de hoeveelheid in mn lippen had zitten vonden we dat het eigenlijk wel genoeg was voor nu. De arts vertelde dat 20% nog zou verminderen (zwelling) en dat ik over een paar dagen het echte resultaat zou ziEn. Als ik dan vond dat er nog wel wat bij kon, dan kon ik dat kosteloos laten bijspuiten. Oke, dat was dat. Na wat formaliteiten zat ik in de auto naar huis. Plots bedacht ik me dat de arts me niet heeft verteld wat ik moet doen aan nazorg!! Thuis maar ff googlen. Die avond had ik een date met mijn man. Mn lippen zwelden in de loop van de avond nog flink op! Echt heel erg! Dik overdreven. Zat ik dan. Met mijn veel te dikke lippen!! Mijn man vond het geweldig overigens! Haha
Vannochtend schrok ik me dood. Veeeeel te groot naar mijn smaak. en het is nog wst gevoelig. Voelt een beetje beurs. ohjeeej. Mijn man vertelt me dat ik rustig moet blijven, het is gwn zwelling. dat gaat allemaal nog weg. Even flink zitten koelen met een ijspack en het iS al wat minder,maar nog too much. Vandaag en morgen nog maar flink koelen in de hoop dat het er dinsdag wat natuurlijker uitziet.
Toch heeft het wel wat. super volle lippen. Haha. en mijn man vind t geweldig. Maar, ik ga toch voor een meer natuurlijke look. Dus die ijspack is voorlopig mijn beste vriend!!
Botox: ik was toch best nerveus voor de afspraak. Onderweg naar de kliniek dacht ik, jeetje dat kan tegenwoordig maar allemaal. Een beetje decadent. eenmaal in de kliniek moest ik nog even wachten omdat een en ander iets uitliep. In de wachtkamer staan kletsen met een dame van 37 die ook haar fronsrimpel liet doen. Even de angsten delen luchtte wel op. Toen was ik aan de beurt. De assistente bood aan mee naar binnen te lopen zodat ik tijdens het prikken in haar handen kon knijpen (ik had haar ook al verteld dat ik t best spannend vond en uitgehoord).
Met de arts besproken welke gebieden ik wilde doen. De frons begreep hij wel. er was immers een lichte rimpel te zien, door botox was de kans groot dat die rimpel glad zou trekken omdat de spier niet meer gebruikt kon worden. My thoughts exactly.
De kraaienpootjes zag hij echter niet. T zag er volgens hem gwn glad uit als mn gezicht ontspannen was. Toch wou ik ook deze zone graag doen. Ik zie namelijk wel al lichte rimpels maar stoor me eigenlijk meer aan hoe mn ogen trekken als ik lach. Echt, de kraaienpootjes trekken dan tot in mn slaap. Ook al zie je daar bij een ontspannen pose niets van, het weerhoudt mij ervan op foto's echt uitbundig te lachen. Ik ben me er gwn teveel van bewust. Dus. Doen.
Even fronsen en doen zodat de arts wat stipjes kon zetten waar hij zou gaan prikken. hij begon met de kraaienpootjes, daar keek ik het meest tegenop, zo dicht bij de ogen blijft toch eng. prikken deed een beetje pijn.
Daarna de stipjes boven mijn wenkbrauwen en er tussen in. Oejjj wat deed dat pijn! holy sh$t. Misschien ben ik zo kleinzerig maar ik vond t super gevoelig en pijnlijk. Enfin. Flink knijpen in de handen van de assistente die me vertelde dat ik vooral moest blijven doorademen. En toen was t klaar. een afspraak gemaakt voor een nacontrole. Enkele nabehandelingsdingetjes besproken en weer terug naar huis. In het eerste uur na het prikken flink fronsen ogen samenknijpen zodat de botox zich goed kan versprijden. Die avond merkte ik dat het fronsen al moeilijker ging. De volgende dag nog moeilijker. Vandaag twer dagen na de behandeling kan ik echt niet meer fronsen. Heeerlijk. Zoals ik al eerder had verteld frons ik vaak onbewust in mijn slaap, waardoor ik met hoofdpijn wakker wordt en een gespannen gevoel tussen mijn wenkbrauwen. Vannacht geen last van gehad. Dus ik ben helemaal blij.
Ik kan nog steeds mijn ogen goed samenknijpen maar de fronsrimpels die zich dan vormen blijven korte lijntjes en trekken niet verder door dan na mijn wenkbrauwen. Ook die prikjes zijn dus helemaal goed gegaan.
Ik ben dus dik tevreden over de botox. Zeer tevreden over de arts ook.
Dan de lippen. Ik heb al eerder verteld dat k van mezelf geen dunne lippen heb. Eigenlijk best prima. Maar ik heb altijd al willen ervaren hoe het is om gewoon echt wat vollere lippen te hebben. Dus vandaar mijn wens om een keer mijn lippen te vergroten.
Daar zat ik dan gisteren, in de wachtkamer. naast mij zat een homoseksueel stelletje die er veel te nep uitzagen. te bruin, wenkbrauwe te geëpilleerd, alles was gwn te. Waardoor ik een beetje koud water vrees begon te krijgen. ohnee ik wil niet tot deze 'crowd' horen, alles nep, alles overdreven. Ik wil gwn net dat ene beetje meer zonder dat het teveel opvalt. Er kwam een vrouw uit de behandelkamer en ik heb haar flink uitgehoord. Ze vertelde me dat ze al jaren haar lippen laat inspuiten en nu voor het eerst in deze kliniek. Ze vond de arts heel aardig, kundig en rustig. Alles in overleg en tussentijds polsde hij het resultaat. Het zou wel een beetje pijn doen, maar omdat deze arts zo fijn prikte, viel t mee vond zij. Oke, iets gerustgesteld.
Toen was t mijn beurt. Inderdaad een aardige jongeman. even geklets over wat ik doe in het dagelijks leven bla bla bla. Ik voelde me iets meer op mn gemak. Toen de wensen besproken aan de hand van foto's en daarna mocht ik gaan liggen, met aan mijn zijde alweer een vriendelijke assistente die met mij naar binnen was gelopen zodat ik in haar hand kon knijpen (ja ik had haar ook al verteld dat ik wel zenuwachtig was). GODDAMN WAT DOET DAT F#CKING PIJN ZEG
de tranen liepen over mn wangen. Getver. Wat een gemene pijn. De arts en de assistente vertelden me dat ik het heel goed deed (net als met de botox kreeg ik even een bevalling flashback haha). tussentijds kreeg ik steeds een spiegeltje voor me om te bespreken wat ik er van vond. helemaal top. Ik stelde tussentijds een miljoen vragen en wilde alles weten. Ook moest ik de arts wel ff vertellen dat hij ff moet zeggen dat ie gaat prikken, zo van 'komt ie hoor' want dat deed hij niet. Hij prikte maar gewoon. hij moest er erg om lachen en vond het heel goed dat ik vragen stelde etc. Nadat de arts de helft van de hoeveelheid in mn lippen had zitten vonden we dat het eigenlijk wel genoeg was voor nu. De arts vertelde dat 20% nog zou verminderen (zwelling) en dat ik over een paar dagen het echte resultaat zou ziEn. Als ik dan vond dat er nog wel wat bij kon, dan kon ik dat kosteloos laten bijspuiten. Oke, dat was dat. Na wat formaliteiten zat ik in de auto naar huis. Plots bedacht ik me dat de arts me niet heeft verteld wat ik moet doen aan nazorg!! Thuis maar ff googlen. Die avond had ik een date met mijn man. Mn lippen zwelden in de loop van de avond nog flink op! Echt heel erg! Dik overdreven. Zat ik dan. Met mijn veel te dikke lippen!! Mijn man vond het geweldig overigens! Haha
Vannochtend schrok ik me dood. Veeeeel te groot naar mijn smaak. en het is nog wst gevoelig. Voelt een beetje beurs. ohjeeej. Mijn man vertelt me dat ik rustig moet blijven, het is gwn zwelling. dat gaat allemaal nog weg. Even flink zitten koelen met een ijspack en het iS al wat minder,maar nog too much. Vandaag en morgen nog maar flink koelen in de hoop dat het er dinsdag wat natuurlijker uitziet.
Toch heeft het wel wat. super volle lippen. Haha. en mijn man vind t geweldig. Maar, ik ga toch voor een meer natuurlijke look. Dus die ijspack is voorlopig mijn beste vriend!!
zondag 31 mei 2015 om 19:37
quote:kaylie schreef op 31 mei 2015 @ 16:42:
Ben ik weer... inmiddels heb ik zowel botox laten inspuiten voor mijn frons en 'kraaienpootjes', en ook mijn lippen opgevuld. hieronder mijn ervaringen.
Botox: ik was toch best nerveus voor de afspraak. Onderweg naar de kliniek dacht ik, jeetje dat kan tegenwoordig maar allemaal. Een beetje decadent. eenmaal in de kliniek moest ik nog even wachten omdat een en ander iets uitliep. In de wachtkamer staan kletsen met een dame van 37 die ook haar fronsrimpel liet doen. Even de angsten delen luchtte wel op. Toen was ik aan de beurt. De assistente bood aan mee naar binnen te lopen zodat ik tijdens het prikken in haar handen kon knijpen (ik had haar ook al verteld dat ik t best spannend vond en uitgehoord).
Met de arts besproken welke gebieden ik wilde doen. De frons begreep hij wel. er was immers een lichte rimpel te zien, door botox was de kans groot dat die rimpel glad zou trekken omdat de spier niet meer gebruikt kon worden. My thoughts exactly.
De kraaienpootjes zag hij echter niet. T zag er volgens hem gwn glad uit als mn gezicht ontspannen was. Toch wou ik ook deze zone graag doen. Ik zie namelijk wel al lichte rimpels maar stoor me eigenlijk meer aan hoe mn ogen trekken als ik lach. Echt, de kraaienpootjes trekken dan tot in mn slaap. Ook al zie je daar bij een ontspannen pose niets van, het weerhoudt mij ervan op foto's echt uitbundig te lachen. Ik ben me er gwn teveel van bewust. Dus. Doen.
Even fronsen en doen zodat de arts wat stipjes kon zetten waar hij zou gaan prikken. hij begon met de kraaienpootjes, daar keek ik het meest tegenop, zo dicht bij de ogen blijft toch eng. prikken deed een beetje pijn.
Daarna de stipjes boven mijn wenkbrauwen en er tussen in. Oejjj wat deed dat pijn! holy sh$t. Misschien ben ik zo kleinzerig maar ik vond t super gevoelig en pijnlijk. Enfin. Flink knijpen in de handen van de assistente die me vertelde dat ik vooral moest blijven doorademen. En toen was t klaar. een afspraak gemaakt voor een nacontrole. Enkele nabehandelingsdingetjes besproken en weer terug naar huis. In het eerste uur na het prikken flink fronsen ogen samenknijpen zodat de botox zich goed kan versprijden. Die avond merkte ik dat het fronsen al moeilijker ging. De volgende dag nog moeilijker. Vandaag twer dagen na de behandeling kan ik echt niet meer fronsen. Heeerlijk. Zoals ik al eerder had verteld frons ik vaak onbewust in mijn slaap, waardoor ik met hoofdpijn wakker wordt en een gespannen gevoel tussen mijn wenkbrauwen. Vannacht geen last van gehad. Dus ik ben helemaal blij.
Ik kan nog steeds mijn ogen goed samenknijpen maar de fronsrimpels die zich dan vormen blijven korte lijntjes en trekken niet verder door dan na mijn wenkbrauwen. Ook die prikjes zijn dus helemaal goed gegaan.
Ik ben dus dik tevreden over de botox. Zeer tevreden over de arts ook.
Dan de lippen. Ik heb al eerder verteld dat k van mezelf geen dunne lippen heb. Eigenlijk best prima. Maar ik heb altijd al willen ervaren hoe het is om gewoon echt wat vollere lippen te hebben. Dus vandaar mijn wens om een keer mijn lippen te vergroten.
Daar zat ik dan gisteren, in de wachtkamer. naast mij zat een homoseksueel stelletje die er veel te nep uitzagen. te bruin, wenkbrauwe te geëpilleerd, alles was gwn te. Waardoor ik een beetje koud water vrees begon te krijgen. ohnee ik wil niet tot deze 'crowd' horen, alles nep, alles overdreven. Ik wil gwn net dat ene beetje meer zonder dat het teveel opvalt. Er kwam een vrouw uit de behandelkamer en ik heb haar flink uitgehoord. Ze vertelde me dat ze al jaren haar lippen laat inspuiten en nu voor het eerst in deze kliniek. Ze vond de arts heel aardig, kundig en rustig. Alles in overleg en tussentijds polsde hij het resultaat. Het zou wel een beetje pijn doen, maar omdat deze arts zo fijn prikte, viel t mee vond zij. Oke, iets gerustgesteld.
Toen was t mijn beurt. Inderdaad een aardige jongeman. even geklets over wat ik doe in het dagelijks leven bla bla bla. Ik voelde me iets meer op mn gemak. Toen de wensen besproken aan de hand van foto's en daarna mocht ik gaan liggen, met aan mijn zijde alweer een vriendelijke assistente die met mij naar binnen was gelopen zodat ik in haar hand kon knijpen (ja ik had haar ook al verteld dat ik wel zenuwachtig was). GODDAMN WAT DOET DAT F#CKING PIJN ZEG
de tranen liepen over mn wangen. Getver. Wat een gemene pijn. De arts en de assistente vertelden me dat ik het heel goed deed (net als met de botox kreeg ik even een bevalling flashback haha). tussentijds kreeg ik steeds een spiegeltje voor me om te bespreken wat ik er van vond. helemaal top. Ik stelde tussentijds een miljoen vragen en wilde alles weten. Ook moest ik de arts wel ff vertellen dat hij ff moet zeggen dat ie gaat prikken, zo van 'komt ie hoor' want dat deed hij niet. Hij prikte maar gewoon. hij moest er erg om lachen en vond het heel goed dat ik vragen stelde etc. Nadat de arts de helft van de hoeveelheid in mn lippen had zitten vonden we dat het eigenlijk wel genoeg was voor nu. De arts vertelde dat 20% nog zou verminderen (zwelling) en dat ik over een paar dagen het echte resultaat zou ziEn. Als ik dan vond dat er nog wel wat bij kon, dan kon ik dat kosteloos laten bijspuiten. Oke, dat was dat. Na wat formaliteiten zat ik in de auto naar huis. Plots bedacht ik me dat de arts me niet heeft verteld wat ik moet doen aan nazorg!! Thuis maar ff googlen. Die avond had ik een date met mijn man. Mn lippen zwelden in de loop van de avond nog flink op! Echt heel erg! Dik overdreven. Zat ik dan. Met mijn veel te dikke lippen!! Mijn man vond het geweldig overigens! Haha
Vannochtend schrok ik me dood. Veeeeel te groot naar mijn smaak. en het is nog wst gevoelig. Voelt een beetje beurs. ohjeeej. Mijn man vertelt me dat ik rustig moet blijven, het is gwn zwelling. dat gaat allemaal nog weg. Even flink zitten koelen met een ijspack en het iS al wat minder,maar nog too much. Vandaag en morgen nog maar flink koelen in de hoop dat het er dinsdag wat natuurlijker uitziet.
Toch heeft het wel wat. super volle lippen. Haha. en mijn man vind t geweldig. Maar, ik ga toch voor een meer natuurlijke look. Dus die ijspack is voorlopig mijn beste vriend!!Het is me allemaal wat zeg, en dat voor een paar prikjes
Ben ik weer... inmiddels heb ik zowel botox laten inspuiten voor mijn frons en 'kraaienpootjes', en ook mijn lippen opgevuld. hieronder mijn ervaringen.
Botox: ik was toch best nerveus voor de afspraak. Onderweg naar de kliniek dacht ik, jeetje dat kan tegenwoordig maar allemaal. Een beetje decadent. eenmaal in de kliniek moest ik nog even wachten omdat een en ander iets uitliep. In de wachtkamer staan kletsen met een dame van 37 die ook haar fronsrimpel liet doen. Even de angsten delen luchtte wel op. Toen was ik aan de beurt. De assistente bood aan mee naar binnen te lopen zodat ik tijdens het prikken in haar handen kon knijpen (ik had haar ook al verteld dat ik t best spannend vond en uitgehoord).
Met de arts besproken welke gebieden ik wilde doen. De frons begreep hij wel. er was immers een lichte rimpel te zien, door botox was de kans groot dat die rimpel glad zou trekken omdat de spier niet meer gebruikt kon worden. My thoughts exactly.
De kraaienpootjes zag hij echter niet. T zag er volgens hem gwn glad uit als mn gezicht ontspannen was. Toch wou ik ook deze zone graag doen. Ik zie namelijk wel al lichte rimpels maar stoor me eigenlijk meer aan hoe mn ogen trekken als ik lach. Echt, de kraaienpootjes trekken dan tot in mn slaap. Ook al zie je daar bij een ontspannen pose niets van, het weerhoudt mij ervan op foto's echt uitbundig te lachen. Ik ben me er gwn teveel van bewust. Dus. Doen.
Even fronsen en doen zodat de arts wat stipjes kon zetten waar hij zou gaan prikken. hij begon met de kraaienpootjes, daar keek ik het meest tegenop, zo dicht bij de ogen blijft toch eng. prikken deed een beetje pijn.
Daarna de stipjes boven mijn wenkbrauwen en er tussen in. Oejjj wat deed dat pijn! holy sh$t. Misschien ben ik zo kleinzerig maar ik vond t super gevoelig en pijnlijk. Enfin. Flink knijpen in de handen van de assistente die me vertelde dat ik vooral moest blijven doorademen. En toen was t klaar. een afspraak gemaakt voor een nacontrole. Enkele nabehandelingsdingetjes besproken en weer terug naar huis. In het eerste uur na het prikken flink fronsen ogen samenknijpen zodat de botox zich goed kan versprijden. Die avond merkte ik dat het fronsen al moeilijker ging. De volgende dag nog moeilijker. Vandaag twer dagen na de behandeling kan ik echt niet meer fronsen. Heeerlijk. Zoals ik al eerder had verteld frons ik vaak onbewust in mijn slaap, waardoor ik met hoofdpijn wakker wordt en een gespannen gevoel tussen mijn wenkbrauwen. Vannacht geen last van gehad. Dus ik ben helemaal blij.
Ik kan nog steeds mijn ogen goed samenknijpen maar de fronsrimpels die zich dan vormen blijven korte lijntjes en trekken niet verder door dan na mijn wenkbrauwen. Ook die prikjes zijn dus helemaal goed gegaan.
Ik ben dus dik tevreden over de botox. Zeer tevreden over de arts ook.
Dan de lippen. Ik heb al eerder verteld dat k van mezelf geen dunne lippen heb. Eigenlijk best prima. Maar ik heb altijd al willen ervaren hoe het is om gewoon echt wat vollere lippen te hebben. Dus vandaar mijn wens om een keer mijn lippen te vergroten.
Daar zat ik dan gisteren, in de wachtkamer. naast mij zat een homoseksueel stelletje die er veel te nep uitzagen. te bruin, wenkbrauwe te geëpilleerd, alles was gwn te. Waardoor ik een beetje koud water vrees begon te krijgen. ohnee ik wil niet tot deze 'crowd' horen, alles nep, alles overdreven. Ik wil gwn net dat ene beetje meer zonder dat het teveel opvalt. Er kwam een vrouw uit de behandelkamer en ik heb haar flink uitgehoord. Ze vertelde me dat ze al jaren haar lippen laat inspuiten en nu voor het eerst in deze kliniek. Ze vond de arts heel aardig, kundig en rustig. Alles in overleg en tussentijds polsde hij het resultaat. Het zou wel een beetje pijn doen, maar omdat deze arts zo fijn prikte, viel t mee vond zij. Oke, iets gerustgesteld.
Toen was t mijn beurt. Inderdaad een aardige jongeman. even geklets over wat ik doe in het dagelijks leven bla bla bla. Ik voelde me iets meer op mn gemak. Toen de wensen besproken aan de hand van foto's en daarna mocht ik gaan liggen, met aan mijn zijde alweer een vriendelijke assistente die met mij naar binnen was gelopen zodat ik in haar hand kon knijpen (ja ik had haar ook al verteld dat ik wel zenuwachtig was). GODDAMN WAT DOET DAT F#CKING PIJN ZEG
de tranen liepen over mn wangen. Getver. Wat een gemene pijn. De arts en de assistente vertelden me dat ik het heel goed deed (net als met de botox kreeg ik even een bevalling flashback haha). tussentijds kreeg ik steeds een spiegeltje voor me om te bespreken wat ik er van vond. helemaal top. Ik stelde tussentijds een miljoen vragen en wilde alles weten. Ook moest ik de arts wel ff vertellen dat hij ff moet zeggen dat ie gaat prikken, zo van 'komt ie hoor' want dat deed hij niet. Hij prikte maar gewoon. hij moest er erg om lachen en vond het heel goed dat ik vragen stelde etc. Nadat de arts de helft van de hoeveelheid in mn lippen had zitten vonden we dat het eigenlijk wel genoeg was voor nu. De arts vertelde dat 20% nog zou verminderen (zwelling) en dat ik over een paar dagen het echte resultaat zou ziEn. Als ik dan vond dat er nog wel wat bij kon, dan kon ik dat kosteloos laten bijspuiten. Oke, dat was dat. Na wat formaliteiten zat ik in de auto naar huis. Plots bedacht ik me dat de arts me niet heeft verteld wat ik moet doen aan nazorg!! Thuis maar ff googlen. Die avond had ik een date met mijn man. Mn lippen zwelden in de loop van de avond nog flink op! Echt heel erg! Dik overdreven. Zat ik dan. Met mijn veel te dikke lippen!! Mijn man vond het geweldig overigens! Haha
Vannochtend schrok ik me dood. Veeeeel te groot naar mijn smaak. en het is nog wst gevoelig. Voelt een beetje beurs. ohjeeej. Mijn man vertelt me dat ik rustig moet blijven, het is gwn zwelling. dat gaat allemaal nog weg. Even flink zitten koelen met een ijspack en het iS al wat minder,maar nog too much. Vandaag en morgen nog maar flink koelen in de hoop dat het er dinsdag wat natuurlijker uitziet.
Toch heeft het wel wat. super volle lippen. Haha. en mijn man vind t geweldig. Maar, ik ga toch voor een meer natuurlijke look. Dus die ijspack is voorlopig mijn beste vriend!!Het is me allemaal wat zeg, en dat voor een paar prikjes
zondag 31 mei 2015 om 21:13
Ben je niet verdoofd dan voor je lipvergroting?
Ik wel hoor, mij niet gezien zonder verdoving, je lippen zijn heel erg gevoelig!
Ik heb 2 keer mijn bovenlip laten vergroten, de eerste keer heb ik ruim een week een blauwe en gezwollen lip gehad, en de laatste keer was ik de dag erna alweer prima toonbaar, zonder blauwe plek.
Het is blijkbaar ook erg afhankelijk van de arts die het inspuit.
Ik wel hoor, mij niet gezien zonder verdoving, je lippen zijn heel erg gevoelig!
Ik heb 2 keer mijn bovenlip laten vergroten, de eerste keer heb ik ruim een week een blauwe en gezwollen lip gehad, en de laatste keer was ik de dag erna alweer prima toonbaar, zonder blauwe plek.
Het is blijkbaar ook erg afhankelijk van de arts die het inspuit.