Overig
alle pijlers
Autistenhumor
vrijdag 9 april 2010 om 22:07
Af en toe lees ik een droge opmerking door een autist die ontzettend lollig is. Dus bij deze een topic.
Zoon (tien jaar) zit op de bank achter zijn DSscherm geplakt. Op TV is er reclame. Het is de reclame van geweld tegen mensen met een publieke taak heb je zelf in de hand. In beeld ene Jan Stork in een rolstoel. Hij kan ergens niet door en wordt geholpen. Voice over zegt dat Jan Stork er meer aan had gehad als hij vorig jaar was geholpen. Toen werd hij tijdens zijn werk als conducteur door drie jongens in elkaar geslagen. Elf mensen zagen het gebeuren en niemand deed iets.
Zonder op te kijken van zijn scherm zegt zoon: Hoezo niemand deed iets? Die drie jongens sloegen hem toch in elkaar? Hij haalt zijn schouders op en speelt verder.
Zoon (tien jaar) zit op de bank achter zijn DSscherm geplakt. Op TV is er reclame. Het is de reclame van geweld tegen mensen met een publieke taak heb je zelf in de hand. In beeld ene Jan Stork in een rolstoel. Hij kan ergens niet door en wordt geholpen. Voice over zegt dat Jan Stork er meer aan had gehad als hij vorig jaar was geholpen. Toen werd hij tijdens zijn werk als conducteur door drie jongens in elkaar geslagen. Elf mensen zagen het gebeuren en niemand deed iets.
Zonder op te kijken van zijn scherm zegt zoon: Hoezo niemand deed iets? Die drie jongens sloegen hem toch in elkaar? Hij haalt zijn schouders op en speelt verder.
MILF in the making 
maandag 12 april 2010 om 22:24
maandag 12 april 2010 om 22:32
Dat valt me ook op. Deze mensen lijken - zoals ze praten (niet waarover ze praten) - nauwelijks autistisch, maar wat ze zeggen is wel herkenbaar. Ik herken mezelf er ook in.
Wat vele indrukken betreft, ik heb waarschijnlijk een behoorlijk incasseringsvermogen. Ik sluit me af voor onbelangrijke details als ik het te druk krijg met inkomende signalen. Woede- en paniekaanvallen zijn bij mij uiterst zeldzaam. Ik weet niet meer wanneer ik een woedeaanval had. Ik kreeg recentelijk nog een paniekaanval toen ik zat te hannesen met een steunkous over de arm waarvan de elleboog gebroken was. Ik sliep de daaropvolgende nacht niet. De dag daarop werd ik rustig en bleef ik rustig. de nachten daarna sliep ik ook weer goed.
Wat vele indrukken betreft, ik heb waarschijnlijk een behoorlijk incasseringsvermogen. Ik sluit me af voor onbelangrijke details als ik het te druk krijg met inkomende signalen. Woede- en paniekaanvallen zijn bij mij uiterst zeldzaam. Ik weet niet meer wanneer ik een woedeaanval had. Ik kreeg recentelijk nog een paniekaanval toen ik zat te hannesen met een steunkous over de arm waarvan de elleboog gebroken was. Ik sliep de daaropvolgende nacht niet. De dag daarop werd ik rustig en bleef ik rustig. de nachten daarna sliep ik ook weer goed.
World of Warcraft: Legion
maandag 12 april 2010 om 22:39
Hans, ik vond het heel prettig dat er zulke 'gewone' mensen aan het woord kwamen. In de hoop dat mensen es een keer doordrongen raken van het feit dat autisme veel breder is dan Rainman. Ik vond het allemaal zeer herkenbaar.
Sinds ik weet dat mijn zoons autisme hebben is mij duidelijk dat het (iig) van mijn kant van de familie komt en dat ik ook behoorlijk scoor op de autisten-kenmerken-lijstjes. Ik heb (nog) niet de behoefte om ook daadwerkelijk een diagnose te krijgen, maar als ik die behoefte ooit wel heb verwacht ik zeker dat ik em krijg.
En ik ben eigenlijk ook heel normaal.
Sinds ik weet dat mijn zoons autisme hebben is mij duidelijk dat het (iig) van mijn kant van de familie komt en dat ik ook behoorlijk scoor op de autisten-kenmerken-lijstjes. Ik heb (nog) niet de behoefte om ook daadwerkelijk een diagnose te krijgen, maar als ik die behoefte ooit wel heb verwacht ik zeker dat ik em krijg.
En ik ben eigenlijk ook heel normaal.
Everything will be fine in the end. If not... well, you failed again.
Week 27 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 27 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 12 april 2010 om 22:49
Indrukken: het lukt me wel om veel 'buiten te zetten' zoals ieder ander. Het gaat pas mis als er veel op mij gericht is (of ik veel van mezelf verwacht in situaties).
Kort en intensief pieken, dat gaat goed. Hele dag doorgaan, dat gaat eigenlijk niet. Al heb ik dat natuurlijk wel gedaan, dat werd tenslotte verwacht.
Paniek kom ik wel tegen als bijvoorbeeld mijn sleutels of telefoon kwijt zijn. He he, en dat gebeurt nogal eens met opgroeiende kinderen die naar buiten of school willen. Die paniek is totaal onrealistisch, maar ik heb dan toch tijd nodig om ze te laten zakken en ben eigenlijk pas weer gerust als die zaken terecht zijn.
Kort en intensief pieken, dat gaat goed. Hele dag doorgaan, dat gaat eigenlijk niet. Al heb ik dat natuurlijk wel gedaan, dat werd tenslotte verwacht.
Paniek kom ik wel tegen als bijvoorbeeld mijn sleutels of telefoon kwijt zijn. He he, en dat gebeurt nogal eens met opgroeiende kinderen die naar buiten of school willen. Die paniek is totaal onrealistisch, maar ik heb dan toch tijd nodig om ze te laten zakken en ben eigenlijk pas weer gerust als die zaken terecht zijn.
dinsdag 13 april 2010 om 08:06
Heftige reportage. Vooral het verdriet van die moeder, zo van, ik heb al een rotjeugd gehad - inherent aan autisme kennelijke - en ik had dat mijn dochter graag bespaard.
Muizelientje werd op het regulier onderwijs ook gepest. Het werd door de school ontkent, maar om een diagnose voor SBO te krijgen is ze 1 middag geobserveerd. En ja hoor, daar kwam uit dat ze gepest werd.
Ik ben toen echt des duivels geworden naar die school en heb een klacht neergelegd met cc Onderwijsinspectie.
Muizelientje werd op het regulier onderwijs ook gepest. Het werd door de school ontkent, maar om een diagnose voor SBO te krijgen is ze 1 middag geobserveerd. En ja hoor, daar kwam uit dat ze gepest werd.
Ik ben toen echt des duivels geworden naar die school en heb een klacht neergelegd met cc Onderwijsinspectie.
dinsdag 13 april 2010 om 08:29
Ik ben ook jarenlang gepest helaas. Als ik niet gepest werd, kwam ik sociaal beter uit de verf. Nu word ik vrijwel niet meer gepest, en kan ik beter aan mezelf werken. Ik zal misschien door autisme ook wel tegen problemen aangelopen zijn, als ik niet gepest was. Maar goed; het is nu eenmaal zo gelopen. Ik kan nog steeds proberen, het beste ervan te maken. Humor geeft kleur aan de dag. Zowel voor mij als voor anderen.
World of Warcraft: Legion
dinsdag 13 april 2010 om 08:38
quote:hans66 schreef op 13 april 2010 @ 08:29:
Ik ben ook jarenlang gepest helaas. Als ik niet gepest werd, kwam ik sociaal beter uit de verf. Nu word ik vrijwel niet meer gepest, en kan ik beter aan mezelf werken. Ik zal misschien door autisme ook wel tegen problemen aangelopen zijn, als ik niet gepest was. Maar goed; het is nu eenmaal zo gelopen. Ik kan nog steeds proberen, het beste ervan te maken. Humor geeft kleur aan de dag. Zowel voor mij als voor anderen.
Ik ben ook jarenlang gepest helaas. Als ik niet gepest werd, kwam ik sociaal beter uit de verf. Nu word ik vrijwel niet meer gepest, en kan ik beter aan mezelf werken. Ik zal misschien door autisme ook wel tegen problemen aangelopen zijn, als ik niet gepest was. Maar goed; het is nu eenmaal zo gelopen. Ik kan nog steeds proberen, het beste ervan te maken. Humor geeft kleur aan de dag. Zowel voor mij als voor anderen.
Perhaps it is better to be irresponsible and right, than to be responsible and wrong. Winston Churchill
dinsdag 13 april 2010 om 08:55
Geheel egocentrisch voel ik niet veel meer bij het verdriet van de eenzaamheid, want het gaat (vind ik dan) op de lange duur voorbij.
Ik geloof ook dat iemand hier op het topic schreef: sommige kinderen/mensen hebben juist behoefte aan alleen zijn en niet in de rommeligheid van een groep.
Een paar vrienden is wel belangrijk, of in elk geval een paar mensen die je graag zien staan.
Zo lijkt mijn Oudste er ook in te staan en ik ben benieuwd of ik in staat ben om te ontdekken wanneer hij van 'liever op zichzelf' overgaat naar 'ongelukkig met zichzelf'. Op dit moment vrij zeker niet.
Ik geloof ook dat iemand hier op het topic schreef: sommige kinderen/mensen hebben juist behoefte aan alleen zijn en niet in de rommeligheid van een groep.
Een paar vrienden is wel belangrijk, of in elk geval een paar mensen die je graag zien staan.
Zo lijkt mijn Oudste er ook in te staan en ik ben benieuwd of ik in staat ben om te ontdekken wanneer hij van 'liever op zichzelf' overgaat naar 'ongelukkig met zichzelf'. Op dit moment vrij zeker niet.
dinsdag 13 april 2010 om 12:13
hallo allemaal,
nadat ik al een paar dagen mee lees (40 blz lees je niet zomaar ff weg) wil ik nu toch ook mijn verhaal kwijt.
heb ook de uitzending bekeken, met tranen in mijn ogen.
mijn zoon (ruim 13) kreeg een half jaar geleden de diagnose pdd-nos, met sterkte kenmereken van asperger.
ik heb hem alleen opgevoed hij was enig kind en alles wat er mis ging, verweet ik mezelf.
ik zit niet goed in mijn vel, daarom doet hij zo... of; het is ook allemaal wel erg veel verjaardag thuis, op school, bij z'n vader en ook nog op de bso, daarom had hij altijd een lastige start in het nieuwe schooljaar,
elke 2 weken een lastige start van de week als hij bij z'n vader was geweest. driftbuien, geen vrienden, wilde niet naar een sportclub.
het liefst keek hij tv of zat achter de computer een spel tespelen. vorig jaar begon hij op de middelbare school, ik was wegens omstandigheden niet aan het werk en hier liep een kind te stampvoeten door het huis, kwam thuis met 3en en 4en op z'n rapport, moest ook nog een beugel (geheel onverwacht).
hoewel ik nu getrouwd ben met een geweldige man heb ik toch het gevoel dat ik hem alleen opvoed, en als iets niet goed gaat/ging, was dat mijn schuld
al vanaf zijn geboorte had ik het gevoel dat er "iets" was, hij keek me niet vaak aan, zat niet goed in z'n vel, was de hele dag humeurig omdat hij niet uitgerust was, ( hij kon niet makkelijk in slaap vallen)
met 3 maanden ben ik begonnen met een heel strak dagritme; 7u opstaan, fles, 9u bad, 10u naar bed enz enz. hij knapte zienderogen op, gelukkig...
mijn sterke kant is tevens mijn struikelblok geweest, ik ben leerkracht en kan dus makkelijk structuur en duidelijkheid bieden. gaat bijna vanzelf, bovendien waren we maar met z'n 2en, niemand anders om rekening meet te houden...
maar daarom heeft het dus ook heel lang geduurd voordat ik besefte; hij is niet zoals anderen, ik doe het niet verkeerd, er is iets met hem...
zijn diagnose was eerst n opluchting (pdd-nos valt nog mee, dacht dat het asperger zou zijn), toen nog meer opluchting; zie het ligt niet aan mij, maar nu zit ik in een soort tussenfase.
op het moment gaat het redelijk goed met m. hij pubert een beetje, op school gaat het heel goed (doet brugjaar over) is heel goed in zijn sport, en mag van mij lekker achter de computer als hij dat wil. 1 regel; zodra de cijfers slecht worden volgen er sancties.
ik heb enorm bewondering voor de andere moeders met meerdere kinderen met ass, en ben blij dat het hier "wel meevalt", maar toch blijft het heel moeilijk.
vorig jaar (op moederdag) is hij mij aangevlogen en als ik hem nu op iets aanspreek, heel voorzichtig, ben ik toch bang dat hij nog een keer uit z'n vel springt..
ik lees graag mee met jullie,
widajo
nadat ik al een paar dagen mee lees (40 blz lees je niet zomaar ff weg) wil ik nu toch ook mijn verhaal kwijt.
heb ook de uitzending bekeken, met tranen in mijn ogen.
mijn zoon (ruim 13) kreeg een half jaar geleden de diagnose pdd-nos, met sterkte kenmereken van asperger.
ik heb hem alleen opgevoed hij was enig kind en alles wat er mis ging, verweet ik mezelf.
ik zit niet goed in mijn vel, daarom doet hij zo... of; het is ook allemaal wel erg veel verjaardag thuis, op school, bij z'n vader en ook nog op de bso, daarom had hij altijd een lastige start in het nieuwe schooljaar,
elke 2 weken een lastige start van de week als hij bij z'n vader was geweest. driftbuien, geen vrienden, wilde niet naar een sportclub.
het liefst keek hij tv of zat achter de computer een spel tespelen. vorig jaar begon hij op de middelbare school, ik was wegens omstandigheden niet aan het werk en hier liep een kind te stampvoeten door het huis, kwam thuis met 3en en 4en op z'n rapport, moest ook nog een beugel (geheel onverwacht).
hoewel ik nu getrouwd ben met een geweldige man heb ik toch het gevoel dat ik hem alleen opvoed, en als iets niet goed gaat/ging, was dat mijn schuld
al vanaf zijn geboorte had ik het gevoel dat er "iets" was, hij keek me niet vaak aan, zat niet goed in z'n vel, was de hele dag humeurig omdat hij niet uitgerust was, ( hij kon niet makkelijk in slaap vallen)
met 3 maanden ben ik begonnen met een heel strak dagritme; 7u opstaan, fles, 9u bad, 10u naar bed enz enz. hij knapte zienderogen op, gelukkig...
mijn sterke kant is tevens mijn struikelblok geweest, ik ben leerkracht en kan dus makkelijk structuur en duidelijkheid bieden. gaat bijna vanzelf, bovendien waren we maar met z'n 2en, niemand anders om rekening meet te houden...
maar daarom heeft het dus ook heel lang geduurd voordat ik besefte; hij is niet zoals anderen, ik doe het niet verkeerd, er is iets met hem...
zijn diagnose was eerst n opluchting (pdd-nos valt nog mee, dacht dat het asperger zou zijn), toen nog meer opluchting; zie het ligt niet aan mij, maar nu zit ik in een soort tussenfase.
op het moment gaat het redelijk goed met m. hij pubert een beetje, op school gaat het heel goed (doet brugjaar over) is heel goed in zijn sport, en mag van mij lekker achter de computer als hij dat wil. 1 regel; zodra de cijfers slecht worden volgen er sancties.
ik heb enorm bewondering voor de andere moeders met meerdere kinderen met ass, en ben blij dat het hier "wel meevalt", maar toch blijft het heel moeilijk.
vorig jaar (op moederdag) is hij mij aangevlogen en als ik hem nu op iets aanspreek, heel voorzichtig, ben ik toch bang dat hij nog een keer uit z'n vel springt..
ik lees graag mee met jullie,
widajo
dinsdag 13 april 2010 om 12:24
Autistenhumor, daar weet ik er nog genoeg van.
Een pma (persoon met autisme) kreeg een boodschappenlijstje van een andere pma. Het lijstje zag er als volgt uit:
1. tandenborstel
2. shampoo
3. verjaarskaart
4. ranja
5. naturel chips
6. enveloppen
7. postzegel
Hij kreeg ruim voldoende geld mee en ging op pad. Vervolgens komt de pma terug uit de winkel, treurig, want het was niet gelukt, hij had te weinig geld. Wat had hij nu geprobeerd te kopen?
1 x tandenborstel
2 x shampoo
3 x verjaarskaart
4 x ranja
5 x naturel chips
6 x enveloppen
7 x postzegel
Achteraf kon hij erom lachen
Andere; pma is voor het eerst in lange tijd met de bus naar een vlakbijliggend dorp gegaan. Wanneer hem gevraagd wordt waar hij uitgestapt is staat z'n hoofd vol verbazing te kijken over zoveel domheid... bij de bushalte natuurlijk.
Een pma (persoon met autisme) kreeg een boodschappenlijstje van een andere pma. Het lijstje zag er als volgt uit:
1. tandenborstel
2. shampoo
3. verjaarskaart
4. ranja
5. naturel chips
6. enveloppen
7. postzegel
Hij kreeg ruim voldoende geld mee en ging op pad. Vervolgens komt de pma terug uit de winkel, treurig, want het was niet gelukt, hij had te weinig geld. Wat had hij nu geprobeerd te kopen?
1 x tandenborstel
2 x shampoo
3 x verjaarskaart
4 x ranja
5 x naturel chips
6 x enveloppen
7 x postzegel
Achteraf kon hij erom lachen
Andere; pma is voor het eerst in lange tijd met de bus naar een vlakbijliggend dorp gegaan. Wanneer hem gevraagd wordt waar hij uitgestapt is staat z'n hoofd vol verbazing te kijken over zoveel domheid... bij de bushalte natuurlijk.
dinsdag 13 april 2010 om 12:53
Lichtelijk,
Ik maakte vroeger ook weleens van dat soort fouten. En een enkele keer op het werk.
Dat gaat als volgt:
Leerling komt bij mij met een paar blaadjes, laten we zeggen 3, en nog een extra blaadje dat een bewijs is dat hij in opdracht moet kopiëren, en dat hij daarvoor niet hoeft te betalen.
Hij: Hans, zou je deze blaadjes één keer willen kopiëren?
Ik: Ja.
Ik kijk naar het bewijs waarop staat: "3 kopieën."
Ik: Moet ik het eigenlijk niet 3 keer kopiëren?
Hij: Nee. Elk blaadje één keer.
Ik: Waarom staat er dan "3 kopieën" op het blaadje?
Ik raak van dit soort dingen in de war. Ik ging ervan uit dat er werd bedoeld: Het hele setje dat uit deze blaadjes bestaat, moet in zijn geheel 3 keer gekopieerd worden. De leerling zou dan 3 setjes als kopieën krijgen... wat dus in het voorbeeld hierboven niet de bedoeling is.
Mogelijk komt dit doordat sommige leraren op een speciale tafel een stapeltje papieren leggen, met daarop een kleiner papiertje met daarop "30 x". Ik weet dan dat ik de hele stapel 30 keer moet kopiëren. Het resultaat is dan 30 stapeltjes die versprongen of kruislings op elkaar liggen.
Ik maakte vroeger ook weleens van dat soort fouten. En een enkele keer op het werk.
Dat gaat als volgt:
Leerling komt bij mij met een paar blaadjes, laten we zeggen 3, en nog een extra blaadje dat een bewijs is dat hij in opdracht moet kopiëren, en dat hij daarvoor niet hoeft te betalen.
Hij: Hans, zou je deze blaadjes één keer willen kopiëren?
Ik: Ja.
Ik kijk naar het bewijs waarop staat: "3 kopieën."
Ik: Moet ik het eigenlijk niet 3 keer kopiëren?
Hij: Nee. Elk blaadje één keer.
Ik: Waarom staat er dan "3 kopieën" op het blaadje?
Ik raak van dit soort dingen in de war. Ik ging ervan uit dat er werd bedoeld: Het hele setje dat uit deze blaadjes bestaat, moet in zijn geheel 3 keer gekopieerd worden. De leerling zou dan 3 setjes als kopieën krijgen... wat dus in het voorbeeld hierboven niet de bedoeling is.
Mogelijk komt dit doordat sommige leraren op een speciale tafel een stapeltje papieren leggen, met daarop een kleiner papiertje met daarop "30 x". Ik weet dan dat ik de hele stapel 30 keer moet kopiëren. Het resultaat is dan 30 stapeltjes die versprongen of kruislings op elkaar liggen.
World of Warcraft: Legion
dinsdag 13 april 2010 om 14:15
Dat boodschappenlijstje.
Ik kan boodschappen doen trouwens wel gruwelijk vermoeiend vinden. Zoals vandaag: ik ben bijna blut omdat ik impulsief een oven heb gekocht - die had ik nog niet, dus toen ik er één voor ¤60,- tegenkwam kon ik die niet laten staan. De 20e krijg ik weer zorgverzekering. Tot die tijd had ik nog ¤25,-, deels los en deels op de rekening. Rekening leeggepind, zodat het overzichtelijk bij elkaar zit.
Op naar de Digros, boodschappen doen, afrekenen, naar huis.
Lasagnebladen vergeten! Toch wel een essentieel ingrediënt bij lasagne. Maar geen nood, want ik moest ook nog naar de AH voor kwark en vegabeleg.
Bij de AH was een goede aanbieding voor wcpapier, dus ik was even aan het berekenen of ik daar nog geld voor heb. "Wacht 's ff..." denk ik bij mezelf. Heb ik gepind bij de Digros. Toen stond ik dus rood.
Enigsinds pissig loop ik naar de kassa. Gelukkig werp ik al lopend nog een vluchtige blik in mijn mandje: het zakje geraspte kaas doet me namelijk ergens aan denken... lasagnevellen! Weer de halve winkel door...
Kassa, afrekenen, naar fiets lopen. Halverwege kan ik weer terug: ik moest nog naar de bakker. "Gelukkig, dit keer niets vergeten," denk ik nog.
Brood halen, weer naar de fiets, en naar huis. Als ik bijna thuis ben schiet het me opeens te binnen: ik ben de kwark vergeten...
Nou was het vandaag lekker weer, dus dan zit ik er niet zo mee. Daarnaast heb ik obesitas, dus dat gefiets is ook niet slecht voor me. Maar het gebeurt dus ook in de regen en de kou als ik een kutbui heb. Dan sta ik bijna te janken op straat.
Ik kan boodschappen doen trouwens wel gruwelijk vermoeiend vinden. Zoals vandaag: ik ben bijna blut omdat ik impulsief een oven heb gekocht - die had ik nog niet, dus toen ik er één voor ¤60,- tegenkwam kon ik die niet laten staan. De 20e krijg ik weer zorgverzekering. Tot die tijd had ik nog ¤25,-, deels los en deels op de rekening. Rekening leeggepind, zodat het overzichtelijk bij elkaar zit.
Op naar de Digros, boodschappen doen, afrekenen, naar huis.
Lasagnebladen vergeten! Toch wel een essentieel ingrediënt bij lasagne. Maar geen nood, want ik moest ook nog naar de AH voor kwark en vegabeleg.
Bij de AH was een goede aanbieding voor wcpapier, dus ik was even aan het berekenen of ik daar nog geld voor heb. "Wacht 's ff..." denk ik bij mezelf. Heb ik gepind bij de Digros. Toen stond ik dus rood.
Enigsinds pissig loop ik naar de kassa. Gelukkig werp ik al lopend nog een vluchtige blik in mijn mandje: het zakje geraspte kaas doet me namelijk ergens aan denken... lasagnevellen! Weer de halve winkel door...
Kassa, afrekenen, naar fiets lopen. Halverwege kan ik weer terug: ik moest nog naar de bakker. "Gelukkig, dit keer niets vergeten," denk ik nog.
Brood halen, weer naar de fiets, en naar huis. Als ik bijna thuis ben schiet het me opeens te binnen: ik ben de kwark vergeten...
Nou was het vandaag lekker weer, dus dan zit ik er niet zo mee. Daarnaast heb ik obesitas, dus dat gefiets is ook niet slecht voor me. Maar het gebeurt dus ook in de regen en de kou als ik een kutbui heb. Dan sta ik bijna te janken op straat.
Liever elitair dan een pauper!
dinsdag 13 april 2010 om 14:26
Hallo dames, ik lees echt met een lach en een traan jullie bijdragen aan dit topic en wil graag een vraagje stellen.
Mijn zus heeft een zoon van 12 (mijn petekind) en bij hem is vorig jaar de diagnose Asperger gesteld. Hij heeft een rugzakje en gaat volgend schooljaar naar speciaal onderwijs toe. Ze hebben heel lang geprobeerd om hem met zijn rugzakje op een regulier VMBO te krijgen, maar in zijn geval werd dit echt afgeraden. Ze hebben nu een fijne school in de buurt gevonden waar hij dan straks wel naartoe kan. Mijn neefje, zus en haar man zijn daar nu erg blij mee.
Nu is mijn vraag: Ze is bijna jarig en naast een "gewoon" verjaardagskadootje wil ik haar graag een speciaal kadootje geven. Ik heb als enige zus natuurlijk dat hele proces meegemaakt. Van het vermoeden dat er iets met je kindje aan de hand is, naar de testen en de uiteindelijke diagnose jaren later. Het is een hele weg geweest voor mij zus en haar man en natuurlijk voor mijn neefje. Gelukkig is hij in een fantastisch gezin geboren en gaat het goed thuis.
Ik kwam op dit topic het boekje: "Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht." Is dit leuk om aan haar te geven? Ze heeft al veel boeken gelezen natuurlijk, maar dat was allemaal meer "wetenschappelijk". Ik heb hem gereserveerd bij de bieb en kan hem vanmiddag ophalen zodat ik hem zelf eerst kan lezen en daarna kan beslissen of het wat voor haar is. Maar jullie mening (ook andere kado suggesties natuurlijk) stel ik zeer op prijs. Bedankt alvast en ik wil even zeggen dat ik jullie kanjers vind!
Mijn zus heeft een zoon van 12 (mijn petekind) en bij hem is vorig jaar de diagnose Asperger gesteld. Hij heeft een rugzakje en gaat volgend schooljaar naar speciaal onderwijs toe. Ze hebben heel lang geprobeerd om hem met zijn rugzakje op een regulier VMBO te krijgen, maar in zijn geval werd dit echt afgeraden. Ze hebben nu een fijne school in de buurt gevonden waar hij dan straks wel naartoe kan. Mijn neefje, zus en haar man zijn daar nu erg blij mee.
Nu is mijn vraag: Ze is bijna jarig en naast een "gewoon" verjaardagskadootje wil ik haar graag een speciaal kadootje geven. Ik heb als enige zus natuurlijk dat hele proces meegemaakt. Van het vermoeden dat er iets met je kindje aan de hand is, naar de testen en de uiteindelijke diagnose jaren later. Het is een hele weg geweest voor mij zus en haar man en natuurlijk voor mijn neefje. Gelukkig is hij in een fantastisch gezin geboren en gaat het goed thuis.
Ik kwam op dit topic het boekje: "Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht." Is dit leuk om aan haar te geven? Ze heeft al veel boeken gelezen natuurlijk, maar dat was allemaal meer "wetenschappelijk". Ik heb hem gereserveerd bij de bieb en kan hem vanmiddag ophalen zodat ik hem zelf eerst kan lezen en daarna kan beslissen of het wat voor haar is. Maar jullie mening (ook andere kado suggesties natuurlijk) stel ik zeer op prijs. Bedankt alvast en ik wil even zeggen dat ik jullie kanjers vind!
dinsdag 13 april 2010 om 15:09
dinsdag 13 april 2010 om 16:14
Bedankt Jala5, misschien is dat nog iets voor de verjaardag van mijn neefje. Shoppen in Frankrijk lijkt me echt leuk, maar helaas iets boven mijn budget aangezien ik het wil geven naast het kado wat ze al krijgt van ons. Een extraatje dus. Maar ken je het boek niet of vindt je het niet geschikt als kado voor haar?
Ik heb het inmiddels opgehaald bij de bieb en ga er vanavond in beginnen.
Bedankt voor je reactie in ieder geval.
Ik heb het inmiddels opgehaald bij de bieb en ga er vanavond in beginnen.
Bedankt voor je reactie in ieder geval.
anoniem_55861 wijzigde dit bericht op 13-04-2010 16:30
Reden: Zet ik Kapla als naam neer ipv Jala5 :)
Reden: Zet ik Kapla als naam neer ipv Jala5 :)
% gewijzigd
dinsdag 13 april 2010 om 23:43
dinsdag 13 april 2010 om 23:49
quote:hans66 schreef op 13 april 2010 @ 22:11:
Topic droogt een beetje op.Vertel iets leuks.Ik had zelf wat neergezet, maar later ook weer weggehaald. Want als er niet op gereageerd wordt, dan word ik onzeker en haal het weg. Stom misschien en misschien op het verkeerde moment neergezet. Maar het ligt bij mij heel gevoelig.
Topic droogt een beetje op.Vertel iets leuks.Ik had zelf wat neergezet, maar later ook weer weggehaald. Want als er niet op gereageerd wordt, dan word ik onzeker en haal het weg. Stom misschien en misschien op het verkeerde moment neergezet. Maar het ligt bij mij heel gevoelig.
woensdag 14 april 2010 om 08:31