Overig
alle pijlers
Ben ik nu een trut?
dinsdag 30 november 2010 om 20:12
En nu niet allemaal roepen; "Hey Marels, ben je er ein-de-lijk achter?".
Nee, ik vind zelf dat ik maar een beetje een trut ben, maar ik vond het wel een interessante om voor te leggen.
Ik reed vanmorgen naar mijn werk. Sneeuw en ellende, zoals dus overal. Ik neem de afrit naar de volgende snelweg, en voor mij rijdt een Golfje. Ik minder al vaart, want ik zag dat de weg nog glad was. Ineens zie ik vlak voor mij (nou ja, 100 meter ofzo) de achterkant van het Golfje uitbreken en de auto raakt in slip. Het ging allemaal echt niet hard hoor.
Ik was nog blij dat ik niet als schrikreactie vol de rem intrapte, maar dat ik de tegenwoordigheid van geest had om gas los te laten, er langs te sturen en in dezelfde beweging mijn alarmlicht aan te gooien voor degene achter me.
De Golf klapte met een klein tikje rechts tegen de vangrail, waardoor zijn neus volledig naar de verkeerde kant omdraaide en eindigde op de vluchtstrook.
Tegen de tijd dat ik besefte wat er gebeurde, was ik gelukkig de Golf voorbij. Op datzelfde moment dacht ik; moet ik nu niet stoppen? Ik weet vrij zeker dat de bestuurder fysiek niets had, daar ging het lang niet hard genoeg voor. Ik besloot om toch door te rijden, omdat ik dus wel bijna zeker wist dat de bestuurder niet gewond zou zijn en de auto waarschijnlijk alleen blikschade had.
Maar het bleef een beetje aan me knagen; had ik moeten stoppen om te vragen of alles oké was met de bestuurder? Ook als dat midden op de snelweg op een afrit in een slecht gestrooide bocht was?
Nou ja, dat dus. Ik voel me een beetje schuldig, al weet ik dat stoppen ook niet echt verstandig was.
En als jij vanmorgen met je zwarte Golfje in de bocht van de afrit Antwerpen geslipt bent; sorry he, ik was de bestuurder van dat blauwe autootje achter je, dat gewoon door reed.
Nou ja, benieuwd naar jullie reacties!
Nee, ik vind zelf dat ik maar een beetje een trut ben, maar ik vond het wel een interessante om voor te leggen.
Ik reed vanmorgen naar mijn werk. Sneeuw en ellende, zoals dus overal. Ik neem de afrit naar de volgende snelweg, en voor mij rijdt een Golfje. Ik minder al vaart, want ik zag dat de weg nog glad was. Ineens zie ik vlak voor mij (nou ja, 100 meter ofzo) de achterkant van het Golfje uitbreken en de auto raakt in slip. Het ging allemaal echt niet hard hoor.
Ik was nog blij dat ik niet als schrikreactie vol de rem intrapte, maar dat ik de tegenwoordigheid van geest had om gas los te laten, er langs te sturen en in dezelfde beweging mijn alarmlicht aan te gooien voor degene achter me.
De Golf klapte met een klein tikje rechts tegen de vangrail, waardoor zijn neus volledig naar de verkeerde kant omdraaide en eindigde op de vluchtstrook.
Tegen de tijd dat ik besefte wat er gebeurde, was ik gelukkig de Golf voorbij. Op datzelfde moment dacht ik; moet ik nu niet stoppen? Ik weet vrij zeker dat de bestuurder fysiek niets had, daar ging het lang niet hard genoeg voor. Ik besloot om toch door te rijden, omdat ik dus wel bijna zeker wist dat de bestuurder niet gewond zou zijn en de auto waarschijnlijk alleen blikschade had.
Maar het bleef een beetje aan me knagen; had ik moeten stoppen om te vragen of alles oké was met de bestuurder? Ook als dat midden op de snelweg op een afrit in een slecht gestrooide bocht was?
Nou ja, dat dus. Ik voel me een beetje schuldig, al weet ik dat stoppen ook niet echt verstandig was.
En als jij vanmorgen met je zwarte Golfje in de bocht van de afrit Antwerpen geslipt bent; sorry he, ik was de bestuurder van dat blauwe autootje achter je, dat gewoon door reed.
Nou ja, benieuwd naar jullie reacties!
668, the neighbour of the Beast
dinsdag 30 november 2010 om 20:30
dinsdag 30 november 2010 om 20:32
dinsdag 30 november 2010 om 20:33
quote:Marels schreef op 30 november 2010 @ 20:32:
De achterkant brak uit Aruba, niet af
En MV; maar de vraag is dan; was ik degene die hals over kop de vluchtstrook op moest en als een gek op de rem moest trappen, of was dat meer aan degene één of twee auto's achter mij?
't Is niet alsof ik de enige op de weg was.Ik denk dat het gewoon een instinctief gevoel is dat zowel MV als ik hebben om te stoppen en te willen helpen.
De achterkant brak uit Aruba, niet af
En MV; maar de vraag is dan; was ik degene die hals over kop de vluchtstrook op moest en als een gek op de rem moest trappen, of was dat meer aan degene één of twee auto's achter mij?
't Is niet alsof ik de enige op de weg was.Ik denk dat het gewoon een instinctief gevoel is dat zowel MV als ik hebben om te stoppen en te willen helpen.
dinsdag 30 november 2010 om 20:33
Ik vind 't ook heel zielig Iris, daarom voel ik me schuldig.
Maar ik denk echt dat 't niet heel veilig was om te stoppen. Dus ik ben er wel van overtuigd dat het de juiste keuze was om door te rijden, voor mijn veiligheid en de veiligheid van de auto's achter me. Maar tóch voel ik me schuldig.
Snappen jullie het nog?
Maar ik denk echt dat 't niet heel veilig was om te stoppen. Dus ik ben er wel van overtuigd dat het de juiste keuze was om door te rijden, voor mijn veiligheid en de veiligheid van de auto's achter me. Maar tóch voel ik me schuldig.
Snappen jullie het nog?
668, the neighbour of the Beast
dinsdag 30 november 2010 om 20:33
quote:chicky012 schreef op 30 november 2010 @ 20:28:
[...]
Als je wel een volle telefoon en het goede telefoonnummer had gehad, had dat nog niet zoveel uitgemaakt denk ik. De politie komt niet als er alleen sprake is van blikschade, dan word je geadviseerd de ANWB te bellen. (tenzij de doorgang helemaal geblokkeerd is, maar dat heb ik niet uit je verhaal opgemaakt)Als je belt en zegt niet te weten of de bestuurder gewond is, dan zullen ze toch wel even kijken?
[...]
Als je wel een volle telefoon en het goede telefoonnummer had gehad, had dat nog niet zoveel uitgemaakt denk ik. De politie komt niet als er alleen sprake is van blikschade, dan word je geadviseerd de ANWB te bellen. (tenzij de doorgang helemaal geblokkeerd is, maar dat heb ik niet uit je verhaal opgemaakt)Als je belt en zegt niet te weten of de bestuurder gewond is, dan zullen ze toch wel even kijken?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 30 november 2010 om 20:34
quote:Marels schreef op 30 november 2010 @ 20:33:
Ik vind 't ook heel zielig Iris, daarom voel ik me schuldig.
Maar ik denk echt dat 't niet heel veilig was om te stoppen. Dus ik ben er wel van overtuigd dat het de juiste keuze was om door te rijden, voor mijn veiligheid en de veiligheid van de auto's achter me. Maar tóch voel ik me schuldig.
Snappen jullie het nog? Ja ik snap je volledig!
Ik vind 't ook heel zielig Iris, daarom voel ik me schuldig.
Maar ik denk echt dat 't niet heel veilig was om te stoppen. Dus ik ben er wel van overtuigd dat het de juiste keuze was om door te rijden, voor mijn veiligheid en de veiligheid van de auto's achter me. Maar tóch voel ik me schuldig.
Snappen jullie het nog? Ja ik snap je volledig!
dinsdag 30 november 2010 om 20:35
quote:iris1969 schreef op 30 november 2010 @ 20:34:
[...]
Maar misschien is diegene wel enorm geschrokken van die schuiver....Ja en na een paar uur dankt hij god op zijn knieen dat hij nog leeft en is hij de schrik vergeten en rijd hij in vervolg een stuk voorzichtiger de schrik ben je zo kwijt hoor.
[...]
Maar misschien is diegene wel enorm geschrokken van die schuiver....Ja en na een paar uur dankt hij god op zijn knieen dat hij nog leeft en is hij de schrik vergeten en rijd hij in vervolg een stuk voorzichtiger de schrik ben je zo kwijt hoor.
Het gras aan de overkant is niet groen.
dinsdag 30 november 2010 om 20:35
dinsdag 30 november 2010 om 20:36
Tuurlijk Iris, maar dat instinctieve gevoel heb ik dus juist ook.
Da's het probleem.
Alleen ben ik dus niet gestopt omdat ik toen al 300 meter verder was en ik dus niet veilig vlak voor of na die auto kón stoppen.
De vraag is dan; is het logischer dat een ander achter mij stopt, die dat wel veilig kan, of had ik toch die 300 meter langs een glibberige bocht terug moeten lopen...
Ik probeer 't niet goed te praten hoor, maar da's dus gewoon een beetje hoe de situatie was; vlak erna stoppen kon niet, dus werd het verderop in de bocht. En moest ik mijn auto uit en teruglopen. Ik vond dat teveel risico. Maar toch voel ik me schuldig....
Da's het probleem.
Alleen ben ik dus niet gestopt omdat ik toen al 300 meter verder was en ik dus niet veilig vlak voor of na die auto kón stoppen.
De vraag is dan; is het logischer dat een ander achter mij stopt, die dat wel veilig kan, of had ik toch die 300 meter langs een glibberige bocht terug moeten lopen...
Ik probeer 't niet goed te praten hoor, maar da's dus gewoon een beetje hoe de situatie was; vlak erna stoppen kon niet, dus werd het verderop in de bocht. En moest ik mijn auto uit en teruglopen. Ik vond dat teveel risico. Maar toch voel ik me schuldig....
668, the neighbour of the Beast
dinsdag 30 november 2010 om 20:39
quote:flatscreen schreef op 30 november 2010 @ 20:35:
En dan heb je nog van die gekken die expres slippen, zo eentje had ik achter mij vanavond. Had het op de zenuwen!
Waarom lokt dit ook mensen uit om extra truckjes te gaan zitten doen achter het stuur?
Waarschijnlijk was een kerel die indruk op je wou maken
On topic, ik was niet gestopt,gevaarlijk voor jezelf lijkt me.
En dan heb je nog van die gekken die expres slippen, zo eentje had ik achter mij vanavond. Had het op de zenuwen!
Waarom lokt dit ook mensen uit om extra truckjes te gaan zitten doen achter het stuur?
Waarschijnlijk was een kerel die indruk op je wou maken
On topic, ik was niet gestopt,gevaarlijk voor jezelf lijkt me.
dinsdag 30 november 2010 om 20:40
quote:Marels schreef op 30 november 2010 @ 20:36:
Tuurlijk Iris, maar dat instinctieve gevoel heb ik dus juist ook.
Da's het probleem.
Alleen ben ik dus niet gestopt omdat ik toen al 300 meter verder was en ik dus niet veilig vlak voor of na die auto kón stoppen.
De vraag is dan; is het logischer dat een ander achter mij stopt, die dat wel veilig kan, of had ik toch die 300 meter langs een glibberige bocht terug moeten lopen...
Ik probeer 't niet goed te praten hoor, maar da's dus gewoon een beetje hoe de situatie was; vlak erna stoppen kon niet, dus werd het verderop in de bocht. En moest ik mijn auto uit en teruglopen. Ik vond dat teveel risico. Maar toch voel ik me schuldig....
Ja jij hebt een beslissing genomen die je op dat moment dacht dat goed was, of misschien nog steeds goed vind. Je schrijft steeds dat je ondanks dat je niet gestopt bent zeker weet dat die man/vrouw niet gewond is/was.
Wat wil je dan horen?
Tuurlijk Iris, maar dat instinctieve gevoel heb ik dus juist ook.
Da's het probleem.
Alleen ben ik dus niet gestopt omdat ik toen al 300 meter verder was en ik dus niet veilig vlak voor of na die auto kón stoppen.
De vraag is dan; is het logischer dat een ander achter mij stopt, die dat wel veilig kan, of had ik toch die 300 meter langs een glibberige bocht terug moeten lopen...
Ik probeer 't niet goed te praten hoor, maar da's dus gewoon een beetje hoe de situatie was; vlak erna stoppen kon niet, dus werd het verderop in de bocht. En moest ik mijn auto uit en teruglopen. Ik vond dat teveel risico. Maar toch voel ik me schuldig....
Ja jij hebt een beslissing genomen die je op dat moment dacht dat goed was, of misschien nog steeds goed vind. Je schrijft steeds dat je ondanks dat je niet gestopt bent zeker weet dat die man/vrouw niet gewond is/was.
Wat wil je dan horen?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 30 november 2010 om 20:42
dinsdag 30 november 2010 om 20:43
quote:Marels schreef op 30 november 2010 @ 20:36:
Tuurlijk Iris, maar dat instinctieve gevoel heb ik dus juist ook.
Da's het probleem.
Alleen ben ik dus niet gestopt omdat ik toen al 300 meter verder was en ik dus niet veilig vlak voor of na die auto kón stoppen.
De vraag is dan; is het logischer dat een ander achter mij stopt, die dat wel veilig kan, of had ik toch die 300 meter langs een glibberige bocht terug moeten lopen...
Ik probeer 't niet goed te praten hoor, maar da's dus gewoon een beetje hoe de situatie was; vlak erna stoppen kon niet, dus werd het verderop in de bocht. En moest ik mijn auto uit en teruglopen. Ik vond dat teveel risico. Maar toch voel ik me schuldig....Ik snap je hoor, maar nu is het voorbij, dus laat het maar gewoon los.
Tuurlijk Iris, maar dat instinctieve gevoel heb ik dus juist ook.
Da's het probleem.
Alleen ben ik dus niet gestopt omdat ik toen al 300 meter verder was en ik dus niet veilig vlak voor of na die auto kón stoppen.
De vraag is dan; is het logischer dat een ander achter mij stopt, die dat wel veilig kan, of had ik toch die 300 meter langs een glibberige bocht terug moeten lopen...
Ik probeer 't niet goed te praten hoor, maar da's dus gewoon een beetje hoe de situatie was; vlak erna stoppen kon niet, dus werd het verderop in de bocht. En moest ik mijn auto uit en teruglopen. Ik vond dat teveel risico. Maar toch voel ik me schuldig....Ik snap je hoor, maar nu is het voorbij, dus laat het maar gewoon los.