Bewaren jullie brieven?

14-04-2011 01:07 16 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb in een kast een doos met brieven staan. Echte papieren brieven dus, van voor het e-mailtijdperk. Lieve en geestige brieven van vriendinnen en vrienden, van heel vroeger, maar er zitten ook moeilijke en pijnlijke brieven bij.

Oppervlakkige kaartjes en zo bewaar ik niet lang, maar de brieven die ooit belangrijk voor me waren zitten er wel bij. Sommige van wel 25 jaar geleden. Er zitten heel diepe en emotionele bij.

Eens in de zoveel jaar haal ik die doos uit de kast en lees sommige brieven over.



Af en toe overweeg ik de stapel te schiften en de brieven die me herinneren aan nare periodes te vernietigen, maar ergens vind ik dat ook zonde. Ook die horen bij mijn leven en mijn ontwikkeling, ook al zitten er scherpe randjes aan. De brieven die lief zijn en waar ik vrolijk van word koester ik.



Van sommige brieven die ik zelf gestuurd heb (de genante ) hoop ik dat de ontvangers die al lang geleden vernietigd hebben, van leuke brieven die ik verstuurd heb zou ik het fijn vinden te weten dat mensen die bewaard hebben.



Wat doen jullie met oude brieven?
Ik heb ze nooit bewaard. Pas vond ik wel op zolder een dagboek van mn puberjaren. Zo leuk!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ze allemaal nog !Ik kan me in elk geval niet herinneren dat ik er ooit een heb weggegooid.Zal er wel aan liggen dat ik sowieso nooit graag iets weggooi .
Ik ben nog niet zo oud, heb ook nooit een penvriendin gehad, heb niet veel brieven. Maar de brieven die ik heb, heb ik tot op heden wel bewaard.



Ik schreef in de middelbare schooltijd met vriendinnen in vriendinnenschriften. Om en om kregen we het schrift als er weer één vol was. Zelf heb ik die schriften wel bewaard, maar ik weet dat de vriendinnen ze op een gegeven moment weggegooid hebben.



Ik heb wel iets met geschreven teksten. Bewaar de meeste mails ook en sla zelfs leuke MSN-gesprekken op.

(het kan altijd nog weg...)
Ik heb ook zo'n doos met brieven en lees ze zo eens in de vijf jaar. Sommige kan ik om lachen, andere om huilen. De naiviteit van toen, de puberliefdesdrama's... verschrikkelijk .
Alle reacties Link kopieren
quote:cip1 schreef op 14 april 2011 @ 02:27:

Ik heb ook zo'n doos met brieven en lees ze zo eens in de vijf jaar. Sommige kan ik om lachen, andere om huilen. De naiviteit van toen, de puberliefdesdrama's... verschrikkelijk .heerlijk, he, dat alle drama's van vandaag over twintig jaar ook een van de brieven in doos is. Vind ik vaak zo;n geruststelling, ook dit gaat voorbij, ook hier kijk ik straks glimlachend op terug :-)
Alle reacties Link kopieren
Ik bewaar ook al mijn brieven. En persoonlijke emails ook. Heb alleen mijn allereerste liefdesbrief door de wc gespoeld omdat ik bang was dat mijn ouders hem zuden lezen. Daar heb ik zo'n spijt van!
Alle reacties Link kopieren
Ik bewaar ook alle brieven.. Zelfs de liefdesbrieven van mijn allereerste liefde..

Vol met liefdesverklaringen en lofbetuigingen voor mij..

Ik heb de brieven allemaal in mappen zitten. één voor één in zo'n plastic dingetje.

Vind het zonde om weg te gooien. moeten de kinderen straks maar doen als ik niet meer ben.

Eens in de zoveel tijd lees ik die brieven weer eens door.
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
Alle reacties Link kopieren
Nee, alleen van de mensen waar ik echt van houd en diegene waar ik nog mee omgaat, van ex-en, als het niet leuk uitgaat scheur ik ze door (heerlijk gevoel) en weg ermee. Alleen mijn 1e ex, die ik geen ex meer noem, zijn al zo lang vrienden, die heb ik allemaal wel bewaard. Dus het ligt er een beetje aan.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb hier ook een doos vol brieven, kaartjes en andere herinneringen. Ik zal dat niet snel weggooien.
Ik ben erg weggooierig en ik bewaar dus helemaal niets uit het verleden, behalve mijn foto-albums (en die kijk ik nooit in). Zelfs mijn liefdesbrieven heb ik niet bewaard, want ik hecht daar niet aan.
Als ik ál mijn brieven altijd had bewaard, had ik misschien wel 10 schoenendozen vol, of nog meer. Daar heb ik geen plek voor. Heb dus in de loop van de jaren wel het een en ander weggegooid, zoals de brieven van mijn eerste vriendje en eerste echte relatie, op een paar na.
Alle reacties Link kopieren
Bewaren. Ik bewaar dat soort brieven.



Ik heb hier nog een hele serie brieven (plus antwoorden) vanuit de vorige eeuw , en het geeft een geweldige indruk van hoe wij toen met elkaar omgingen.



Mijn man was toen regelmatig maanden weg voor zijn werk, en aangezien bellen toen 20 gulden per minuut kostte (via radio scheveningen, bestaat ook al jaaaaren niet meer) deden wij veel via de post.



Geweldig.
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
Lastige vraag vind ik het. Nu bewaar ik ze nog, maar stel dat je kinderen ze op een dag lezen.... Niet alle brieven zijn daar echt geschikt voor Maar ze zijn wel waardevol voor mij. Ik ben er nog niet uit.
Alle reacties Link kopieren
Ja, die puberdrama's zijn geweldig om terug te lezen, en ook de meligheid van de brieven die ik toen met mijn beste vriendin schreef



Ik heb juist mijn dagboeken altijd op zeker moment weggegooid, en aan de ene kant heb ik daar soms wel spijt van, aan de andere kant denk ik dat ik me alleen maar rot zou schamen als ik het teruglas, zoveel drama. Dus eigenlijk bewaar ik liever wat anderen geschreven hebben dan wat ikzelf geschreven heb . Minder genant.
quote:Snormel schreef op 14 april 2011 @ 11:39:

Ja, die puberdrama's zijn geweldig om terug te lezen, en ook de meligheid van de brieven die ik toen met mijn beste vriendin schreef



Ik heb juist mijn dagboeken altijd op zeker moment weggegooid, en aan de ene kant heb ik daar soms wel spijt van, aan de andere kant denk ik dat ik me alleen maar rot zou schamen als ik het teruglas, zoveel drama. Dus eigenlijk bewaar ik liever wat anderen geschreven hebben dan wat ikzelf geschreven heb . Minder genant.



Ik heb dat boekje ook met mijn beste vriending geschreven. Wat een toestanden, zo onbelangrijk waar ik me toen druk om maakte. En het taalgebruik. Lekker stoer willen doen. Ik heb me echt tranen gelachen toen ik het tegenkwam.



Liefdesbrieven heb ik nooit bewaard. Ik was zo'n opgewonden standje die alles vernietigde als een verkering uit was. Vooral als ik gedumpt was haha

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven