Overig
alle pijlers
Dagboek bijhouden
zaterdag 18 januari 2020 om 17:18
In mijn tienertijd heb ik dagboeken bijgehouden. nu tijdens mijn zwangerschap heb ik het soort van opnieuw opgepakt en probeer ik ook dagelijks iets te schrijven om even bewust daarmee bezig te zijn. Ik merk dat het best fijn is en denk dat ik hier na de zwangerschap mee wil doorgaan.
Ik heb een bullet journal waar ik met name wat maandelijks en jaarlijks terugkomende zaken in bijhoud
Ik vind het ergens of steeds voelen als iets voor tienermeisjes ofzo
Is het gangbaar pm als volwassenen een dagboek te hebben.
Ik ben benieuwd naar ervaringen en waarvoor jullie een dagboek gebruiken voor jezelf
Ik heb een bullet journal waar ik met name wat maandelijks en jaarlijks terugkomende zaken in bijhoud
Ik vind het ergens of steeds voelen als iets voor tienermeisjes ofzo
Is het gangbaar pm als volwassenen een dagboek te hebben.
Ik ben benieuwd naar ervaringen en waarvoor jullie een dagboek gebruiken voor jezelf
zaterdag 18 januari 2020 om 18:14
Haha, dikke kans dat die twee oudere penvriendinnen echt wel door hadden dat jullie de helft uit je duim zogen.minnimouse schreef: ↑18-01-2020 18:05
Ik had een schriftje met een toenmalige vriendin. Wij hadden ergens in de jaren '90 2 penvrienden (ook vrienden van elkaar) met wie wij gezamenlijk brieven schreven. Dus wij 2 naar hun 2 en andersom.
Zij waren iets ouder en zaten op het hbo en wij nog op de middelbare. Dan wilden we 'stoer' doen en schreven we dat we allebei een vriend hadden (wat niet waar was). Ik noemde hem naar een jongen van vakantie die ik leuk vond en mijn vriendin naar de vriend van haar idool uit Boyzone
En dan allerlei sterke verhalen schrijven terwijl we echt de meeste brave types waren die je je voor kunt stellen. En we zaten gewoon op een saaie dorpsschool waar echt niks spannends gebeurde.
Ik heb wel een tijdje geschreven met een meisje dat ik op vakantie had ontmoet. Ik was veertien, zij dertien, en zij was echt het type 'knap en populair, met ladingen vriendinnen en al een vriendje' terwijl ik nog nooit een vriendje had gehad of zelfs maar had gezoend en ook lang niet zoveel vriendinnen had als zij. Ik geloof dat ik dat altijd een beetje in het midden hield, maar ik voelde me naast haar wel een loser.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zaterdag 18 januari 2020 om 18:30
ik ook HAHAHAH heb er ooit eentje gepakt en begon er in voor de grap... schaamde aan het einde halfdoodSusan schreef: ↑18-01-2020 17:26Ik moet trouwens wel zeggen dat ik niet graag meer lees in mijn tienerdagboeken, ik schaam me er altijd een beetje voor, zo overdreven als ik soms schreef, dus ik weet niet eens of ik het ooit nog zou lezen als ik tussen mijn tienertijd en nu nog had geschreven. Vind het ook niet leuk jeugdsentiment of zo, gewoon alleen maar gênant. En tegelijk mis ik die uitlaatklep soms, want het was wel altijd heel fijn.
ik schrijf sinds mijn puberteit, voor mij voelt het heel helend om mijn gevoelens op te schrijven.
soms schrijf ik maanden niet en dan opeens weer elke dag, het hangt echt van mijn bui af.
maar het is zeker niet kinderachtig, een verre nicht van mijn moeder heeft tot haar 82ste een dagboek bijgehouden.
Relax we're all crazy, it's not a competition
zaterdag 18 januari 2020 om 18:32
Geeft toch niet? Het schrijven zelf is zinvol, het werkt structurerend en is nog reuze zen ookArcticfox1 schreef: ↑18-01-2020 18:30Dat gevoel dat je er (later) niks aan hebt heb e ik ook wel een beetje
Zijn niet echt dingen voor andere om te lezen
zaterdag 18 januari 2020 om 18:45
Maar je hebt er juist wel later nog wat aan. Dat je nu je gevoelens van je af kunt schrijven heeft meer impact uiteindelijk dan je denkt.Arcticfox1 schreef: ↑18-01-2020 18:30Dat gevoel dat je er (later) niks aan hebt heb e ik ook wel een beetje
Zijn niet echt dingen voor andere om te lezen
Zonder die uitlaatklep kom je misschien heel anders uit deze zwangerschap dan met.
Dus het is zeker niet voor niets dt schrijven. En sowieso is een dagboek Prive. Dus dat het niet voor een ander is, maakt al helemaal niets uit.
zaterdag 18 januari 2020 om 18:57
Gewone "dagboeken" (lees leuk notitieblok) gooi ik ieder jaar weg ook als die niet vol zit, gaat niemand wat aan hoe saai de meeste stukken ook zijn. Zelf nalezen vind ik ook niet prettig.
Toen ik jong was schreef ik vooral veel in periodes dat mijn moeder opgenomen was, nare periodes die ik liever niet terug las. Ben beetje jaloers als ik jullie lees over vriendjes das tenminste normaal, gênant misschien maar heel gewoon. Mijn dagboeken waren alles behalve gewoon helaas.
Later meer geschreven over mijn eigen depressies, angstaanvallen en onzekerheden. Toen mijn man ziek was had ik hier mijn "online" dagboek maar dan met reacties. Dat was fijn en heb ik opgeslagen.
Ik doe zoveel dingen waar ik later niks aan heb. Knopenkussens mik ik ook weg net als diamond painting enz. Het gaat mij letterlijk meer om het doen dan om het resultaat.
Toen ik jong was schreef ik vooral veel in periodes dat mijn moeder opgenomen was, nare periodes die ik liever niet terug las. Ben beetje jaloers als ik jullie lees over vriendjes das tenminste normaal, gênant misschien maar heel gewoon. Mijn dagboeken waren alles behalve gewoon helaas.
Later meer geschreven over mijn eigen depressies, angstaanvallen en onzekerheden. Toen mijn man ziek was had ik hier mijn "online" dagboek maar dan met reacties. Dat was fijn en heb ik opgeslagen.
Ik doe zoveel dingen waar ik later niks aan heb. Knopenkussens mik ik ook weg net als diamond painting enz. Het gaat mij letterlijk meer om het doen dan om het resultaat.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
zaterdag 18 januari 2020 om 19:12
Haha, ongelooflijk hoe je je als puber kunt voelen he?Susan schreef: ↑18-01-2020 18:14Haha, dikke kans dat die twee oudere penvriendinnen echt wel door hadden dat jullie de helft uit je duim zogen.
Ik heb wel een tijdje geschreven met een meisje dat ik op vakantie had ontmoet. Ik was veertien, zij dertien, en zij was echt het type 'knap en populair, met ladingen vriendinnen en al een vriendje' terwijl ik nog nooit een vriendje had gehad of zelfs maar had gezoend en ook lang niet zoveel vriendinnen had als zij. Ik geloof dat ik dat altijd een beetje in het midden hield, maar ik voelde me naast haar wel een loser.
zaterdag 18 januari 2020 om 19:16
Vroeger ging ik vaak in mijn eentje op een sportieve vakantie, waar ik vele nationaliteiten ontmoette. Dan hield ik altijd een dagboek bij. Het is nog steeds leuk om die nu (zeg 20-25 jaar later) te lezen. De vakantiesfeer en gevoelens komen dan helemaal terug. Je vergeet zo veel en een dagboek is daar zo leuk voor.
Ten tweede houd ik nu een dagboek bij over mijn hond
. Eerst over de vorige, van het begin tot het eind, Belevenissen omschreven, ontmoetingen, vakanties met hem. Fijn om nog eens door te lezen. Ook een paar weken na zijn euthanasie nog eens geschreven hoe ik me voelde en dat ik er vrede mee had dat hij er niet meer was. Hij is te jong overleden, was helemaal op.
Nu over de huidige hond , daar ben ik al aan het tweede schrift bezig. Ook om dingen te onthouden, wanneer was dat? Wat kostte dat?
Wat zeggen mensen over hem? Nu hij gezondheidsperikelen heeft is het nuttig ook dat te beschrijven.
Ten tweede houd ik nu een dagboek bij over mijn hond
. Eerst over de vorige, van het begin tot het eind, Belevenissen omschreven, ontmoetingen, vakanties met hem. Fijn om nog eens door te lezen. Ook een paar weken na zijn euthanasie nog eens geschreven hoe ik me voelde en dat ik er vrede mee had dat hij er niet meer was. Hij is te jong overleden, was helemaal op.Nu over de huidige hond
, daar ben ik al aan het tweede schrift bezig. Ook om dingen te onthouden, wanneer was dat? Wat kostte dat?Wat zeggen mensen over hem? Nu hij gezondheidsperikelen heeft is het nuttig ook dat te beschrijven.
zaterdag 18 januari 2020 om 21:47
Ik heb tijdens mijn burn out veel geschreven, dit dagboek lees ik niet graag terug. Ik kijk er nooit meer in, was echt een nare periode. Ik heb vorig jaar een nieuw dagboek gekocht, bij vlagen schrijf ik er veel in en soms een hele periode niet. Ik gebruik mijn dagboek om mijn gedachten te ordenen en soms om mezelf toe te spreken haha.
zaterdag 18 januari 2020 om 21:49
Leuk!
Vroeger ook veel geschreven, dagboeken en schriftjes.
Werden wel weggegooid zodra ze vol waren, want stel je voor dat iemand ze zou lezen zeg. En zelf had ik er ook geen behoefte aan.
Zodra ik internet ontdekt had ben ik digitaal gaan schrijven, wel bijna altijd prive.
Mijn vingers kunnen sneller tikken dan schrijven, en zo kan ik mijn hoofd in korte tijd legen.
Op het forum ook een tijd geschreven over de dagen en het wel en wee van de kinderen in zo'n babygroepje.
En nu al een jaar of wat niet meer, en ik merk nu je dit opent dat ik het mis.
Dus ik ga je idee eens rustig overdenken, en misschien ook weer eens beginnen.
Die hele knutsel-dagboeken vind ik zo superleuk, maar lukt me nooit lang om daar tijd voor te maken.
Vroeger ook veel geschreven, dagboeken en schriftjes.
Werden wel weggegooid zodra ze vol waren, want stel je voor dat iemand ze zou lezen zeg. En zelf had ik er ook geen behoefte aan.
Zodra ik internet ontdekt had ben ik digitaal gaan schrijven, wel bijna altijd prive.
Mijn vingers kunnen sneller tikken dan schrijven, en zo kan ik mijn hoofd in korte tijd legen.
Op het forum ook een tijd geschreven over de dagen en het wel en wee van de kinderen in zo'n babygroepje.
En nu al een jaar of wat niet meer, en ik merk nu je dit opent dat ik het mis.
Dus ik ga je idee eens rustig overdenken, en misschien ook weer eens beginnen.
Die hele knutsel-dagboeken vind ik zo superleuk, maar lukt me nooit lang om daar tijd voor te maken.
zaterdag 18 januari 2020 om 21:50
Ik schrijf ook in een soort dagboek. Niet elke dag, maar elke keer als ik er behoefte aan heb, iets kwijt wil of als er iets (leuk of niet leuk) gebeurd is.
Ik schrijf niet aan "lief dagboek" maar aan "lieve jullie", gericht aan overleden grootouders en ouder.
Voor mn gevoel schrijf ik dan naar hen en is dit mijn manier van communicatie naar hen toe. Beetje zweverig misschien, voelt ontzettend goed.
Ik schrijf niet aan "lief dagboek" maar aan "lieve jullie", gericht aan overleden grootouders en ouder.
Voor mn gevoel schrijf ik dan naar hen en is dit mijn manier van communicatie naar hen toe. Beetje zweverig misschien, voelt ontzettend goed.
zaterdag 18 januari 2020 om 22:33
Dat herken ik wel van wat ik de afgelopen tijd het geschreven over mijn zwangerschap. Schrijf veelal gericht aan de babyRosesBird schreef: ↑18-01-2020 21:50Ik schrijf ook in een soort dagboek. Niet elke dag, maar elke keer als ik er behoefte aan heb, iets kwijt wil of als er iets (leuk of niet leuk) gebeurd is.
Ik schrijf niet aan "lief dagboek" maar aan "lieve jullie", gericht aan overleden grootouders en ouder.
Voor mn gevoel schrijf ik dan naar hen en is dit mijn manier van communicatie naar hen toe. Beetje zweverig misschien, voelt ontzettend goed.
zaterdag 18 januari 2020 om 23:00
zaterdag 18 januari 2020 om 23:43
Al die mensen die hun dagboeken zat zijn. Stuur ze op naar mij. Ik wil ze graag hebben. 
TS een dagboek kun je maken zoals je het zelf wil. Probeer iedere dag iets op te schrijven waar je blij van werd. (even onderuit met een kopje thee, vogeltjes in de tuin bv) en maak er ook gerust een soort scrapbook van. Bv Naar de bioscoop geweest, plak de kaartjes er in. Zo wordt het een gezellig boek.
TS een dagboek kun je maken zoals je het zelf wil. Probeer iedere dag iets op te schrijven waar je blij van werd. (even onderuit met een kopje thee, vogeltjes in de tuin bv) en maak er ook gerust een soort scrapbook van. Bv Naar de bioscoop geweest, plak de kaartjes er in. Zo wordt het een gezellig boek.
