Overig
alle pijlers
Het Kasteel
dinsdag 28 december 2010 om 09:02
Jonkvrouwen! Wees welkom!
http://textile-collection.nl/weblog/fot ... de%207.jpg
Pas de jurk, laat de ouwe stomen, kies een kamer en kom daarna lekker naar de salon voor een hapje en een drankje.
Hier de sluiproute naar het oude onderkomen...
maandag 23 mei 2011 om 11:38
Oh, dat is zo'n raar gevoel. Dat je dan ook ineens als in een reflex al jouw spieren aanspant, en opeens in het luchtledige ligt te grijpen, op zoek naar houvast. Heel bizar. Dus ja, Suup, ik heb dat ook wel eens.
Kippen. Ik háát kippen. Heb echt een kippenfobie gehad, huilen en gillen als ze te dichtbij kwamen. Nogsteeds word ik niet al te gelukkig van zo'n kakelaar die rond loopt te scharrelen, maar inmiddels kan ik er wel een stuk beter tegen. Daar was wat hulp voor nodig (en de bijstand; daardoor was de kinderboerderij en het park het enige uitstapje wat we konden maken, en uitstapjes waren heel noodzakelijk gedurende de vele zomerdagen in ons hutjemutjeflatje-op-de-bovenste-etage-met-plat-dak-en-1-m2-balkon op-het-zuiden,
), maar hey... ik kan die beesten tegenwoordig weer zien zonder in paniek te raken. Ben er nog niet dol op (die poten, zeker als er veren opzitten, pure horror, en hánen zijn al helemaal afschuwelijk), maar kan nu wel de versgedraaide eitjes bij Bloes waarderen,
Zo'n fijn weekend gehad. Met geweldige vrienden, blije kindjes, en Sushi-de-Brananas (er is écht geen betere amateur-sushichef!).
Nu mijn laatste vijftig-urige-werkweek. Vanaf volgende week week normale uren. Jippie. Ik geloof dat ik dan ga slapen, heel veel ga slapen,
Suup, hulde voor de wassen. Ik heb mijn wasgoed van het weekend gedraaid en wel uit de machine gehaald... dat zat er al een week in. Oeps, vergeten,
Kippen. Ik háát kippen. Heb echt een kippenfobie gehad, huilen en gillen als ze te dichtbij kwamen. Nogsteeds word ik niet al te gelukkig van zo'n kakelaar die rond loopt te scharrelen, maar inmiddels kan ik er wel een stuk beter tegen. Daar was wat hulp voor nodig (en de bijstand; daardoor was de kinderboerderij en het park het enige uitstapje wat we konden maken, en uitstapjes waren heel noodzakelijk gedurende de vele zomerdagen in ons hutjemutjeflatje-op-de-bovenste-etage-met-plat-dak-en-1-m2-balkon op-het-zuiden,
), maar hey... ik kan die beesten tegenwoordig weer zien zonder in paniek te raken. Ben er nog niet dol op (die poten, zeker als er veren opzitten, pure horror, en hánen zijn al helemaal afschuwelijk), maar kan nu wel de versgedraaide eitjes bij Bloes waarderen, Zo'n fijn weekend gehad. Met geweldige vrienden, blije kindjes, en Sushi-de-Brananas (er is écht geen betere amateur-sushichef!).
Nu mijn laatste vijftig-urige-werkweek. Vanaf volgende week week normale uren. Jippie. Ik geloof dat ik dan ga slapen, heel veel ga slapen,
Suup, hulde voor de wassen. Ik heb mijn wasgoed van het weekend gedraaid en wel uit de machine gehaald... dat zat er al een week in. Oeps, vergeten,
Wat wilde ik nou toch typen?
maandag 23 mei 2011 om 11:43
Nee, vallen IN je droom wijst op onzekerheid.
Het gevoel te vallen voordat je droomt is iets anders.
Maar google maar eens op "vallen slaap", dan krijg je honderden sites over in slaap vallen. Tja, dat bedoel ik nou weer net niet. Of net wel. Letterlijk dan. Ofzo. Zucht. Ik ben aan slaap toe,
Het gevoel te vallen voordat je droomt is iets anders.
Maar google maar eens op "vallen slaap", dan krijg je honderden sites over in slaap vallen. Tja, dat bedoel ik nou weer net niet. Of net wel. Letterlijk dan. Ofzo. Zucht. Ik ben aan slaap toe,
Wat wilde ik nou toch typen?
maandag 23 mei 2011 om 15:01
Dat werk ik al een maand, lieve Suup.
Anderhalve maand geleden kwam een juf van de school van Mops naar me toe met een bos bloemen. Geen idee waar ik dat aan te danken had, tot ze zei; "Omdat ik zo blij ben dat ik op vakantie kan gaan!".
ARGHHH
Was ik toch helemaal vergeten dat ik vorig jaar oktober al had toegezegd 5 weken lang 3 dagen per week in te vallen. Dat gaf toen best wat problemen, want het overkoepelende scholenbureau gaf aan dat een leerkracht niet zelf de invaller mocht kiezen, en zij gaf aan dat ze mij wilde en niemand anders ( grijns! ). Maar ja, vergeten, dus. En nieuwe werk kan ik niet vrij nemen. Te druk. Dus sjees ik heen en werk, pluk overal uurtjes vandaan, en probeer iets teveel ballen in de lucht te houden.
Ach, nog maar een week, dan zit het er op. En dan ga ik het dubbele salaris schaamteloos verbrassen,
Anderhalve maand geleden kwam een juf van de school van Mops naar me toe met een bos bloemen. Geen idee waar ik dat aan te danken had, tot ze zei; "Omdat ik zo blij ben dat ik op vakantie kan gaan!".
ARGHHH
Was ik toch helemaal vergeten dat ik vorig jaar oktober al had toegezegd 5 weken lang 3 dagen per week in te vallen. Dat gaf toen best wat problemen, want het overkoepelende scholenbureau gaf aan dat een leerkracht niet zelf de invaller mocht kiezen, en zij gaf aan dat ze mij wilde en niemand anders ( grijns! ). Maar ja, vergeten, dus. En nieuwe werk kan ik niet vrij nemen. Te druk. Dus sjees ik heen en werk, pluk overal uurtjes vandaan, en probeer iets teveel ballen in de lucht te houden.
Ach, nog maar een week, dan zit het er op. En dan ga ik het dubbele salaris schaamteloos verbrassen,
Wat wilde ik nou toch typen?
maandag 23 mei 2011 om 15:48
Als je uitgeslapen bent om het salaris te verrbrassen. Maar dat is waar ook, meen me te herinneren dat je zoiets had gezegd. Gelukkig zit het er bijna op.
Hypnagogisch, mooi scrabblewoord, ook heel blij dat het beestje een naampje heeft.
Ik heb alweer wat declarabele uurtjes gemaakt op het terras, goede werkplek he, nu allerlei andere maildingetjes vanuit huis.
Een een ontzettend irritatiemoment richting een stagiar die ik deels onder mijn hoede heb, maar die zijn plek niet zo goed kent. Hij belde toen ik aan het werkoverleggen was met de vraag of ik hem een bepaald document kon mailen, dat kon ik. Alleen niet vanaf het terras de overleglocatie. Dus dat zei ik hem ook en dat ik het hem na 3 uur als ik thuis was zou mailen. Krijg ik om 5 over drie (net toen ik de computer aan het opstartte was een mail ter herinnering want hij had het nog niet. Nee duh ik was nog niet thuis. Dus ik mail hem met volgens afspraak zodra ik bij internet in de buurt was het document, krijg ik terug, mooie truc he, werkt altijd. *grrrr* Arrogant irritant ventje.
*Gaat even een zennmomentje doen*
Hypnagogisch, mooi scrabblewoord, ook heel blij dat het beestje een naampje heeft.
Ik heb alweer wat declarabele uurtjes gemaakt op het terras, goede werkplek he, nu allerlei andere maildingetjes vanuit huis.
Een een ontzettend irritatiemoment richting een stagiar die ik deels onder mijn hoede heb, maar die zijn plek niet zo goed kent. Hij belde toen ik aan het werkoverleggen was met de vraag of ik hem een bepaald document kon mailen, dat kon ik. Alleen niet vanaf het terras de overleglocatie. Dus dat zei ik hem ook en dat ik het hem na 3 uur als ik thuis was zou mailen. Krijg ik om 5 over drie (net toen ik de computer aan het opstartte was een mail ter herinnering want hij had het nog niet. Nee duh ik was nog niet thuis. Dus ik mail hem met volgens afspraak zodra ik bij internet in de buurt was het document, krijg ik terug, mooie truc he, werkt altijd. *grrrr* Arrogant irritant ventje.
*Gaat even een zennmomentje doen*
maandag 23 mei 2011 om 16:37
O, is het raredromenweek of ligt het inderdaad aan de stand van de maan? Ik heb vannacht zooooooo akelig gedroomd: ik werd tegen mijn zin in vastgehouden bij een kinderpsychiater die ik ergens vaag aantrekkelijk vond, en moest allerhande handelingen verrichten in de erotiek-department, onder dwang, en anders zou het kind dat hij behandelde (weet niet welk kind) iets akeligs overkomen. Ik wist te ontsnappen nadat ik zijn neus afgeknipt had met zijn eigen bureauschaar (?????. Had ik beter die heggenschaar van Marge voor kunnen gebruiken!) en dat was einde droom. Ik werd dus vanochtend om half 5 badend in het zweet wakker en durfde daarna niet meer te slapen. Beetje moe dus.
Darly: komt wel goed, hoor. Adem in, adem uit. En Mims: fijn dat de dubbele shift er bijna op zit!
Darly: komt wel goed, hoor. Adem in, adem uit. En Mims: fijn dat de dubbele shift er bijna op zit!
dinsdag 24 mei 2011 om 09:33
dinsdag 24 mei 2011 om 11:28
Schoolreisje, oh wat wijs. Grote knul, .
Even piepen hoor; vanavond nekplooimeting, en ik vind het eng! Sta er volledig achter, want al zal je achondroplasie niet met een verdikte nekplooi kunnen aantonen is het meer dat een "gezonde zwangerschap" toch niet helemaal als vanzelfsprekend voelt. Nu hou ik me maar voor dat de duivel vast niet twee keer in dezelfde buik schijt, maar eng vind ik het wel.
Duimen jullie voor me?
Even piepen hoor; vanavond nekplooimeting, en ik vind het eng! Sta er volledig achter, want al zal je achondroplasie niet met een verdikte nekplooi kunnen aantonen is het meer dat een "gezonde zwangerschap" toch niet helemaal als vanzelfsprekend voelt. Nu hou ik me maar voor dat de duivel vast niet twee keer in dezelfde buik schijt, maar eng vind ik het wel.
Duimen jullie voor me?
Wat wilde ik nou toch typen?
dinsdag 24 mei 2011 om 22:11
Dank voor jullie steun. Ik had het nodig want was behoorlijk gespannen. De vanzelfsprekendheid dat alles goed gaat, het vertrouwen in het leven en de rechtvaardigheid van het lot ben ik toch een beetje kwijt, merk ik op dat soort momenten. Ik kneep hem flink. .
Daar lag ik dan met blote buik, en meteen verscheen er op een korrelig beeldscherm een minimensje (alhoewel, mini... 9 centimeter van kruin tot voet). En weg was het mensje weer. Hopla, daar zag je een bolletje, en vervolgens een kont. De echoscopiste in opleiding werd er giechelig van en riep de echo-hotemoot erbij. Die dacht eerst staand de nodige informatie wel even op te kunnen zoeken, maar na een enkele minuut vroeg ze toch of de opleidingdame even ruimte wilde maken. Hier was volledige aandacht bij nodig. Met een brede grijns probeerde ze de kleine gymnast in het beeldscherm te houden, en zo zagen we een kindje in wording buitelen, zwemmen, zwaaien, kruipbewegingen maken, koppeltje duikelen en verstoppertje spelen. Ik weet niet wie er meer lol in had, wij of de echoscopiste. Dit was wel heel erg bijzonder, zo'n kleine druktemaker. En weer hoorde we de woorden; "Dit is een hele fanatieke". Maar na een paar minuten lag het acrobaatje even stil en kon ze de nekplooi meten. Boven 3 mm is afwijkend, en dit was 1,5 mm. Helemaal goed dus. Ruggegraad zag er ook keurig uit, dus we zijn door de BPK (Baby-Periodieke Keuring). Wat een opluchting!
Daar lag ik dan met blote buik, en meteen verscheen er op een korrelig beeldscherm een minimensje (alhoewel, mini... 9 centimeter van kruin tot voet). En weg was het mensje weer. Hopla, daar zag je een bolletje, en vervolgens een kont. De echoscopiste in opleiding werd er giechelig van en riep de echo-hotemoot erbij. Die dacht eerst staand de nodige informatie wel even op te kunnen zoeken, maar na een enkele minuut vroeg ze toch of de opleidingdame even ruimte wilde maken. Hier was volledige aandacht bij nodig. Met een brede grijns probeerde ze de kleine gymnast in het beeldscherm te houden, en zo zagen we een kindje in wording buitelen, zwemmen, zwaaien, kruipbewegingen maken, koppeltje duikelen en verstoppertje spelen. Ik weet niet wie er meer lol in had, wij of de echoscopiste. Dit was wel heel erg bijzonder, zo'n kleine druktemaker. En weer hoorde we de woorden; "Dit is een hele fanatieke". Maar na een paar minuten lag het acrobaatje even stil en kon ze de nekplooi meten. Boven 3 mm is afwijkend, en dit was 1,5 mm. Helemaal goed dus. Ruggegraad zag er ook keurig uit, dus we zijn door de BPK (Baby-Periodieke Keuring). Wat een opluchting!
Wat wilde ik nou toch typen?