Overig
alle pijlers
Het stamcafé XV
vrijdag 3 juni 2016 om 18:52
En alweer een nieuw café, het gaat maar door en het gaat maar door. Dit keer heb ik heel ongeïnspireerd gekozen voor een oer-Hollandse locatie: Egmond aan Zee.
Zuigen graag, maar wel zand dus. Ik word helemaal gek van dat spul. En heel veel lieve groetjes van Leo, Yas, Star-nog-steeds-in-ruste en ikke.
Zuigen graag, maar wel zand dus. Ik word helemaal gek van dat spul. En heel veel lieve groetjes van Leo, Yas, Star-nog-steeds-in-ruste en ikke.
woensdag 15 juni 2016 om 10:22
Nee, geen last van. Ik neem aan dat de TO zich dagelijks wast en er dus geen korsten opzitten.:
Hebben jullie dat ook, dat je een beetje misselijk wordt van dat topic over ongewasd beffen.Het blijft maar in de lijst actieve onderwerpen staan ook.
Once you’ve accepted your flaws, no one can use them against you.
woensdag 15 juni 2016 om 10:23
woensdag 15 juni 2016 om 10:42
woensdag 15 juni 2016 om 12:51
Goed, even jullie input gevraagd.
De therapie vind ik best zwaar, er wordt zoveel gemorreld aan hele oude pijnen, manieren die ik me al jong heb aangeleerd om met dingen om te gaan. Veelal foute manier, die eigenlijk tegen me werken. Dus breken we brokken daarvan af en hoop ik naast inzicht te verwerven ook te leren om dingen anders aan te pakken. Maar nu kan ik de emoties die ik voel niet meer dempen met eten en dat maakt het lastig. Dus wil ik eigenlijk de komende dagen eens lief voor mezelf zijn. Mezelf een beetje troosten ofzo.
Morgen heb ik in ieder geval een schoonheidsbehandeling geboekt bij het roc in de buurt. Lekker even liggen, ontspannen.
Maar verder weet ik niet zo goed hoe ik lief voor mezelf moet zijn.
Hoe doen jullie dat? Als je het even wat meer nodig hebt, lief zijn voor jezelf?
(oh, en gezien mijn tassenkoopuitspatting van de afgelopen tijd, wil ik niet weer vanalles gaan kopen
)
De therapie vind ik best zwaar, er wordt zoveel gemorreld aan hele oude pijnen, manieren die ik me al jong heb aangeleerd om met dingen om te gaan. Veelal foute manier, die eigenlijk tegen me werken. Dus breken we brokken daarvan af en hoop ik naast inzicht te verwerven ook te leren om dingen anders aan te pakken. Maar nu kan ik de emoties die ik voel niet meer dempen met eten en dat maakt het lastig. Dus wil ik eigenlijk de komende dagen eens lief voor mezelf zijn. Mezelf een beetje troosten ofzo.
Morgen heb ik in ieder geval een schoonheidsbehandeling geboekt bij het roc in de buurt. Lekker even liggen, ontspannen.
Maar verder weet ik niet zo goed hoe ik lief voor mezelf moet zijn.
Hoe doen jullie dat? Als je het even wat meer nodig hebt, lief zijn voor jezelf?
(oh, en gezien mijn tassenkoopuitspatting van de afgelopen tijd, wil ik niet weer vanalles gaan kopen
)
woensdag 15 juni 2016 om 12:55
Pff Stone misschien jezelf eens laten verwennen door je ouders gewoon zeggen dat je er aan toe bent dat je moeder weer eens lekker voor je kookt. Gaan lunchen met je zus of je nichtje. Lief zijn is toch ook samen dingen delen met mensen waar je van houdt. Met een boek op de bank of naar de sauna. Zoiets?
I like being a mess. It's who I am.
woensdag 15 juni 2016 om 13:29
Uhm een weekendje weg? Even helemaal opladen? Of een dagje uitwaaien op het strand?
Slapen, met een kruik tv kijken...
Of gewoon je tranen laten gaan?
In elk geval een knuffel lieve Wollie
Bah dochter ligt nog steeds voor pampus op de bank en blijft alles maar uitspugen. Ze wil niks eten maar moet wel wat drinken, en dat komt er dus gewoon weer uit
Slapen, met een kruik tv kijken...
Of gewoon je tranen laten gaan?
In elk geval een knuffel lieve Wollie
Bah dochter ligt nog steeds voor pampus op de bank en blijft alles maar uitspugen. Ze wil niks eten maar moet wel wat drinken, en dat komt er dus gewoon weer uit
woensdag 15 juni 2016 om 14:17
:
Goed, even jullie input gevraagd.
De therapie vind ik best zwaar, er wordt zoveel gemorreld aan hele oude pijnen, manieren die ik me al jong heb aangeleerd om met dingen om te gaan. Veelal foute manier, die eigenlijk tegen me werken. Dus breken we brokken daarvan af en hoop ik naast inzicht te verwerven ook te leren om dingen anders aan te pakken. Maar nu kan ik de emoties die ik voel niet meer dempen met eten en dat maakt het lastig. Dus wil ik eigenlijk de komende dagen eens lief voor mezelf zijn. Mezelf een beetje troosten ofzo.
Morgen heb ik in ieder geval een schoonheidsbehandeling geboekt bij het roc in de buurt. Lekker even liggen, ontspannen.
Maar verder weet ik niet zo goed hoe ik lief voor mezelf moet zijn.
Hoe doen jullie dat? Als je het even wat meer nodig hebt, lief zijn voor jezelf?
(oh, en gezien mijn tassenkoopuitspatting van de afgelopen tijd, wil ik niet weer vanalles gaan kopen
Heftig Wollie... Bij mij helpt het (een beetje) om gigantische bossen mooie bloemen in huis te halen, aangevuld met eigen pluksel, om te wandelen, om te gaan paardrijden (goed, dat moet je maar net kunnen en willen). En ik ben gisteren gaan verven. Er stond een antiek bankje te wachten dat mijn moeder nog uit Frankrijk heeft meegenomen en ik heb eindelijk het onderstel geschilderd. Dat hielp mij en dat kwam weer doordat ik daarvóór een mooi woonblad voor mezelf had gekocht.
Maar wat iemand hier ook al zei: zeg tegen je geliefden dat je een aai over je bol nodig hebt! Hier krijg je er alvast eentje:
It's easy to feel like flying when you fall (for a little while)...
woensdag 15 juni 2016 om 14:32
Bridge ik kom naast je dochter liggen. Misselijk van de medicijnen *niet spugen, niet spugen die medicijnen moeten werken*Goed zo Wollie, lief voor jezelf proberen te zijn! Ik ga even in je topic kijken.
Hunnie ook een
voor jou. Mooi dat je je moeder's bankje opknapt. Emotioneel maar - denk ik - ook fijn om met liefde en aandacht met dat bankje en dus ook met haar bezig te zijn.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
.
woensdag 15 juni 2016 om 15:04
Beterschap voor alle zieken.
Wollstonecraft, heftig, ik weet hoe het is van zes jaar geleden, toen zat ik in dezelfde situatie. Voor mij werkte creativiteit heel goed. Ik heb in die tijd zoveel poëzie en andere teksten geschreven. Niet over de pijn die naar bovenkwam (daar was de therapie immers voor), maar het werkte wel heel bevrijdend.
Wollstonecraft, heftig, ik weet hoe het is van zes jaar geleden, toen zat ik in dezelfde situatie. Voor mij werkte creativiteit heel goed. Ik heb in die tijd zoveel poëzie en andere teksten geschreven. Niet over de pijn die naar bovenkwam (daar was de therapie immers voor), maar het werkte wel heel bevrijdend.
IMHO
