Hoe laat is het? Deel XI

03-09-2010 21:13 3005 berichten
Tijd die komt en gaat

Tijd is verstreken.

Langzaam voorbij getikt, en weer vergeten.

Tijd die niet terugkomt.

Zijn mond heeft stilgehouden, en geluid verstomd

Stilte toch zo luid, doet pijn aan je oren ook als je ze sluit.

Tijd komt niet meer terug. Het is voorbij geslopen in stilte, O zo vlug.

Tijd die wonden heelt, gedachten tot rust brengt, of verveeld.

Tijd gaat als maar vooruit, terug is niet mogelijk.

Stel je vast hieruit.

Tijd moet je leven. De tijd van vandaag, niet de tijd van gister.

Tijd van gister is slechts een herinnering, die heb je beleefd. Die is al geweest. Die beleef je niet opnieuw, en krijg je ook niet terug.

Die tijd is voorbij, maar nog miljoenen te gaan, minuten en uren. Die nog komen gaan.

Die moet je nog beleven. Beleef die tijd dus goed.











Maar, hoe laat is het nu ook alweer?

Op 31 oktober wordt de tijd weer verzet... Maar ook voor die tijd kan het lastig zijn...



Hoe laat is het nu eigenlijk écht?

En.. waar is het tijd voor?

We willen het nog steeds graag van je weten..

Dus als je iets wilt vertellen op

de normale,

de nachtelijke,

de buitenlandse,

of zelfs de buitenaardse tijdstippen,

ben je hier welkom, er is hier tijd voor iedereen!





21.13
Berb, ging jij nou zo het nieuwe topic openen?? Nog 50 posts namelijk!



16.51
Alle reacties Link kopieren
Ik zit nog even stiekem op de wc te forummen, als ik straks thuis ben maar eens rustig bijlezen. En dan verwacht ik wel een nieuw topic he
Hey Janna!



Ja, ik was verdrietig om wat ik gisteren op Taboe geschreven heb.



Voor degenen die daar niet hebben gelezen: gisteren was het precies een jaar geleden dat de huisarts de gezwellen in mijn buik had ontdekt. Dat riep herinneringen en verdriet bij mij op.

Ik heb er gisteren op Taboe op geschreven, dus eventueel kunnen jullie dat lezen. Maar is geen verplichting natuurlijk



16.55
Hihi, dat doe ik ook wel eens Lor!



16.55
Alle reacties Link kopieren
Nee Janna, ik dacht dat Meike dat zou doen.





16.55
I don\'t need an excuse for being what I am.
Alle reacties Link kopieren
Och Verana, dat snap ik. Moet een vreemde dag geweest zijn. Had iemand anders eraan gedacht, dat het precies een jaar terug was? Heb je er met iemand over gesproken?



Hoe voel je je vandaag dan?
Ik had het daar geloof ik al geschreven Veraan, maar ik vind dat echt heel normaal, dat je je dan even zo voelt. Het is niet niks he! Soms lijkt iets lang geleden (al een jaar) maar voelt het alsof het nog niet zo lang geleden is.





16.57
Alle reacties Link kopieren
Ja ik had het al gelezen Veraantje,een jaar is niks voor zoiets he.

Zit je er vaak over te piekeren, of alleen als je echt met baby's geconfronteerd wordt?





16.57
I don\'t need an excuse for being what I am.
quote:berbke schreef op 12 september 2010 @ 16:49:

Soms heb je van die dagen he, dat je dat kan overvallen.

Heb jij goeie truucjes om daar doorheen te komen?





16.49



Gisteren heb ik het verdriet gewoon toegelaten. Ik vond dat dit goed was. En als ik verdrietig ben, ga ik altijd iets lekkers koken. Of ik ga schrijven over waarom ik verdrietig ben, dat helpt vaak ook. Dat heb ik dus gisteren op Taboe gedaan



16.58
quote:berbke schreef op 12 september 2010 @ 16:55:

Nee Janna, ik dacht dat Meike dat zou doen.

Ja, die wilde het graag, maar nu denk ik even niet, aangezien ze even rustig aan doet met internetten...

Maar wil je, of moet iemand anders 't doen? Ik vind het wel leuk als iedereen van ons 't een keertje doet.

En Lor zit op haar mobiel te forummen nu en Meik is er niet...

en Moon ook niet....



16.58
Alle reacties Link kopieren
Dat klinkt wel een erg stomme vraag, maar ik bedoel , had je tevoren al nagedacht of je kinderen zou willen of niet?





16.58
I don\'t need an excuse for being what I am.
Alle reacties Link kopieren
Nee, doe iemand van jullie het maar hoor.

Ik ben nog geen To, maar zal wel nadenken om iets te maken voor het volgende.

Wat een tempo trouwens.





17.00
I don\'t need an excuse for being what I am.
quote:frizzy schreef op 12 september 2010 @ 16:56:

Och Verana, dat snap ik. Moet een vreemde dag geweest zijn. Had iemand anders eraan gedacht, dat het precies een jaar terug was? Heb je er met iemand over gesproken?



Hoe voel je je vandaag dan?



Nee, er had niemand aan gedacht. Ik had het wel benoemd naar een aantal mensen, maar die namen het voor kennisgeving aan.

Ik vind het zelf ook niet zo gemakkelijk om mijn échte emoties erover te delen. Die zijn best wel zwaar en heftig, en daar wil ik een ander dan ook niet mee opzadelen.



Ik verwacht dat ik, op de dag dat de operatie een jaar geleden is (30 okt), dat ik nog wel een beetje een moeilijke dag zal hebben. Maar dat vind ik ook wel logisch eigenlijk.



17.01


17.03




17.05




17.08
Berbke:



Ik had geen echt dringende kinderwens. Maar het was wel een optie, als ik de juiste man op tijd zou hebben ontmoet. Dus het was ook niet zo dat ik echt geen moeder wilde worden.

Ik heb wel altijd getwijfeld of ik in staat zou zijn een kind op te voeden. Omdat ik zelf ook op bepaalde punten geen goede jeugd heb gehad. Ik was altijd erg bang dat ik dezelfde dingen zou gaan doen bij mijn eigen kinderen.



Nu ik definitief geen moeder word, vind ik het wel heel erg jammer. Ik ervaar wel een leegte nu. En dat had ik niet verwacht.

Ik kan er wel tegen om met baby's of kinderen geconfronteerd te worden. Dit vind ik zelfs leuk eigenlijk.



Sinds de operatie heb ik pijn over het geen moeder worden, maar ook pijn over mijn leven in z'n geheel. Dat het mij (tot nu toe) gewoon niet is gelukt de belangrijkste pijlers van het leven te "hebben": een partner, kinderen en werk.

Maar ik heb wel (weer) een goede lichamelijke gezondheid, een leuk huis en vrienden. Dat is ook veel waard natuurlijk.



17.09
Welke is leuk??







17.09
Veraan, wel goed van je dat je die positieve dingen in je leven ook goed ziet!! Denk je dat je open staat om een relatie te beginnen, mocht je de juiste persoon ontmoeten? Kom je eigenlijk vaak op plekken waar je mensen (mannen) kan ontmoeten?



17.12
Alle reacties Link kopieren
quote:Verana schreef op 12 september 2010 @ 17:02:

[...]





Nee, er had niemand aan gedacht. Ik had het wel benoemd naar een aantal mensen, maar die namen het voor kennisgeving aan.

Ik vind het zelf ook niet zo gemakkelijk om mijn échte emoties erover te delen. Die zijn best wel zwaar en heftig, en daar wil ik een ander dan ook niet mee opzadelen.



Ik verwacht dat ik, op de dag dat de operatie een jaar geleden is (30 okt), dat ik nog wel een beetje een moeilijke dag zal hebben. Maar dat vind ik ook wel logisch eigenlijk.



17.01Ja dat begrijp ik wel, zo zou ik er ook in staan denk ik. Maar het feit dat die dagen moeilijk zijn dragen ook weer bij aan de verwerking, denk ik. Of zeg ik dan iets stoms?
Nee, je zegt niks stoms, Frizzy. Ik denk ook dat die dagen bijdragen aan de verwerking. Net als dat ik gisteren met een plakboek ben begonnen, waardoor alles uit die periode weer door mijn handen gaat. Ik denk dat dit alleen maar goed is.



17.20
Alle reacties Link kopieren
Veraaantje, je lichaam heeft idd de keuze voor jouw gemaakt en die leegte kan je nooit meer invullen.

Het kan wel een extra pijn meegeven, want iedereen wil die pijlers natuurlijk het liefst ingevuld naar zijn eigen wensen.

Soms stippelt je lichaam een weg uit voor je die je helemaal niet wil he.

En ik denk dat iedereen zich ook wel af zou moeten vragen of hij in staat is kinderen een fijne opvoeding te geven.Alleen doen jammer genoeg dat veel te weinig mensen.

Ik meen wel te mogen voelen uit je post dat je idd gelukkig bent met wat je hebt, maar ook beetje teneergeslagen om wat je (nog) niet hebt.

Kan je daar nog dingen aan veranderen?



17.20
I don\'t need an excuse for being what I am.
quote:Janna_ schreef op 12 september 2010 @ 17:12:

Veraan, wel goed van je dat je die positieve dingen in je leven ook goed ziet!! Denk je dat je open staat om een relatie te beginnen, mocht je de juiste persoon ontmoeten? Kom je eigenlijk vaak op plekken waar je mensen (mannen) kan ontmoeten?



17.12



Je legt precies de vinger op de goede plek met deze post, Janna.

Ik word mij er steeds meer van bewust dat ik niet zo erg open sta. Dat ik het een beetje uit de weg ga zelfs. Vanuit angst.

En ik word mij steeds meer bewust dat ik vanaf mijn puberteit al heb gedacht (bijna zelfs zeker wist) dat een relatie niet voor mij weggelegd zou zijn. Heeft wel zo zijn redenen hoor, dat ik dit ben gaan denken.



Bovenstaande dingen ben ik mij nog maar net bewust hoor. Heb ik heel lang diep weggestopt voor mijzelf. Want er zit ook pijn en angst aan vast.



Ik ben zelf nu ook aan het nadenken over mij meer op plekken gaan begeven waar ik mannen kan ontmoeten. Ik ben nog niet toe aan internet-daten namelijk. Ik heb al wel een paar opties verzonnen



17.25
Ik denk dat dat wel iets heel lastigs is, dat je niet zelf de keuze kan maken, maar dat je lichaam het gedaan heeft. Anders was het misschien ook wel zo gelopen dat je geen kinderen kreeg, maar dan had je misschien iets meer het gevoel gehad dat het een keuze was. Alhoewel je het hebben van een geschikte vader ook niet in de hand hebt he... Lastig! Moeilijk!



17.26
Volgens mij heb ik het hier (of op Taboe) al eerder gezegt, maar: Je moet eerst van jezelf houden om van een ander te kunnen houden.

Pas dan zal je er echt voor open staan en heeft een relatie ook echt kans van slagen.

(Ik neem tenminste aan dat je een gelijkwaardige relatie wilt... )



17.28

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven