Overig
alle pijlers
Ik dacht dat ik al...
zondag 15 mei 2011 om 20:45
N.a.v. een ander topic hier was ik op deze zondagavond benieuwd wat er echt heel anders is gelopen in je leven. Waar ben je teleurgesteld over of is juist meegevallen.
Oke, ik zal zelf beginnen:
Ik dacht dat ik al een beter betaalde baan zou hebben, daar staat tegenover dat ik ben geswitcht naar mijn 'droombaan' waar gewoon niet veel mee te verdienen valt. Ik dacht niet dat ik daar zo succesvol in zou zijn.
Ik dacht ook dat mijn gezondheid beter zou zijn, maar helaas, dat gaat niet meer gebeuren.
Ben benieuwd naar die van jullie!
Oke, ik zal zelf beginnen:
Ik dacht dat ik al een beter betaalde baan zou hebben, daar staat tegenover dat ik ben geswitcht naar mijn 'droombaan' waar gewoon niet veel mee te verdienen valt. Ik dacht niet dat ik daar zo succesvol in zou zijn.
Ik dacht ook dat mijn gezondheid beter zou zijn, maar helaas, dat gaat niet meer gebeuren.
Ben benieuwd naar die van jullie!
zondag 15 mei 2011 om 21:57
Ik dacht dat ik nu wel samen zou wonen of getrouwd zou zijn en een paar kinderen zou hebben.
Ik dacht dat ik parttime zou werken.
Ik dacht dat ik me nog steeds lelijk en dik zou voelen.
Maar nu werk ik meer dan parttime in het buitenland, ben ik nog steeds single en ben ik eigenlijk best tevreden over mezelf (op af en toe een dipje na)
Ik dacht dat ik parttime zou werken.
Ik dacht dat ik me nog steeds lelijk en dik zou voelen.
Maar nu werk ik meer dan parttime in het buitenland, ben ik nog steeds single en ben ik eigenlijk best tevreden over mezelf (op af en toe een dipje na)
zondag 15 mei 2011 om 22:00
Ik dacht dat ik allang zelfmoord gepleegd zou hebben na m'n 20e.
(Toen ik 8-17 was dan, geen issues hoor, maar ben nogal cynisch aangelegd.)
Dus dat is wel positief.
Ach ja, ik leg de lat nooit zo hoog
quote:diaantje1971 schreef op 15 mei 2011 @ 20:47:
Ik denk niet zoveel, maar neem de dag zoals die komt!Dat dachten die mensen die nu met 'n daklozenkrant staan wapperen waarschijnlijk ook
Wel vervelende verhalen allemaal zeg sterkte en zo
(Toen ik 8-17 was dan, geen issues hoor, maar ben nogal cynisch aangelegd.)
Dus dat is wel positief.
Ach ja, ik leg de lat nooit zo hoog
quote:diaantje1971 schreef op 15 mei 2011 @ 20:47:
Ik denk niet zoveel, maar neem de dag zoals die komt!Dat dachten die mensen die nu met 'n daklozenkrant staan wapperen waarschijnlijk ook
Wel vervelende verhalen allemaal zeg sterkte en zo
zondag 15 mei 2011 om 22:10
quote:Wellhello schreef op 15 mei 2011 @ 21:57:
Weet je HEMA, ik ben ergens blij dat ik voor mijn 30e al een grote bak ellende heb gehad. Ik ga ervan uit dat ik voorlopig mijn portie wel heb gehad.
Ik denk altijd maar zo; het is nooit zo donker of het wordt wel weer licht. Sterkte, ongelukkig zijn sucks.
Zo denk ik ook, daarbij ben ik voor de rest van mijn leven sterker door mijn verleden.
Mooie dingen die hier geschreven worden, sommigen inderdaad ook verdrietig voor jullie
Weet je HEMA, ik ben ergens blij dat ik voor mijn 30e al een grote bak ellende heb gehad. Ik ga ervan uit dat ik voorlopig mijn portie wel heb gehad.
Ik denk altijd maar zo; het is nooit zo donker of het wordt wel weer licht. Sterkte, ongelukkig zijn sucks.
Zo denk ik ook, daarbij ben ik voor de rest van mijn leven sterker door mijn verleden.
Mooie dingen die hier geschreven worden, sommigen inderdaad ook verdrietig voor jullie
zondag 15 mei 2011 om 22:17
Ik dacht dat ik nooit een relatie zou hebben die langer dan een jaar zou duren.
Dat ik in mijn eentje kinderen zou krijgen.
Dat ik blij zou mogen zijn als ik in een beetje een normale flat zou kunnen wonen.
Nou ja, en nog veel meer.
Ik ben lang ongelukkig en onzeker geweest.
Mijn leven is tot mijn eigen verbazing zo ontzettend goed gelukt in de afgelopen 15 jaar.
En ja, er zijn mensen overleden, en niet al onze kinderen zijn gezond en zullen kans maken op een zelfstandig leven.
Ik heb ook nog wat minder organen dan waar ik mee begon.
Maar toch valt het me altijd weer op hoe goed het eigenlijk met me gaat.
Dat ik in mijn eentje kinderen zou krijgen.
Dat ik blij zou mogen zijn als ik in een beetje een normale flat zou kunnen wonen.
Nou ja, en nog veel meer.
Ik ben lang ongelukkig en onzeker geweest.
Mijn leven is tot mijn eigen verbazing zo ontzettend goed gelukt in de afgelopen 15 jaar.
En ja, er zijn mensen overleden, en niet al onze kinderen zijn gezond en zullen kans maken op een zelfstandig leven.
Ik heb ook nog wat minder organen dan waar ik mee begon.
Maar toch valt het me altijd weer op hoe goed het eigenlijk met me gaat.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 15 mei 2011 om 22:40
ik had gedacht op latere leeftijd pas zwanger te worden (nu 26) en eerst nog wat te hebben rondgekeken op de wereld.
ik had gedacht dat de liefde van je leven anders zou voelen en dat die eeuwige twijfel nou eindelijk eens weg zou zijn
maar ik heb ook een goede baan waar ik mn brood ruimschoots mee kan verdienen, ik heb suuuuuperlieve ouders, ik heb een eigen (afbetaalde) auto en de liefste katjes van de hele wereld!
ik had gedacht dat de liefde van je leven anders zou voelen en dat die eeuwige twijfel nou eindelijk eens weg zou zijn
maar ik heb ook een goede baan waar ik mn brood ruimschoots mee kan verdienen, ik heb suuuuuperlieve ouders, ik heb een eigen (afbetaalde) auto en de liefste katjes van de hele wereld!
zondag 15 mei 2011 om 22:43
Lolapoeza, wat goed dat je het dan toch zo positief ziet allemaal .
Ik dacht ook dat ik geen lange relatie zou hebben, maar nog jaren zou blijven vlinderen. - nu ben ik al meer dan 6 jaar samen met die ene jongen die steeds in m'n hoofd en hart bleef hangen.
Ik dacht niet dat ik me in relaties en vriendschappen zo sterk zou kunnen voelen, en minder bang om afgewezen te worden.
Ik dacht dat ik het niet zo moeilijk zou vinden om gevoel en ratio gelijk te waarderen, maar ik merk nu dat ik eigenlijk (te) lang op verstand heb geleefd- teveel bezig met wat ik zou moeten doen en willen dan met voelen wat er echt bij me leeft.
Ik dacht dat ik al een paar jaar aan het werk zou zijn, maar ik ben weer gaan studeren.
Ik dacht dat het een lange (lijdens)weg zou worden om een baan te vinden, maar nu heb ik al een baan gevonden voordat ik ik ben afgestudeerd .
Ik dacht dat ik altijd meer avontuur, meer nieuwe plekken, nieuwe mensen, nieuwe mannen, zou willen. De afgelopen jaren heb ik geleerd dat 'groots en meeslepender' niet altijd mooier betekend, maar dat juist kleine dingen en echte diepe contacten waardevol zijn. Hoewel de hang naar avontuur soms blijft kriebelen.
Ik dacht dat ik als echte volwassene me niet meer zo nutteloos zorgen zou maken over mijn uiterlijk/figuur.
Ik dacht dat ik kinderen als last zou blijven zien, maar mijn vriend heeft me als echte familyman een beetje aangestoken .
Ik dacht ook dat ik geen lange relatie zou hebben, maar nog jaren zou blijven vlinderen. - nu ben ik al meer dan 6 jaar samen met die ene jongen die steeds in m'n hoofd en hart bleef hangen.
Ik dacht niet dat ik me in relaties en vriendschappen zo sterk zou kunnen voelen, en minder bang om afgewezen te worden.
Ik dacht dat ik het niet zo moeilijk zou vinden om gevoel en ratio gelijk te waarderen, maar ik merk nu dat ik eigenlijk (te) lang op verstand heb geleefd- teveel bezig met wat ik zou moeten doen en willen dan met voelen wat er echt bij me leeft.
Ik dacht dat ik al een paar jaar aan het werk zou zijn, maar ik ben weer gaan studeren.
Ik dacht dat het een lange (lijdens)weg zou worden om een baan te vinden, maar nu heb ik al een baan gevonden voordat ik ik ben afgestudeerd .
Ik dacht dat ik altijd meer avontuur, meer nieuwe plekken, nieuwe mensen, nieuwe mannen, zou willen. De afgelopen jaren heb ik geleerd dat 'groots en meeslepender' niet altijd mooier betekend, maar dat juist kleine dingen en echte diepe contacten waardevol zijn. Hoewel de hang naar avontuur soms blijft kriebelen.
Ik dacht dat ik als echte volwassene me niet meer zo nutteloos zorgen zou maken over mijn uiterlijk/figuur.
Ik dacht dat ik kinderen als last zou blijven zien, maar mijn vriend heeft me als echte familyman een beetje aangestoken .
zondag 15 mei 2011 om 22:46
Ik dacht dat ik misschien zou zijn zoals mijn moeder. Als ik dan een voorstelling had, was het dat, denk ik.
Maar ik ben niet zoals mijn moeder. De onzekerheid die zij heeft over dingen, die heb ik niet zozeer. Het feit dat zij slecht alleen kan zijn: ik kan goed alleen zijn. Het feit dat haar gezin alles is: Ik heb geen man en kinderen maar ben zo ook gelukkig.
Dus, het kan nog alle kanten op. Maar mijn leven is anders dan dat van mijn moeder, dat is duidelijk.
Maar ik ben niet zoals mijn moeder. De onzekerheid die zij heeft over dingen, die heb ik niet zozeer. Het feit dat zij slecht alleen kan zijn: ik kan goed alleen zijn. Het feit dat haar gezin alles is: Ik heb geen man en kinderen maar ben zo ook gelukkig.
Dus, het kan nog alle kanten op. Maar mijn leven is anders dan dat van mijn moeder, dat is duidelijk.
zondag 15 mei 2011 om 22:46
quote:aspoes schreef op 15 mei 2011 @ 21:24:
Ik dacht dat ik onderhand een keer zou weten wat ik wil met m'n leven.
Ik wist het en nu weet ik het niet meer... en dat is eng, maar het opent ook weer een hoop opties waarvan ik me voorheen niet bewust was.
Verder had ik nooit gedacht dat ik een goede relatie zou krijgen, maar ik ben al heel erg lang heel erg gelukkig met mijn vriend.
Ik dacht dat ik onderhand een keer zou weten wat ik wil met m'n leven.
Ik wist het en nu weet ik het niet meer... en dat is eng, maar het opent ook weer een hoop opties waarvan ik me voorheen niet bewust was.
Verder had ik nooit gedacht dat ik een goede relatie zou krijgen, maar ik ben al heel erg lang heel erg gelukkig met mijn vriend.
zondag 15 mei 2011 om 22:57
Ik dacht dat ik allang geëmigreerd zou zijn!
Ik dacht bovendien dat ik al wel eens moeder zou zijn.
Later dacht ik dat ik nooit een fatsoenlijke relatie met een echt leuke man zou krijgen.
Dat ik dat ook helemaal niet verdiende
Dat ik werkelijk zo rot was en niemand met mij samen zou willen zijn.
Ik had dan weer nooit gedacht zoveel avontuur en klein geluk dicht bij huis te zullen vinden.
Ja, ik ben diep gegaan, maar ik heb best veel geleerd in al die jaren.
Ik dacht bovendien dat ik al wel eens moeder zou zijn.
Later dacht ik dat ik nooit een fatsoenlijke relatie met een echt leuke man zou krijgen.
Dat ik dat ook helemaal niet verdiende
Dat ik werkelijk zo rot was en niemand met mij samen zou willen zijn.
Ik had dan weer nooit gedacht zoveel avontuur en klein geluk dicht bij huis te zullen vinden.
Ja, ik ben diep gegaan, maar ik heb best veel geleerd in al die jaren.
zondag 15 mei 2011 om 22:58
Ik had nooit gedacht dat ik mijn moeder al zo vroeg zou moeten missen en het valt niet mee het verdriet te dragen. Maar ik had ook niet gedacht dat ik door zou zetten, en dat doe ik met alle kracht in mij.
Nooit gedacht/verwacht een alleenstaande moeder te zullen zijn,ik was zo blij toen ik eindelijk een man vond. Ik kan nu toch zeggen dat het me goed af gaat,hoe uitgeput ik soms ook ben. Mijn kindjes zijn voor mij de mooiste en ik koester ze elke dag.
Nooit gedacht/verwacht een alleenstaande moeder te zullen zijn,ik was zo blij toen ik eindelijk een man vond. Ik kan nu toch zeggen dat het me goed af gaat,hoe uitgeput ik soms ook ben. Mijn kindjes zijn voor mij de mooiste en ik koester ze elke dag.
maandag 16 mei 2011 om 03:48
Quote
tot_zoens, 6 uur geleden
Ik word sowieso best depressief van wat ik hier lees..
Same here...
Daarom ga ik er niet eens over nadenken wat ik hier zou kunnen posten. Scheelt weer dat ik m'n best moet doen om echt iets te bedenken om te kunnen posten en dan nog stelt het weinig voor vergeleken bij wat ik hier lees
(ja! heb er een! had gedacht dat ik meerdere talen zou spreken... stuk of 5 zeker)
tot_zoens, 6 uur geleden
Ik word sowieso best depressief van wat ik hier lees..
Same here...
Daarom ga ik er niet eens over nadenken wat ik hier zou kunnen posten. Scheelt weer dat ik m'n best moet doen om echt iets te bedenken om te kunnen posten en dan nog stelt het weinig voor vergeleken bij wat ik hier lees
(ja! heb er een! had gedacht dat ik meerdere talen zou spreken... stuk of 5 zeker)
maandag 16 mei 2011 om 04:03
Ik heb altijd gedacht dat je als echte volwassene wel zou weten wie je bent, wat je wilt en hoe de wereld in elkaar steekt. Door de jaren heen merk ik dat dit niet zo is.
Autoriteiten als doktoren zijn nu soms mensen van mijn leeftijd en ik ben zelf een soort autoriteit geworden. Maar dat ik niet volwassen genoeg (vreemde uitdrukking zo) ben om mijn eetstoornis de baas te kunnen, meningsverschillen met mijn vriend op een volwassen manier uit te spreken en mijn lichamelijke beperkingen te accepteren, dat vind ik raar.
Ben druk op zoek naar innerlijke rust en de kracht om alleen mezelf te zijn!
Autoriteiten als doktoren zijn nu soms mensen van mijn leeftijd en ik ben zelf een soort autoriteit geworden. Maar dat ik niet volwassen genoeg (vreemde uitdrukking zo) ben om mijn eetstoornis de baas te kunnen, meningsverschillen met mijn vriend op een volwassen manier uit te spreken en mijn lichamelijke beperkingen te accepteren, dat vind ik raar.
Ben druk op zoek naar innerlijke rust en de kracht om alleen mezelf te zijn!