Overig
alle pijlers
Laat op het forum?
vrijdag 21 maart 2008 om 01:52
Fijn om te horen dat het goed was. Mag je er nu ook mee aan de slag? Of moet daar nog een beslissing over genomen worden ofzo?
Ach, mijn verhalen verschilden niet zoveel van anders
Ik heb momenten waarop het wel gaat, en momenten waarop ik gewoon heel verdrietig ben of me heel erg alleen voel. Mijn oude happy zelf is nog wel even ver te zoeken helaas. Vegeleken met een tijd geleden gaat het beter hoor, dus daar houd ik me maar aan vast. Het is gewoon een hele lange weg die ik moet bewandelen en een hoop dat ik moet verwerken.
Ach, mijn verhalen verschilden niet zoveel van anders
Ik heb momenten waarop het wel gaat, en momenten waarop ik gewoon heel verdrietig ben of me heel erg alleen voel. Mijn oude happy zelf is nog wel even ver te zoeken helaas. Vegeleken met een tijd geleden gaat het beter hoor, dus daar houd ik me maar aan vast. Het is gewoon een hele lange weg die ik moet bewandelen en een hoop dat ik moet verwerken.
vrijdag 21 maart 2008 om 01:57
vrijdag 21 maart 2008 om 02:15
ja en anders verkoop ik gewoon van alles wat ik mijn huissie heb.... ik heb er veel voor over. Maar gelukkig steunt mijn mams mij...ik kan het hoe dan ook gaan doen!
vakantie geld alles wil ik er wel in pompen...
ik ben opgegroeit in een bijstands gezin...daarna is mijn moeder gaan studeren en heeft nu een goede baan....zij helpt mij...de schat!!! Al vind ik het wel eens lastig om te accepteren zij heeft immers hetzelfde meegemaakt
vakantie geld alles wil ik er wel in pompen...
ik ben opgegroeit in een bijstands gezin...daarna is mijn moeder gaan studeren en heeft nu een goede baan....zij helpt mij...de schat!!! Al vind ik het wel eens lastig om te accepteren zij heeft immers hetzelfde meegemaakt
vrijdag 21 maart 2008 om 02:22
Wat knap dat je moeder nog is gaan studeren op latere leeftijd (tenminste, dat neem ik aan)! Hoe heeft ze dat voor elkaar gekregen? En heel lief van haar dat ze je steunt! Ik kan me voorstellen dat je dat raar en een beetje vervelend vindt, maar je moet het maar zien als een investering in later denk ik. Als je dit nu allemaal doet, gaat het straks beter met je en kom je er beter uit. Wie weet kun je dan ook weer een mooi pad voor jezelf uitstippelen en je weet nooit wat er dan allemaal nog voor je te wachten staat. Wie weet kun je haar op een dag gewoon terug betalen.
vrijdag 21 maart 2008 om 02:26
Ja, ik schrik inderdaad, maar ik blijf vooral met heel veel vragen zitten. En dat nu al zo lang. Ik begrijp gewoon niet wat er nou eigenlijk gebeurd is, of wat hij vindt en denkt dat er gebeurd is.
En waarom hij het nou allemaal op deze manier doet. En hoe het kan, dat hij van de een op de andere dag zo omgeslagen is en alles van ons vergeten lijkt te zijn.
Daarbij heb ik veel angst voor de toekomst. Ik heb soms het gevoel dat het allemaal nooit meer goed komt. Dat ik de rest van mijn leven eenzaam en arm moet leven. Zonder partner, kinderen, carrière en alle andere dingen die ik graag voor mezelf zag en die ik aan het opbouwen was.
En waarom hij het nou allemaal op deze manier doet. En hoe het kan, dat hij van de een op de andere dag zo omgeslagen is en alles van ons vergeten lijkt te zijn.
Daarbij heb ik veel angst voor de toekomst. Ik heb soms het gevoel dat het allemaal nooit meer goed komt. Dat ik de rest van mijn leven eenzaam en arm moet leven. Zonder partner, kinderen, carrière en alle andere dingen die ik graag voor mezelf zag en die ik aan het opbouwen was.
vrijdag 21 maart 2008 om 02:29
Nee, er is vanaf het moment dat hij op stel en sprong vertrok eigenlijk geen contact. Op 2 rare telefoongesprekken na, waarin hij alleen maar tegen me schreeuwde en een stuk of 3 rare mailtjes die uit hoogstens 3 zinnen bestonden. Maar dat was echt in de eerste 2 weken nadat hij weg was ofzo. Daarna helemaal niks meer.
dat maakt het ook zo moeilijk denk ik. Ik ben met zóveel vragen en ongeloof achtergebleven. En ik weet niet hoe ik met alles om moet gaan.
dat maakt het ook zo moeilijk denk ik. Ik ben met zóveel vragen en ongeloof achtergebleven. En ik weet niet hoe ik met alles om moet gaan.
vrijdag 21 maart 2008 om 02:35
Ik weet het niet. Ik weet niet hoe ik dat aan moet pakken. Ik heb dat in het begin geprobeerd, maar dan ging hij dus schreeuwen en roepen dat ik geen vragen mocht stellen en zei hij dat hij toch geen antwoord zou geven. Ik vond het zo erg dat hij zo tekeer ging. En dat zijn mailtjes zo koud en afstandelijk waren, dat ik er zelf maar mee gestopt ben. Van zo'n warm en zorgzaam iemand die van me hield en waar ik zielsveel van hield, naar een soort haat, daar kon ik niet tegen. Ik vraag me af of hij wel antwoord kan geven. Het lijkt toch een soort bevlieging te zijn. Zo van bij het eerste probleem of bij de eerste grote ergernis heeft hij er de brui aan gegeven. Zonder eerst ergens over te praten. Alleen houdt hij het er goed vol en leeft hij lekker verder en laat mij met de ellende zitten. Dat doet ook pijn. Heeft hij überhaupt ooit van me gehouden?
