mag ik even mopperen?
zondag 2 oktober 2011 om 18:23
Hoi Allemaal,
Mag ik even mopperen? Ik vind mezelf zielig, want ik ben ziek. Mijn zoon van 4 ook, dus de hele dag de dora en diego marathon..
En ik wil vrolijk zijn, maar ben ook verdrietig omdat mijn vader 2 maanden geleden is overleden.
Willen jullie me een beetje helpen met opvrolijken? Ik weet ook heel erg goed dat ik eigenlijk niet mag klagen, maar dat lukt me nu nog niet zo goed ;-(
Mag ik even mopperen? Ik vind mezelf zielig, want ik ben ziek. Mijn zoon van 4 ook, dus de hele dag de dora en diego marathon..
En ik wil vrolijk zijn, maar ben ook verdrietig omdat mijn vader 2 maanden geleden is overleden.
Willen jullie me een beetje helpen met opvrolijken? Ik weet ook heel erg goed dat ik eigenlijk niet mag klagen, maar dat lukt me nu nog niet zo goed ;-(
zondag 2 oktober 2011 om 19:50
quote:eentje1977 schreef op 02 oktober 2011 @ 19:33:
En daar ben ik weer. Lekker genoten van het feit dat zoon al weer aardig opknapt en grapjes in bad aan het maken was.
En dat 'ie nou in bed ligt met een old-timer (auto) catalogus en race geluiden maakt. (dat hoor ik op de babyfoon die we nl. toch maar weer in gebruik hebben genomen vanwege het ziek zijn)Fijn dat ie al wat opgeknapt is! ahh lijkt me lief om te horen!
En daar ben ik weer. Lekker genoten van het feit dat zoon al weer aardig opknapt en grapjes in bad aan het maken was.
En dat 'ie nou in bed ligt met een old-timer (auto) catalogus en race geluiden maakt. (dat hoor ik op de babyfoon die we nl. toch maar weer in gebruik hebben genomen vanwege het ziek zijn)Fijn dat ie al wat opgeknapt is! ahh lijkt me lief om te horen!
zondag 2 oktober 2011 om 19:56
Off topic; zoon is een echte auto fanaat. Visite wordt herkent aan merk + kleur auto. En bij een voorleesboekje wordt een auto gemaakt en dan moet Ma af en toe spieken bij de vraag; "wat is dat (onderdeel) en wat doet dat?
Nu hoor ik helaas ook nog wel veel gehoest over de babyfoon.
Merk dat ik me nu niet meer zo rottig voel. Nog zeker niet "joepie-de-poepie", maar ik heb me voorgenomen dat dat vandaag ook niet "moet"
Nu hoor ik helaas ook nog wel veel gehoest over de babyfoon.
Merk dat ik me nu niet meer zo rottig voel. Nog zeker niet "joepie-de-poepie", maar ik heb me voorgenomen dat dat vandaag ook niet "moet"
zondag 2 oktober 2011 om 20:11
"Van wie mag je niet klagen? Van mij wel hoor.. Met alle dramatiek die jij daar bij nodig hebt. Want weet je, het leed is zo zwaar als dat jij het moet dragen.
Dus als jij je even heel zielig voelt omdat je ziek bent en omdat je je vader zo mist, dan klaag je even lekker!
Een ander klaagt omdat er een scheet dwars zit of omdat zijn kleine teen nagel is ingegroeid. En dat is allemaal terecht. Klagen verlicht de ziel dus maak van je hart geen moordkuil!
Knuffel voor jou!"
Het leed is Zo zwaar als dat jij het moet dragen.. Krijg hier gewoon kippenvel, wat mooi verwoord en wat ontzettend waar!
TO, veel sterkte.. Soms mag je best even bij jezelf denken: kutleven!
straks, als je je weer wat beter voelt zul je merken dat het dragelijk wordt en zul je weer de mooie dingen zien, want ook die horen erbij.
Dus als jij je even heel zielig voelt omdat je ziek bent en omdat je je vader zo mist, dan klaag je even lekker!
Een ander klaagt omdat er een scheet dwars zit of omdat zijn kleine teen nagel is ingegroeid. En dat is allemaal terecht. Klagen verlicht de ziel dus maak van je hart geen moordkuil!
Knuffel voor jou!"
Het leed is Zo zwaar als dat jij het moet dragen.. Krijg hier gewoon kippenvel, wat mooi verwoord en wat ontzettend waar!
TO, veel sterkte.. Soms mag je best even bij jezelf denken: kutleven!
straks, als je je weer wat beter voelt zul je merken dat het dragelijk wordt en zul je weer de mooie dingen zien, want ook die horen erbij.
Common sense is not so common.
Voltaire
Voltaire
zondag 2 oktober 2011 om 20:51
dinsdag 4 oktober 2011 om 20:13
Hoi Allemaal,
Ik ben nog seeds ziek, mijn zoon gelukkig niet meer.
Gisteravond een moeilijk moment; mijn zoon zag de foto van mijn vader op het bedankkaartje en begon te huilen. Nadat ik hem vroeg waarom hij zo verdrietig was, was het antwoord; "ik wil naar hem toe, maar dat kan nooit meer".
Ik kan je vertellen dat ik "brak" en hem op de arm heb genomen en samen hebben we heel erg hard gehuild...
Ik ben nog seeds ziek, mijn zoon gelukkig niet meer.
Gisteravond een moeilijk moment; mijn zoon zag de foto van mijn vader op het bedankkaartje en begon te huilen. Nadat ik hem vroeg waarom hij zo verdrietig was, was het antwoord; "ik wil naar hem toe, maar dat kan nooit meer".
Ik kan je vertellen dat ik "brak" en hem op de arm heb genomen en samen hebben we heel erg hard gehuild...