Psyche
alle pijlers
'Laat het gewoon gaan'
dinsdag 31 december 2013 om 02:23
Hallo iedereen,
Een tijdje geleden heb ik een topic geplaatst over mijn zelfbeeld, pestverleden en afvallen “waar te beginnen”. Hierin werd geadviseerd om hulp te gaan zoeken, wat ik inmiddels heb gedaan. Ik loop nu al een tijdje bij een psychologe en ik voel me ook fijn bij haar en heb het gevoel dat ik hier ook zeker wat aan heb. Ik weet niet precies hoe ik het moet uitleggen, maar voor mijn gevoel gaat het allemaal niet snel genoeg of goed genoeg (wat overigens niet aan mijn psychologe ligt). Ik ben denk ik te ongeduldig en heb het gevoel dat ik me nu inmiddels ‘normaal’ zou moeten voelen, wat dit dan ook mag zijn. Ik worstel nog met mijn zelfbeeld, negatieve gedachten, depressiviteit en kan me soms ineens zo ergeren aan dingen of enorm gestrest/ zenuwachtig/ verdrietig voelen, waardoor ik niet volledig van dingen geniet.
Laatst had ik een gesprek met een andere (EMDR) psychologe en zij stelde mij de vraag “Wat heb je nodig om het te laten gaan?” Waarna ze vervolgde: “Laat het gewoon gaan.” Dit is voor mij juist het probleem. Ik weet niet wat ik nodig heb om mijn verleden los te laten. Om de negatieve gedachten en gevoelens van mij af te schudden en positief door het leven te gaan. Dit is juist wat ik hoopte te vinden bij een psycholoog. Mijn reguliere psychologe zei dat het ook echt niet zo simpel ligt, het welbekende “makkelijker gezegd dan gedaan”. Als het zo simpel was had ik ook al lang gedaan of gevonden wat ik nodig heb om mijn verleden achter mij te laten. Ik heb aan de ene kant het gevoel dat mijn vaste psychologe mij wel geeft wat ik nodig heb, het analyseren, patronen ontdekken en doorbreken, schaamteloos over dingen kunnen praten, mij steunen (ook de EMDR behandelingen van de andere psychologe zijn nuttig) maar wat als dit niet genoeg zal zijn? Wat als ik het nooit kan laten gaan. ik weet ook dat dit iets is wat ik uiteindelijk zelf zal moeten doen. Wat als me dit niet lukt? Hier ben ik zo bang voor.
Waar ik hier nu naar op zoek ben zijn mensen die ook met pesten en/of depressiviteit te maken hebben (gehad) en het inmiddels een plekje hebben kunnen geven en het grotendeels hebben ‘laten gaan’. Wat zorgde er bij jullie voor dat de knop werd omgezet en wat hadden jullie nodig om het (grotendeels) te kunnen laten gaan?
Een tijdje geleden heb ik een topic geplaatst over mijn zelfbeeld, pestverleden en afvallen “waar te beginnen”. Hierin werd geadviseerd om hulp te gaan zoeken, wat ik inmiddels heb gedaan. Ik loop nu al een tijdje bij een psychologe en ik voel me ook fijn bij haar en heb het gevoel dat ik hier ook zeker wat aan heb. Ik weet niet precies hoe ik het moet uitleggen, maar voor mijn gevoel gaat het allemaal niet snel genoeg of goed genoeg (wat overigens niet aan mijn psychologe ligt). Ik ben denk ik te ongeduldig en heb het gevoel dat ik me nu inmiddels ‘normaal’ zou moeten voelen, wat dit dan ook mag zijn. Ik worstel nog met mijn zelfbeeld, negatieve gedachten, depressiviteit en kan me soms ineens zo ergeren aan dingen of enorm gestrest/ zenuwachtig/ verdrietig voelen, waardoor ik niet volledig van dingen geniet.
Laatst had ik een gesprek met een andere (EMDR) psychologe en zij stelde mij de vraag “Wat heb je nodig om het te laten gaan?” Waarna ze vervolgde: “Laat het gewoon gaan.” Dit is voor mij juist het probleem. Ik weet niet wat ik nodig heb om mijn verleden los te laten. Om de negatieve gedachten en gevoelens van mij af te schudden en positief door het leven te gaan. Dit is juist wat ik hoopte te vinden bij een psycholoog. Mijn reguliere psychologe zei dat het ook echt niet zo simpel ligt, het welbekende “makkelijker gezegd dan gedaan”. Als het zo simpel was had ik ook al lang gedaan of gevonden wat ik nodig heb om mijn verleden achter mij te laten. Ik heb aan de ene kant het gevoel dat mijn vaste psychologe mij wel geeft wat ik nodig heb, het analyseren, patronen ontdekken en doorbreken, schaamteloos over dingen kunnen praten, mij steunen (ook de EMDR behandelingen van de andere psychologe zijn nuttig) maar wat als dit niet genoeg zal zijn? Wat als ik het nooit kan laten gaan. ik weet ook dat dit iets is wat ik uiteindelijk zelf zal moeten doen. Wat als me dit niet lukt? Hier ben ik zo bang voor.
Waar ik hier nu naar op zoek ben zijn mensen die ook met pesten en/of depressiviteit te maken hebben (gehad) en het inmiddels een plekje hebben kunnen geven en het grotendeels hebben ‘laten gaan’. Wat zorgde er bij jullie voor dat de knop werd omgezet en wat hadden jullie nodig om het (grotendeels) te kunnen laten gaan?
dinsdag 31 december 2013 om 05:21
Om het te laten gaan, zul je het eerst eens over je heen moeten laten komen, zonder er tegen te vechten, zonder negatieve gevoelens óver je gevoelens. Ik heb het ook gehad, eerst ging ik heel pro actief aan de slag om dit te boven te komen. Maar ik sloeg een stukje over, namelijk het doorvoelen wat ik had meegemaakt.
Misschien moet jij gewoon nog eens vanaf het begin gaan bespreken wat er met jou is gebeurd, ontdekken wat voor invloed dit op jou heeft gehad. Dat is geen stap terug, dat is de eerste stap, die je misschien over hebt geslagen. Maar dat vul ik in. Jij bent degene die dit het beste weet.
Wat mij áltijd helpt als ik er doorheen zit is het lezen van: 'de donkere nachten van die ziel' van Thomas More. Je moet er van houden, het is een beetje zweverig maar als je daar doorheen kan prikken kan het waardevol zijn.
Hij stelt dat we niet zo wanhopig vast moeten klampen aan een ideaalbeeld van niet depressief horen te zijn, ons niet down mogen voelen. Juist omdat we daar aan voorbij gaan, te snel ons weer "goed" willen voelen, missen we een stukje ervaring/levenswijsheid die we daardoor op zouden kunnen doen.
Het laten gaan, is het écht laten gaan, dus ook jezelf toestaan om je down te voelen.
dinsdag 31 december 2013 om 08:09
Ik ben op de lagere school flink gepest, en heb daar jaren later depressieve klachten door gekregen. Het heeft bij mij, na een flinke tijd zelf aanmodderen, ruim een jaar therapie gekost. Het was zwaar en moeilijk, maar langzaam maar zeker ging het beter. Ik heb voor mezelf geaccepteerd dat ik nooit helemaal een geweldig zelfbeeld zal hebben, dat het pesten onderdeel is van mijn leven, maar ik laat me er niet meer door leiden. Het kost gewoon veel tijd. Ook ik was ongeduldig, want ik deed toch zo mijn best? Maar iets wat je in járen hebt opgebouwd, heb je niet zo 1,2,3 omgedraaid naar iets positiefs.
Nu zit ik heel goed in mijn vel, ben gelukkig, en heb nog maar weinig triggers die mij terug doen belanden in die tijd.
Nu zit ik heel goed in mijn vel, ben gelukkig, en heb nog maar weinig triggers die mij terug doen belanden in die tijd.
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
dinsdag 31 december 2013 om 08:25
Geduld is een eerste vereiste, gedachtepatronen veranderen die diep ingesleten zijn kost veel tijd.
Want je moet heel veel dingen die je gelooft over jezelf onder de loep nemen en de menselijke geest houdt daar niet zo van.
Accepteren dat het een proces is dat zijn eigen logica kent, je kunt het niet controleren en bepalen. Soms zul je vooruit gaan en dan weer (voor je gevoel) stilstaan of juist achteruit gaan. Toen ik in therapie was merkte ik op een gegeven moment dat een flinke stap voorwaarts vaak kwam juist na een periode waarin ik voor mijn gevoel stilstond, blijkbaar zijn er dan onbewust toch veel dingen gaande.
Want je moet heel veel dingen die je gelooft over jezelf onder de loep nemen en de menselijke geest houdt daar niet zo van.
Accepteren dat het een proces is dat zijn eigen logica kent, je kunt het niet controleren en bepalen. Soms zul je vooruit gaan en dan weer (voor je gevoel) stilstaan of juist achteruit gaan. Toen ik in therapie was merkte ik op een gegeven moment dat een flinke stap voorwaarts vaak kwam juist na een periode waarin ik voor mijn gevoel stilstond, blijkbaar zijn er dan onbewust toch veel dingen gaande.
dinsdag 31 december 2013 om 08:31
Dat je ongeduldig bent is gewoon een goed teken! Alleen al die biologische, fysiologische, psychologische wetten die voor een normaal mens gelden, gelden uiteraard ook voor jou. Of te wel je bent een normaal mens.
Probeer het los te laten en vertrouw je huidige psycholoog. Zij heft al een aantal sessies met je gehad, misschien dat zij jou tips kan geven voor jouw specifieke situatie. Dit is voor iedereen anders.
Probeer ook in het nu te blijven. Het verleden moet je in het verleden laten. Wat als ................ is toekomst en daar ga je wel me dealen op het moment dat het zo ver is. Nu in het heden blijven en zo goed door blijven gaan met het werken aan je herstel. Je bent gewoon goed bezig!
Probeer het los te laten en vertrouw je huidige psycholoog. Zij heft al een aantal sessies met je gehad, misschien dat zij jou tips kan geven voor jouw specifieke situatie. Dit is voor iedereen anders.
Probeer ook in het nu te blijven. Het verleden moet je in het verleden laten. Wat als ................ is toekomst en daar ga je wel me dealen op het moment dat het zo ver is. Nu in het heden blijven en zo goed door blijven gaan met het werken aan je herstel. Je bent gewoon goed bezig!
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
dinsdag 31 december 2013 om 09:33
Flutter-by: In de EMDR sessies moet ik de gebeurtenissen herbeleven, maar tot nu toe heb ik nog maar 2 behandelingen gehad en omdat ze zo intens zijn heb ik ook nog niet veel dingen kunnen 'behandelen'. Ik heb dus wel het gevoel dat ik bezig ben om die dingen door te voelen, maar ik heb het nog niet volledig gedaan. Het "over je heen laten komen zonder negatieve gevoelens over mijn gevoelens" vind ik ook nog moeilijk, ik schaam me er soms voor en wil het wegstoppen.
Het boek klinkt interessant. Zolang het niet al te veel met geloof te maken heeft, kan ik hier wel doorheen prikken. Ik zal er eens naar kijken, dank je voor de tip!
Hasse88: Wat naar dat je flink bent gepest, maar wat fijn om te horen dat je nu goed in je vel zit en gelukkig bent! Dat is ook graag iets wat ik voor mezelf zou willen, het accepteren als mijn verleden en het een plaats kunnen geven, zodat niet veel dingen dat verleden kunnen triggeren. Nu kunnen mij nog best wat dingen terugbrengen naar dit verleden of word ik snel emotioneel. Maar fijn om te horen dat dat je gelukt is! Is bemoedigend.
Wollenstonecraft: Hm hm, zowel jij als Hasse88 noemen dat het een proces is dat veel tijd nodig heeft en dat gedachte- en gedragspatronen er zo ingesleten zijn. Zal het moeten accepteren Fijn dat je zegt dat het een eigen logica heeft. Af en toe denk ik wel eens dit is niet logisch en dan vraag ik me af of het zo 'hoort' te gaan. Goed om te horen dat je ineens vooruitging!
Hamerhaai: Ik heb het boek "De kracht van het nu" gelezen en dat gaf toen veel rust. Af en toe moet ik er weer aan herinnerd worden! Dank je!
Dank jullie wel voor de reacties tot nu toe!
Het boek klinkt interessant. Zolang het niet al te veel met geloof te maken heeft, kan ik hier wel doorheen prikken. Ik zal er eens naar kijken, dank je voor de tip!
Hasse88: Wat naar dat je flink bent gepest, maar wat fijn om te horen dat je nu goed in je vel zit en gelukkig bent! Dat is ook graag iets wat ik voor mezelf zou willen, het accepteren als mijn verleden en het een plaats kunnen geven, zodat niet veel dingen dat verleden kunnen triggeren. Nu kunnen mij nog best wat dingen terugbrengen naar dit verleden of word ik snel emotioneel. Maar fijn om te horen dat dat je gelukt is! Is bemoedigend.
Wollenstonecraft: Hm hm, zowel jij als Hasse88 noemen dat het een proces is dat veel tijd nodig heeft en dat gedachte- en gedragspatronen er zo ingesleten zijn. Zal het moeten accepteren Fijn dat je zegt dat het een eigen logica heeft. Af en toe denk ik wel eens dit is niet logisch en dan vraag ik me af of het zo 'hoort' te gaan. Goed om te horen dat je ineens vooruitging!
Hamerhaai: Ik heb het boek "De kracht van het nu" gelezen en dat gaf toen veel rust. Af en toe moet ik er weer aan herinnerd worden! Dank je!
Dank jullie wel voor de reacties tot nu toe!
dinsdag 31 december 2013 om 10:16
Hey Clauu
Ik loop ook bij een gedragspsychologe en zij zegt mij ook mijn wrok en verdriet te laten gaan. Het klinkt me dus ook bekend in de oren als je zegt dat je dat niet zomaar kan. Zelf heb ik een half jaar bij haar gelopen (door omstandigheden niet meer kunnen gaan) en ik had ook het gevoel dat we babbelden over recente gebeurtenissen in mijn leven en dat daar voor de rest niets uitkwam. Ze laat me wel soms nadenken over bepaalde zaken, maar het loslaten, neen, dat kan ik ook nog niet en ik weet niet hoe lang dat ze me daarvoor gaat laten komen.
Wel heb ik aangestuurd op psychologische testen en daar is wel het een en het ander uitgekomen dat mij tot nadenken gebracht heeft en dat is al een grote stap voor mij. De resultaten heeft ze me vorige week doorgemaild en hier ben ik blij om. Het geeft me iets wat ik nodig had, nl een antwoord op vragen die ik had.
Misschien kan jij ook eens vragen voor testen, persoonlijkheidstesten, daar kan heel veel uitkomen. In zoverre dat je dat nog niet gedaan hebt, natuurlijk.
Succes!
Ik loop ook bij een gedragspsychologe en zij zegt mij ook mijn wrok en verdriet te laten gaan. Het klinkt me dus ook bekend in de oren als je zegt dat je dat niet zomaar kan. Zelf heb ik een half jaar bij haar gelopen (door omstandigheden niet meer kunnen gaan) en ik had ook het gevoel dat we babbelden over recente gebeurtenissen in mijn leven en dat daar voor de rest niets uitkwam. Ze laat me wel soms nadenken over bepaalde zaken, maar het loslaten, neen, dat kan ik ook nog niet en ik weet niet hoe lang dat ze me daarvoor gaat laten komen.
Wel heb ik aangestuurd op psychologische testen en daar is wel het een en het ander uitgekomen dat mij tot nadenken gebracht heeft en dat is al een grote stap voor mij. De resultaten heeft ze me vorige week doorgemaild en hier ben ik blij om. Het geeft me iets wat ik nodig had, nl een antwoord op vragen die ik had.
Misschien kan jij ook eens vragen voor testen, persoonlijkheidstesten, daar kan heel veel uitkomen. In zoverre dat je dat nog niet gedaan hebt, natuurlijk.
Succes!
anoniem_152956 wijzigde dit bericht op 31-12-2013 10:20
Reden: Mosterd
Reden: Mosterd
% gewijzigd
It is what it is and that's what it is!
dinsdag 31 december 2013 om 10:44
Lieve Clau,
Schaamte is nergens voor nodig! Zelf ben ik een enorme piekeraar. En ik laat dingen heel erg moeilijk los. Zwaar depressief was ik rond mijn 20ste dit heeft ongeveer een jaar geduurd. Ik heb een stormachtige jeugd/pubertijd gehad, met een onveilige thuissituatie (veel geweld). Ik heb ook hulp gezocht, ik was inmiddels 24 had geen opeiding afgemaakt en voelde me een enorme mislukking. Dat slaat natuurlijk nergens op achteraf. Maar het heeft mij wel een enorme drive gegeven om te presteren. Ik ben naar mijn kern gegaan wat wil IK. En waar wordt ik gelukkig van. Dat heeft enorm geholpen. Verder ben ik niet echt een heel sprotief typje maar ik heb wel een sport gevonden de ik prettig vind, ik heb dit in in jeugd totaal niet meegekregen maar ik ben er rotsvast van overtuigd dat body mind & spirit onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn (en dat je het totaalplaatje ook moet verzorgen). geiet van het leven het kan zo mooi zijn. En des te dieper je dalen des te meer je de pieken kunt waarderen. Bovendien geloof ik dat als je zelf genoeg drama hebt meegemaakt, je geen behoefte hebt om een drama te maken van niets en daarmee ben je een fijner persoon om mee om te gaan.
Schaamte is nergens voor nodig! Zelf ben ik een enorme piekeraar. En ik laat dingen heel erg moeilijk los. Zwaar depressief was ik rond mijn 20ste dit heeft ongeveer een jaar geduurd. Ik heb een stormachtige jeugd/pubertijd gehad, met een onveilige thuissituatie (veel geweld). Ik heb ook hulp gezocht, ik was inmiddels 24 had geen opeiding afgemaakt en voelde me een enorme mislukking. Dat slaat natuurlijk nergens op achteraf. Maar het heeft mij wel een enorme drive gegeven om te presteren. Ik ben naar mijn kern gegaan wat wil IK. En waar wordt ik gelukkig van. Dat heeft enorm geholpen. Verder ben ik niet echt een heel sprotief typje maar ik heb wel een sport gevonden de ik prettig vind, ik heb dit in in jeugd totaal niet meegekregen maar ik ben er rotsvast van overtuigd dat body mind & spirit onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn (en dat je het totaalplaatje ook moet verzorgen). geiet van het leven het kan zo mooi zijn. En des te dieper je dalen des te meer je de pieken kunt waarderen. Bovendien geloof ik dat als je zelf genoeg drama hebt meegemaakt, je geen behoefte hebt om een drama te maken van niets en daarmee ben je een fijner persoon om mee om te gaan.
dinsdag 31 december 2013 om 13:00
Vicelos: Frustrerend is het hè, dat het nog niet lukt? Wat voor psychologische testen zijn dat naast een persoonlijkheidstest? Fijn dat het je antwoorden heeft gegeven en hopelijk ook iets van rust. Ik heb vroeger wel eens een aantal tests gedaan, maar dat is lang geleden en ik weet ook de resultaten hier niet meer van. Ik zal het eens vragen! Misschien dat het mij ook antwoorden kan geven.
Ja! mijn psychologe heeft me verteld over mindfulness en gezegd dat het behulpzaam kan zijn om hier ook over te lezen. Ik heb het net nog een keer gegoogeld en zie dat er ook trainingen voor zijn? Ben jij van plan een training te gaan volgen? Het lijkt me fijner om er ook echt iets mee te doen in plaats van alleen over het concept te lezen.
Ja! mijn psychologe heeft me verteld over mindfulness en gezegd dat het behulpzaam kan zijn om hier ook over te lezen. Ik heb het net nog een keer gegoogeld en zie dat er ook trainingen voor zijn? Ben jij van plan een training te gaan volgen? Het lijkt me fijner om er ook echt iets mee te doen in plaats van alleen over het concept te lezen.
dinsdag 31 december 2013 om 13:05
Ik ben op de basisschool en op de middelbare school altijd gepest. Dat was niet leuk en mijn zelfbeeld leed er heel erg onder. Ik was niet wie ik was. Ik heb ik zo los kunnen laten dat mijn oude overlevingstactieken mij niet meer passen.
Vergelijk het met stoppen met roken, het moet vanuit jezelf komen. Je moet zelf de keuze maken: ik stop met roken!
Dat is met dit ook zo eigenlijk. Stop met achteromkijken en jezelf zielig, verdrietig of anderzijds te vinden. Start met kijken naar situaties waarin je werd gepest en wat je eruit kan halen voor lessen. Hoe zou je het nu anders doen?
En vooral: vergeef jezelf dat je bent gepest. Het is gebeurd, je kan er niets meer aan veranderen. Wel hoe je NU in het leven staat en als er NU iets gebeurd, kun je anders reageren. Succes!
Vergelijk het met stoppen met roken, het moet vanuit jezelf komen. Je moet zelf de keuze maken: ik stop met roken!
Dat is met dit ook zo eigenlijk. Stop met achteromkijken en jezelf zielig, verdrietig of anderzijds te vinden. Start met kijken naar situaties waarin je werd gepest en wat je eruit kan halen voor lessen. Hoe zou je het nu anders doen?
En vooral: vergeef jezelf dat je bent gepest. Het is gebeurd, je kan er niets meer aan veranderen. Wel hoe je NU in het leven staat en als er NU iets gebeurd, kun je anders reageren. Succes!
dinsdag 31 december 2013 om 13:23
Sadieda: Dank je wel voor je lieve bericht! Wat naar dat je zoveel hebt meegemaakt (vooral je vroegere thuissituatie, die hoort juist bescherming te bieden), maar wat ontzettend goed van je dat je er beter uit bent gekomen! Ik geloof ook dat de vervelende dingen die iemand heeft meegemaakt, bijdragen aan een fijne persoonlijkheid. Toch vind ik het altijd zo jammer dat al die narigheid daaraan vooraf 'moest' gaan. Ik ben bijvoorbeeld wel blij dat ik me goed in anderen kan verplaatsen en vaak ook een luisterend oor kan bieden, maar soms vraag ik me af of ik dit niet ook gewoon had gekund zonder al die nare dingen.
Daar ben ik het volledig mee eens! Het totaalplaatje moet je verzorgen en sporten laat je goed voelen. Ik heb altijd van sporten gehouden (ook al was ik ook niet atletisch, ik merkte wel dat ik meer kon dan dat ik dacht en dat ik mezelf ver kan pushen) alleen de laatste tijd heb ik het laten versloffen. Ik voel me dan altijd gelijk minder happy. Moet het weer oppakken. Wat voor sport doe jij?
Ja, zeker! Volledig genieten van het leven is ook mijn doel. Dank je
Daar ben ik het volledig mee eens! Het totaalplaatje moet je verzorgen en sporten laat je goed voelen. Ik heb altijd van sporten gehouden (ook al was ik ook niet atletisch, ik merkte wel dat ik meer kon dan dat ik dacht en dat ik mezelf ver kan pushen) alleen de laatste tijd heb ik het laten versloffen. Ik voel me dan altijd gelijk minder happy. Moet het weer oppakken. Wat voor sport doe jij?
Ja, zeker! Volledig genieten van het leven is ook mijn doel. Dank je
dinsdag 31 december 2013 om 13:36
Doreia: Dank je voor je bericht!
Dat is ook mijn situatie (zowel het pesten, zelfbeeld als het gevoel dat het niet meer bij me 'past') Ik ben het zat om dat stille, verlegen, onzekere meisje te zijn waar mensen gewoon alles tegen kunnen zeggen. Dat ben ik eigenlijk ook al lang niet meer, ik ben ondertussen veranderd, maar zo voel ik me nog wel van binnen. Ik wil me niet meer associëren met dat verleden. Ik wil sterker, assertiever en zelfverzekerder zijn en vooral niet meer over me heen laten lopen. Ik zou het nu anders doen door er wat van te zeggen en niet over me heen te laten lopen. Dat is denk ik de belangrijkste les die ik eruit kan halen.
Dat is ook mijn situatie (zowel het pesten, zelfbeeld als het gevoel dat het niet meer bij me 'past') Ik ben het zat om dat stille, verlegen, onzekere meisje te zijn waar mensen gewoon alles tegen kunnen zeggen. Dat ben ik eigenlijk ook al lang niet meer, ik ben ondertussen veranderd, maar zo voel ik me nog wel van binnen. Ik wil me niet meer associëren met dat verleden. Ik wil sterker, assertiever en zelfverzekerder zijn en vooral niet meer over me heen laten lopen. Ik zou het nu anders doen door er wat van te zeggen en niet over me heen te laten lopen. Dat is denk ik de belangrijkste les die ik eruit kan halen.
dinsdag 31 december 2013 om 14:54
Hoe oud ben je? Bij mij kon ik het pas loslaten in mijn eerste echte baan na mijn studie, waarin ik volledig meedraaide en verantwoordelijkheden kreeg. En dat ik merkte dat mijn opmerkingen in werkoverleggen werden gewaardeerd. En zo heb ik langzaam proefballonnetjes opgelaten over onbeduidende zaken en kwam erachter dat mensen mij als gelijke behandelden.
En nu? Nu heb ik een eigen kantoor en wend ik mijn inlevingsvermogen en het willen helpen van anderen aan in mijn werk. En dat geeft heel veel voldoening!
En nu? Nu heb ik een eigen kantoor en wend ik mijn inlevingsvermogen en het willen helpen van anderen aan in mijn werk. En dat geeft heel veel voldoening!
dinsdag 31 december 2013 om 15:49
Geen dank Clau,
Groei doet nou eenmaal pijn, zeker als het snel gaat
zo denk ik. Of dat nou fysieke of mentale groei is. Ik loop graag hard, altijd buiten. Dat was een vreemde gewaarwording omdat ik helemaal niet van sport hield. Het is wel wat solitair, maar zo fijn!
Doreia je kan met recht trots zijn op jezelf wat een heerlijk gevoel dat gun ik jou ook Clau. In de toekomst kijk jij er vast ook zo op terug.
Groei doet nou eenmaal pijn, zeker als het snel gaat
zo denk ik. Of dat nou fysieke of mentale groei is. Ik loop graag hard, altijd buiten. Dat was een vreemde gewaarwording omdat ik helemaal niet van sport hield. Het is wel wat solitair, maar zo fijn!Doreia je kan met recht trots zijn op jezelf wat een heerlijk gevoel dat gun ik jou ook Clau. In de toekomst kijk jij er vast ook zo op terug.
dinsdag 31 december 2013 om 16:38
quote:Doreia schreef op 31 december 2013 @ 14:54:
Hoe oud ben je? Bij mij kon ik het pas loslaten in mijn eerste echte baan na mijn studie, waarin ik volledig meedraaide en verantwoordelijkheden kreeg. En dat ik merkte dat mijn opmerkingen in werkoverleggen werden gewaardeerd. En zo heb ik langzaam proefballonnetjes opgelaten over onbeduidende zaken en kwam erachter dat mensen mij als gelijke behandelden.
En nu? Nu heb ik een eigen kantoor en wend ik mijn inlevingsvermogen en het willen helpen van anderen aan in mijn werk. En dat geeft heel veel voldoening!Goed bezig! Dat moet een heerlijk gevoel geven. Ik ben 24 en ben mijn laatste studiejaar aan het afronden. Hoop dat ik hetzelfde gevoel ga krijgen!
Hoe oud ben je? Bij mij kon ik het pas loslaten in mijn eerste echte baan na mijn studie, waarin ik volledig meedraaide en verantwoordelijkheden kreeg. En dat ik merkte dat mijn opmerkingen in werkoverleggen werden gewaardeerd. En zo heb ik langzaam proefballonnetjes opgelaten over onbeduidende zaken en kwam erachter dat mensen mij als gelijke behandelden.
En nu? Nu heb ik een eigen kantoor en wend ik mijn inlevingsvermogen en het willen helpen van anderen aan in mijn werk. En dat geeft heel veel voldoening!Goed bezig! Dat moet een heerlijk gevoel geven. Ik ben 24 en ben mijn laatste studiejaar aan het afronden. Hoop dat ik hetzelfde gevoel ga krijgen!
woensdag 1 januari 2014 om 11:48
quote:sadieda schreef op 31 december 2013 @ 15:49:
Ik loop graag hard, altijd buiten. Dat was een vreemde gewaarwording omdat ik helemaal niet van sport hield. Het is wel wat solitair, maar zo fijn!Doreia je kan met recht trots zijn op jezelf wat een heerlijk gevoel dat gun ik jou ook Clau. In de toekomst kijk jij er vast ook zo op terug.
Voor hardlopen is mijn conditie nog te slecht, maar dat zou ik wel graag willen kunnen. Ik maak wel eens een stevige wandeling buiten en ik fitness graag in groepslessen en m'n vriend is heel veel afgevallen met een cardio routine op de apparaten. Ik wil dit ook gaan doen, nog even de moed verzamelen
Dank je! Ik wens jou ook heel veel goeds toe
Ik loop graag hard, altijd buiten. Dat was een vreemde gewaarwording omdat ik helemaal niet van sport hield. Het is wel wat solitair, maar zo fijn!Doreia je kan met recht trots zijn op jezelf wat een heerlijk gevoel dat gun ik jou ook Clau. In de toekomst kijk jij er vast ook zo op terug.
Voor hardlopen is mijn conditie nog te slecht, maar dat zou ik wel graag willen kunnen. Ik maak wel eens een stevige wandeling buiten en ik fitness graag in groepslessen en m'n vriend is heel veel afgevallen met een cardio routine op de apparaten. Ik wil dit ook gaan doen, nog even de moed verzamelen
Dank je! Ik wens jou ook heel veel goeds toe