Psyche
alle pijlers
Abortus, verstandig maar toch...
donderdag 17 januari 2013 om 13:25
Hallo iedereen,
Ik heb dit maar op psyche gezet, ik vind het nogal een pijnlijk onderwerp voor kinderen..
Ik ben er vanochtend achtergekomen dat ik zwanger ben, ik ben twee dagen over tijd en nu waarschijnlijk 2 weken en twee dagen zwanger.
Meteen toen ik de streepjes zag dacht ik ik wil dit niet, maar tegelijkertijd voelt het zo verwarrend.
Ik ben alleenstaand, ik heb mijn oudste dochter alleen gekregen, ben destijds in de kliniek weggelopen omdat ik t niet aankon.
Ik heb nooit spijt gehad van mijn beslissing maar moeilijk is het zeker geweest.
Mijn tweede kindje heb ik met mijn ex die mij jarenlang heeft bedrogen, mishandeld etc, zij was wel gepland, de ellende begon in mijn zwangerschap.
We zijn nu een jaar uit elkaar en ik leef nog op de puinhopen van die relatie, ik ben in therapie hiervoor en ook financieel is het moeilijk.
Mijn nieuwe vriend ken ik pas drie maanden, we zittennog in de aftastende fase en overhaasten niets omdat er aan zijn kant ook 2 kinderen in het spel zijn.
Maar nu dus toch zwanger, ik gebruik de pil en we zijn allebei op soa getest, het voelt zo dom dat mij dit gebeurt!
Ik durf het hem ook niet goed te vertellen omdat de relatie nog zo pril is en hij daarbij ook nogal gelovig is, zoals ik hem ken is een abortus geen optie.
Ik heb vanochtend meteeen een afspraak gemaakt bij de abortuskliniek, maar ik kan pas over tien dagen terecht omdat het vruchtje nog te klein is.
Ik vind het zo erg en ik hoop zo dat er nog geen hartje is als ik daar over tien dagen kom, dat is gevoelsmatig voor mij een grens die ik niet wil overschrijden.
Ik weet niet goed wat ik met dit topic wil, mijn verstand heeft allang een besluit genomen, alleen mijn hart wil er nog niet aan geloof ik...
Ik las ergens een verstandige beslissing is ook een beslissing, wat vinden jullie?
Ik heb dit maar op psyche gezet, ik vind het nogal een pijnlijk onderwerp voor kinderen..
Ik ben er vanochtend achtergekomen dat ik zwanger ben, ik ben twee dagen over tijd en nu waarschijnlijk 2 weken en twee dagen zwanger.
Meteen toen ik de streepjes zag dacht ik ik wil dit niet, maar tegelijkertijd voelt het zo verwarrend.
Ik ben alleenstaand, ik heb mijn oudste dochter alleen gekregen, ben destijds in de kliniek weggelopen omdat ik t niet aankon.
Ik heb nooit spijt gehad van mijn beslissing maar moeilijk is het zeker geweest.
Mijn tweede kindje heb ik met mijn ex die mij jarenlang heeft bedrogen, mishandeld etc, zij was wel gepland, de ellende begon in mijn zwangerschap.
We zijn nu een jaar uit elkaar en ik leef nog op de puinhopen van die relatie, ik ben in therapie hiervoor en ook financieel is het moeilijk.
Mijn nieuwe vriend ken ik pas drie maanden, we zittennog in de aftastende fase en overhaasten niets omdat er aan zijn kant ook 2 kinderen in het spel zijn.
Maar nu dus toch zwanger, ik gebruik de pil en we zijn allebei op soa getest, het voelt zo dom dat mij dit gebeurt!
Ik durf het hem ook niet goed te vertellen omdat de relatie nog zo pril is en hij daarbij ook nogal gelovig is, zoals ik hem ken is een abortus geen optie.
Ik heb vanochtend meteeen een afspraak gemaakt bij de abortuskliniek, maar ik kan pas over tien dagen terecht omdat het vruchtje nog te klein is.
Ik vind het zo erg en ik hoop zo dat er nog geen hartje is als ik daar over tien dagen kom, dat is gevoelsmatig voor mij een grens die ik niet wil overschrijden.
Ik weet niet goed wat ik met dit topic wil, mijn verstand heeft allang een besluit genomen, alleen mijn hart wil er nog niet aan geloof ik...
Ik las ergens een verstandige beslissing is ook een beslissing, wat vinden jullie?
vrijdag 18 januari 2013 om 09:02
quote:gypsygirl-1 schreef op 18 januari 2013 @ 08:34:
[...]
Ik ben het grotendeels met je eens,maar om nou een scharrel van 3 maanden die je nauwelijks kent naar het ziekenhuis te sturen voor een knoopje dat gaat me te ver.
Over nog eens 3 maanden kan de hele scharrel wel verleden tijd zijn.
Ikzelf zou in de situatie van to zélf overwegen om me te laten steriliseren.Hem verplichten hoeft idd nog niet, maar ik vind het wel 'n goeie opening om zowel over de reeds uitgevoerde abortus te praten als over het risico wat er gelopen wordt doordat hij niet (mede) verantwoordelijk wil zijn voor het voorkomen van ongelukjes. Mannen doen het doorgaans liefst zonder condoom (ook zonder dat er getest is) en als zo'n man zelf ook al 2 kinderen heeft, dan is het voor hem ook niet onverstandig om over 'n permanentere manier van anticonceptie na te gaan denken. En TO kan dan ook duidelijk maken dat voor haar 2 kinderen (van al 2 verschillende mannen) sowieso genoeg is.
[...]
Ik ben het grotendeels met je eens,maar om nou een scharrel van 3 maanden die je nauwelijks kent naar het ziekenhuis te sturen voor een knoopje dat gaat me te ver.
Over nog eens 3 maanden kan de hele scharrel wel verleden tijd zijn.
Ikzelf zou in de situatie van to zélf overwegen om me te laten steriliseren.Hem verplichten hoeft idd nog niet, maar ik vind het wel 'n goeie opening om zowel over de reeds uitgevoerde abortus te praten als over het risico wat er gelopen wordt doordat hij niet (mede) verantwoordelijk wil zijn voor het voorkomen van ongelukjes. Mannen doen het doorgaans liefst zonder condoom (ook zonder dat er getest is) en als zo'n man zelf ook al 2 kinderen heeft, dan is het voor hem ook niet onverstandig om over 'n permanentere manier van anticonceptie na te gaan denken. En TO kan dan ook duidelijk maken dat voor haar 2 kinderen (van al 2 verschillende mannen) sowieso genoeg is.
vrijdag 18 januari 2013 om 15:06
Ik zeg NIET DOEN. Het maakt echt niet uit hoe ver je bent of hoe groot het kindje is. Hoe zwaar je het ook hebt wees nooit schuldig aan het einde van dit kindje. Je hebt er al twee. Kan jij die wat aandoen?? Als zij pijn hebben voel jij dat 10 x erger toch??Dat kind in je buik is niets meer of minder dan hen.
Mocht je toch voor abortus kiezen dan verzeker ik je dat je eeuwig achtervolgt zult worden door een intens schuldgevoel. Dat zie je bij ieder vrouw die ooit abortus heeft gepleegd ook bij diegenen die dat ontkennen. Doe jezelf en je kind dat niet aan. In het begin zal je het zwaar hebben maar er komt echt een dag dat alles weer goed is. Als je kiest voor abortus komt het echt e,ht nooit meer goed!!
Mocht je toch voor abortus kiezen dan verzeker ik je dat je eeuwig achtervolgt zult worden door een intens schuldgevoel. Dat zie je bij ieder vrouw die ooit abortus heeft gepleegd ook bij diegenen die dat ontkennen. Doe jezelf en je kind dat niet aan. In het begin zal je het zwaar hebben maar er komt echt een dag dat alles weer goed is. Als je kiest voor abortus komt het echt e,ht nooit meer goed!!
vrijdag 18 januari 2013 om 18:08
quote:Pinarcik schreef op 18 januari 2013 @ 15:06:
Ik zeg NIET DOEN. Het maakt echt niet uit hoe ver je bent of hoe groot het kindje is. Hoe zwaar je het ook hebt wees nooit schuldig aan het einde van dit kindje. Je hebt er al twee. Kan jij die wat aandoen?? Als zij pijn hebben voel jij dat 10 x erger toch??Dat kind in je buik is niets meer of minder dan hen.
Mocht je toch voor abortus kiezen dan verzeker ik je dat je eeuwig achtervolgt zult worden door een intens schuldgevoel. Dat zie je bij ieder vrouw die ooit abortus heeft gepleegd ook bij diegenen die dat ontkennen. Doe jezelf en je kind dat niet aan. In het begin zal je het zwaar hebben maar er komt echt een dag dat alles weer goed is. Als je kiest voor abortus komt het echt e,ht nooit meer goed!!
Jeetje! TO krijgt te maken met de inquisitie!
Ik zeg NIET DOEN. Het maakt echt niet uit hoe ver je bent of hoe groot het kindje is. Hoe zwaar je het ook hebt wees nooit schuldig aan het einde van dit kindje. Je hebt er al twee. Kan jij die wat aandoen?? Als zij pijn hebben voel jij dat 10 x erger toch??Dat kind in je buik is niets meer of minder dan hen.
Mocht je toch voor abortus kiezen dan verzeker ik je dat je eeuwig achtervolgt zult worden door een intens schuldgevoel. Dat zie je bij ieder vrouw die ooit abortus heeft gepleegd ook bij diegenen die dat ontkennen. Doe jezelf en je kind dat niet aan. In het begin zal je het zwaar hebben maar er komt echt een dag dat alles weer goed is. Als je kiest voor abortus komt het echt e,ht nooit meer goed!!
Jeetje! TO krijgt te maken met de inquisitie!
vrijdag 18 januari 2013 om 18:10
quote:Pinarcik schreef op 18 januari 2013 @ 15:06:
Ik zeg NIET DOEN. Het maakt echt niet uit hoe ver je bent of hoe groot het kindje is. Hoe zwaar je het ook hebt wees nooit schuldig aan het einde van dit kindje. Je hebt er al twee. Kan jij die wat aandoen?? Als zij pijn hebben voel jij dat 10 x erger toch??Dat kind in je buik is niets meer of minder dan hen.
Mocht je toch voor abortus kiezen dan verzeker ik je dat je eeuwig achtervolgt zult worden door een intens schuldgevoel. Dat zie je bij ieder vrouw die ooit abortus heeft gepleegd ook bij diegenen die dat ontkennen. Doe jezelf en je kind dat niet aan. In het begin zal je het zwaar hebben maar er komt echt een dag dat alles weer goed is. Als je kiest voor abortus komt het echt e,ht nooit meer goed!!Jij bent echt niet helemaal lekker.
Ik zeg NIET DOEN. Het maakt echt niet uit hoe ver je bent of hoe groot het kindje is. Hoe zwaar je het ook hebt wees nooit schuldig aan het einde van dit kindje. Je hebt er al twee. Kan jij die wat aandoen?? Als zij pijn hebben voel jij dat 10 x erger toch??Dat kind in je buik is niets meer of minder dan hen.
Mocht je toch voor abortus kiezen dan verzeker ik je dat je eeuwig achtervolgt zult worden door een intens schuldgevoel. Dat zie je bij ieder vrouw die ooit abortus heeft gepleegd ook bij diegenen die dat ontkennen. Doe jezelf en je kind dat niet aan. In het begin zal je het zwaar hebben maar er komt echt een dag dat alles weer goed is. Als je kiest voor abortus komt het echt e,ht nooit meer goed!!Jij bent echt niet helemaal lekker.
vrijdag 18 januari 2013 om 18:20
quote:brighteyes79 schreef op 17 januari 2013 @ 13:33:
Ik denk dat ik t hem beter kan vertellen inderdaad, maar ik zie er tegenop, hij heeft een hart van goud, is super gevoelig, dit gaat niet in zijn koude kleren zitten..ben ook bang dat hij t wil houden...
Hoewel ik prima begrijp wat je hier schrijft denk ik dat vertellen toch beter is.
Anders blijft het tussen jullie in staan en hij heeft geen flauw benul wat dat dan is
Ok, dan is er maar ruzie of onenigheid maar dan is wel duidelijk waarover.
Het is ook heel normaal dat je twijfelt, bang bent, volgens mij ook dat je erna spijt krijgt. Logisch toch, het is niet niks. Ook al sta je er achter
Misschien is het nog wel verstandig om tzt eens nat gaan waarom je toch zwanger bent geworden. De pil is veilig als het goed gebruikt. Als de reden achteraf slordigheid blijkt te zijn kun je daar wellicht beter op letten of een andere ac nemen.
Komt goed, heus, maar snap je stress
Ik denk dat ik t hem beter kan vertellen inderdaad, maar ik zie er tegenop, hij heeft een hart van goud, is super gevoelig, dit gaat niet in zijn koude kleren zitten..ben ook bang dat hij t wil houden...
Hoewel ik prima begrijp wat je hier schrijft denk ik dat vertellen toch beter is.
Anders blijft het tussen jullie in staan en hij heeft geen flauw benul wat dat dan is
Ok, dan is er maar ruzie of onenigheid maar dan is wel duidelijk waarover.
Het is ook heel normaal dat je twijfelt, bang bent, volgens mij ook dat je erna spijt krijgt. Logisch toch, het is niet niks. Ook al sta je er achter
Misschien is het nog wel verstandig om tzt eens nat gaan waarom je toch zwanger bent geworden. De pil is veilig als het goed gebruikt. Als de reden achteraf slordigheid blijkt te zijn kun je daar wellicht beter op letten of een andere ac nemen.
Komt goed, heus, maar snap je stress
Je bent zelf een theepot
vrijdag 18 januari 2013 om 18:24
quote:Pinarcik schreef op 18 januari 2013 @ 15:06:
Ik zeg NIET DOEN. Het maakt echt niet uit hoe ver je bent of hoe groot het kindje is. Hoe zwaar je het ook hebt wees nooit schuldig aan het einde van dit kindje. Je hebt er al twee. Kan jij die wat aandoen?? Als zij pijn hebben voel jij dat 10 x erger toch??Dat kind in je buik is niets meer of minder dan hen.
Mocht je toch voor abortus kiezen dan verzeker ik je dat je eeuwig achtervolgt zult worden door een intens schuldgevoel. Dat zie je bij ieder vrouw die ooit abortus heeft gepleegd ook bij diegenen die dat ontkennen. Doe jezelf en je kind dat niet aan. In het begin zal je het zwaar hebben maar er komt echt een dag dat alles weer goed is. Als je kiest voor abortus komt het echt e,ht nooit meer goed!!
Pek en veren, de brandstapel, hel en verdoemenis........
We leven in een land waar dit achter ons ligt gelukkig
Waar ac voor handen is, waar abortus kan en waar geen gedwongen abortussen plaatsvinden.
Prima als je tegen arbortus bent, dat kan ook in NL maar verkondig dat onder medegelovigen en niet hier op een topic waar TO het moeilijk heeft en eerlijk is.
Ik zeg NIET DOEN. Het maakt echt niet uit hoe ver je bent of hoe groot het kindje is. Hoe zwaar je het ook hebt wees nooit schuldig aan het einde van dit kindje. Je hebt er al twee. Kan jij die wat aandoen?? Als zij pijn hebben voel jij dat 10 x erger toch??Dat kind in je buik is niets meer of minder dan hen.
Mocht je toch voor abortus kiezen dan verzeker ik je dat je eeuwig achtervolgt zult worden door een intens schuldgevoel. Dat zie je bij ieder vrouw die ooit abortus heeft gepleegd ook bij diegenen die dat ontkennen. Doe jezelf en je kind dat niet aan. In het begin zal je het zwaar hebben maar er komt echt een dag dat alles weer goed is. Als je kiest voor abortus komt het echt e,ht nooit meer goed!!
Pek en veren, de brandstapel, hel en verdoemenis........
We leven in een land waar dit achter ons ligt gelukkig
Waar ac voor handen is, waar abortus kan en waar geen gedwongen abortussen plaatsvinden.
Prima als je tegen arbortus bent, dat kan ook in NL maar verkondig dat onder medegelovigen en niet hier op een topic waar TO het moeilijk heeft en eerlijk is.
Je bent zelf een theepot
vrijdag 18 januari 2013 om 18:58
quote:Pinarcik schreef op 18 januari 2013 @ 15:06:
Ik zeg NIET DOEN. Het maakt echt niet uit hoe ver je bent of hoe groot het kindje is. Hoe zwaar je het ook hebt wees nooit schuldig aan het einde van dit kindje. Je hebt er al twee. Kan jij die wat aandoen?? Als zij pijn hebben voel jij dat 10 x erger toch??Dat kind in je buik is niets meer of minder dan hen.
Mocht je toch voor abortus kiezen dan verzeker ik je dat je eeuwig achtervolgt zult worden door een intens schuldgevoel. Dat zie je bij ieder vrouw die ooit abortus heeft gepleegd ook bij diegenen die dat ontkennen. Doe jezelf en je kind dat niet aan. In het begin zal je het zwaar hebben maar er komt echt een dag dat alles weer goed is. Als je kiest voor abortus komt het echt e,ht nooit meer goed!!
Fuk jou zeg!!
Gestoorde gek dat je bent!
Ik zeg NIET DOEN. Het maakt echt niet uit hoe ver je bent of hoe groot het kindje is. Hoe zwaar je het ook hebt wees nooit schuldig aan het einde van dit kindje. Je hebt er al twee. Kan jij die wat aandoen?? Als zij pijn hebben voel jij dat 10 x erger toch??Dat kind in je buik is niets meer of minder dan hen.
Mocht je toch voor abortus kiezen dan verzeker ik je dat je eeuwig achtervolgt zult worden door een intens schuldgevoel. Dat zie je bij ieder vrouw die ooit abortus heeft gepleegd ook bij diegenen die dat ontkennen. Doe jezelf en je kind dat niet aan. In het begin zal je het zwaar hebben maar er komt echt een dag dat alles weer goed is. Als je kiest voor abortus komt het echt e,ht nooit meer goed!!
Fuk jou zeg!!
Gestoorde gek dat je bent!
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
vrijdag 18 januari 2013 om 20:25
Pinarcik wat zul je het zwaar hebben elke keer als je ongesteld bent. Wéér een leven vergooid, en een emotionele last op je schouders. Dat eitje kan immers nóóit meer uitgroeien tot jouw kind.....
Hoe hou je het vol.
Serieus; het zou fijn zijn als je genuanceerd zou posten, dit komt een beetje dom over.
Hoe hou je het vol.
Serieus; het zou fijn zijn als je genuanceerd zou posten, dit komt een beetje dom over.
vrijdag 18 januari 2013 om 20:43
Dank voor de reacties, om terug te komen op sterilisatie, hier heb ik inderdaad over nagedacht maar ik wil in deze emotioneele toestand dergelijke beslissingen nog niet definitief maken, dit kan altijd nog, een spiraal moet voor nu afdoende zijn.
En inderdaad, ik ben bang dat er iets niet goed is gegaan in de zorgvuldigheid met de pil, niet slim maar de fout is helaas niet meer terug te draaien en ik voel zeker de consequenties ervan.
Wat betreft het vertellen, ik ben er nog steeds niet over uit al neig ik wel steeds meer naar wel doen.
Dit weekend is hij met zijn kinderen dus ik zal na het weekend bij hem langs moeten gaan.
En pinarcik,
Jouw reactie staat bol van gebrek aan empathie, inlevingsvermogen en ik vind het ook niet respectvol naar mij.
Ik maak deze keuze omdat ik inderdaad vreselijk veel van mijn kinderen hou, mijn oudste groeit op zonder een vader want die is psychotisch mijn jongste haar vader heeft haar moeder mishandeld vanaf het moment dat zij werd verwekt, vind je niet dat zij wat rust en stabiliteit verdienen ipv weer het gezin op zijn kop, inleveren aan financieele middelen, de onrust van weer een man in hun leven etc etc.
Natuurlijk voel ik me schuldig, ben ik bang dat het slecht is voor mijn karma etc etc, maar zoals mijn vriendin het vandaag mooi verwoordde; brighteyes, je hebt genoeg geleden, het is nu tijd dat je laat zien dat je hebt geleerd van je fouten en dat je in staat bent om keuzes te maken die goed zijn voor jou en je kinderen...en zo zie ik het ook.
Dit is geen moment om emotioneel te doen of roze wolken te creeeren, mijn leven staat momenteel op drijfzand en een kind erbij gaat zeker niet bijdragen aan de wederopbouw ervan.
En inderdaad, ik ben bang dat er iets niet goed is gegaan in de zorgvuldigheid met de pil, niet slim maar de fout is helaas niet meer terug te draaien en ik voel zeker de consequenties ervan.
Wat betreft het vertellen, ik ben er nog steeds niet over uit al neig ik wel steeds meer naar wel doen.
Dit weekend is hij met zijn kinderen dus ik zal na het weekend bij hem langs moeten gaan.
En pinarcik,
Jouw reactie staat bol van gebrek aan empathie, inlevingsvermogen en ik vind het ook niet respectvol naar mij.
Ik maak deze keuze omdat ik inderdaad vreselijk veel van mijn kinderen hou, mijn oudste groeit op zonder een vader want die is psychotisch mijn jongste haar vader heeft haar moeder mishandeld vanaf het moment dat zij werd verwekt, vind je niet dat zij wat rust en stabiliteit verdienen ipv weer het gezin op zijn kop, inleveren aan financieele middelen, de onrust van weer een man in hun leven etc etc.
Natuurlijk voel ik me schuldig, ben ik bang dat het slecht is voor mijn karma etc etc, maar zoals mijn vriendin het vandaag mooi verwoordde; brighteyes, je hebt genoeg geleden, het is nu tijd dat je laat zien dat je hebt geleerd van je fouten en dat je in staat bent om keuzes te maken die goed zijn voor jou en je kinderen...en zo zie ik het ook.
Dit is geen moment om emotioneel te doen of roze wolken te creeeren, mijn leven staat momenteel op drijfzand en een kind erbij gaat zeker niet bijdragen aan de wederopbouw ervan.
vrijdag 18 januari 2013 om 21:35
Jeetje zeg ! Ik probeer to alleen maar te helpen. Mijn zus (psycholoog) heeft regelmatig te maken met vrouwen die abortus hebben gehad en zij heeft me verteld dat meeste van hen werkelijk aan het doordraaien door schuldgevoel. Over dat 'schuldgevoel' is dus niet mijn mening maar een feit en ik probeer to alleen maar te behoeden daarvoor.
Net als jullie wil ik to helpen maar dan op mijn manier. Het is een forum met verschillende ideeen en gedachten en daar moeten jullie voor openstaan, ook al past het niet in jullie straatje.
Nogmaals, ja ik ben tegen abortus maar ben blij dat de mogelijkheid van abortus bestaat, juist voor mensen die daar niet tegen zijn, zodat er keuzevrijheid is. Mijn post was niet om to aan te vallen maar om haar te helpen zodat ze niet haar hele leven lang hoeft te lijden aan schuldgevoel. Want het is een feit dat een groot aantal vrouwen hun verstand verliezen door een ooit gepleegde abortus. Dat weten jullie niet, omdat deze vrouwen er niet mee naar buiten komen. Ik weet het wel omdat mijn zus dit mij ooit heeft verteld.
Over respect gesproken, ik heb wel ergere berichten gezien in dit topic. Bijvoorbeeld dat ts maar beter wel abortus kan doen omdat ze anders met haar 3- kinderen-van-3 -verschillende-mannen een tokkie-imago krijgt. Pffff moet dat de reden zijn van abortus. Ik sta echt versteld van dit forum. Zo'n belachelijk bericht wordt geaccepteerd en mijn bericht, die enkel bedoeld is om to te helpen, hoe durf ik dat hier te plaatsen.
Achh waar maak ik me toch weer druk om??
Net als jullie wil ik to helpen maar dan op mijn manier. Het is een forum met verschillende ideeen en gedachten en daar moeten jullie voor openstaan, ook al past het niet in jullie straatje.
Nogmaals, ja ik ben tegen abortus maar ben blij dat de mogelijkheid van abortus bestaat, juist voor mensen die daar niet tegen zijn, zodat er keuzevrijheid is. Mijn post was niet om to aan te vallen maar om haar te helpen zodat ze niet haar hele leven lang hoeft te lijden aan schuldgevoel. Want het is een feit dat een groot aantal vrouwen hun verstand verliezen door een ooit gepleegde abortus. Dat weten jullie niet, omdat deze vrouwen er niet mee naar buiten komen. Ik weet het wel omdat mijn zus dit mij ooit heeft verteld.
Over respect gesproken, ik heb wel ergere berichten gezien in dit topic. Bijvoorbeeld dat ts maar beter wel abortus kan doen omdat ze anders met haar 3- kinderen-van-3 -verschillende-mannen een tokkie-imago krijgt. Pffff moet dat de reden zijn van abortus. Ik sta echt versteld van dit forum. Zo'n belachelijk bericht wordt geaccepteerd en mijn bericht, die enkel bedoeld is om to te helpen, hoe durf ik dat hier te plaatsen.
Achh waar maak ik me toch weer druk om??
vrijdag 18 januari 2013 om 21:41
Abortustrauma's worden aangepraat door gestoorde types als Picarnic! Als je gewoon realistisch nadenkt is het niets meer of minder dan gewoon je eicel en 'n spermacel die je normaal gesproken door de plee spoelt. Nu zitten ze toevallig aan elkaar vast en wordt er 'n heeeeeeel drama omheen gefantaseerd. Triest...
vrijdag 18 januari 2013 om 22:05
quote:elninjoo schreef op 18 januari 2013 @ 21:41:
Abortustrauma's worden aangepraat door gestoorde types als Picarnic! Als je gewoon realistisch nadenkt is het niets meer of minder dan gewoon je eicel en 'n spermacel die je normaal gesproken door de plee spoelt. Nu zitten ze toevallig aan elkaar vast en wordt er 'n heeeeeeel drama omheen gefantaseerd. Triest...
Sorry hoor, maar ik denk dat jij helemaal niet goed bij je hoofd bent omdat je iemand die het al zo moeilijk heeft met zichzelf, aanpraat dat zij een een tokkieimago krijgt als ze het kindje wel uitdraagt. Wat een lompe reactie was dat van jou.
Als ik realistisch nadenk zie ik er niet een aantal cellen bij elkaar in, maar een uniek, waardevol leven in aanmaak. Het hartje klopt al met vier weken. Ik zag met vier weken aan mijn gezicht dat ik zwanger was. Je straalt het uit. En nee dat verzin ik niet, heb dat wel vaker gelezen. Dat je een zachtere uitstraling krijgt zodra je zwanger raakt. Als het maar een paar cellen bij elkaar waren zou er echtniet zoveel veranderen aan je uiterlijk en geest. Maargoed, ik wil hier een pro- en anti-abortus van maken. Daar gaat dit topic niet over
Abortustrauma's worden aangepraat door gestoorde types als Picarnic! Als je gewoon realistisch nadenkt is het niets meer of minder dan gewoon je eicel en 'n spermacel die je normaal gesproken door de plee spoelt. Nu zitten ze toevallig aan elkaar vast en wordt er 'n heeeeeeel drama omheen gefantaseerd. Triest...
Sorry hoor, maar ik denk dat jij helemaal niet goed bij je hoofd bent omdat je iemand die het al zo moeilijk heeft met zichzelf, aanpraat dat zij een een tokkieimago krijgt als ze het kindje wel uitdraagt. Wat een lompe reactie was dat van jou.
Als ik realistisch nadenk zie ik er niet een aantal cellen bij elkaar in, maar een uniek, waardevol leven in aanmaak. Het hartje klopt al met vier weken. Ik zag met vier weken aan mijn gezicht dat ik zwanger was. Je straalt het uit. En nee dat verzin ik niet, heb dat wel vaker gelezen. Dat je een zachtere uitstraling krijgt zodra je zwanger raakt. Als het maar een paar cellen bij elkaar waren zou er echtniet zoveel veranderen aan je uiterlijk en geest. Maargoed, ik wil hier een pro- en anti-abortus van maken. Daar gaat dit topic niet over
vrijdag 18 januari 2013 om 22:14
Maar ze geeft aan dat zij dit kindje geen goede toekomst kan geven en dat lijkt me toch een verstandige reden voor een ab.
Goed dat je eerst je leven stabiel probeerd te krijgen!
Ik zou het persoonlijk wel tegen de vader zeggen, dan kan hij ook meegaan. Gewoon als mededeling inderdaad.
Als hij er tegen is, is dat zijn probleem hoe lullig gezegd.
Het kan je relatie sterker maken of breken.
Maar eerlijkheid lijkt mij heel belangrijk in een relatie dus zoiets verzwijgen dan zie ik er eerlijk gezegd geen toekomst in want dan is er in mijn ogen geen vertrouwen naar hem toe om dit te delen/ samen op te lossen.
Goed dat je eerst je leven stabiel probeerd te krijgen!
Ik zou het persoonlijk wel tegen de vader zeggen, dan kan hij ook meegaan. Gewoon als mededeling inderdaad.
Als hij er tegen is, is dat zijn probleem hoe lullig gezegd.
Het kan je relatie sterker maken of breken.
Maar eerlijkheid lijkt mij heel belangrijk in een relatie dus zoiets verzwijgen dan zie ik er eerlijk gezegd geen toekomst in want dan is er in mijn ogen geen vertrouwen naar hem toe om dit te delen/ samen op te lossen.
vrijdag 18 januari 2013 om 22:16
quote:brighteyes79 schreef op 18 januari 2013 @ 20:43:
Dank voor de reacties, om terug te komen op sterilisatie, hier heb ik inderdaad over nagedacht maar ik wil in deze emotioneele toestand dergelijke beslissingen nog niet definitief maken, dit kan altijd nog, een spiraal moet voor nu afdoende zijn.
En inderdaad, ik ben bang dat er iets niet goed is gegaan in de zorgvuldigheid met de pil, niet slim maar de fout is helaas niet meer terug te draaien en ik voel zeker de consequenties ervan.
Wat betreft het vertellen, ik ben er nog steeds niet over uit al neig ik wel steeds meer naar wel doen.
Dit weekend is hij met zijn kinderen dus ik zal na het weekend bij hem langs moeten gaan.
En pinarcik,
Jouw reactie staat bol van gebrek aan empathie, inlevingsvermogen en ik vind het ook niet respectvol naar mij.
Ik maak deze keuze omdat ik inderdaad vreselijk veel van mijn kinderen hou, mijn oudste groeit op zonder een vader want die is psychotisch mijn jongste haar vader heeft haar moeder mishandeld vanaf het moment dat zij werd verwekt, vind je niet dat zij wat rust en stabiliteit verdienen ipv weer het gezin op zijn kop, inleveren aan financieele middelen, de onrust van weer een man in hun leven etc etc.
Natuurlijk voel ik me schuldig, ben ik bang dat het slecht is voor mijn karma etc etc, maar zoals mijn vriendin het vandaag mooi verwoordde; brighteyes, je hebt genoeg geleden, het is nu tijd dat je laat zien dat je hebt geleerd van je fouten en dat je in staat bent om keuzes te maken die goed zijn voor jou en je kinderen...en zo zie ik het ook.
Dit is geen moment om emotioneel te doen of roze wolken te creeeren, mijn leven staat momenteel op drijfzand en een kind erbij gaat zeker niet bijdragen aan de wederopbouw ervan.Trouwens ts, ik had niet het hele topic gelezen, alleen jou beginpost. Ik begrijp nu pas dat het al is gebeurd en dan begrijp ik dat mijn bericht te hard aankwam en dat moet jij nu vooral niet hebben. Mijn excuses daarvoor!! Nu begrijp ik de felle reacties op mijn bericht wel want dat had ik echt niet moeten plaatsen. Nogmaals, ik had het topic niet gelezen en dat was heel dom van me om zo'n bericht te plaatsen zonder precies te weten hoe en wat. Ik ben blij dat je hebt gekozen voor datgene wat goed is voor jou. Hopelijk kan je dit goed verwerken en kom je nooit meer in zo'n moeilijke situatie terecht!
Dank voor de reacties, om terug te komen op sterilisatie, hier heb ik inderdaad over nagedacht maar ik wil in deze emotioneele toestand dergelijke beslissingen nog niet definitief maken, dit kan altijd nog, een spiraal moet voor nu afdoende zijn.
En inderdaad, ik ben bang dat er iets niet goed is gegaan in de zorgvuldigheid met de pil, niet slim maar de fout is helaas niet meer terug te draaien en ik voel zeker de consequenties ervan.
Wat betreft het vertellen, ik ben er nog steeds niet over uit al neig ik wel steeds meer naar wel doen.
Dit weekend is hij met zijn kinderen dus ik zal na het weekend bij hem langs moeten gaan.
En pinarcik,
Jouw reactie staat bol van gebrek aan empathie, inlevingsvermogen en ik vind het ook niet respectvol naar mij.
Ik maak deze keuze omdat ik inderdaad vreselijk veel van mijn kinderen hou, mijn oudste groeit op zonder een vader want die is psychotisch mijn jongste haar vader heeft haar moeder mishandeld vanaf het moment dat zij werd verwekt, vind je niet dat zij wat rust en stabiliteit verdienen ipv weer het gezin op zijn kop, inleveren aan financieele middelen, de onrust van weer een man in hun leven etc etc.
Natuurlijk voel ik me schuldig, ben ik bang dat het slecht is voor mijn karma etc etc, maar zoals mijn vriendin het vandaag mooi verwoordde; brighteyes, je hebt genoeg geleden, het is nu tijd dat je laat zien dat je hebt geleerd van je fouten en dat je in staat bent om keuzes te maken die goed zijn voor jou en je kinderen...en zo zie ik het ook.
Dit is geen moment om emotioneel te doen of roze wolken te creeeren, mijn leven staat momenteel op drijfzand en een kind erbij gaat zeker niet bijdragen aan de wederopbouw ervan.Trouwens ts, ik had niet het hele topic gelezen, alleen jou beginpost. Ik begrijp nu pas dat het al is gebeurd en dan begrijp ik dat mijn bericht te hard aankwam en dat moet jij nu vooral niet hebben. Mijn excuses daarvoor!! Nu begrijp ik de felle reacties op mijn bericht wel want dat had ik echt niet moeten plaatsen. Nogmaals, ik had het topic niet gelezen en dat was heel dom van me om zo'n bericht te plaatsen zonder precies te weten hoe en wat. Ik ben blij dat je hebt gekozen voor datgene wat goed is voor jou. Hopelijk kan je dit goed verwerken en kom je nooit meer in zo'n moeilijke situatie terecht!
vrijdag 18 januari 2013 om 22:33
Dankje voor je excuses pinarcik, dat vind ik sportief van je.
Ik wil je nog dit meegeven, je zegt je zus is psychologe en ziet vrouwen die dit niet verwerkt krijgen, en dat wil ik best geloven.
Bedenk je wel dat de vrouwen die er geen last van vinden niet naar een psycholoog stappen, je hebt dus een vertekend beeld.
Het is nog niet gebeurd en ik moet zeggen dat de komende 9 dagen ondraaglijk lang lijken.
Ik snap nu ook de bedenktijd, ik denk dat deze er ook is om je er goed van te doordringen dat dit je een keer maar daarna nooit meer mag overkomen zo voelt het wel tenminste...
Ik wil je nog dit meegeven, je zegt je zus is psychologe en ziet vrouwen die dit niet verwerkt krijgen, en dat wil ik best geloven.
Bedenk je wel dat de vrouwen die er geen last van vinden niet naar een psycholoog stappen, je hebt dus een vertekend beeld.
Het is nog niet gebeurd en ik moet zeggen dat de komende 9 dagen ondraaglijk lang lijken.
Ik snap nu ook de bedenktijd, ik denk dat deze er ook is om je er goed van te doordringen dat dit je een keer maar daarna nooit meer mag overkomen zo voelt het wel tenminste...
vrijdag 18 januari 2013 om 22:43
quote:Pinarcik schreef op 18 januari 2013 @ 21:35:
Jeetje zeg ! Ik probeer to alleen maar te helpen. Mijn zus (psycholoog) heeft regelmatig te maken met vrouwen die abortus hebben gehad en zij heeft me verteld dat meeste van hen werkelijk aan het doordraaien door schuldgevoel. Over dat 'schuldgevoel' is dus niet mijn mening maar een feit en ik probeer to alleen maar te behoeden daarvoor.
Je begrijpt toch zeker zelf wel dat dit een vertekend beeld van de werkelijkheid is? Vrouwen die geen wroeging hebben over hun abortus zullen daarmee immers niet bij een therapeut komen. En die vrouwen zijn er genoeg, hoor.
Ik denk dat TO een weloverwogen keuze heeft gemaakt, die ze ook met anderen besproken heeft. Ze heeft steun van haar vriendin. Ze kiest voor het welzijn van haar twee dochters en zichzelf. Ik denk dat ze daarmee een verstandige keuze maakt.
Sterkte, to.
Jeetje zeg ! Ik probeer to alleen maar te helpen. Mijn zus (psycholoog) heeft regelmatig te maken met vrouwen die abortus hebben gehad en zij heeft me verteld dat meeste van hen werkelijk aan het doordraaien door schuldgevoel. Over dat 'schuldgevoel' is dus niet mijn mening maar een feit en ik probeer to alleen maar te behoeden daarvoor.
Je begrijpt toch zeker zelf wel dat dit een vertekend beeld van de werkelijkheid is? Vrouwen die geen wroeging hebben over hun abortus zullen daarmee immers niet bij een therapeut komen. En die vrouwen zijn er genoeg, hoor.
Ik denk dat TO een weloverwogen keuze heeft gemaakt, die ze ook met anderen besproken heeft. Ze heeft steun van haar vriendin. Ze kiest voor het welzijn van haar twee dochters en zichzelf. Ik denk dat ze daarmee een verstandige keuze maakt.
Sterkte, to.