Adhd op latere leeftijd gediagnosticeerd

20-12-2019 10:02 10 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,

Mijn eerste berichtje op het forum haha.

Ik ben opzoek naar ervaringen van mensen die op latere leeftijd zijn gediagnosticeerd met ADHD.

Ik loop al een tijd bij een psycholoog vanwege grote onrust en stress. Hierdoor kan ik mijzelf verliezen in gedachten, waar ik last van heb. Dit is niet elke dag, maar ik heb mijn momenten. Op aanraden van heb ik mij laten onderzoeken op ADHD.

Gisteren een testdag gehad en inderdaad ADHD. De instelling waar ik me liet testen is pro medicijn onder het motto: “Je hebt er last van, anders laat je het niet onderzoeken”.

Wat zijn jullie ervaringen met medicijnen?

Bedankt!
Alle reacties Link kopieren
Me!
Afgelopen zomer op 28 jarige leeftijd. Nu aan de ritalin en dat helpt me enorm. Nu ik een paar maanden goed ziek ben kan ik in bed liggen zonder overmatig piekeren, met medicatie een mooier handschrift en dat soort dingetjes.
Ik haal zelf veel herkenning uit de facebookgroep: adhd bij vrouwen
Alle reacties Link kopieren
Op m’n 27e geconstateerd dat ik ADHD heb en sindsdien aan de ritalin. Wat een verademing is dat. Ik snap nu wat andere mensen bedoelen met concentratie. Geen systeemplafonds meer tellen tijdens vergaderingen, niet meer afgeleid worden door iedere prikkel die zich aandient en m’n leven is zoveel makkelijker geworden. Ik wil nooit meer zonder en baal echt dat ik als kind geen ritalin heb gehad.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb toen ik 32 was de diagnose gekregen. (ADD) Tijdje dexamfetamine geslikt, maar moest stoppen ivm kinderwens.

Nu is dochter al 3 en ben nu 3 maanden weer aan de medicatie. Zoooo heerlijk. Rust! Eindelijk gewoon kunnen doen wat ik wil zonder compleet af te dwalen.

Je kan het natuurlijk altijd proberen, als het niet wat voor je is kan je altijd nog stoppen natuurlijk.
Hou er rekening mee dat de bijwerkingen in het begin wel heftig kunnen zijn. Dus geef het, als je het probeert, minimaal 2 maanden en oordeel dan pas.
Alle reacties Link kopieren
Ja, nu een jaar geleden!

En net als de anderen ben ik blij met mijn medicatie , dexamfetamine .. ik vond mezelf echt niet onrustig en ja ik was wel een bijzonder enthousiast prater die de prachtigste verbanden en bruggetjes legde wanneer ik de draad weer s kwijt was.. dat wel.
Maar ik ben ook degene die nergens aan begint/kan beginnen omdat er in mijn hoofd zoveel opties zijn, randvoorwaarden, hoofd- en bijzaken die door elkaar lopen... te veel keuzes , de kroonprinses van Enerzijds&Anderzijds

Al dit soortdingen kan ik met medicatie wel voor elkaar krijgen, niet zomaar en t gaat niet vanzelf maar het kost zoveel minder energie

Wat zou je overweging zijn om het niet te proberen?
Met psycho-educatie en adhd-vaardigheden training kom je ook een eind hoor maar ervaren hoe het is om rust en focus te hebben om bij wijze van spreken een hele documentaire in 1 keer uit te kunnen kijken of een gesprek te voeren zonder in de rede te vallen ( omdat je anders die briljante gedachte weer kwijt bent)... ik vond het een openbaring.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor jullie reacties! Wat fijn om te lezen dat ik niet de enige ben.

Het idee van medicijnen vind ik gewoon heel eng. Nadat mijn spiraal eruit moest ook bewust de keuze gemaakt niet te gaan voor de pil ivm hormonen.

Tijdens de proefdag gisteren vond ik de uitwerkingen ook echt verschrikkelijk. Misschien gaat dat nog wennen. Verder had ik ook gelezen dat je kan afvallen van de medicijnen. Ik heb er net met veel pijn en moeite 5 kilo bij kunnen krijgen. Maar als het zorgt voor meer rust, is dat me misschien toch wel waard.
Alle reacties Link kopieren
Hecamel schreef:
20-12-2019 13:01
Ik heb toen ik 32 was de diagnose gekregen. (ADD) Tijdje dexamfetamine geslikt, maar moest stoppen ivm kinderwens.

Nu is dochter al 3 en ben nu 3 maanden weer aan de medicatie. Zoooo heerlijk. Rust! Eindelijk gewoon kunnen doen wat ik wil zonder compleet af te dwalen.

Je kan het natuurlijk altijd proberen, als het niet wat voor je is kan je altijd nog stoppen natuurlijk.
Hou er rekening mee dat de bijwerkingen in het begin wel heftig kunnen zijn. Dus geef het, als je het probeert, minimaal 2 maanden en oordeel dan pas.

Hoelang van tevoren moet je stoppen met dit medicijn bij een kinderwens? Ik heb ook een sterke kinderwens en wij willen over +- een half jaar ook voor kinderen gaan.
Alle reacties Link kopieren
Op het moment dat je er aan gaat beginnen, maar overleg vooral goed met je arts.
Alle reacties Link kopieren
Ja ik ook. Op mijn 36e pas. Mijn nieuwe huisarts kon heel goed luisteren en vroeg op een gegeven moment of ik weleens aan adhd had gedacht. Ik had last van stemmingsklachten, slapeloosheid en angst met veel lichamelijke onrust.

Lang verhaal en doorverwijzing naar psych kort, ik had een depressie en adhd (nadat ik eerst dacht: nee joh, ik heb geen adhd dat is toch voor stuiterende 9-jarige jochies?!). Inmiddels depressie behandeld, aantal keer medicatiewijzigingen gehad rondom de adhd en ben nu een aantal jaar ‘ingesteld’ op bupoprion en dexamfetamine.
Geloof niet alles wat je denkt.
Alle reacties Link kopieren
Hoi!

Ik ben op mijn 28e gediagnosticeerd. Bij mij beviel de medicatie juist niet. Ja ik had meer concentratie maar ik was niet meer volledig mezelf. Ben gestopt en ervaar al veel meer rust doordat ik weet waar mijn onrust vandaan komt. Ook heb ik begeleiding gehad om meer te weten te komen over wat ADHD is en hoe je er het beste mee om kan gaan. Dit bevalt mij momenteel veel beter dan dexamfetamine of Ritalin.

Succes!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven