Psyche
alle pijlers
Alleen wonen als (jonge) vrouw
dinsdag 1 mei 2018 om 18:42
Hoi iedereen,
Ik ben hier niet om echt een specifieke vraag te stellen, gewoon om jullie gedachten/ervaringen/meningen/gevoel over een bepaald onderwerp te horen, namelijk: alleen wonen als (jonge) vrouw. Hoe vinden jullie dat? Is het een bewuste keuze om alleen te wonen? Voel je je vaak alleen, of geniet je net van het alleen zijn? Heb je het gevoel dat je er sterker van bent geworden? Heb je het gevoel dat je er persoonlijk door groeit? Helpt het je om jezelf écht te leren kennen, of jezelf écht graag te leren zien? Vind je het moeilijk om alles zelf te doen, heb je weleens het gevoel dat je het niet aankan? Ben je weleens angstig over het feit dat je alleen bent? Wie zijn verhaal wil delen... Ben hier erg benieuwd naar!
Ik ben hier niet om echt een specifieke vraag te stellen, gewoon om jullie gedachten/ervaringen/meningen/gevoel over een bepaald onderwerp te horen, namelijk: alleen wonen als (jonge) vrouw. Hoe vinden jullie dat? Is het een bewuste keuze om alleen te wonen? Voel je je vaak alleen, of geniet je net van het alleen zijn? Heb je het gevoel dat je er sterker van bent geworden? Heb je het gevoel dat je er persoonlijk door groeit? Helpt het je om jezelf écht te leren kennen, of jezelf écht graag te leren zien? Vind je het moeilijk om alles zelf te doen, heb je weleens het gevoel dat je het niet aankan? Ben je weleens angstig over het feit dat je alleen bent? Wie zijn verhaal wil delen... Ben hier erg benieuwd naar!
dinsdag 1 mei 2018 om 19:03
@ZaraZara100 ja ik ben wat bang dat ik het gewoon niet zo goed zal aankunnen. Ik ben vanuit een ongezonde thuissituatie bij m'n moeder direct gaan samenwonen met vriend en nu werkt dat ook niet, dus moet ik op mezelf. Was graag door verhalen van anderen die hun prima redden in hun eentje wat gerustgesteld dat de wereld alleen niet zo eng is als ik denk dat ze is.
dinsdag 1 mei 2018 om 19:06
Serieus? Ik vind het oprecht een rare vraag. Waarom zou het anders zijn dan voor mannen? Dit heeft helemaal niets met geslacht te maken maar met jouw eigen gevoel. Dat is heel wat anders.Kuro schreef: ↑01-05-2018 19:03@ZaraZara100 ja ik ben wat bang dat ik het gewoon niet zo goed zal aankunnen. Ik ben vanuit een ongezonde thuissituatie bij m'n moeder direct gaan samenwonen met vriend en nu werkt dat ook niet, dus moet ik op mezelf. Was graag door verhalen van anderen die hun prima redden in hun eentje wat gerustgesteld dat de wereld alleen niet zo eng is als ik denk dat ze is.
dinsdag 1 mei 2018 om 19:06
Ik ben wel benieuwd waarom je dit wilt weten. Dus als je er iets over kwijt wilt...
Ik vind het heerlijk om alleen te wonen. De rust, ruimte, doen wat ik zelf wil, wanneer ik het zelf wil, huis zo opgeruimd houden als ik het wil, koken wat ik wil etc. Ik krijg geregeld bezoek voor koffie, borrel, eten, maar ook vaak mensen van ver weg die hier komen logeren. Ook wel eens vriendin in nood tijdelijk in huis genomen. Zou dat direct weer doen als het nodig is.
Ik heb me nog nooit alleen gevoeld en kan me alleen prima vermaken. Ik ben nog nooit bang geweest om alleen te wonen of tijdens het alleen wonen.
Goed contact met mijn buren, vind ik belangrijk (zou ik met iemand erbij in huis ook vinden). Maar stel dat ik zo ziek ben dat ik geen boodschappen kan doen of naar een huisarts/ziekenhuis kan rijden, is het wel fijn als de buren dat over zouden kunnen nemen. Maar in de praktijk is dat gelukkig nog nooit nodig geweest. Tegenwoordig kun je in veel plaatsen je boodschappen ook laten bezorgen en dat zou ik dan ook liever doen dan mijn buren ermee lastig vallen (overigens zouden zij dat niet als lastig vallen zien).
Ik vind het heerlijk om alleen te wonen. De rust, ruimte, doen wat ik zelf wil, wanneer ik het zelf wil, huis zo opgeruimd houden als ik het wil, koken wat ik wil etc. Ik krijg geregeld bezoek voor koffie, borrel, eten, maar ook vaak mensen van ver weg die hier komen logeren. Ook wel eens vriendin in nood tijdelijk in huis genomen. Zou dat direct weer doen als het nodig is.
Ik heb me nog nooit alleen gevoeld en kan me alleen prima vermaken. Ik ben nog nooit bang geweest om alleen te wonen of tijdens het alleen wonen.
Goed contact met mijn buren, vind ik belangrijk (zou ik met iemand erbij in huis ook vinden). Maar stel dat ik zo ziek ben dat ik geen boodschappen kan doen of naar een huisarts/ziekenhuis kan rijden, is het wel fijn als de buren dat over zouden kunnen nemen. Maar in de praktijk is dat gelukkig nog nooit nodig geweest. Tegenwoordig kun je in veel plaatsen je boodschappen ook laten bezorgen en dat zou ik dan ook liever doen dan mijn buren ermee lastig vallen (overigens zouden zij dat niet als lastig vallen zien).
dinsdag 1 mei 2018 om 19:11
Wat denk je dan dat eng is aan alleen wonen en eng is aan de wereld?Kuro schreef: ↑01-05-2018 19:03@ZaraZara100 ja ik ben wat bang dat ik het gewoon niet zo goed zal aankunnen. Ik ben vanuit een ongezonde thuissituatie bij m'n moeder direct gaan samenwonen met vriend en nu werkt dat ook niet, dus moet ik op mezelf. Was graag door verhalen van anderen die hun prima redden in hun eentje wat gerustgesteld dat de wereld alleen niet zo eng is als ik denk dat ze is.
dinsdag 1 mei 2018 om 19:12
Ik sluit hier af, heb liever antwoorden dan constant te moeten uitleggen waarom ik iets wil weten.. Ik ben niet zo bekend met fora en krijg nogal snel een naar gevoel als mensen dingen raar vinden of niet begrijpen waarom ik iets vraag. Te klein hartje hiervoor dus, maar bedankt voor de reacties. Moet niet altijd zo veel bij anderen gaan kijken maar gewoon zelf beslissingen maken zonder altijd maar bang te zijn. Bedankt!
dinsdag 1 mei 2018 om 19:14
Te klein hartje? Te lange tenen denk ik.Kuro schreef: ↑01-05-2018 19:12Ik sluit hier af, heb liever antwoorden dan constant te moeten uitleggen waarom ik iets wil weten.. Ik ben niet zo bekend met fora en krijg nogal snel een naar gevoel als mensen dingen raar vinden of niet begrijpen waarom ik iets vraag. Te klein hartje hiervoor dus, maar bedankt voor de reacties. Moet niet altijd zo veel bij anderen gaan kijken maar gewoon zelf beslissingen maken zonder altijd maar bang te zijn. Bedankt!
dinsdag 1 mei 2018 om 19:14
Ik ben op mijn 17e op kamers gaan wonen, op mijn 19e een gedeelde flat met twee vriendinnen en toen ik 21 was in mijn eentje in een flat in een nieuwe woonplaats. Ik vond het fantastisch! Zelf bepalen hoe laat ik opstond enzo kon ik op kamers ook al, maar nu kon ik ook hélemaal zelf bepalen wat ik ging eten en hoe laat en, ook best belangrijk, hélemaal zelf bepalen wat ik op tv keek en voor muziek draaide. Ok, dat laatste maakt duidelijk dat dit errug lang geleden was...
Maar zeker niet eng! Gewoon doen to!
Maar zeker niet eng! Gewoon doen to!
The owls are not what they seem
dinsdag 1 mei 2018 om 19:16
Mijn bovenstaande vraag was er juist op gericht je angst wat weg te nemen. Als wij weten waar je bang voor bent, kunnen we je ook wat meer en gerichter gerust stellen en tips geven. Want het maakt daarbij nogal wat verschil of je bijvoorbeeld bang bent voor een inbreker, je bang bent dat je geen mens meer ziet of dat je bang bent dat je je tijd niet kunt invullen.Kuro schreef: ↑01-05-2018 19:12Ik sluit hier af, heb liever antwoorden dan constant te moeten uitleggen waarom ik iets wil weten.. Ik ben niet zo bekend met fora en krijg nogal snel een naar gevoel als mensen dingen raar vinden of niet begrijpen waarom ik iets vraag. Te klein hartje hiervoor dus, maar bedankt voor de reacties. Moet niet altijd zo veel bij anderen gaan kijken maar gewoon zelf beslissingen maken zonder altijd maar bang te zijn. Bedankt!
dinsdag 1 mei 2018 om 19:19
Ik heb van mijn 19e t/m 26e alleen gewoond in een appartement. Wel samen met een hond, dus niet echt helemaal alleen.
Ik vond het heerlijk. Avondjes relaxen op de bank, heerlijke rust en stilte... Nooit rommel van een ander.. Nooit iets opgegeten waar ik me op had verheugd.. Vriendinnen die bleven slapen, samen uitgaan en dan heel de dag erna in pyjama hangen.. Interieur volledig naar mijn eigen smaak. Wel ben ik sowieso iemand die graag tijd alleen heeft en zichzelf makkelijk vermaakt. Soms heb ik ook rust om me heen nodig.
Ik woon nu sinds een jaar samen en dat vind ik ook heel fijn en heeft onze relatie verdiept. Maar soms denk ik weleens terug aan de knusse avondjes alleen met de hond slechte chickflicks kijkend met chocola
PS. Ik merk wel trouwens dat samenwonen me minder zelfredzaam heeft gemaakt. Waar eerst als iets kapot was ik zelf ging googlen, roep ik nu meteen vriend erbij.
Ik vond het heerlijk. Avondjes relaxen op de bank, heerlijke rust en stilte... Nooit rommel van een ander.. Nooit iets opgegeten waar ik me op had verheugd.. Vriendinnen die bleven slapen, samen uitgaan en dan heel de dag erna in pyjama hangen.. Interieur volledig naar mijn eigen smaak. Wel ben ik sowieso iemand die graag tijd alleen heeft en zichzelf makkelijk vermaakt. Soms heb ik ook rust om me heen nodig.
Ik woon nu sinds een jaar samen en dat vind ik ook heel fijn en heeft onze relatie verdiept. Maar soms denk ik weleens terug aan de knusse avondjes alleen met de hond slechte chickflicks kijkend met chocola
PS. Ik merk wel trouwens dat samenwonen me minder zelfredzaam heeft gemaakt. Waar eerst als iets kapot was ik zelf ging googlen, roep ik nu meteen vriend erbij.
-
dinsdag 1 mei 2018 om 19:29
Je hebt toevallig geen vriendinnen die huur willen uitsparen en samen willen wonen?
Ik vond het véél te stil toen ik op kamers zat.
Ik geniet echt wel van een avond alleen en van "vrijheid".
Maar ik sluit mij dan dus gewoon op, zie dagenlang niemand (in 't weekend bijvoorbeeld of op lesvrije dagen) en dan wordt het dus alleen maar vreselijk eenzaam.
Ik vond het véél te stil toen ik op kamers zat.
Ik geniet echt wel van een avond alleen en van "vrijheid".
Maar ik sluit mij dan dus gewoon op, zie dagenlang niemand (in 't weekend bijvoorbeeld of op lesvrije dagen) en dan wordt het dus alleen maar vreselijk eenzaam.
dinsdag 1 mei 2018 om 19:30
Ik heb vanaf mijn 19e tot mijn 21e alleen gewoond, of nouja.. in een studentenhuis, dus niet écht alleen. (al was ik niet iemand die iedere avond in de gemeenschappelijke keuken met de anderen samen kookte en at, ik kookte meestal voor mezelf) en ik vond dat heel fijn! Mijn eigen gedoetje, ik voelde me prima op mezelf. 
dinsdag 1 mei 2018 om 19:40
Daar ben je toch zelf bij?Tornacense schreef: ↑01-05-2018 19:29Je hebt toevallig geen vriendinnen die huur willen uitsparen en samen willen wonen?
Ik vond het véél te stil toen ik op kamers zat.
Ik geniet echt wel van een avond alleen en van "vrijheid".
Maar ik sluit mij dan dus gewoon op, zie dagenlang niemand (in 't weekend bijvoorbeeld of op lesvrije dagen) en dan wordt het dus alleen maar vreselijk eenzaam.
Je kunt toch een leuke hobby nemen voor in het weekend, gaan stappen, zelf mensen opbellen, een hapje buiten de deur gaan eten?
dinsdag 1 mei 2018 om 19:44
Toen ik voor het eerst op mijzelf ging was dat bij een man in huis die ik niet kende, daar huurde ik een kamer. Ik vond dat echt verschrikkelijk en werd daar doodongelukkig van.
Toen ik eenmaal een eigen huisje had bloeide ik echt op. Super fijn om je eigen huisje te hebben met je eigen spulletjes enz. Maar toch ben ik veel gelukkiger als ik omringd ben met andere mensen. Alleen wonen is niet echt mijn ding. Ik heb trouwens wel vrij snel een kat genomen toen ik op mijzelf ging, beste beslissing ooit. Zonder die kat had ik denk ik gek van eenzaamheid geworden
Toen ik eenmaal een eigen huisje had bloeide ik echt op. Super fijn om je eigen huisje te hebben met je eigen spulletjes enz. Maar toch ben ik veel gelukkiger als ik omringd ben met andere mensen. Alleen wonen is niet echt mijn ding. Ik heb trouwens wel vrij snel een kat genomen toen ik op mijzelf ging, beste beslissing ooit. Zonder die kat had ik denk ik gek van eenzaamheid geworden
dinsdag 1 mei 2018 om 19:48
Dat zuchtte ik exact tegen een vriendin van mij afgelopen weekend.
Hoe is het dat ik 2 jaar geleden nog heel een badkamer zelf stond te betegelen en nu als een suffe muts roep, doe jij maar schatje dat kan jij veel beter dan ik
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 1 mei 2018 om 19:50
Los van de eenzaamheid vind ik samenwonen eigenlijk veel moeilijker. Als je alleen woont heeft niemand verwachtingen van je en is een rommelig huis etc ook niet erg.
Dus als je dat kan, kan je ook zeker wel alleen wonen.. Waar ben je precies bang voor?
Dus als je dat kan, kan je ook zeker wel alleen wonen.. Waar ben je precies bang voor?
anoniem_311761 wijzigde dit bericht op 01-05-2018 20:09
1.75% gewijzigd
dinsdag 1 mei 2018 om 19:50
Ik ben eerlijk gezegd van mening dat het voor iedereen goed zou zijn om eens helemaal op zichzelf gewoond te hebben, al is het maar een maand of twee. Niet dat ik denk dat mensen die direct vanuit het ouderlijk huis zijn gaan samenwonen minder zelfstandig ofzo zijn, absoluut niet. Het is meer dat ik het onbetaalbaar vind dat ik weet dat ik het helemaal zelf ook red, die ervaringen die ik daarmee heb opgedaan. Dat ik weet wat mijn eigen leefritme is, hoe ik met koken en eten omga, hoe ik met gevoelens van eenzaamheid omga en hoe ik die kan oplossen, wat ik zelf het fijnste vind qua opgeruimdheid/netheid, etc. etc. Gewoon de wetenschap dat ik nooit in een slechte relatie hoef te blijven hangen omdat de angst voor het onbekende of het alleen wonen me tegenhoudt.
Waarom probeer je het niet gewoon TO? Nieuwe ervaringen zijn nooit weg!
Waarom probeer je het niet gewoon TO? Nieuwe ervaringen zijn nooit weg!
