angst voor vanalles..

toevallig net een quote van Iry opgeschreven die ik erg sterk vond:



Angst is te verslaan door er niet naar te handelen. Dat maakt de angst in het begin groter, tuurlijk gaat de angst spartelen en tegenwerken, maar ze gaat het verliezen van de ervaring.



Ooit deed ik af en toe best spannende dingen, liften, zingen, dat soort dingen, maar door mettertijd steeds meer toe te geven aan angst vermijd ik anno nu zo ongeveer alles en als het even kan blijf ik binnen. Angst is een zeer slechte raadgever, echte risico's opzoeken is ook niet slim maar jezelf beperken door angst gaat je niet gelukkig maken.

Je kunt jezelf ook gek maken, hè, door bepaalde gedachten die je zelf toelaat.



Misschien eerst eens zorgen dat je van je vliegangst afkomt. Daar zijn ook goeie boeken voor, google maar eens.

Zeer, zeer herkenbaar. Op heimwee na.



Vliegen wilde ik jaren niet doen, maar gaat bij mij nu goed. Ik heb bij stichting VALK (de officiele stichting om van je vliegangst af te komen) een pakket besteld van een dvd+een boek van dhr Lucas van Gerwen.

Zo hoefde ik niet naar de cursus maar kon ik thuis vanaf de bank eens kijken wat het was.

Nu kijk ik voor elke vlucht de dvd. De woorden van Lucas blijven daardoor vers in mijn geheugen waardoor ik mezelf kan kalmeren tijdens de vlucht, werkt heel goed!



Ook onveilige buurten/s avonds alleen op straat/liften/boten/eigenlijk alle vervoersmiddelen/ drukke discotheken/mensenmassa's,.... kan nog wel even doorgaan. Ik krijg er hoge bloeddruk van, alleen al door de hele tijd de omgeving af te scannen of alles wel veilig is.

Voor jou ook herkenbaar?



Ik baal er ontzettend van en vind het belachelijk, als ik zie wat anderen allemaal ondernemen zonder dat er iets gebeurd. Ik probeer mijn gedrag zelf ook te analyseren en heb ontdekt dat het bij mij vaak de angst voor het onbekende is.

Heb ik iets eenmaal gezien/gecheckt en meegemaakt, of een aantal keer een goede ervaring gehad, durf ik het vaak beter.

Is iets onbekend (al gaan we maar stappen in een vreemde stad) wordt ik al huiverig en zie ik beren op de weg die niemand anders ziet.

Ik wil er actief iets aan gaan doen en ben momenteel in contact met een angstpsycholoog.

Toch denk ik dat het ook een stukje aanleg is. Ik was als kind al doodsbang om bijvoorbeeld mee op survival kamp te gaan.

Terwijl vriendinnen dat gerust deden.

Op de kermis durfde ik ook bijna nergens in.

Ergens dus ook acceptatie van hoe je zelf in elkaar zit.

De angst is bij mij alleen soms niet reeel en dat leer je ook bij zo'n psycholoog.

@ tijgermeisje; hoe kom je aan die wijze woorden en blijf je dan zelf het liefst binnen?

bang dat je iets niet overleefd of dat er iets gebeurd, heb ik ook , dat is in principe de angst die iedereen wel heeft (vraag maar eens rond), maar die maken het niet groter dan het is, of denken; het zal wel/we zien het wel.

Wij proberen controle over de situatie te krijgen. Wat nooit helemaal zal lukken want je kunt niet controleren dat er nooit iets met je gebeurd. Daar verzetten we ons tegen met angst en vergooien we heel veel energie aan iets wat niet lukt.

Vermoeiend dus.

Ik kan het heel rationeel bekijken maar toch ben ik de eerste die denkt ' ohjee is het hier wel veilig' als we op een nieuwe plek zijn.

Ik spreek het niet uit, want vind dat kinderachtig.

Waardoor het wel weer meer in mijn hoofd blijft spoken.



Bungeejumpen? wow!

dat durf ik ook niet ...stel dat het elastiek breekt

Kunnen ze in Zuid Afrika dat werk zelf niet doen dan? Of kan jij iets wat ze daar zelf niet kunnen.

sanna1 de theoretische kennis heeft me geholpen bij het overwinnen van depressie en straatvrees, ik kan nu alleen boodschappen doen en met het OV, maar ik blijf dat eng vinden, het kost me veel energie, en vermijding blijft verleidelijk.



Jezelf gek denken, ja dat is zeker mogelijk, om dat om te keren lijkt dan minstens zo eng en het vertrouwde is dan op de een of dandere manier minder eng, al word je er idd af en toe gek van, van jezelf, je eigen irrationele mindfucks.

Je bent het minste vatbaar voor angst als je het meest "in je zelf bent", als je het dichtst bent bij je eigen wil, motivatie en behoefte. Je hebt dan namelijk helemaal geen tijd om je druk te maken over angsten; je kan je het dan ook niet veroorloven en ze komen dan ook niet in je op.



Mensen die zich offeren, iets willen lijken wat ze niet zijn en kortom, alleen door de mening van anderen gemotiveerd worden zijn vaak makkelijker vatbaar voor zelf-saboterende angsten.

Groll, ja 'autonomie', had n therapeut het ook steeds over.

Is daar n cursus voor? (serieuze vraag, voor t geval dat

ow nee het was 'authentiek/authenticiteit' waar die man het over had, of hoe je het ook schrijft.

quote:tijgermeisje schreef op 24 augustus 2010 @ 19:41:

toevallig net een quote van Iry opgeschreven die ik erg sterk vond:



Angst is te verslaan door er niet naar te handelen. Dat maakt de angst in het begin groter, tuurlijk gaat de angst spartelen en tegenwerken, maar ze gaat het verliezen van de ervaringWat mooi beschreven!

Volgens mij heb je een angststoornis (google daar maar eens op). Daar kan je niets aan doen, dat wordt veroorzaakt doordat bepaalde stoffen in je hersenen niet goed werken. Daar is medicatie voor. Ga eens met een huisarts praten. het is niets om je voor te schamen, maar het is wel heel zonde van je leven als je ermee rond blijft lopen zonder er iets mee te doen.

Meli het is volgens mij n wisselwerking van gedachten en je stresshormonen (vechten-vluchten) en die stoffen in je hersens.



Denk dat t toch in pillen EN praten zit, en dan die pillen als 2e optie alleen cognitieve training niet afdoende werkt. Dit omdat het stoppen met dat soort medicijnen vaak geen pretje is.