Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
zaterdag 13 februari 2016 om 20:32
quote:Lotte35 schreef op 11 februari 2016 @ 21:59:
[...]
Wat een hel...
Dit zou ik nooit kunnen.
Echt nooit van mijn leven.Ik ben eigenlijk ook zo'n stress kip die voor een verjaardag al in de stress ligt dus dit is voor mij ook heel groots. Ik sta er niet helemaal alleen voor, maar zo voelt het soms wel. Ook omdat ik niet iemand ben die voor ieder wissewasje naar mijn stage begeleidster wil gaan. Ik maak echt elke ochtend eerst een to do lijstje met wat ik die dag moet gaan regelen, maar het is niet mijn hobby. Maar heb wel al ontzettend veel geleerd op die stage (meer dan ik ooit had gedacht). Ontzettend veel stress momenten gehad omdat ik soms in het diepe werd gegooid. Ik moest dan even een momentje m'n gedachten op een rijtje zetten,collega noemde het mijn freeze momentje, omdat ik dan echt even voor me uit staarde terwijl m'n hersenen proberen te schakelen in een situatie. Uiteindelijk kom ik er dan toch achter dat de wereld niet vergaat, en ben ook wel flexibeler geworden en beter in schakelen dan voorheen. Ook omdat ik nu echt mijn draai heb gevonden.
[...]
Wat een hel...
Dit zou ik nooit kunnen.
Echt nooit van mijn leven.Ik ben eigenlijk ook zo'n stress kip die voor een verjaardag al in de stress ligt dus dit is voor mij ook heel groots. Ik sta er niet helemaal alleen voor, maar zo voelt het soms wel. Ook omdat ik niet iemand ben die voor ieder wissewasje naar mijn stage begeleidster wil gaan. Ik maak echt elke ochtend eerst een to do lijstje met wat ik die dag moet gaan regelen, maar het is niet mijn hobby. Maar heb wel al ontzettend veel geleerd op die stage (meer dan ik ooit had gedacht). Ontzettend veel stress momenten gehad omdat ik soms in het diepe werd gegooid. Ik moest dan even een momentje m'n gedachten op een rijtje zetten,collega noemde het mijn freeze momentje, omdat ik dan echt even voor me uit staarde terwijl m'n hersenen proberen te schakelen in een situatie. Uiteindelijk kom ik er dan toch achter dat de wereld niet vergaat, en ben ook wel flexibeler geworden en beter in schakelen dan voorheen. Ook omdat ik nu echt mijn draai heb gevonden.
You have to go on and be crazy, craziness is like heaven.
zaterdag 13 februari 2016 om 20:45
quote:MonicaGeller schreef op 12 februari 2016 @ 08:08:
[...]
Mie toe.
Ik moet volgende week een vergadering beleggen met mijn werkgever, een cliënt en mezelf, waarbij ik cliënt om duidelijkheid moet vragen in een aantal zaken.
Werkgever is erbij als een soort backup en ik voel me wel veilig bij hem.
Maar toch zit ik nu al te stressen 'want ik zal het wel weer allemaal verkeerd doen', dat ik cliënt nog nooit gesproken heb, maakt dat gevoel alleen maar erger Ik heb dat ook heel erg als ik 'vreemde' bedrijven moet gaan bellen namens mijn stagebedrijf. Of serieuze gesprekken met externe bedrijven met wie ik moet samenwerken. Wat mij helpt is van te voren even puntsgewijs op te schrijven wat ik sowieso wil bespreken in het gesprek. Een beetje houvast als ik door zenuwen even niet uit mijn woorden kom of niet meer wat wat ik allemaal moest vragen en bespreken. Misschien helpt dit voor jou ook wel? In ieder geval alvast succes, je werkgever zit erbij dus dat gaat vast helemaal goed komen! Heb vertrouwen in jezelf
[...]
Mie toe.
Ik moet volgende week een vergadering beleggen met mijn werkgever, een cliënt en mezelf, waarbij ik cliënt om duidelijkheid moet vragen in een aantal zaken.
Werkgever is erbij als een soort backup en ik voel me wel veilig bij hem.
Maar toch zit ik nu al te stressen 'want ik zal het wel weer allemaal verkeerd doen', dat ik cliënt nog nooit gesproken heb, maakt dat gevoel alleen maar erger Ik heb dat ook heel erg als ik 'vreemde' bedrijven moet gaan bellen namens mijn stagebedrijf. Of serieuze gesprekken met externe bedrijven met wie ik moet samenwerken. Wat mij helpt is van te voren even puntsgewijs op te schrijven wat ik sowieso wil bespreken in het gesprek. Een beetje houvast als ik door zenuwen even niet uit mijn woorden kom of niet meer wat wat ik allemaal moest vragen en bespreken. Misschien helpt dit voor jou ook wel? In ieder geval alvast succes, je werkgever zit erbij dus dat gaat vast helemaal goed komen! Heb vertrouwen in jezelf
You have to go on and be crazy, craziness is like heaven.
zaterdag 13 februari 2016 om 21:58
Knap hoor, harris, hoe je je staande houdt.
Ik heb mijn handen al meer dan vol aan mijn baan van twee dagen, ver beneden mijn niveau.
Ook stagiaires worden (op mijn eigen verzoek) niet bij mij geplaatst, omdat ik al mijn energie nodig heb voor mezelf.
Nu kregen we gisteren via de mail een uitnodiging voor een etentje met het team.
Voor mij dubbel moeilijk, door eetstoornis + autisme.
Ik ga dus niet.
Ik heb mijn handen al meer dan vol aan mijn baan van twee dagen, ver beneden mijn niveau.
Ook stagiaires worden (op mijn eigen verzoek) niet bij mij geplaatst, omdat ik al mijn energie nodig heb voor mezelf.
Nu kregen we gisteren via de mail een uitnodiging voor een etentje met het team.
Voor mij dubbel moeilijk, door eetstoornis + autisme.
Ik ga dus niet.
zondag 14 februari 2016 om 10:06
quote:harris. schreef op 13 februari 2016 @ 20:45:
[...]
Ik heb dat ook heel erg als ik 'vreemde' bedrijven moet gaan bellen namens mijn stagebedrijf. Of serieuze gesprekken met externe bedrijven met wie ik moet samenwerken. Wat mij helpt is van te voren even puntsgewijs op te schrijven wat ik sowieso wil bespreken in het gesprek. Een beetje houvast als ik door zenuwen even niet uit mijn woorden kom of niet meer wat wat ik allemaal moest vragen en bespreken. Misschien helpt dit voor jou ook wel? In ieder geval alvast succes, je werkgever zit erbij dus dat gaat vast helemaal goed komen! Heb vertrouwen in jezelf
Dank je.
Die puntjes opschrijven doe ik ook wel, en rationeel weet ik wel dat ik me er wel doorsla, maar emotioneel heb ik een dikke knoop in m'n maag.
Lotte, enerzijds goed dat je toch wel je grenzen aangeeft en dat etentje afslaat, anderzijds wel vervelend dat je dat etentje niet kan doen
[...]
Ik heb dat ook heel erg als ik 'vreemde' bedrijven moet gaan bellen namens mijn stagebedrijf. Of serieuze gesprekken met externe bedrijven met wie ik moet samenwerken. Wat mij helpt is van te voren even puntsgewijs op te schrijven wat ik sowieso wil bespreken in het gesprek. Een beetje houvast als ik door zenuwen even niet uit mijn woorden kom of niet meer wat wat ik allemaal moest vragen en bespreken. Misschien helpt dit voor jou ook wel? In ieder geval alvast succes, je werkgever zit erbij dus dat gaat vast helemaal goed komen! Heb vertrouwen in jezelf
Dank je.
Die puntjes opschrijven doe ik ook wel, en rationeel weet ik wel dat ik me er wel doorsla, maar emotioneel heb ik een dikke knoop in m'n maag.
Lotte, enerzijds goed dat je toch wel je grenzen aangeeft en dat etentje afslaat, anderzijds wel vervelend dat je dat etentje niet kan doen
zondag 14 februari 2016 om 10:43
quote:MonicaGeller schreef op 14 februari 2016 @ 10:06:
Lotte, enerzijds goed dat je toch wel je grenzen aangeeft en dat etentje afslaat, anderzijds wel vervelend dat je dat etentje niet kan doen
Dank je, maar als ik eerlijk ben...
Vind ik het helemaal niet erg.
Ik vind mijn collega's prima mensen, maar buiten het werk hoef ik ze eigenlijk niet te zien.
Dat komt misschien onaardig over, maar dan ben ik blijkbaar dus niet zo aardig.
Lotte, enerzijds goed dat je toch wel je grenzen aangeeft en dat etentje afslaat, anderzijds wel vervelend dat je dat etentje niet kan doen
Dank je, maar als ik eerlijk ben...
Vind ik het helemaal niet erg.
Ik vind mijn collega's prima mensen, maar buiten het werk hoef ik ze eigenlijk niet te zien.
Dat komt misschien onaardig over, maar dan ben ik blijkbaar dus niet zo aardig.
zondag 14 februari 2016 om 10:47
quote:Lotte35 schreef op 14 februari 2016 @ 10:43:
[...]
Dank je, maar als ik eerlijk ben...
Vind ik het helemaal niet erg.
Ik vind mijn collega's prima mensen, maar buiten het werk hoef ik ze eigenlijk niet te zien.
Dat komt misschien onaardig over, maar dan ben ik blijkbaar dus niet zo aardig.
Nee hoor, is helemaal niet onaardig.
Je collega's kies je niet, je vrienden wel.
Ik heb jaren geleden een cursus gevolgd, en als ik in m'n vrije tijd klasgenoten spotte, dan deed ik er alles aan opdat ze me niet zouden zien
Ik vind omgang met andere mensen sowieso al erg vermoeiend, en dan is er ook nog (schoon)familie waar je niet altijd de keuze hebt om ze wel/niet te zien.
Dan zit ik ook echt niet te wachten op ev. klasgenoten/collega's in mijn vrije tijd
[...]
Dank je, maar als ik eerlijk ben...
Vind ik het helemaal niet erg.
Ik vind mijn collega's prima mensen, maar buiten het werk hoef ik ze eigenlijk niet te zien.
Dat komt misschien onaardig over, maar dan ben ik blijkbaar dus niet zo aardig.
Nee hoor, is helemaal niet onaardig.
Je collega's kies je niet, je vrienden wel.
Ik heb jaren geleden een cursus gevolgd, en als ik in m'n vrije tijd klasgenoten spotte, dan deed ik er alles aan opdat ze me niet zouden zien
Ik vind omgang met andere mensen sowieso al erg vermoeiend, en dan is er ook nog (schoon)familie waar je niet altijd de keuze hebt om ze wel/niet te zien.
Dan zit ik ook echt niet te wachten op ev. klasgenoten/collega's in mijn vrije tijd
zondag 14 februari 2016 om 11:28
quote:MonicaGeller schreef op 14 februari 2016 @ 10:47:
Ik heb jaren geleden een cursus gevolgd, en als ik in m'n vrije tijd klasgenoten spotte, dan deed ik er alles aan opdat ze me niet zouden zien
Oeh, herkenbaar.
Alleen heb ik dit dus bij vrijwel iedereen...
Zodra ik een bekende zie, is mijn eerste reactie: run and hide!
Best erg eigenlijk, maar ik heb zo'n hekel aan kletspraatjes op straat of in een winkel.
Alleen als ik er echt niet onderuit kom (lees: ik kijk iemand midden in zijn of haar gezicht, en kan dus met geen mogelijkheid doen alsof ik diegene niet zie), blijf ik staan om te praten. Daarna ben ik meestal afgepeigerd.
Wat mijn collega's betreft; ik weet in de lunchpauze vaak al niet waar ik het over moet hebben, laat staan tijdens een etentje.
Ik heb jaren geleden een cursus gevolgd, en als ik in m'n vrije tijd klasgenoten spotte, dan deed ik er alles aan opdat ze me niet zouden zien
Oeh, herkenbaar.
Alleen heb ik dit dus bij vrijwel iedereen...
Zodra ik een bekende zie, is mijn eerste reactie: run and hide!
Best erg eigenlijk, maar ik heb zo'n hekel aan kletspraatjes op straat of in een winkel.
Alleen als ik er echt niet onderuit kom (lees: ik kijk iemand midden in zijn of haar gezicht, en kan dus met geen mogelijkheid doen alsof ik diegene niet zie), blijf ik staan om te praten. Daarna ben ik meestal afgepeigerd.
Wat mijn collega's betreft; ik weet in de lunchpauze vaak al niet waar ik het over moet hebben, laat staan tijdens een etentje.
zondag 14 februari 2016 om 11:32
quote:Lotte35 schreef op 14 februari 2016 @ 10:43:
[...]
Dank je, maar als ik eerlijk ben...
Vind ik het helemaal niet erg.
Ik vind mijn collega's prima mensen, maar buiten het werk hoef ik ze eigenlijk niet te zien.
Dat komt misschien onaardig over, maar dan ben ik blijkbaar dus niet zo aardig.Dit dus. Ik doe ook niet mee aan uitstapjes en etentjes van het werk. Bij de Kerstlunch ben ik een van de weinigen die niet gaat. Ik snap echt niet wat anderen er zo leuk aan vinden. Dat zijn activiteiten waar "iedereen" kan komen en daar heb ik geen zin in. Geen allemansvriend. Ik heb wel een paar collega's waar ik af en toe mee afspreek, maar liefst 1 op 1. En dat zijn dan ook uitzonderingen.
[...]
Dank je, maar als ik eerlijk ben...
Vind ik het helemaal niet erg.
Ik vind mijn collega's prima mensen, maar buiten het werk hoef ik ze eigenlijk niet te zien.
Dat komt misschien onaardig over, maar dan ben ik blijkbaar dus niet zo aardig.Dit dus. Ik doe ook niet mee aan uitstapjes en etentjes van het werk. Bij de Kerstlunch ben ik een van de weinigen die niet gaat. Ik snap echt niet wat anderen er zo leuk aan vinden. Dat zijn activiteiten waar "iedereen" kan komen en daar heb ik geen zin in. Geen allemansvriend. Ik heb wel een paar collega's waar ik af en toe mee afspreek, maar liefst 1 op 1. En dat zijn dan ook uitzonderingen.
zondag 14 februari 2016 om 11:52
quote:Lotte35 schreef op 14 februari 2016 @ 11:28:
[...]
Oeh, herkenbaar.
Alleen heb ik dit dus bij vrijwel iedereen...
Zodra ik een bekende zie, is mijn eerste reactie: run and hide!
Best erg eigenlijk, maar ik heb zo'n hekel aan kletspraatjes op straat of in een winkel.
Alleen als ik er echt niet onderuit kom (lees: ik kijk iemand midden in zijn of haar gezicht, en kan dus met geen mogelijkheid doen alsof ik diegene niet zie), blijf ik staan om te praten. Daarna ben ik meestal afgepeigerd.
Wat mijn collega's betreft; ik weet in de lunchpauze vaak al niet waar ik het over moet hebben, laat staan tijdens een etentje.
*Joins the club*
Een kassajuffrouw die per se een praatje wil maken, ook al zo'n horror.
Als de buurvrouw - die altijd en eeuwig haar hele leven wil vertellen, en ze is al oud, dus er is wel veel te vertellen - in haar voortuin bezig is als ik thuiskom, dan rij ik gewoon door 'boodschappen doen' en kom wel terug als zij weer binnen is
Mijn schoonmoeder is een lief mens, maar ze heeft wel de neiging mij eens in de zoveel tijd te bellen 'om eens lekker bij te praten', ik gooi m'n telefoon altijd naar man 'zeg maar dat ik in de douche sta/met migraine op bed lig/...'.
Vorig jaar had man een personeelsweekend met partners, met 'gezellige' groepsactiviteiten.
Ik word nog moe/verdrietig als ik eraan denk
Ik was dat weekend de saaiste persoon die je maar kunt indenken, mensen liepen letterlijk bij ons weg omdat ze zich doodverveelden
En dat terwijl ik met mensen bij wie ik me veilig voel echt wel een sprankelende en charmante persoonlijkheid ben, kan ook zeer gevat uit de hoek komen en zo.
Maar een groep van 30 mensen die ik niet ken, daar verander ik in een muurbloem.
Over vijf jaar 'mogen' we weer, hoera
[...]
Oeh, herkenbaar.
Alleen heb ik dit dus bij vrijwel iedereen...
Zodra ik een bekende zie, is mijn eerste reactie: run and hide!
Best erg eigenlijk, maar ik heb zo'n hekel aan kletspraatjes op straat of in een winkel.
Alleen als ik er echt niet onderuit kom (lees: ik kijk iemand midden in zijn of haar gezicht, en kan dus met geen mogelijkheid doen alsof ik diegene niet zie), blijf ik staan om te praten. Daarna ben ik meestal afgepeigerd.
Wat mijn collega's betreft; ik weet in de lunchpauze vaak al niet waar ik het over moet hebben, laat staan tijdens een etentje.
*Joins the club*
Een kassajuffrouw die per se een praatje wil maken, ook al zo'n horror.
Als de buurvrouw - die altijd en eeuwig haar hele leven wil vertellen, en ze is al oud, dus er is wel veel te vertellen - in haar voortuin bezig is als ik thuiskom, dan rij ik gewoon door 'boodschappen doen' en kom wel terug als zij weer binnen is
Mijn schoonmoeder is een lief mens, maar ze heeft wel de neiging mij eens in de zoveel tijd te bellen 'om eens lekker bij te praten', ik gooi m'n telefoon altijd naar man 'zeg maar dat ik in de douche sta/met migraine op bed lig/...'.
Vorig jaar had man een personeelsweekend met partners, met 'gezellige' groepsactiviteiten.
Ik word nog moe/verdrietig als ik eraan denk
Ik was dat weekend de saaiste persoon die je maar kunt indenken, mensen liepen letterlijk bij ons weg omdat ze zich doodverveelden
En dat terwijl ik met mensen bij wie ik me veilig voel echt wel een sprankelende en charmante persoonlijkheid ben, kan ook zeer gevat uit de hoek komen en zo.
Maar een groep van 30 mensen die ik niet ken, daar verander ik in een muurbloem.
Over vijf jaar 'mogen' we weer, hoera
zondag 14 februari 2016 om 12:16
Dat willen verstoppen herken ik ook. Ik groet mensen ook alleen maar als ze mijn kant opkijken. Ook als het leuke mensen zijn. Vind het altijd een drempel om als eerste "Hoi" te moeten zeggen. Er gaat dan van alles door mijn hoofd. Kijk ik wel helder genoeg uit mijn ogen (soms heb ik jeukende ogen en dan lijkt het of ik gehuild heb)? Zeg ik wel op de goede toon "Hoi"? Moet ik na het groeten wel of niet vragen hoe het gaat? Meestal laat ik het aan de ander over. Als die het vraagt antwoord ik wel gewoon en vraag terug. Soms zien ze het pas als ik net voorbij ben. Maar dan vraag ik me af of diegene denkt dat ik hem/haar niet wil zien. Ik moet er altijd zo bij nadenken.
"Goedemorgen" zeggen tegen collega's vind ik ook zoiets. Ik zeg het vrij zacht. Alleen de tafels waar ik op dat moment langs loop horen het waarschijnlijk. Sommigen roepen het door heel de hal. Ik vind dat maar overdreven. Maar dat heb ik wel meer met dingen die voor anderen doodnormaal zijn.
"Goedemorgen" zeggen tegen collega's vind ik ook zoiets. Ik zeg het vrij zacht. Alleen de tafels waar ik op dat moment langs loop horen het waarschijnlijk. Sommigen roepen het door heel de hal. Ik vind dat maar overdreven. Maar dat heb ik wel meer met dingen die voor anderen doodnormaal zijn.
zondag 14 februari 2016 om 12:55
quote:MonicaGeller schreef op 14 februari 2016 @ 11:52:
Als de buurvrouw - die altijd en eeuwig haar hele leven wil vertellen, en ze is al oud, dus er is wel veel te vertellen - in haar voortuin bezig is als ik thuiskom, dan rij ik gewoon door 'boodschappen doen' en kom wel terug als zij weer binnen is
Hahaha, dit is zó herkenbaar!
De buurvrouw van mijn moeder is ook zo'n type.
De goedheid zelve hoor, maar ze wil áltijd lullen.
Als ik dan in mijn auto aan kom rijden bij mijn moeder in de straat, en ik zie haar net naar buiten komen (en dat gebeurt vaak, want ze hebben een hond waar ze volgens mij 25 keer per dag mee gaan wandelen), rijd ik altijd nog een extra rondje. En als ik al geparkeerd heb, en ze komt op dat moment naar buiten, doe ik net of ik heel druk iets aan het zoeken ben in mijn handschoenenkastje. Nu ik het zo opschrijf vind ik het best lullig van mezelf, maar ik weet me gewoon geen houding te geven tegenover haar. Je komt ook niet van haar af, ze blijft kleppen.
Als de buurvrouw - die altijd en eeuwig haar hele leven wil vertellen, en ze is al oud, dus er is wel veel te vertellen - in haar voortuin bezig is als ik thuiskom, dan rij ik gewoon door 'boodschappen doen' en kom wel terug als zij weer binnen is
Hahaha, dit is zó herkenbaar!
De buurvrouw van mijn moeder is ook zo'n type.
De goedheid zelve hoor, maar ze wil áltijd lullen.
Als ik dan in mijn auto aan kom rijden bij mijn moeder in de straat, en ik zie haar net naar buiten komen (en dat gebeurt vaak, want ze hebben een hond waar ze volgens mij 25 keer per dag mee gaan wandelen), rijd ik altijd nog een extra rondje. En als ik al geparkeerd heb, en ze komt op dat moment naar buiten, doe ik net of ik heel druk iets aan het zoeken ben in mijn handschoenenkastje. Nu ik het zo opschrijf vind ik het best lullig van mezelf, maar ik weet me gewoon geen houding te geven tegenover haar. Je komt ook niet van haar af, ze blijft kleppen.
zondag 14 februari 2016 om 13:00
quote:hondenmens schreef op 14 februari 2016 @ 12:16:
Maar dat heb ik wel meer met dingen die voor anderen doodnormaal zijn.
Story of my life....
Iemand vragen naar zijn vakantie, vind ik ook zoiets ergs.
Onze mondhygiënist is pas op reis geweest.
Ik zag er alweer tegenop om ernaar te vragen, omdat ik nooit weet hoe ik zo'n gesprekje dan gaande moet houden.
Gelukkig was hij die dag vrij laat, en heel uitgekookt heb ik hem gevraagd hoe zijn vakantie was vlak voor zijn eerste patiënt binnenkwam. Hij kon dus alleen maar vertellen dat het een mooie vakantie was geweest, daarna was de tijd om. En ik had mooi aan mijn plicht voldaan om interesse te tonen
Maar dat heb ik wel meer met dingen die voor anderen doodnormaal zijn.
Story of my life....
Iemand vragen naar zijn vakantie, vind ik ook zoiets ergs.
Onze mondhygiënist is pas op reis geweest.
Ik zag er alweer tegenop om ernaar te vragen, omdat ik nooit weet hoe ik zo'n gesprekje dan gaande moet houden.
Gelukkig was hij die dag vrij laat, en heel uitgekookt heb ik hem gevraagd hoe zijn vakantie was vlak voor zijn eerste patiënt binnenkwam. Hij kon dus alleen maar vertellen dat het een mooie vakantie was geweest, daarna was de tijd om. En ik had mooi aan mijn plicht voldaan om interesse te tonen
zondag 14 februari 2016 om 14:48
Dat heb je handig aangepakt
Mijn werkgever vertelt gelukkig niet zo heel veel, af en toe 's over zijn kinderen, en aangezien ik zelf kinderen heb die wel een paar jaar ouder dan de de zijne zijn, kan ik ook wel meepraten en oprechte interesse tonen in zijn verhalen.
Ik heb geen idee hoe ik het zou doen als ik zelf geen kinderen had, kan me ook niet voorstellen dat ik zijn verhalen dan wel boeiend zou vinden
Mijn werkgever vertelt gelukkig niet zo heel veel, af en toe 's over zijn kinderen, en aangezien ik zelf kinderen heb die wel een paar jaar ouder dan de de zijne zijn, kan ik ook wel meepraten en oprechte interesse tonen in zijn verhalen.
Ik heb geen idee hoe ik het zou doen als ik zelf geen kinderen had, kan me ook niet voorstellen dat ik zijn verhalen dan wel boeiend zou vinden
zondag 14 februari 2016 om 19:21
quote:Lotte35 schreef op 14 februari 2016 @ 12:55:
[...]
En als ik al geparkeerd heb, en ze komt op dat moment naar buiten, doe ik net of ik heel druk iets aan het zoeken ben in mijn handschoenenkastje.
Hahaha, dit doe ik al bij mijn huisgenoot En ik voel me daar ook enorm lullig bij, maar ik wil hem gewoon het liefst nooit zien.
Diezelfde huisgenoot (ik heb er gelukkig maar 1) vroeg, toen hij hier net kwam wonen, of we eens samen gingen eten. Ik zag al helemaal voor me hoe dat dan een soort van verplicht wekelijks ritueel zou worden, dus heb maar gezegd dat ik nogal een einzelganger ben en dat ik dat niet echt zag zitten Maar was er wel mooi vanaf
[...]
En als ik al geparkeerd heb, en ze komt op dat moment naar buiten, doe ik net of ik heel druk iets aan het zoeken ben in mijn handschoenenkastje.
Hahaha, dit doe ik al bij mijn huisgenoot En ik voel me daar ook enorm lullig bij, maar ik wil hem gewoon het liefst nooit zien.
Diezelfde huisgenoot (ik heb er gelukkig maar 1) vroeg, toen hij hier net kwam wonen, of we eens samen gingen eten. Ik zag al helemaal voor me hoe dat dan een soort van verplicht wekelijks ritueel zou worden, dus heb maar gezegd dat ik nogal een einzelganger ben en dat ik dat niet echt zag zitten Maar was er wel mooi vanaf
zondag 14 februari 2016 om 20:25
Ik heb er ook heel bewust voor gekozen om niet in een studentenhuis te gaan zitten haha, allemaal vreemde mensen in een huis waar je afspraken mee moet maken qua schoonmaken etc, nee dat leek mij niet zo´n tof plan. Ik woon nu bij een oudere mevrouw en haar hond. Ontbijten en eten savonds samen, voor de rest hebben we ons eigen plan van de dag.
You have to go on and be crazy, craziness is like heaven.
zondag 14 februari 2016 om 20:29
quote:MonicaGeller schreef op 14 februari 2016 @ 19:39:
Ik denk dat ik nog liever in m'n auto zou wonen dan met een huisgenoot, vind mijn man en kinders soms al te moeilijk om mee samen te leven laat staan een vreemde.
Ik buig nederig dat jij dat wel aankan Je zou maar je huis met een vluchteling moeten delen. Brrr!
Ik denk dat ik nog liever in m'n auto zou wonen dan met een huisgenoot, vind mijn man en kinders soms al te moeilijk om mee samen te leven laat staan een vreemde.
Ik buig nederig dat jij dat wel aankan Je zou maar je huis met een vluchteling moeten delen. Brrr!
maandag 15 februari 2016 om 10:03
Hebben jullie de Briggs Meyers test wel eens gedaan?
Ik heb daar een ISTP persoonlijkheid en heb het idee dat deze score zwaar correleert met de score op een autisme-test.
Oftwel: istp'ers zijn gewoon autisten (of andersom )
Maar volgens een andere forummer (ook istp) is dat onzin.
Nu ben ik wel benieuwd hoe jullie op deze test scoren. Hij duurt niet lang:
http://www.loomancoaching.nl/nl/persoonsvoorkeuren-test
Ik heb daar een ISTP persoonlijkheid en heb het idee dat deze score zwaar correleert met de score op een autisme-test.
Oftwel: istp'ers zijn gewoon autisten (of andersom )
Maar volgens een andere forummer (ook istp) is dat onzin.
Nu ben ik wel benieuwd hoe jullie op deze test scoren. Hij duurt niet lang:
http://www.loomancoaching.nl/nl/persoonsvoorkeuren-test
.
dinsdag 16 februari 2016 om 17:34
Leuk dat je hem gedaan hebt
Dat is dan al 3 out of 3x raak.
De istp-forummer in kwestie, die dacht dat hij geen autist kon zijn omdat hij het idee had dat die vrijwel allemaal zo gehandicapt zijn dat ze niet of amper zelfstandig kunnen leven, heeft op mijn verzoek de AQ-test gedaan (Aspergertest). Hij scoorde daarop 31, dat is helemaal bovenin de schaal 'bovengemiddeld'. Ik scoorde daar zelf trouwens nog iets hoger op, 35 ofzo. Dat is onderin de schaal 'hoog'.
Ik ben aan het vechten tegen mezelf. Heb me als vrijwilliger aangeboden om een soort telefonische enquetes te houden. Wetende dat ik dat verschrikkelijk vind om te doen. Maar het is wel belangrijk dat het gebeurt. En ik weet ook dat het eigenlijk helemaal niet zo erg is als ik me er eenmaal overheen gezet heb, en dat mensen over het algemeen best leuk reageren. Ik hoef niks te verkopen hoor, anders was ik er niet aan begonnen. Ik heb er twee gehad. Nog een stuk of acht te gaan. Vind het een goede oefening en een hele overwinning als ik er weer een gedaan heb. Maar man, wat kost het me een energie. En wat vertoon ik een uitstelgedrag.
Dat is dan al 3 out of 3x raak.
De istp-forummer in kwestie, die dacht dat hij geen autist kon zijn omdat hij het idee had dat die vrijwel allemaal zo gehandicapt zijn dat ze niet of amper zelfstandig kunnen leven, heeft op mijn verzoek de AQ-test gedaan (Aspergertest). Hij scoorde daarop 31, dat is helemaal bovenin de schaal 'bovengemiddeld'. Ik scoorde daar zelf trouwens nog iets hoger op, 35 ofzo. Dat is onderin de schaal 'hoog'.
Ik ben aan het vechten tegen mezelf. Heb me als vrijwilliger aangeboden om een soort telefonische enquetes te houden. Wetende dat ik dat verschrikkelijk vind om te doen. Maar het is wel belangrijk dat het gebeurt. En ik weet ook dat het eigenlijk helemaal niet zo erg is als ik me er eenmaal overheen gezet heb, en dat mensen over het algemeen best leuk reageren. Ik hoef niks te verkopen hoor, anders was ik er niet aan begonnen. Ik heb er twee gehad. Nog een stuk of acht te gaan. Vind het een goede oefening en een hele overwinning als ik er weer een gedaan heb. Maar man, wat kost het me een energie. En wat vertoon ik een uitstelgedrag.
.
dinsdag 16 februari 2016 om 18:16
quote:MonicaGeller schreef op 14 februari 2016 @ 19:39:
Ik denk dat ik nog liever in m'n auto zou wonen dan met een huisgenoot, vind mijn man en kinders soms al te moeilijk om mee samen te leven laat staan een vreemde.
Ik buig nederig dat jij dat wel aankan
Hahaha, ik woon ook het liefste alleen hoor. Maar ik woon enorm goedkoop, dus blijf hier nog even. We hebben allebei onze eigen wc (+ wastafel). De douche gebruiken we uiteraard allebei op zichzelf en ik kom alleen in de keuken als ik hem daar niet hoor Dus ik heb niet veel met hem te maken gelukkig.
quote:Lotte35 schreef op 14 februari 2016 @ 19:51:
[...]
Wat knap van je!Het was via whatsapp, dus dan gaat het wel een stuk makkelijker! maar vond het alsnog wel eng natuurlijk. Gelukkig had ie niet heel lang nadat ie hier kwam wonen een vriendin, dus hij vermaakt zich nu wel (al hebben ze heel vaak ruzie, maar dat terzijde).
Ik denk dat ik nog liever in m'n auto zou wonen dan met een huisgenoot, vind mijn man en kinders soms al te moeilijk om mee samen te leven laat staan een vreemde.
Ik buig nederig dat jij dat wel aankan
Hahaha, ik woon ook het liefste alleen hoor. Maar ik woon enorm goedkoop, dus blijf hier nog even. We hebben allebei onze eigen wc (+ wastafel). De douche gebruiken we uiteraard allebei op zichzelf en ik kom alleen in de keuken als ik hem daar niet hoor Dus ik heb niet veel met hem te maken gelukkig.
quote:Lotte35 schreef op 14 februari 2016 @ 19:51:
[...]
Wat knap van je!Het was via whatsapp, dus dan gaat het wel een stuk makkelijker! maar vond het alsnog wel eng natuurlijk. Gelukkig had ie niet heel lang nadat ie hier kwam wonen een vriendin, dus hij vermaakt zich nu wel (al hebben ze heel vaak ruzie, maar dat terzijde).
dinsdag 16 februari 2016 om 18:20
quote:impala schreef op 16 februari 2016 @ 17:34:
Ik ben aan het vechten tegen mezelf. Heb me als vrijwilliger aangeboden om een soort telefonische enquetes te houden. Wetende dat ik dat verschrikkelijk vind om te doen. Maar het is wel belangrijk dat het gebeurt. En ik weet ook dat het eigenlijk helemaal niet zo erg is als ik me er eenmaal overheen gezet heb, en dat mensen over het algemeen best leuk reageren. Ik hoef niks te verkopen hoor, anders was ik er niet aan begonnen. Ik heb er twee gehad. Nog een stuk of acht te gaan. Vind het een goede oefening en een hele overwinning als ik er weer een gedaan heb. Maar man, wat kost het me een energie. En wat vertoon ik een uitstelgedrag.
Mag ik vragen waarom je het precies doet? Het klinkt namelijk een beetje alsof je jezelf dwingt om iets te doen waar je niet gelukkig(er) van wordt, maar misschien is dat een verkeerde aanname
Ik heb ooit in een callcenter (klantenservice) gewerkt, maar heb nog steeds belangst. En ik heb ook al 100 presentaties gedaan, maar heb nog steeds presentatie angst. Vind het beide verschrikkelijk. Sommige dingen kom je niet overheen is mijn ervaring, dus ik ga het zoveel mogelijk uit de weg. Zonde van m'n energie, die ik dan liever in andere dingen stop.
Ik ben aan het vechten tegen mezelf. Heb me als vrijwilliger aangeboden om een soort telefonische enquetes te houden. Wetende dat ik dat verschrikkelijk vind om te doen. Maar het is wel belangrijk dat het gebeurt. En ik weet ook dat het eigenlijk helemaal niet zo erg is als ik me er eenmaal overheen gezet heb, en dat mensen over het algemeen best leuk reageren. Ik hoef niks te verkopen hoor, anders was ik er niet aan begonnen. Ik heb er twee gehad. Nog een stuk of acht te gaan. Vind het een goede oefening en een hele overwinning als ik er weer een gedaan heb. Maar man, wat kost het me een energie. En wat vertoon ik een uitstelgedrag.
Mag ik vragen waarom je het precies doet? Het klinkt namelijk een beetje alsof je jezelf dwingt om iets te doen waar je niet gelukkig(er) van wordt, maar misschien is dat een verkeerde aanname
Ik heb ooit in een callcenter (klantenservice) gewerkt, maar heb nog steeds belangst. En ik heb ook al 100 presentaties gedaan, maar heb nog steeds presentatie angst. Vind het beide verschrikkelijk. Sommige dingen kom je niet overheen is mijn ervaring, dus ik ga het zoveel mogelijk uit de weg. Zonde van m'n energie, die ik dan liever in andere dingen stop.
dinsdag 16 februari 2016 om 18:25
Ik heb zelf een hekel aan telefonische enquêtes. Gelukkig heb ik er de laatste tijd geen meer gehad, maar ze bellen vaak onder etenstijd. Ze bellen ook altijd anoniem en die nummers pak ik niet meer op. Een enquete zelf houden heb ik nog niet gedaan. Maar dat uitstelgedrag herken ik wel, dat heb ik met veel dingen. Maar ik denk dat je achteraf blij zult zijn dat je het gedaan hebt. Je eerste 2 reacties waren in elk geval al leuk.
Ik merk aan mezelf dat ik toch wel erg makkelijk of lui ben met bepaalde dingen. Ik kies graag voor comfort. Zoals haast overal met de auto naartoe gaan. Ik woon 10 km van mijn werk. De meesten pakken de bus of de auto, zeker in de winter. In de zomer fietsen ook veel mensen. Maar sommigen ook in de winter. Ik fiets nooit naar mijn werk. Ik kan de afstand wel aan, maar vind dat teveel gedoe. Te vroeg op moeten staan. Fietsen met weinig eten in mijn maag voelt niet fijn (ik kan slecht ontbijten). Een hekel hebben aan tegenwind en ik vind het hier best vaak hard waaien. Van koude wind krijg ik gauw hoofdpijn. En het onder tijdsdruk moeten fietsen. Vroeger naar de middelbare school pakte ik al vaker de bus. Fietsen vind ik alleen leuk in mijn vrije tijd, wanneer ik dat wil. Verder krijg ik mijn beweging wel door te wandelen en 1 keer per week te sporten.
Zijn jullie een beetje sportief of liever lui dan moe?
Ik merk aan mezelf dat ik toch wel erg makkelijk of lui ben met bepaalde dingen. Ik kies graag voor comfort. Zoals haast overal met de auto naartoe gaan. Ik woon 10 km van mijn werk. De meesten pakken de bus of de auto, zeker in de winter. In de zomer fietsen ook veel mensen. Maar sommigen ook in de winter. Ik fiets nooit naar mijn werk. Ik kan de afstand wel aan, maar vind dat teveel gedoe. Te vroeg op moeten staan. Fietsen met weinig eten in mijn maag voelt niet fijn (ik kan slecht ontbijten). Een hekel hebben aan tegenwind en ik vind het hier best vaak hard waaien. Van koude wind krijg ik gauw hoofdpijn. En het onder tijdsdruk moeten fietsen. Vroeger naar de middelbare school pakte ik al vaker de bus. Fietsen vind ik alleen leuk in mijn vrije tijd, wanneer ik dat wil. Verder krijg ik mijn beweging wel door te wandelen en 1 keer per week te sporten.
Zijn jullie een beetje sportief of liever lui dan moe?
