Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
vrijdag 11 maart 2016 om 11:43
Ik ben trouwens wel een enorme jankerd. Ik kan al huilen om een dieren documentaire, en dan hoeft er niet eens iets zieligs te gebeuren. Ik huil ook om mooie dingen En ik huil ook veel in de vorm van ontlading van stress/zenuwen. Ik moet ook altijd standaard huilen als ik bevallingen zie op tv ofzo. En dat heb ik niet zelf meegemaakt, dus ik heb geen idee waarom. Maar ik moet zeggen dat ik dieren en baby's gewoon heel lief en leuk vind
vrijdag 11 maart 2016 om 11:46
quote:Valdemar_II schreef op 11 maart 2016 @ 11:12:
[...]
Wou hier even op inpikken, sorry MonicaG.
Eerst de link: http://www.kennislink.nl/ ... elig-maar-niet-empathisch
Het incident met de droevige collega en het eerder voorbeeld van humor en het niet kunnen lachen wanneer iemand valt, zijn weer zeer herkenbaar en het stoort me eigenlijk dat er dan weer automatisch vanuit wordt gegaan dat er geen emotie te bespeuren is. Integendeel zelfs (in feite wat voor ziekelijke sadist moet je niet zijn om te lachen met het ongeluk/de pijn van een ander?).
Dikwijls wordt autisme gelinkt aan een lager empathisch vermogen, een zekere ongevoeligheid en wanneer ik dan registreer wat er in mijn gedachten omgaat duikt soms de twijfel op dat de diagnose bij mij wel fout moet zijn; terwijl ze dit zeker niet is. De link haalt enkele studies aan die suggereren dat autisten wel over een (verhoogd zelfs) empathisch vermogen beschikken, maar dat ze hier niet naar handelen.
Ergens lijkt me dit ook logisch omdat het aflezen van een gezicht eigenlijk een combinatie is van patroonherkenning en het opmerken van details, en laten we wel wezen, hier zijn we goed in. Misschien te goed en zijn we als jongere te vaak in een conflictsituatie belandt omdat we reageerden op die kleine gelaatstrekken die de andere verborgen wilde houden; worden we daarom angstig om te reageren op wat we registreren of beginnen we zelfs te twijfelen aan ons oordeel? Is het ijskonijn een onbewuste keuze om onszelf te beschermen? Het zou ook een verklaring bieden op de vraag waarom we wel "sociaal" kunnen handelen onder invloed of affectie kunnen tonen aan dieren.
Sorry als het wat warrig geschreven is, maar zijn er hier misschien anderen die dit herkennen of menen dat het verkeerd is om autisme direct te koppelen aan ongevoelig?
Edit: koppelen aan het onverwachte, dieren zijn lekker oprecht en direct, mensen zo dubbelzinnig dat reacties bij voorbaat onvoorspelbaar worden; zelfs zo'n dom bericht op een forum levert dan spanning op.
Ja, heel herkenbaar. Voor de buitenwereld lijk ik een ijskoningin, maar zoals ik in mijn post hierboven al schrijf: eigenlijk ben ik enorm gevoelig. Maar dan met name voor dieren en baby's. Waarschijnlijk omdat ze niet terugpraten
En ik wil nog steeds dat boek van Henny Struik lezen, die "Niet Ongevoelig"
[...]
Wou hier even op inpikken, sorry MonicaG.
Eerst de link: http://www.kennislink.nl/ ... elig-maar-niet-empathisch
Het incident met de droevige collega en het eerder voorbeeld van humor en het niet kunnen lachen wanneer iemand valt, zijn weer zeer herkenbaar en het stoort me eigenlijk dat er dan weer automatisch vanuit wordt gegaan dat er geen emotie te bespeuren is. Integendeel zelfs (in feite wat voor ziekelijke sadist moet je niet zijn om te lachen met het ongeluk/de pijn van een ander?).
Dikwijls wordt autisme gelinkt aan een lager empathisch vermogen, een zekere ongevoeligheid en wanneer ik dan registreer wat er in mijn gedachten omgaat duikt soms de twijfel op dat de diagnose bij mij wel fout moet zijn; terwijl ze dit zeker niet is. De link haalt enkele studies aan die suggereren dat autisten wel over een (verhoogd zelfs) empathisch vermogen beschikken, maar dat ze hier niet naar handelen.
Ergens lijkt me dit ook logisch omdat het aflezen van een gezicht eigenlijk een combinatie is van patroonherkenning en het opmerken van details, en laten we wel wezen, hier zijn we goed in. Misschien te goed en zijn we als jongere te vaak in een conflictsituatie belandt omdat we reageerden op die kleine gelaatstrekken die de andere verborgen wilde houden; worden we daarom angstig om te reageren op wat we registreren of beginnen we zelfs te twijfelen aan ons oordeel? Is het ijskonijn een onbewuste keuze om onszelf te beschermen? Het zou ook een verklaring bieden op de vraag waarom we wel "sociaal" kunnen handelen onder invloed of affectie kunnen tonen aan dieren.
Sorry als het wat warrig geschreven is, maar zijn er hier misschien anderen die dit herkennen of menen dat het verkeerd is om autisme direct te koppelen aan ongevoelig?
Edit: koppelen aan het onverwachte, dieren zijn lekker oprecht en direct, mensen zo dubbelzinnig dat reacties bij voorbaat onvoorspelbaar worden; zelfs zo'n dom bericht op een forum levert dan spanning op.
Ja, heel herkenbaar. Voor de buitenwereld lijk ik een ijskoningin, maar zoals ik in mijn post hierboven al schrijf: eigenlijk ben ik enorm gevoelig. Maar dan met name voor dieren en baby's. Waarschijnlijk omdat ze niet terugpraten
En ik wil nog steeds dat boek van Henny Struik lezen, die "Niet Ongevoelig"
vrijdag 11 maart 2016 om 11:47
[quote]yolo8 schreef op 11 maart 2016 @ 11:34:
[...]
Wat voor interview, telefonisch of per mail? Ik wil graag andere masterstudenten helpen omdat ik zelf ook een hel ben doorgegaan om interviews te verzamelen voor mijn masterthesis, ik weet hoe moeilijk het is. Maar ik heb ook belangst en bel het liefst zo min mogelijk dus als het per mail kan zou dat heel fijn zijn haha.
[...]
Het is de bedoeling dat ze je irl interviewt, stuur ik je een pb met meer info?
Valdemart, vind het wel een interessante insteek waar ik wel een en ander in herken, ik kom er later graag op terug.
[...]
Wat voor interview, telefonisch of per mail? Ik wil graag andere masterstudenten helpen omdat ik zelf ook een hel ben doorgegaan om interviews te verzamelen voor mijn masterthesis, ik weet hoe moeilijk het is. Maar ik heb ook belangst en bel het liefst zo min mogelijk dus als het per mail kan zou dat heel fijn zijn haha.
[...]
Het is de bedoeling dat ze je irl interviewt, stuur ik je een pb met meer info?
Valdemart, vind het wel een interessante insteek waar ik wel een en ander in herken, ik kom er later graag op terug.
vrijdag 11 maart 2016 om 14:01
Ik vind mezelf erg empatisch, maar ik twijfel soms of het oprecht is of aangeleerd (ik weet dan hoe te handelen). Al denk ik dat het eerder oprecht is. Ik denk dat ik oprecht iets heel naar kan vinden voor een ander, maar het handelen ernaar gaat me moeilijker af.
Huilen kan ik nauwelijks. Ik vind dat zo jammer omdat het me een prettige manier van ontladen lijkt. Heb soms wel een brok in mijn keel.
Ik vind dat ik soms echt heel gevoelig kan zijn maar daarentegen ook keihard kan zijn (meestal wanneer het me niet interesseert). Dus ik ben nogal van het tegenstrijdige haha.
Over vitamine D heb ik ook gehoord. Ik twijfel erg of het helpt om extra te slikken tegen angsten. Als je echte zware angsten hebt kun je volgens mij beter aan de 'echte' medicatie. Misschien als je kijkt maar lichte spanningen wat 'normale' mensen dagelijks ervaren, dat zij genoeg halen uit de vitamine D die ze vanzelf opdoen.
Ik wil trouwens wel helpen met het interview. Stuur maar een pb met de informatie.
Huilen kan ik nauwelijks. Ik vind dat zo jammer omdat het me een prettige manier van ontladen lijkt. Heb soms wel een brok in mijn keel.
Ik vind dat ik soms echt heel gevoelig kan zijn maar daarentegen ook keihard kan zijn (meestal wanneer het me niet interesseert). Dus ik ben nogal van het tegenstrijdige haha.
Over vitamine D heb ik ook gehoord. Ik twijfel erg of het helpt om extra te slikken tegen angsten. Als je echte zware angsten hebt kun je volgens mij beter aan de 'echte' medicatie. Misschien als je kijkt maar lichte spanningen wat 'normale' mensen dagelijks ervaren, dat zij genoeg halen uit de vitamine D die ze vanzelf opdoen.
Ik wil trouwens wel helpen met het interview. Stuur maar een pb met de informatie.
vrijdag 11 maart 2016 om 14:12
Heb nog niet alles van het topic gelezen maar hebben jullie dit ook? Als ik om 18.00 uur met iemand afspreek verwacht ik dat de deurbel ook precies om 18.00 zou gaan rinkelen. Of wanneer ik met iemand over 10 minuten afspreek, ik ook echt 10 minuten bedoel en op me telefoon nakijk hoe laat dat dan precies is.
Ik weet dat iets ervoor of erna niet erg is maar toch haha.
Ik weet dat iets ervoor of erna niet erg is maar toch haha.
vrijdag 11 maart 2016 om 14:24
quote:lisa198 schreef op 11 maart 2016 @ 14:12:
Heb nog niet alles van het topic gelezen maar hebben jullie dit ook? Als ik om 18.00 uur met iemand afspreek verwacht ik dat de deurbel ook precies om 18.00 zou gaan rinkelen. Of wanneer ik met iemand over 10 minuten afspreek, ik ook echt 10 minuten bedoel en op me telefoon nakijk hoe laat dat dan precies is.
Ik weet dat iets ervoor of erna niet erg is maar toch haha.
Ik irriteer me er al aan als mensen 1 minuut te laat komen opdagen. 18.00 Uur is 18.00 uur. Ik ben zelf altijd minimaal 10 minuten eerder aanwezig, en verwacht dus eigenlijk dat anderen dat ook zijn. Ik kan me dus echt dood ergeren aan mensen die (al is het maar 1 minuut) te laat zijn.
Ik kan ontzettend stressen als ik ergens op een bepaald tijdstip moet zijn (werk, afspraak, sollicitatie..). Ik heb dan een hele planning in m'n hoofd die ik tig keer afloop. "Zo laat moet ik daar zijn, dus dan moet ik zo en zo laat dit doen. Dat moet dan zus en zo laat en dan moet ik uiterlijk zo laat weg.." Wat er in resulteert dat ik echt minimaal 10 minuten te vroeg ergens ben.
Heb nog niet alles van het topic gelezen maar hebben jullie dit ook? Als ik om 18.00 uur met iemand afspreek verwacht ik dat de deurbel ook precies om 18.00 zou gaan rinkelen. Of wanneer ik met iemand over 10 minuten afspreek, ik ook echt 10 minuten bedoel en op me telefoon nakijk hoe laat dat dan precies is.
Ik weet dat iets ervoor of erna niet erg is maar toch haha.
Ik irriteer me er al aan als mensen 1 minuut te laat komen opdagen. 18.00 Uur is 18.00 uur. Ik ben zelf altijd minimaal 10 minuten eerder aanwezig, en verwacht dus eigenlijk dat anderen dat ook zijn. Ik kan me dus echt dood ergeren aan mensen die (al is het maar 1 minuut) te laat zijn.
Ik kan ontzettend stressen als ik ergens op een bepaald tijdstip moet zijn (werk, afspraak, sollicitatie..). Ik heb dan een hele planning in m'n hoofd die ik tig keer afloop. "Zo laat moet ik daar zijn, dus dan moet ik zo en zo laat dit doen. Dat moet dan zus en zo laat en dan moet ik uiterlijk zo laat weg.." Wat er in resulteert dat ik echt minimaal 10 minuten te vroeg ergens ben.
vrijdag 11 maart 2016 om 14:32
quote:lisa198 schreef op 11 maart 2016 @ 14:12:
Heb nog niet alles van het topic gelezen maar hebben jullie dit ook? Als ik om 18.00 uur met iemand afspreek verwacht ik dat de deurbel ook precies om 18.00 zou gaan rinkelen. Of wanneer ik met iemand over 10 minuten afspreek, ik ook echt 10 minuten bedoel en op me telefoon nakijk hoe laat dat dan precies is.
Ik weet dat iets ervoor of erna niet erg is maar toch haha.Nee, dat heb ik niet. Ik vind het wel prettig als mensen op tijd zijn, en ik doe daar zelf ook mijn best voor, maar ik weet dat andere mensen dit niet altijd zo nauw nemen en daar hou ik rekening mee.
Heb nog niet alles van het topic gelezen maar hebben jullie dit ook? Als ik om 18.00 uur met iemand afspreek verwacht ik dat de deurbel ook precies om 18.00 zou gaan rinkelen. Of wanneer ik met iemand over 10 minuten afspreek, ik ook echt 10 minuten bedoel en op me telefoon nakijk hoe laat dat dan precies is.
Ik weet dat iets ervoor of erna niet erg is maar toch haha.Nee, dat heb ik niet. Ik vind het wel prettig als mensen op tijd zijn, en ik doe daar zelf ook mijn best voor, maar ik weet dat andere mensen dit niet altijd zo nauw nemen en daar hou ik rekening mee.
.
vrijdag 11 maart 2016 om 17:31
quote:ducktape schreef op 11 maart 2016 @ 14:24:
Ik kan ontzettend stressen als ik ergens op een bepaald tijdstip moet zijn (werk, afspraak, sollicitatie..). Ik heb dan een hele planning in m'n hoofd die ik tig keer afloop. "Zo laat moet ik daar zijn, dus dan moet ik zo en zo laat dit doen. Dat moet dan zus en zo laat en dan moet ik uiterlijk zo laat weg.." Wat er in resulteert dat ik echt minimaal 10 minuten te vroeg ergens ben.
Dit is voor mij héél herkenbaar!
Ik heb dat tot in het extreme.
Ik heb nu 22 jaar mijn rijbewijs, en ik wil echt niet weten hoeveel uur ik bij elkaar opgeteld in mijn auto heb zitten wachten op plaatsen van bestemming, omdat ik weer eens veel te vroeg was.
Ik kan ontzettend stressen als ik ergens op een bepaald tijdstip moet zijn (werk, afspraak, sollicitatie..). Ik heb dan een hele planning in m'n hoofd die ik tig keer afloop. "Zo laat moet ik daar zijn, dus dan moet ik zo en zo laat dit doen. Dat moet dan zus en zo laat en dan moet ik uiterlijk zo laat weg.." Wat er in resulteert dat ik echt minimaal 10 minuten te vroeg ergens ben.
Dit is voor mij héél herkenbaar!
Ik heb dat tot in het extreme.
Ik heb nu 22 jaar mijn rijbewijs, en ik wil echt niet weten hoeveel uur ik bij elkaar opgeteld in mijn auto heb zitten wachten op plaatsen van bestemming, omdat ik weer eens veel te vroeg was.
vrijdag 11 maart 2016 om 17:53
Ik vind het wegkomen van huis om ergens op tijd te zijn de akeligste momenten van de dag. Op tijd komen is een hele opgave voor me, al ben ik de laatste jaren wel op tijd. Al is het vaak maar net. Er is gewoon iets dat me tegenhoudt. Ben erg vergeetachtig en daarom moet ik mezelf vaak controleren. Als ik het niet doe zou ik zo mijn tussendoortje of riem op mijn broek vergeten. Dat is al een paar keer gebeurd. Als ik net te laat vertrek heb zit er altijd wel een langzame rijder voor me of staan alle stoplichten op rood. Ben altijd blij als ik eenmaal op de bestemming ben. Ik kan ook nog eens moeilijk opstaan, want ik ben een avondmens.
vrijdag 11 maart 2016 om 17:55
Ik ben juist eigenlijk altijd te laat. Behalve bij ziekenhuis- dokter- en tandartsafspraken. Geen idee waarom dan niet. Maar zelfs op mijn werk kom ik vaak te laat. Niet veel te laat, maar nooit op de afgesproken tijd. Ik baal er zelf van, maar op de een of andere manier lukt het me zelden om ergens op tijd te komen.
vrijdag 11 maart 2016 om 18:05
quote:elfje12 schreef op 11 maart 2016 @ 17:55:
Ik ben juist eigenlijk altijd te laat. Behalve bij ziekenhuis- dokter- en tandartsafspraken. Geen idee waarom dan niet. Maar zelfs op mijn werk kom ik vaak te laat. Niet veel te laat, maar nooit op de afgesproken tijd. Ik baal er zelf van, maar op de een of andere manier lukt het me zelden om ergens op tijd te komen.Ik heb het zelfs eens gepresteerd om op mijn eigen verjaardag te laat te komen. Een paar jaar terug alweer. Het was een groot feest in een speeltuin met bbq. Het organiseren deed mijn moeder en haar vriend het grootste deel ervan. Daar word ik al zo moe van (gesleep met spullen, alles voor tig man gereedzetten). Ik moest nog iemand ophalen die met me mee reed en ik kwam thuis maar niet weg. Er zaten al een paar mensen. Ik kwam ongeveer een kwartier te laat. Ze konden er wel om lachen, maar ik vond het heel genant. Bij ziekenhuis- en doktersbezoeken ben ik wel altijd op tijd.
Ik ben juist eigenlijk altijd te laat. Behalve bij ziekenhuis- dokter- en tandartsafspraken. Geen idee waarom dan niet. Maar zelfs op mijn werk kom ik vaak te laat. Niet veel te laat, maar nooit op de afgesproken tijd. Ik baal er zelf van, maar op de een of andere manier lukt het me zelden om ergens op tijd te komen.Ik heb het zelfs eens gepresteerd om op mijn eigen verjaardag te laat te komen. Een paar jaar terug alweer. Het was een groot feest in een speeltuin met bbq. Het organiseren deed mijn moeder en haar vriend het grootste deel ervan. Daar word ik al zo moe van (gesleep met spullen, alles voor tig man gereedzetten). Ik moest nog iemand ophalen die met me mee reed en ik kwam thuis maar niet weg. Er zaten al een paar mensen. Ik kwam ongeveer een kwartier te laat. Ze konden er wel om lachen, maar ik vond het heel genant. Bij ziekenhuis- en doktersbezoeken ben ik wel altijd op tijd.
vrijdag 11 maart 2016 om 18:10
quote:hondenmens schreef op 11 maart 2016 @ 18:05:
[...]
Ik heb het zelfs eens gepresteerd om op mijn eigen verjaardag te laat te komen. Een paar jaar terug alweer. Het was een groot feest in een speeltuin met bbq. Het organiseren deed mijn moeder en haar vriend het grootste deel ervan. Daar word ik al zo moe van (gesleep met spullen, alles voor tig man gereedzetten). Ik moest nog iemand ophalen die met me mee reed en ik kwam thuis maar niet weg. Er zaten al een paar mensen. Ik kwam ongeveer een kwartier te laat. Ze konden er wel om lachen, maar ik vond het heel genant. Bij ziekenhuis- en doktersbezoeken ben ik wel altijd op tijd.Haha, dat zou ik kunnen zijn.
[...]
Ik heb het zelfs eens gepresteerd om op mijn eigen verjaardag te laat te komen. Een paar jaar terug alweer. Het was een groot feest in een speeltuin met bbq. Het organiseren deed mijn moeder en haar vriend het grootste deel ervan. Daar word ik al zo moe van (gesleep met spullen, alles voor tig man gereedzetten). Ik moest nog iemand ophalen die met me mee reed en ik kwam thuis maar niet weg. Er zaten al een paar mensen. Ik kwam ongeveer een kwartier te laat. Ze konden er wel om lachen, maar ik vond het heel genant. Bij ziekenhuis- en doktersbezoeken ben ik wel altijd op tijd.Haha, dat zou ik kunnen zijn.
vrijdag 11 maart 2016 om 18:11
Ik ben zelf ook niet altijd op tijd....zeg ook altijd maar dat ik omstreeks ... Uur kom haha. Ik vind het ook wel stressvol om te bedenken hoe laat ik dan van huis moet vertrekken en ik denk altijd dat ik er veel langer over doe dan dat het daadwerkelijk is. Dokterbezoekem enz ben ik altijd iets te vroeg, ik vind het zo erg als ik te laat zou komen, maar poeh wat een stress geeft dat zeg.
vrijdag 11 maart 2016 om 19:25
Ik vind het ook moeilijk om van huis te vertrekken, omdat ik nogal last heb van controledwang.
Maar dat calculeer ik in, dus ga ik nóg eerder van huis.
En zelfs met wegversperringen, langzame rijders voor me en alle stoplichten op rood ben ik nog te vroeg.
Ik ben ook altijd als eerste op mijn werk.
Ik vind het altijd fijn om nog even het rijk alleen te hebben, en met niemand te hoeven praten.
Maar altijd overal te vroeg komen is geen pretje.
Je zou zeggen: 'Ga dan later weg', maar dat geeft me zóveel stress, dat ik dat ook weer niet wil.
Ik vind mezelf maar een vermoeiend mens.
Maar dat calculeer ik in, dus ga ik nóg eerder van huis.
En zelfs met wegversperringen, langzame rijders voor me en alle stoplichten op rood ben ik nog te vroeg.
Ik ben ook altijd als eerste op mijn werk.
Ik vind het altijd fijn om nog even het rijk alleen te hebben, en met niemand te hoeven praten.
Maar altijd overal te vroeg komen is geen pretje.
Je zou zeggen: 'Ga dan later weg', maar dat geeft me zóveel stress, dat ik dat ook weer niet wil.
Ik vind mezelf maar een vermoeiend mens.
vrijdag 11 maart 2016 om 20:09
Ik doe al zoveel mogelijk de avond ervoor. Mijn kleren en tussendoortjes klaarleggen. De antivriesdeken op mijn autoruit leggen en dat doe ik al bij 0 of -1 graden. Heb een hekel aan ruiten krabben en dat kost ook weer tijd. Hooguit even de zijruiten met de spuitbus doen en ik kan weg. Ik moet zo weinig mogelijk te doen hebben 's morgens.
vrijdag 11 maart 2016 om 22:14
quote:MonicaGeller schreef op 11 maart 2016 @ 11:47:
[quote]yolo8 schreef op 11 maart 2016 @ 11:34:
[...]
Wat voor interview, telefonisch of per mail? Ik wil graag andere masterstudenten helpen omdat ik zelf ook een hel ben doorgegaan om interviews te verzamelen voor mijn masterthesis, ik weet hoe moeilijk het is. Maar ik heb ook belangst en bel het liefst zo min mogelijk dus als het per mail kan zou dat heel fijn zijn haha.
[...]
Het is de bedoeling dat ze je irl interviewt, stuur ik je een pb met meer info?
Ja, mag!
[quote]yolo8 schreef op 11 maart 2016 @ 11:34:
[...]
Wat voor interview, telefonisch of per mail? Ik wil graag andere masterstudenten helpen omdat ik zelf ook een hel ben doorgegaan om interviews te verzamelen voor mijn masterthesis, ik weet hoe moeilijk het is. Maar ik heb ook belangst en bel het liefst zo min mogelijk dus als het per mail kan zou dat heel fijn zijn haha.
[...]
Het is de bedoeling dat ze je irl interviewt, stuur ik je een pb met meer info?
Ja, mag!
zaterdag 12 maart 2016 om 07:45
Ik ben ook altijd te vroeg, deels door de stress die Lotte beschrijft en deels doordat ik heel slecht kan inschatten hoeveel tijd ik ergens voor nodig ga hebben.
Gisteren zou ik even gaan trakteren op mijn (vrijwilligers)werk en daar zou ik om 10.30 zijn. Daarvoor moest ik dus taart halen en ik moest mijn fiets halen bij de fietsenmaker. De fietsenmaker en de taartwinkel zitten vrijwel naast elkaar.
En dan reken ik een kwartier voor het taart kopen en een kwartier voor de fiets halen. In de praktijk duurde het taart kopen een minuut of 5 en fiets halen 2 minuten.
Gisteren zou ik even gaan trakteren op mijn (vrijwilligers)werk en daar zou ik om 10.30 zijn. Daarvoor moest ik dus taart halen en ik moest mijn fiets halen bij de fietsenmaker. De fietsenmaker en de taartwinkel zitten vrijwel naast elkaar.
En dan reken ik een kwartier voor het taart kopen en een kwartier voor de fiets halen. In de praktijk duurde het taart kopen een minuut of 5 en fiets halen 2 minuten.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 12 maart 2016 om 08:38
quote:ducktape schreef op 11 maart 2016 @ 14:24:
Ik irriteer me er al aan als mensen 1 minuut te laat komen opdagen. 18.00 Uur is 18.00 uur. Ik ben zelf altijd minimaal 10 minuten eerder aanwezig, en verwacht dus eigenlijk dat anderen dat ook zijn. Ik kan me dus echt dood ergeren aan mensen die (al is het maar 1 minuut) te laat zijn.
Ik vraag me af of dat autistisch is. Nederlanders zijn i.h.a. erg precies met tijdsafspraken. Mijn ouders, beiden niet autistisch, worden in zo'n situatie ook onrustig. Als het 20:00 uur is en ze verwachten bezoek, maar er is nog geen bezoek, worden ze wat onrustig: "Nou... ze zijn te laat," zeggen ze dan.
quote:Ik kan ontzettend stressen als ik ergens op een bepaald tijdstip moet zijn (werk, afspraak, sollicitatie..). Ik heb dan een hele planning in m'n hoofd die ik tig keer afloop. "Zo laat moet ik daar zijn, dus dan moet ik zo en zo laat dit doen. Dat moet dan zus en zo laat en dan moet ik uiterlijk zo laat weg.." Wat er in resulteert dat ik echt minimaal 10 minuten te vroeg ergens ben.Daar heb ik mijn smartphone voor. Ik zet afspraken met plaats daarin. Ik kies hoe ik wil reizen en de smartphone zoekt de rest voor mij uit. Hij waarschuwt mij ongeveer een kwartier van te voren.
Ik irriteer me er al aan als mensen 1 minuut te laat komen opdagen. 18.00 Uur is 18.00 uur. Ik ben zelf altijd minimaal 10 minuten eerder aanwezig, en verwacht dus eigenlijk dat anderen dat ook zijn. Ik kan me dus echt dood ergeren aan mensen die (al is het maar 1 minuut) te laat zijn.
Ik vraag me af of dat autistisch is. Nederlanders zijn i.h.a. erg precies met tijdsafspraken. Mijn ouders, beiden niet autistisch, worden in zo'n situatie ook onrustig. Als het 20:00 uur is en ze verwachten bezoek, maar er is nog geen bezoek, worden ze wat onrustig: "Nou... ze zijn te laat," zeggen ze dan.
quote:Ik kan ontzettend stressen als ik ergens op een bepaald tijdstip moet zijn (werk, afspraak, sollicitatie..). Ik heb dan een hele planning in m'n hoofd die ik tig keer afloop. "Zo laat moet ik daar zijn, dus dan moet ik zo en zo laat dit doen. Dat moet dan zus en zo laat en dan moet ik uiterlijk zo laat weg.." Wat er in resulteert dat ik echt minimaal 10 minuten te vroeg ergens ben.Daar heb ik mijn smartphone voor. Ik zet afspraken met plaats daarin. Ik kies hoe ik wil reizen en de smartphone zoekt de rest voor mij uit. Hij waarschuwt mij ongeveer een kwartier van te voren.
World of Warcraft: Legion
zaterdag 12 maart 2016 om 08:46
quote:Solomio schreef op 12 maart 2016 @ 07:45:
Ik ben ook altijd te vroeg, deels door de stress die Lotte beschrijft en deels doordat ik heel slecht kan inschatten hoeveel tijd ik ergens voor nodig ga hebben.
Gisteren zou ik even gaan trakteren op mijn (vrijwilligers)werk en daar zou ik om 10.30 zijn. Daarvoor moest ik dus taart halen en ik moest mijn fiets halen bij de fietsenmaker. De fietsenmaker en de taartwinkel zitten vrijwel naast elkaar.
En dan reken ik een kwartier voor het taart kopen en een kwartier voor de fiets halen. In de praktijk duurde het taart kopen een minuut of 5 en fiets halen 2 minuten.
Oh ja, ook weer zo herkenbaar.
Ik ben daar ook slecht in.
Ik kan ook heel slecht tegen haasten.
Dan blokkeer ik een soort, heel vervelend is dat.
Daarom is mijn werk ook moeilijk voor me.
Altijd tijdsdruk.
Ik ben ook altijd te vroeg, deels door de stress die Lotte beschrijft en deels doordat ik heel slecht kan inschatten hoeveel tijd ik ergens voor nodig ga hebben.
Gisteren zou ik even gaan trakteren op mijn (vrijwilligers)werk en daar zou ik om 10.30 zijn. Daarvoor moest ik dus taart halen en ik moest mijn fiets halen bij de fietsenmaker. De fietsenmaker en de taartwinkel zitten vrijwel naast elkaar.
En dan reken ik een kwartier voor het taart kopen en een kwartier voor de fiets halen. In de praktijk duurde het taart kopen een minuut of 5 en fiets halen 2 minuten.
Oh ja, ook weer zo herkenbaar.
Ik ben daar ook slecht in.
Ik kan ook heel slecht tegen haasten.
Dan blokkeer ik een soort, heel vervelend is dat.
Daarom is mijn werk ook moeilijk voor me.
Altijd tijdsdruk.
zaterdag 12 maart 2016 om 08:52
Ik ben juist altijd te laat omdat ik tijd echt niet in kan schatten. Ik ben veel te optimistisch over mezelf, ik denk dat ik iets snel kan doen terwijl ik in werkelijkheid altijd al een slome ben geweest. Dat weet ik al 27 jaar maar blijkbaar dringt het nog steeds niet door
Dit is dus ook funest voor planningen maken.
Maar bij dokter- en tandartsafspraken ben ik dan weer altijd veel te vroeg, omdat ik weet dat ik altijd te laat ben dus ga ik extreem vroeg weg
Dit is dus ook funest voor planningen maken.
Maar bij dokter- en tandartsafspraken ben ik dan weer altijd veel te vroeg, omdat ik weet dat ik altijd te laat ben dus ga ik extreem vroeg weg
zaterdag 12 maart 2016 om 09:09
quote:yolo8 schreef op 12 maart 2016 @ 08:52:
Ik ben juist altijd te laat omdat ik tijd echt niet in kan schatten. Ik ben veel te optimistisch over mezelf, ik denk dat ik iets snel kan doen terwijl ik in werkelijkheid altijd al een slome ben geweest. Dat weet ik al 27 jaar maar blijkbaar dringt het nog steeds niet door
Dit is dus ook funest voor planningen maken.
Maar bij dokter- en tandartsafspraken ben ik dan weer altijd veel te vroeg, omdat ik weet dat ik altijd te laat ben dus ga ik extreem vroeg weg Zooooooo herkenbaar! Ik ben niet sloom, maar traag. Ik heb een fel karakter, maar mijn handelen is trager.
Ik ben juist altijd te laat omdat ik tijd echt niet in kan schatten. Ik ben veel te optimistisch over mezelf, ik denk dat ik iets snel kan doen terwijl ik in werkelijkheid altijd al een slome ben geweest. Dat weet ik al 27 jaar maar blijkbaar dringt het nog steeds niet door
Dit is dus ook funest voor planningen maken.
Maar bij dokter- en tandartsafspraken ben ik dan weer altijd veel te vroeg, omdat ik weet dat ik altijd te laat ben dus ga ik extreem vroeg weg Zooooooo herkenbaar! Ik ben niet sloom, maar traag. Ik heb een fel karakter, maar mijn handelen is trager.
zaterdag 12 maart 2016 om 09:56
Ik ben ook traag, maar dat komt vooral doordat ik alles altijd heel intens en grondig wil doen.
Dat komt weer voort uit mijn perfectionisme.
Als ik iets niet grondig en intens kan doen, voel ik me daarna heel opgejaagd en ellendig.
Daarom geeft mijn werk me ook veel stress. Daar moet alles snel, waardoor ik me eigenlijk continu tekort voel schieten. Als we een rustige dag hebben (bijvoorbeeld doordat er een paar afspraken niet doorgaan) gaat het veel beter met me.
Dat komt weer voort uit mijn perfectionisme.
Als ik iets niet grondig en intens kan doen, voel ik me daarna heel opgejaagd en ellendig.
Daarom geeft mijn werk me ook veel stress. Daar moet alles snel, waardoor ik me eigenlijk continu tekort voel schieten. Als we een rustige dag hebben (bijvoorbeeld doordat er een paar afspraken niet doorgaan) gaat het veel beter met me.
zaterdag 12 maart 2016 om 09:57
zaterdag 12 maart 2016 om 11:14
Op mijn werk heb ik heb dat ook weleens. Ik krijg een klus en ik schat dat ik daar een half uur over doe. Ik begin met die klus, en dan zie ik dat het erg snel gaat. Na 10 minuten ben ik al klaar! Ik ben voor niets bang geweest dat de klus te lang zou duren, waarbij andere klussen in de verdrukking zouden komen.
World of Warcraft: Legion
