Psyche
alle pijlers
Baalochtend (maar niet heus)
donderdag 7 juli 2011 om 12:15
Dat er aan mijn huis vanuit de woningbouw wat werkzaamheden moeten worden gedaan, wist ik.
Ik ben het een keer gaan vragen, toen ik soortgelijke aktiviteiten bjij de buren zag gebeuren wanneer ze dachten dat mijn huisje aan de beurt was, kon ik alvast even plannen.
Geen idee, was het antwoord.
Vandaag ben ik een dagje vrij. Gepland om grote schoonmaak te houden. Gisteravond heb ik blijkbaar iets verkeerds gegeten, dat merkte ik vanochtend toen ik moest rennen naar de wc.
Om kwart voor zeven vanochtend: de bel, en ja hoor of ze vandaag even de klus konden klaren.
Ik dacht aan mijn wiebelige darmpjes, het was iets minder heftig nu, en vroeg: hoe lang gaat het duren?
Twee uurtjes was het antwoord. Het grove werk. De afwerking komt later.
Detail: de werkzaamheden vinden plaats in het vierkante meter halletje waar ook mijn toilet zit. Ik heb normaalgesproken al moeite als ik naar de wc moet en er zijn mensen voor de deur (is mijn rariteit) ik kan dan zelfs niet plassen, de boel gaat op echt op slot.
Ik dacht: naahh, die twee uurtjes, loopt 't uit, hooguit drie, en het moet toch gedaan worden en ik bén er nu toch, dus oké.
Is het dus niet één werkman die daar rustig zijn werk staat te doen.
Het is een ploeg die staan te geiten en te grappenmaken, luidruchtig en aso.
En nu is het 12 uur geweest en ze zijn nog niet opgerot.
Ondertussen gaat het niet goed met mij.
Ik zit boven op mijn bed en heb krampen en ben misselijk.
Genant: ik heb een noodvoorziening neergezet in de douche, een emmer met daarin een vuilnizak (geen tweede toilet aanwezig), maar ook daar lukt het me niet gebruik van te maken.
Ik voel me zielig.
Ik vind het wel heel genant, dus haal dit verhaal weer weg strakjes.
Niet quoten dus.
Ik ben het een keer gaan vragen, toen ik soortgelijke aktiviteiten bjij de buren zag gebeuren wanneer ze dachten dat mijn huisje aan de beurt was, kon ik alvast even plannen.
Geen idee, was het antwoord.
Vandaag ben ik een dagje vrij. Gepland om grote schoonmaak te houden. Gisteravond heb ik blijkbaar iets verkeerds gegeten, dat merkte ik vanochtend toen ik moest rennen naar de wc.
Om kwart voor zeven vanochtend: de bel, en ja hoor of ze vandaag even de klus konden klaren.
Ik dacht aan mijn wiebelige darmpjes, het was iets minder heftig nu, en vroeg: hoe lang gaat het duren?
Twee uurtjes was het antwoord. Het grove werk. De afwerking komt later.
Detail: de werkzaamheden vinden plaats in het vierkante meter halletje waar ook mijn toilet zit. Ik heb normaalgesproken al moeite als ik naar de wc moet en er zijn mensen voor de deur (is mijn rariteit) ik kan dan zelfs niet plassen, de boel gaat op echt op slot.
Ik dacht: naahh, die twee uurtjes, loopt 't uit, hooguit drie, en het moet toch gedaan worden en ik bén er nu toch, dus oké.
Is het dus niet één werkman die daar rustig zijn werk staat te doen.
Het is een ploeg die staan te geiten en te grappenmaken, luidruchtig en aso.
En nu is het 12 uur geweest en ze zijn nog niet opgerot.
Ondertussen gaat het niet goed met mij.
Ik zit boven op mijn bed en heb krampen en ben misselijk.
Genant: ik heb een noodvoorziening neergezet in de douche, een emmer met daarin een vuilnizak (geen tweede toilet aanwezig), maar ook daar lukt het me niet gebruik van te maken.
Ik voel me zielig.
Ik vind het wel heel genant, dus haal dit verhaal weer weg strakjes.
Niet quoten dus.
donderdag 7 juli 2011 om 12:40
Ze zijn weg. De spullen hebben ze meegenomen, dus ik vermoed dat ze vandaag niet meer terugkomen.
Ik heb de deur op slot gedaan, en ben voor de rest van de middag niet meer thuis voor werklui.
Ik ga zo eerst even douchen, ontspannen, beetje bijkomen.
Het staat op psyche, want ik heb me de hele morgen af zitten vragen waarom ik dit soort dingen laat gebeuren, ik ben toch de baas in mijn huis?
Ik weet het wel, ik geef toe met de naieve gedachte dat het gaat onder mijn voorwaarden.
mmm.. met mij gaat het wel, een paar uurtjes zijn te overzien, etc. maar dan loopt het heel anders, alleen is dan is het niet meer terug te draaien.
Ik heb de deur op slot gedaan, en ben voor de rest van de middag niet meer thuis voor werklui.
Ik ga zo eerst even douchen, ontspannen, beetje bijkomen.
Het staat op psyche, want ik heb me de hele morgen af zitten vragen waarom ik dit soort dingen laat gebeuren, ik ben toch de baas in mijn huis?
Ik weet het wel, ik geef toe met de naieve gedachte dat het gaat onder mijn voorwaarden.
mmm.. met mij gaat het wel, een paar uurtjes zijn te overzien, etc. maar dan loopt het heel anders, alleen is dan is het niet meer terug te draaien.
donderdag 7 juli 2011 om 12:41
donderdag 7 juli 2011 om 12:46
Oh wat rot. Ja zoiets overvalt je toch?
Eerst de darmklachten en dan die mannen onverwacht.
En je zegt niet zo makkelijk, nee dat kan niet want ik moet om het kwartier naar het toilet.
Ik zou ook niet graag nr 2 gaan doen met die mannen ernaast.
Zou misschien wel ff koffie aanbieden en als ze aan de koffie zitten snel naar t toilet.
Maar vaak is 1 x ook niet genoeg dan.
Eerst de darmklachten en dan die mannen onverwacht.
En je zegt niet zo makkelijk, nee dat kan niet want ik moet om het kwartier naar het toilet.
Ik zou ook niet graag nr 2 gaan doen met die mannen ernaast.
Zou misschien wel ff koffie aanbieden en als ze aan de koffie zitten snel naar t toilet.
Maar vaak is 1 x ook niet genoeg dan.
donderdag 7 juli 2011 om 12:47
Argh dat is zo rot. Ik haat die lui ook. Een tijd terug kwamen er lui binnen die onze wc's er uit moesten halen, om bepaalde reden. Maar dit was mij dus nog niet verteld.. Woedend dat ik was. Want het heeft maar liefst 3-4 weken geduurd en moesten het doen met een vies chemisch toiletje waar je alleen maar de kleine boodschap in mag doen.
Brrr als ik daar weer aan terug denk..
Lekker ontspannen nu TO. En gelukkig zijn ze eindelijk weg!
Brrr als ik daar weer aan terug denk..
Lekker ontspannen nu TO. En gelukkig zijn ze eindelijk weg!
donderdag 7 juli 2011 om 13:14
Oeh Perel,
Ik leef met je mee, ik heb daar ook ontzettende moeite mee!! Ik heb een tijd terug ook 3 weken (!) werklui over de vloer gehad van 7 uur 's morgens tot 5 uur 's middags. Nou, een buikpijn dat ik heb gehad: en inderdaad in die vierkante meter hal die we hebben ...
Ik zou het denk ik toch zeggen tegen ze: mensen, het spijt me ontzettend, maar ik heb buikgriep. Ik heb de wc nodig en het spijt me als het stinkt. EN geloof me; Ik heb dat een keer gedaan, had ook buikgriep in die tijd. En natuurlijk spijt het me niet, ik kan er niets aan doen, het is vooral schaamte... En weet je wat ze deden?! Ze zeiden: Wat naar voor u! Geef maar aan wanneer we wat voor u kunnen doen en we gaan wel even naar de vrachtwagen als u op de wc zit, dan kunt u rustig bijkomen. Ze hebben zelfs een keer een crackertje met kaas en een kopje thee voor me boven gebracht...
Maar ik snap het dus heel goed en ben zo blij voor je dat ze weg zijn... Beterschap nog vandaag!
Ik leef met je mee, ik heb daar ook ontzettende moeite mee!! Ik heb een tijd terug ook 3 weken (!) werklui over de vloer gehad van 7 uur 's morgens tot 5 uur 's middags. Nou, een buikpijn dat ik heb gehad: en inderdaad in die vierkante meter hal die we hebben ...
Ik zou het denk ik toch zeggen tegen ze: mensen, het spijt me ontzettend, maar ik heb buikgriep. Ik heb de wc nodig en het spijt me als het stinkt. EN geloof me; Ik heb dat een keer gedaan, had ook buikgriep in die tijd. En natuurlijk spijt het me niet, ik kan er niets aan doen, het is vooral schaamte... En weet je wat ze deden?! Ze zeiden: Wat naar voor u! Geef maar aan wanneer we wat voor u kunnen doen en we gaan wel even naar de vrachtwagen als u op de wc zit, dan kunt u rustig bijkomen. Ze hebben zelfs een keer een crackertje met kaas en een kopje thee voor me boven gebracht...
Maar ik snap het dus heel goed en ben zo blij voor je dat ze weg zijn... Beterschap nog vandaag!
donderdag 7 juli 2011 om 13:32
