Psyche
alle pijlers
Bang voor geldnood
zaterdag 24 oktober 2015 om 20:36
Ik kan het niet anders noemen. Ik werk gemiddeld 30 uur per week. De ene week wat meer dan de andere week. Ik woon samen en we hebben het beslist niet slecht. Lief heeft ook een vast inkomen.
We kunnen de vaste lasten betalen, kunnen iedere maand eten en sparen een klein bedrag voor onderhoud van het huis of om spullen te vervangen.
Waar komt dan toch die angst vandaan om geen genoeg te hebben? Terwijl ik het eigenlijk al te druk heb (ik ben ook mantelzorger) heb ik inmiddels ook een extra bijbaantje aangenomen als oproepkracht. Want 'stel je voor dat ik niet toekom deze maand'.
Ik denk dat oorzaak in m'n jeugd ligt, maar hoe kom ik ervan af? Het maakt me onrustig! Geld heeft ook gewoon geen waarde voor me! En dat is zo vervelend.
Ik ga zelf nu maar weer beginnen met alle, maar dan ook alle uitgaven op te schrijven, zodat jk meer inzicht krijg in mijn bestedingspatroon. Misschien dat dat iets helpt.
Wie heeft er nog tips? Of kan met me meedenken.
We kunnen de vaste lasten betalen, kunnen iedere maand eten en sparen een klein bedrag voor onderhoud van het huis of om spullen te vervangen.
Waar komt dan toch die angst vandaan om geen genoeg te hebben? Terwijl ik het eigenlijk al te druk heb (ik ben ook mantelzorger) heb ik inmiddels ook een extra bijbaantje aangenomen als oproepkracht. Want 'stel je voor dat ik niet toekom deze maand'.
Ik denk dat oorzaak in m'n jeugd ligt, maar hoe kom ik ervan af? Het maakt me onrustig! Geld heeft ook gewoon geen waarde voor me! En dat is zo vervelend.
Ik ga zelf nu maar weer beginnen met alle, maar dan ook alle uitgaven op te schrijven, zodat jk meer inzicht krijg in mijn bestedingspatroon. Misschien dat dat iets helpt.
Wie heeft er nog tips? Of kan met me meedenken.
zaterdag 24 oktober 2015 om 20:43
zaterdag 24 oktober 2015 om 20:48
Waarom werk je niet fulltime bij je "hoofdbaan"?
Egels kunnen momenteel moeilijk aan water komen. Help ze door een schoteltje met water op een beschut plekje neer te zetten, liefst met wat speciaal egelvoer (te koop in dierenwinkels). Voor insecten op een hogere plek een schoteltje water met steentjes.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:06
Slim om bij te houden. Ik bekijk het elke maand, niet omdat het moet, maar omdat ik dat gewoon prettig vind. Verdelen het in verschillende categorien; wonen, auto, sparen, eten, verzorging, uitjes, luxe etc. En soms denken we; goh die categorie was wel veel deze maand, soms is er een verklaring voor (overwachte uitgaven) en soms niet, dan let ik er de volgende maand altijd extra op.
In principe komen we nooit te kort, de ene maand sparen we meer dan de andere maar dat is niet erg.
Als je het een hele tijd bijhoudt zul je waarschijnlijk zien dat het best stabiel is. Geeft mij in ieder geval rust, wie weet jou ook.
In principe komen we nooit te kort, de ene maand sparen we meer dan de andere maar dat is niet erg.
Als je het een hele tijd bijhoudt zul je waarschijnlijk zien dat het best stabiel is. Geeft mij in ieder geval rust, wie weet jou ook.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:17
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:46
Mwow, ik vind zo'n angst niet perse materialistisch hoor.
Armoede-angst noem ik het zelf en ik heb er in het verleden ook wel last van gehad. Het is toch een heel essentiële angst als je je beseft dat je zelf verantwoordelijk bent om je broek op te houden en te overleven. En voor mij ging dat niet om rijkdom, maar om de angst om een dak boven mijn hoofd te hebben en te houden en mee te kunnen komen in deze maatschappij.
Ik had het ook echt daadwerkelijk een tijd minder. Door omstandigheden halveerde mijn inkomen. En door er een soort obsessie van te maken, boodschappen echt te plannen, uitgaven bijhouden, aanbiedingen af te speuren en consuminderblogs bij te houden, hield ik een soort zekerheid in een onzekere tijd. Het had ook wel iets prettigs: een sterk gevoel van controle en ik was blij met elke kleine luxe, kop thee met chocolaatje etc. Ik was in die tijd dat ik strikt met geld bezig was, het minst materialistisch en ik waardeerde de kleinste dingen het meest.
Armoede-angst noem ik het zelf en ik heb er in het verleden ook wel last van gehad. Het is toch een heel essentiële angst als je je beseft dat je zelf verantwoordelijk bent om je broek op te houden en te overleven. En voor mij ging dat niet om rijkdom, maar om de angst om een dak boven mijn hoofd te hebben en te houden en mee te kunnen komen in deze maatschappij.
Ik had het ook echt daadwerkelijk een tijd minder. Door omstandigheden halveerde mijn inkomen. En door er een soort obsessie van te maken, boodschappen echt te plannen, uitgaven bijhouden, aanbiedingen af te speuren en consuminderblogs bij te houden, hield ik een soort zekerheid in een onzekere tijd. Het had ook wel iets prettigs: een sterk gevoel van controle en ik was blij met elke kleine luxe, kop thee met chocolaatje etc. Ik was in die tijd dat ik strikt met geld bezig was, het minst materialistisch en ik waardeerde de kleinste dingen het meest.
zaterdag 24 oktober 2015 om 22:15
Niemand gaat dood van armoede in Nederland. En het is ook niet zo dat als je het vandaag minder rijk hebt, dat morgen ook zo zal zijn. Als je gezond bent kan je altijd opnieuw beginnen.
Door niet te vluchten maar pijn en verdriet te accepteren wordt de angst daarvoor minder. En iets zegt me dat juist jij veel mogelijkheden dus weinig kans op nare gebeurtenissen hebt.
Je hebt eigenlijk een golfbeweging in je geluksgevoel nodig met pieken en dalen om nieuwe inspiratie op te doen.
Door niet te vluchten maar pijn en verdriet te accepteren wordt de angst daarvoor minder. En iets zegt me dat juist jij veel mogelijkheden dus weinig kans op nare gebeurtenissen hebt.
Je hebt eigenlijk een golfbeweging in je geluksgevoel nodig met pieken en dalen om nieuwe inspiratie op te doen.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zaterdag 24 oktober 2015 om 22:35
quote:retrostar schreef op 24 oktober 2015 @ 22:15:
Door niet te vluchten maar pijn en verdriet te accepteren wordt de angst daarvoor minder.
Je hebt eigenlijk een golfbeweging in je geluksgevoel nodig met pieken en dalen om nieuwe inspiratie op te doen.
Angst en pijn accepteren is verdomde lastig! Dingen wegstoppen en vluchten in werken (want dat is het óók) is dan zoveel makkelijker. Ookal trek ik dan zelf aan het kortste eind.
En dat geluksgevoel golft wel hoor
Door niet te vluchten maar pijn en verdriet te accepteren wordt de angst daarvoor minder.
Je hebt eigenlijk een golfbeweging in je geluksgevoel nodig met pieken en dalen om nieuwe inspiratie op te doen.
Angst en pijn accepteren is verdomde lastig! Dingen wegstoppen en vluchten in werken (want dat is het óók) is dan zoveel makkelijker. Ookal trek ik dan zelf aan het kortste eind.
En dat geluksgevoel golft wel hoor
zaterdag 24 oktober 2015 om 22:58
zaterdag 24 oktober 2015 om 23:07
Zo gek vind ik jouw gevoelens niet Sammie. Ik heb deze ook. Veel mensen hebben forse schulden, of kunnen ineens niet rondkomen. Momenteel zit ik ook in de stress; en ik weet wel dat ik in november het makkelijker ga krijgen, maar moet door de aard van mijn werk nogal wat dingen voorschieten. Ik ben voorzichtig op het gebied van financiën. Ik kan nu ook niet sparen. Als er nu iets stuk gaat in huis, dan ben ik de bok.
zondag 25 oktober 2015 om 06:53
Tussen het willen en het kopen zit een verschil he
Maar die onrust zit in veel dingen, ik kan bijv meedoen aan een wedstrijd 5 km hardlopen. Daarna zal ik trots zijn en blij met mijn resultaat. Een week later is er onrust, want anderen hebben de 10 of zelfs de halve marathon gedaan en deugt die 5 ineens van mij niet meer.
Maar die onrust zit in veel dingen, ik kan bijv meedoen aan een wedstrijd 5 km hardlopen. Daarna zal ik trots zijn en blij met mijn resultaat. Een week later is er onrust, want anderen hebben de 10 of zelfs de halve marathon gedaan en deugt die 5 ineens van mij niet meer.