Psyche
alle pijlers
Beetje klaar met mezelf......
zaterdag 12 mei 2012 om 14:26
....en ongetwijfeld zullen hier een aantal mensen wel klaar zijn met mij
Maar daar gaat het nu niet over.
Ik zit al weken thuis na een auto ongeluk en een post whiplash trauma. Nooit kunnen vermoeden dat ik zo beperkt daardoor zou worden. Met de lichamelijke beperkingen kan ik leven, maar al die andere dingen.........concentratieboog van een uur. Een (telefoon) gesprek voeren eindigt altijd in hoofdpijn. Autorijden: ergens heen rijden lukt, terug gaat niet meer. Kan me niet goed genoeg concentreren en ben snel afgeleid op de terugweg. Ik ben dus afhankelijk van anderen om ergens heen te gaan.
Geheugen is flut, ik ben overgevoelig voor licht en geluid. Een uurtje in zonnig weer mét donkere zonnebril op, wordt beloond met een knallende hoofdpijn.
Elke keer als ik probeer mijn grens te verleggen, wordt het afgestraft met: (u raadt het al) hoofdpijn.
En ik ben doodmoe......
Tillen, trekken, sjouwen en douwen geeft geheid hoofdpijn.
Ik ben spuugzat van mezelf, echt waar. Ik raak regelmatig de draad kwijt in mijn verhaal, ook zo leuk.
Ja, ik heb therapie, maar het schiet niet veel op. Binnenkort word ik waarschijnlijk doorverwezen naar een revalidatie arts met specialisatie whiplash..........
Ik wil dit helemaal niet, ik wil gewoon werken en mijn ding doen!
Weet niet wat ik wil met dit verhaal, ik denk dat ik gewoon even van me af wil miepen.........
Fijne dag nog allemaal!
Maar daar gaat het nu niet over.
Ik zit al weken thuis na een auto ongeluk en een post whiplash trauma. Nooit kunnen vermoeden dat ik zo beperkt daardoor zou worden. Met de lichamelijke beperkingen kan ik leven, maar al die andere dingen.........concentratieboog van een uur. Een (telefoon) gesprek voeren eindigt altijd in hoofdpijn. Autorijden: ergens heen rijden lukt, terug gaat niet meer. Kan me niet goed genoeg concentreren en ben snel afgeleid op de terugweg. Ik ben dus afhankelijk van anderen om ergens heen te gaan.
Geheugen is flut, ik ben overgevoelig voor licht en geluid. Een uurtje in zonnig weer mét donkere zonnebril op, wordt beloond met een knallende hoofdpijn.
Elke keer als ik probeer mijn grens te verleggen, wordt het afgestraft met: (u raadt het al) hoofdpijn.
En ik ben doodmoe......
Tillen, trekken, sjouwen en douwen geeft geheid hoofdpijn.
Ik ben spuugzat van mezelf, echt waar. Ik raak regelmatig de draad kwijt in mijn verhaal, ook zo leuk.
Ja, ik heb therapie, maar het schiet niet veel op. Binnenkort word ik waarschijnlijk doorverwezen naar een revalidatie arts met specialisatie whiplash..........
Ik wil dit helemaal niet, ik wil gewoon werken en mijn ding doen!
Weet niet wat ik wil met dit verhaal, ik denk dat ik gewoon even van me af wil miepen.........
Fijne dag nog allemaal!
zaterdag 26 mei 2012 om 19:56
zondag 27 mei 2012 om 17:47
Hey, dat is niet fijn. Ik zet telkens in de avond als het wat afkoelt de ventilator in / voor het raam en dat ie naar binnen blaast (raam ver open) in de slaapkamer, want in een hete kamer slapen lukt mij ook niet. Heb je dat al geprobeerd ?
Laat het ook expres tochten tegen muggen, want ik ben altijd de Sjaak bij die rotzakken. En dan slaap ik ook slecht :(
Hier gaat t vandaag redelijk, moet echt zo oppassen dat ik niet teveel doe maar nu mijn vriend thuis is gaat dat wel redelijk. Helaas vertrek hij woensdag voor 2 weken.
Mijn humeur was wel zwaar klote vandaag en ben dat nu aan het 'oplossen' met een Mojito
Sterkte ik hoop dat je hoofdpijn wat zakt, en dat je slaapt vannacht!
Laat het ook expres tochten tegen muggen, want ik ben altijd de Sjaak bij die rotzakken. En dan slaap ik ook slecht :(
Hier gaat t vandaag redelijk, moet echt zo oppassen dat ik niet teveel doe maar nu mijn vriend thuis is gaat dat wel redelijk. Helaas vertrek hij woensdag voor 2 weken.
Mijn humeur was wel zwaar klote vandaag en ben dat nu aan het 'oplossen' met een Mojito
Sterkte ik hoop dat je hoofdpijn wat zakt, en dat je slaapt vannacht!
maandag 28 mei 2012 om 10:58
Hey Fant!
's Avonds staat alles tegen elkaar open, 2 ventilatoren gieren de hele dag tegen elkaar......maar dit zijn oude flats, nul isolatie, dus de hitte blijft hangen. Wel goed geslapen vannacht, en zowaar geen hoofdpijn vandaag.
Ik ben ook altijd de klos met muggen, wat ik ook doe. Ik kan me onderdompelen in de citronel olie, maakt niks uit. Ze vinden altijd wel een plekje om te steken.
Fijn dat je vriend er is! Maak er wat van de komende dagen!
's Avonds staat alles tegen elkaar open, 2 ventilatoren gieren de hele dag tegen elkaar......maar dit zijn oude flats, nul isolatie, dus de hitte blijft hangen. Wel goed geslapen vannacht, en zowaar geen hoofdpijn vandaag.
Ik ben ook altijd de klos met muggen, wat ik ook doe. Ik kan me onderdompelen in de citronel olie, maakt niks uit. Ze vinden altijd wel een plekje om te steken.
Fijn dat je vriend er is! Maak er wat van de komende dagen!
woensdag 30 mei 2012 om 12:07
Hey Mopsie hoe is t? Hier wel goed, vriend is weg maar voel me prima, vermoeidheid komt minder vaak en minder intens. Het feit dat de verhuizing nu geregeld is zal er denk ik mee te maken hebben.
En volgende week krijgen we een boxer pup! Jippiej. Hij zal veel gaan spelen met de mops van m'n ouders denk ik
die wordt zijn grote oom en voorbeeld. Ben benieuwd hoe dat gaat die 2 
Fijne dag hè!
En volgende week krijgen we een boxer pup! Jippiej. Hij zal veel gaan spelen met de mops van m'n ouders denk ik
die wordt zijn grote oom en voorbeeld. Ben benieuwd hoe dat gaat die 2 Fijne dag hè!
dinsdag 12 juni 2012 om 13:55
Hoi!
Het heeft even geduurd, maar hier een update: Vanochtend een revalidatiearts gezien. Jahoor, het is een klassieke whiplash trauma. Maar de reden waarom de klap een extra impact heeft gehad, is de volgende: We hebben samen nog eens naar de röntgenfoto's gekeken, en het blijkt dat ik botverkalking heb aan de wervels. Er zitten haakjes aan. En in mijn nek is de onderste wervelschijf voor een deel weggesleten. Daarom heb ik meer last van het hele gebeuren, dan wanneer ik een "gezonde" nek zou hebben........Ik was er wel even stil van.
Ik ben nu doorverwezen naar een gespecialiseerde praktijk, waar ik vrijdag al een intake heb. Daar gaan we kijken welke therapie het beste aansluit.
Verder is het een kwestie van rust, therapie, oefeningen en ontspanning......
Het is nu duidelijk: het komt wel goed, maar er gaat een hoop tijd overheen. Ik ben blij met deze uitslag. Ik kan hier wat mee.
Ik ben dus niet een gekke aanstelster.
Hoe gaat het verder met jullie?
Het heeft even geduurd, maar hier een update: Vanochtend een revalidatiearts gezien. Jahoor, het is een klassieke whiplash trauma. Maar de reden waarom de klap een extra impact heeft gehad, is de volgende: We hebben samen nog eens naar de röntgenfoto's gekeken, en het blijkt dat ik botverkalking heb aan de wervels. Er zitten haakjes aan. En in mijn nek is de onderste wervelschijf voor een deel weggesleten. Daarom heb ik meer last van het hele gebeuren, dan wanneer ik een "gezonde" nek zou hebben........Ik was er wel even stil van.
Ik ben nu doorverwezen naar een gespecialiseerde praktijk, waar ik vrijdag al een intake heb. Daar gaan we kijken welke therapie het beste aansluit.
Verder is het een kwestie van rust, therapie, oefeningen en ontspanning......
Het is nu duidelijk: het komt wel goed, maar er gaat een hoop tijd overheen. Ik ben blij met deze uitslag. Ik kan hier wat mee.
Ik ben dus niet een gekke aanstelster.
Hoe gaat het verder met jullie?
dinsdag 12 juni 2012 om 14:07
Hoi Pastiche,
Zeg dat wel. Ik voel me soms zo'n zeikzeur. En bang dat ik niet serieus genomen wordt, of dat ik het me verbeeld dat ik iets mankeer. Je gaat zo aan jezelf twijfelen. En ik voel me soms enorm schuldig tegenover mijn vriend. Ik heb echt de liefste man, die heel veel voor me doet. En dan voel ik me soms zo lullig, als iets niet lukt.
Maar nu weten we allebei dat het gewoon echt niet anders kan momenteel. Hij vindt het niet erg om dingen extra te doen. Ik zal nu moeten accepteren dat het even niet anders is.
Ik heb trouwens van de week mijn bloed laten controleren en dat is ook niet goed. Daarom ben ik zo verschrikkelijk moe.
Huisarts belde me vanochtend zelf op. Ik moet met 2 weken weer laten controleren en hij gaat mijn medisch dossier eens doorspitten. Ik heb al eens eerder gekke bloeduitslagen gehad zonder aanwijsbare reden, maar toen was ik ook zo gruwelijk moe.
Er lopen dus nu 2 dingen door elkaar.
Wat een feest......
Maar toch heb ik wel het gevoel dat ik nu écht aan de slag ga met mensen die weten waar het over gaat met een whiplash.. Zo fijn!
Zeg dat wel. Ik voel me soms zo'n zeikzeur. En bang dat ik niet serieus genomen wordt, of dat ik het me verbeeld dat ik iets mankeer. Je gaat zo aan jezelf twijfelen. En ik voel me soms enorm schuldig tegenover mijn vriend. Ik heb echt de liefste man, die heel veel voor me doet. En dan voel ik me soms zo lullig, als iets niet lukt.
Maar nu weten we allebei dat het gewoon echt niet anders kan momenteel. Hij vindt het niet erg om dingen extra te doen. Ik zal nu moeten accepteren dat het even niet anders is.
Ik heb trouwens van de week mijn bloed laten controleren en dat is ook niet goed. Daarom ben ik zo verschrikkelijk moe.
Huisarts belde me vanochtend zelf op. Ik moet met 2 weken weer laten controleren en hij gaat mijn medisch dossier eens doorspitten. Ik heb al eens eerder gekke bloeduitslagen gehad zonder aanwijsbare reden, maar toen was ik ook zo gruwelijk moe.
Er lopen dus nu 2 dingen door elkaar.
Wat een feest......
Maar toch heb ik wel het gevoel dat ik nu écht aan de slag ga met mensen die weten waar het over gaat met een whiplash.. Zo fijn!
dinsdag 12 juni 2012 om 14:30
Ik snap je, dat je er ontzettend van baalt en gewoon weer jezelf wil zijn en de normale dingen weer wil kunnen . Heb regelmatig migraine en loop dan tegen hetzelfde aan, en heb dan naast de pijn, vermoeidheid en misselijkheid ook nog enorme baalgevoelens omtrent mezelf.
Jouw situatie is nog veel pijnlijker en vervelender, kan me voorstellen dat je je nu een soort gevangene van je lijf voelt. Ik hoop voor je dat de onderzoeken meer duidelijkheid zullen geven en dat je echt goede hulp zult krijgen waardoor er weer beweging in zit de goede kant op.
Iig een dikke , het is niet niks. En wees niet te hard voor jezelf!
Jouw situatie is nog veel pijnlijker en vervelender, kan me voorstellen dat je je nu een soort gevangene van je lijf voelt. Ik hoop voor je dat de onderzoeken meer duidelijkheid zullen geven en dat je echt goede hulp zult krijgen waardoor er weer beweging in zit de goede kant op.
Iig een dikke , het is niet niks. En wees niet te hard voor jezelf!
dinsdag 12 juni 2012 om 15:24
Hey Mopsie,
Ik snap je problemen, zelf ook een poos geleden ook het label whiplash trauma opgeplakt gekregen... Bij de meeste mensen met een whiplash gaan de concentratieproblemen en andere cognitieve dingen binnen ongeveer zes maanden over. Of nog eerder, ik weet het niet meer. Het is heel frustrerend, niemand ziet het aan je, maar goed voel je je zeker niet! Doorzetten, je niet af laten schepen... wel schrikken van je wervels! Ik hoop dat ze er wat aan kunnen doen. Die hoofdpijn zou misschien trouwens kunnen komen door spierspanning...(spieren hebben natuurlijk ook een klap gehad) kruik/tijgerbalsem erop(nek/schouders), misschien helpt dit?
Sterkte ermee!
Ik snap je problemen, zelf ook een poos geleden ook het label whiplash trauma opgeplakt gekregen... Bij de meeste mensen met een whiplash gaan de concentratieproblemen en andere cognitieve dingen binnen ongeveer zes maanden over. Of nog eerder, ik weet het niet meer. Het is heel frustrerend, niemand ziet het aan je, maar goed voel je je zeker niet! Doorzetten, je niet af laten schepen... wel schrikken van je wervels! Ik hoop dat ze er wat aan kunnen doen. Die hoofdpijn zou misschien trouwens kunnen komen door spierspanning...(spieren hebben natuurlijk ook een klap gehad) kruik/tijgerbalsem erop(nek/schouders), misschien helpt dit?
Sterkte ermee!
vrijdag 24 augustus 2012 om 10:53
Hallo,
Hier weer eens een update! Veel te lang geleden iets gemeld hier........
Ik heb 2 x in de week therapie en heb er erg veel baat bij. Waar ik eerst gilde als een speenvarken als iemand aan mijn rug zat, kan ik nu veel meer hebben. Ik doe een combi van psychosomatische therapie (leren ontspannen) en cardio-fitness trainen. Mijn spieren moeten sterk worden, de doorbloeding moet op gang komen, maar ik moet ook leren de spierspanning los te laten. En dat gaat heel goed. Maar ik ben er nog nog niet.........ik kan maar één ding tegelijk plannen op een dag. Ben nog snel vermoeid. Ik werk nu 4 uurtjes in de week, verdeeld over 2 dagen. En dan ben ik afgebrand. Ik vind dat eigenlijk wel schokkend, maar het schijnt erbij te horen.
Wat voor mij even slikken is, is dat aan het licht is gekomen dat mijn hele rug onderhevig aan slijtage. Nu al. Een vorm van artrose. Tussenwervelschijven slijten weg, en ik heb haakvormige kalkafzetting op de wervels. Niet alleen mijn nek, mijn hele rug is flut. Ik heb nu het volledige rapport gelezen wat gemaakt is aan de hand van de foto's. Het is nog rotter dan ik aanvankelijk dacht.
Dit betekent: blijven sporten en leren dingen anders te doen. Geen zware boodschappentassen meer sjouwen, niet teveel bovenhands werken, 's morgens stijf en krom uit bed komen en dus extra de tijd nemen om recht te trekken, enz.
Het is even moeilijk, maar ik heb geaccepteerd dat ik nu mijn leven moet gaan aanpassen.
De therapeuten vinden wel dat ik trots mag zijn op mezelf, dat ik zo positief blijf werken aan het herstel. Ik ga op zich heel goed en voorspoedig vooruit.
Mijn bloed is nog altijd niet in orde, en ik loop inmiddels in het ziekenhuis hiervoor, bij een hematoloog. Leukocytose is de naam voor de aandoening. Teveel witte bloedcellen, waardoor je ook moe kunt zijn. Nu wordt onderzocht of er een oorzaak is te vinden. Maar de kans is groot dat een duidelijke oorzaak nooit gevonden wordt. Ik heb het al 25 jaar, met goede en slechte perioden. Ik ga ervan uit dat ik hiermee moet blijven leren leven, maar het zou fijn zijn als ik ook een oorzaak zou weten.
Maar verder heb ik het goed naar mijn zin hoor. Dingen zijn zoals ze zijn. Ik moet het ermee doen. Ik zit gelukkig niet bij de pakken neer, en heb godzijdank een fantastische man aan mijn zijde. Die zeurt niet als ik een dut ga doen overdag, of als hij een klus van mij moet overnemen. We lachen er maar om.
Ik heb hem al gewaarschuwd dat ik wegslijt, en dat hij dus over een paar jaar een lilliputter in huis heeft.
Nou, dat was het weer even..........
Hier weer eens een update! Veel te lang geleden iets gemeld hier........
Ik heb 2 x in de week therapie en heb er erg veel baat bij. Waar ik eerst gilde als een speenvarken als iemand aan mijn rug zat, kan ik nu veel meer hebben. Ik doe een combi van psychosomatische therapie (leren ontspannen) en cardio-fitness trainen. Mijn spieren moeten sterk worden, de doorbloeding moet op gang komen, maar ik moet ook leren de spierspanning los te laten. En dat gaat heel goed. Maar ik ben er nog nog niet.........ik kan maar één ding tegelijk plannen op een dag. Ben nog snel vermoeid. Ik werk nu 4 uurtjes in de week, verdeeld over 2 dagen. En dan ben ik afgebrand. Ik vind dat eigenlijk wel schokkend, maar het schijnt erbij te horen.
Wat voor mij even slikken is, is dat aan het licht is gekomen dat mijn hele rug onderhevig aan slijtage. Nu al. Een vorm van artrose. Tussenwervelschijven slijten weg, en ik heb haakvormige kalkafzetting op de wervels. Niet alleen mijn nek, mijn hele rug is flut. Ik heb nu het volledige rapport gelezen wat gemaakt is aan de hand van de foto's. Het is nog rotter dan ik aanvankelijk dacht.
Dit betekent: blijven sporten en leren dingen anders te doen. Geen zware boodschappentassen meer sjouwen, niet teveel bovenhands werken, 's morgens stijf en krom uit bed komen en dus extra de tijd nemen om recht te trekken, enz.
Het is even moeilijk, maar ik heb geaccepteerd dat ik nu mijn leven moet gaan aanpassen.
De therapeuten vinden wel dat ik trots mag zijn op mezelf, dat ik zo positief blijf werken aan het herstel. Ik ga op zich heel goed en voorspoedig vooruit.
Mijn bloed is nog altijd niet in orde, en ik loop inmiddels in het ziekenhuis hiervoor, bij een hematoloog. Leukocytose is de naam voor de aandoening. Teveel witte bloedcellen, waardoor je ook moe kunt zijn. Nu wordt onderzocht of er een oorzaak is te vinden. Maar de kans is groot dat een duidelijke oorzaak nooit gevonden wordt. Ik heb het al 25 jaar, met goede en slechte perioden. Ik ga ervan uit dat ik hiermee moet blijven leren leven, maar het zou fijn zijn als ik ook een oorzaak zou weten.
Maar verder heb ik het goed naar mijn zin hoor. Dingen zijn zoals ze zijn. Ik moet het ermee doen. Ik zit gelukkig niet bij de pakken neer, en heb godzijdank een fantastische man aan mijn zijde. Die zeurt niet als ik een dut ga doen overdag, of als hij een klus van mij moet overnemen. We lachen er maar om.
Ik heb hem al gewaarschuwd dat ik wegslijt, en dat hij dus over een paar jaar een lilliputter in huis heeft.
Nou, dat was het weer even..........
vrijdag 24 augustus 2012 om 11:20
Hey Mopsie!
Fijn dat je even laat weten hoe het nu echt is. Ik lees je her en der wel op t forum maar das toch anders dan in jouw eigenste topic
Ben blij om te lezen dat je zo positief aan je herstel werkt en al wat meer kunt hebben. Dan helpt de specialistische therapie toch wel enigszins, blijkbaar.
Het is heel moeilijk om in zo'n acceptatie proces te zitten, lijkt me. Knap hoe jij ermee om gaat en ook je man, en jullie het soms samen kunnen weg lachen.
Ga zo door en en hele dikke knuff van je mede pug-lover (ik heb op de puppy cursus een puggle gezien: kruising mops en beagle. Grappig! En stront eigenwijs, nog erger dan mijn boxer.)
Fijn dat je even laat weten hoe het nu echt is. Ik lees je her en der wel op t forum maar das toch anders dan in jouw eigenste topic
Ben blij om te lezen dat je zo positief aan je herstel werkt en al wat meer kunt hebben. Dan helpt de specialistische therapie toch wel enigszins, blijkbaar.
Het is heel moeilijk om in zo'n acceptatie proces te zitten, lijkt me. Knap hoe jij ermee om gaat en ook je man, en jullie het soms samen kunnen weg lachen.
Ga zo door en en hele dikke knuff van je mede pug-lover (ik heb op de puppy cursus een puggle gezien: kruising mops en beagle. Grappig! En stront eigenwijs, nog erger dan mijn boxer.)
vrijdag 24 augustus 2012 om 12:00
Mopsjes zijn ook eigenwijs........ik win het niet eens van de mijne!
Hoe gaat het met jouw harige huisgenoot?
Ach, ik heb 2 dagen in een dip gezeten, balend en mokkend.
Maar dat schiet niet op, ik moet verder. Aan de andere kant ben ik ook blij dat ik het weet. Zonder dit ongeluk was ik waarschijnlijk toch wel een keer in de problemen gekomen met die rug. Dan had ik de do's and dont's niet geweten en misschien in een nekhernia beland. Ik ben nogal van de "niet zeiken en doorgaan club", dus lekker zwaar tillen enzo.
Dat zit er niet meer in, ik moet het anders oplossen.
Genoeg gezeurd! Die dikke mopsekont ligt hier te snurken dat het een aard heeft, tijd voor een wandeling!
Hoe gaat het met jouw harige huisgenoot?
Ach, ik heb 2 dagen in een dip gezeten, balend en mokkend.
Maar dat schiet niet op, ik moet verder. Aan de andere kant ben ik ook blij dat ik het weet. Zonder dit ongeluk was ik waarschijnlijk toch wel een keer in de problemen gekomen met die rug. Dan had ik de do's and dont's niet geweten en misschien in een nekhernia beland. Ik ben nogal van de "niet zeiken en doorgaan club", dus lekker zwaar tillen enzo.
Dat zit er niet meer in, ik moet het anders oplossen.
Genoeg gezeurd! Die dikke mopsekont ligt hier te snurken dat het een aard heeft, tijd voor een wandeling!
