Burn out en herstellen
donderdag 19 april 2012 om 09:11
Sinds half maart heb ik een bunrout. Ik dacht altijd, dat overkomt mij niet. Wat zat ik fout zeg! Nu ben ik een maand thuis en begin ik eindelijk een beetje energie terug te krijgen. Maar nog kan ik zomaar spontaan in huilen uitbarsten en heb ik nog steeds moeite met loslaten en rust nemen.
Wie heeft er ervaring mee en is succesvol weer aan het werk en heeft haar leven weer op de rit?
Wie heeft er ervaring mee en is succesvol weer aan het werk en heeft haar leven weer op de rit?
donderdag 19 april 2012 om 09:18
hey hermoine,
ik heb ervaring, ik ben februari vorig jaar uitgevallen. Helaas heb ik geen opbeurend verhaal voor je: ik ben nog steeds niet aan het werk. Iets wat ik een jaar geleden nooit had kunnen denken. Maar ik ben wel echt al gelukkiger dan ik een jaar geleden was. Puur omdat ik weet dat het het allemaal waard is, ik leer echt op een andere manier te leven.
Dat is maar (een minifractie van) mijn verhaal. Ik ken ook meerdere mensen die binnen enkele maanden weer volledig aan de bak waren. Ieder heeft zn eigen verhaal en zn eigen redenen van uitval. Als bv echt alleen werkgerelateerd is, hoeft het niet lang te duren. maar dat is het meestal niet.
Ik wens je heel veel sterkte. Op het topic van sterke vrouw naar, schrijven enkele vrouwen met een burn out. Misschien heb je er wat aan dat te lezen.
sterkte!
ik heb ervaring, ik ben februari vorig jaar uitgevallen. Helaas heb ik geen opbeurend verhaal voor je: ik ben nog steeds niet aan het werk. Iets wat ik een jaar geleden nooit had kunnen denken. Maar ik ben wel echt al gelukkiger dan ik een jaar geleden was. Puur omdat ik weet dat het het allemaal waard is, ik leer echt op een andere manier te leven.
Dat is maar (een minifractie van) mijn verhaal. Ik ken ook meerdere mensen die binnen enkele maanden weer volledig aan de bak waren. Ieder heeft zn eigen verhaal en zn eigen redenen van uitval. Als bv echt alleen werkgerelateerd is, hoeft het niet lang te duren. maar dat is het meestal niet.
Ik wens je heel veel sterkte. Op het topic van sterke vrouw naar, schrijven enkele vrouwen met een burn out. Misschien heb je er wat aan dat te lezen.
sterkte!
donderdag 19 april 2012 om 09:34
Hallo Hermoine,
Enkele jaren geleden liep ik van de ene op de andere dag compleet vast. Nooit gedacht dat me dat zou overkomen. Ik kon niks meer, had depressieve gevoelens, kreeg angstklachten. Het heeft mij 9 maanden gekost om weer aan het werk te gaan, zoals ik dat daarvoor deed. En nog kostte het me veel tijd en aandacht om niet weer over mijn grenzen heen te gaan.
Op het moment ga ik weer door een zeer heftige tijd en merk dat dit zijn weerslag op me heeft. Deze keer herken ik de signalen wel: ik MOET het rustiger aan doen.
Wat mij toen geholpen heeft, is er niet meer tegen te vechten, maar te accepteren. Ik wilde niet 'ziek' zijn, maar kon ook niks en ik baalde daar zo vreselijk van. Een paar maanden nadat ik uitviel, heb ik leren accepteren dat het gewoon was zoals het was. Vanaf dat moment leek het wat beter te gaan.
Ik ben me er wel van bewust dat voor mij persoonlijk het een valkuil blijft....
Ik wens je sterkte!
Enkele jaren geleden liep ik van de ene op de andere dag compleet vast. Nooit gedacht dat me dat zou overkomen. Ik kon niks meer, had depressieve gevoelens, kreeg angstklachten. Het heeft mij 9 maanden gekost om weer aan het werk te gaan, zoals ik dat daarvoor deed. En nog kostte het me veel tijd en aandacht om niet weer over mijn grenzen heen te gaan.
Op het moment ga ik weer door een zeer heftige tijd en merk dat dit zijn weerslag op me heeft. Deze keer herken ik de signalen wel: ik MOET het rustiger aan doen.
Wat mij toen geholpen heeft, is er niet meer tegen te vechten, maar te accepteren. Ik wilde niet 'ziek' zijn, maar kon ook niks en ik baalde daar zo vreselijk van. Een paar maanden nadat ik uitviel, heb ik leren accepteren dat het gewoon was zoals het was. Vanaf dat moment leek het wat beter te gaan.
Ik ben me er wel van bewust dat voor mij persoonlijk het een valkuil blijft....
Ik wens je sterkte!
donderdag 19 april 2012 om 17:55
Eind mei vorig jaar heb ik een burn out gehad en ook ik dacht dat mij dat nooit zou gebeuren. Doorgaan en niet zeuren was mijn motto en dan zou alles wel weer goedkomen.
Niets is minder waar!
Momenteel heb ik nog steeds 2 hele dagen therapie en ben ik langzaam aan het opbouwen met werken. Maar nog steeds niet in mijn oude functie omdat dat te veel stress oplevert.
Hoe vervelend ook, ik heb wel geleerd goed te luisteren naar mijn eigen lijf en vooral mijn eigen grenzen te respecteren. Nee is tegenwoordig ook nee en niet misschien of ja!
Push jezelf niet te ver, gun jezelf de tijd om helemaal op te knappen want een burn out heb je zo terug als je niet helemaal hersteld bent.
En vooral, probeer mensen om je heen te verzamelen (professioneel of vrienden) die je steunen en helpen je grenzen te bewaken.
Wens je in ieder geval heel veel sterkte want het valt niet mee.
Niets is minder waar!
Momenteel heb ik nog steeds 2 hele dagen therapie en ben ik langzaam aan het opbouwen met werken. Maar nog steeds niet in mijn oude functie omdat dat te veel stress oplevert.
Hoe vervelend ook, ik heb wel geleerd goed te luisteren naar mijn eigen lijf en vooral mijn eigen grenzen te respecteren. Nee is tegenwoordig ook nee en niet misschien of ja!
Push jezelf niet te ver, gun jezelf de tijd om helemaal op te knappen want een burn out heb je zo terug als je niet helemaal hersteld bent.
En vooral, probeer mensen om je heen te verzamelen (professioneel of vrienden) die je steunen en helpen je grenzen te bewaken.
Wens je in ieder geval heel veel sterkte want het valt niet mee.