Psyche
alle pijlers
Concentatieprobleempje
woensdag 29 september 2010 om 21:34
Ik ben heel afwezig en heb soms het idee dat ik er niet echt ben, alsof de wereld wel om me heen draait maar ik er niet aan meedoe De laatste tijd begint me dat te storen. Ik heb altijd geweten dat ik me moeilijk concentreer en dat ik snel afgeleid ben, ik ben een dromer; kan een half uur naar de tv staren en er dan achterkomen dat ik helemaal niks op tv gezien of gehoord heb omdat ik alleen maar aan het denken ben. Als ik lees ga ik met m'n ogen over de letters maar moet ik elke zin een paar keer overlezen omdat de woorden niet doordringen. M'n studie is te doen maar sinds ik er naast ben gaan werken en veel nieuwe dingen moet leren begin ik me aan mezelf te ergeren. Ik probeer m'n collega's aan te kijken en naar ze te luisteren wanneer ze me instructies geven maar ondertussen heb ik geen idee wat ze zeggen. De eerste woorden krijg ik mee maar de rest gaat langs me heen. Ik krijg dan het idee dat ik in een trance raak ofzo, ik hoor alleen nog maar geroezemoes, ik moet mezelf dan echt wakkerschudden M'n collega's weten dit inmiddels en van m'n baas moet ik nu alles noteren omdat ik volgens hem zo in m'n eigen wereldje zit dat ik niks mee krijg van het werk..Natuurlijk kan dit zo niet langer, ik vind het ontzettend gênant om alles 10 keer te moeten vragen en ik raak m'n baantje ook nog kwijt als dit zo doorgaat. Zijn er mensen die hetzelfde hebben? En wat hebben jullie eraan gedaan? Alles noteren doe ik inmiddels maar zijn er meer trucjes om wat minder chaotisch door het leven te gaan en beter bij de les te kunnen blijven? Ik voel me vaak zo zweverig, nu lijkt het vast alsof ik gek ben maar dat probeer ik dus ook te verhelpen Iemand een idee?
woensdag 29 september 2010 om 21:39
donderdag 30 september 2010 om 00:19
Mijn reactie is ook: ga eens naar de huisarts.
En waarschijnlijk zal hij jou naar een psycholoog verwijzen.
Er is wel een risico dat iemand medicijnen voorschrijven wil, zonder goed te onderzoeken wat er aan de hand is. Het lijkt mij wel van belang uit te leggen dat het probleem in zekere mate al jouw hele leven speelt.
Mijn indruk is dat u niet te veel dingen naast elkaar doen moet.
Misschien blijkt dat als u het rustig heeft, u wel gewoon u op een tekst concentreren kunt.
En waarschijnlijk zal hij jou naar een psycholoog verwijzen.
Er is wel een risico dat iemand medicijnen voorschrijven wil, zonder goed te onderzoeken wat er aan de hand is. Het lijkt mij wel van belang uit te leggen dat het probleem in zekere mate al jouw hele leven speelt.
Mijn indruk is dat u niet te veel dingen naast elkaar doen moet.
Misschien blijkt dat als u het rustig heeft, u wel gewoon u op een tekst concentreren kunt.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
donderdag 30 september 2010 om 00:24
Dissociatie, ADD.. als ik jou was zou ik eens gaan uitzoeken wat het nu precies is dat er voor zorgt dat jij je voelt zoals je je voelt. Stap idd naar je studentpsycholoog en leg uit dat je met deze situatie zo veel moeite hebt dat het je te veel belemmert om normaal te kunnen functioneren.
Je kunt ook een 'gewoon' psychologisch onderzoek ondergaan, moet je eerst even naar de huisarts voor een verwijzing.
Succes!
Je kunt ook een 'gewoon' psychologisch onderzoek ondergaan, moet je eerst even naar de huisarts voor een verwijzing.
Succes!
donderdag 30 september 2010 om 01:34
Naar de (student)psycholoog of huisarts stappen, is een hele goeie. Zelfs al kun je de situatie nu nog net en met veel moeite aan, misschien komt er in de toekomst een periode waarbij je het allemaal niet meer red. Dan is het prettig als je die eerste stap al gemaakt hebt en het probleem bij de juiste mensen bekend is.
Om een simpel voorbeeld te noemen; stel, je herkent je in een bepaald ziektebeeld en wilt daarom een uitgebreide diagnose krijgen. De wachtlijst is bij veel psychiatrische centra echter minimaal een paar maanden tot soms zelfs driekwart jaar. Wacht je met hulp zoeken tot je er helemaal door heen zit, dan duren die maanden lang...
Er zijn al wat suggesties genoemd van mensen die bepaalde zaken herkennen en ook stoornissen noemen.
Wil je voorkomen dat je hierdoor bevooroordeeld naar jezelf gaat kijken of jezelf in een bepaalde diagnose probeert te passen, dan zou je een algemene lijst kunnen maken van zaken waar je tegen aan loopt. Studie, werk, vrienden, relatie, huishouden; emoties, concentratie, motivatie, motoriek, zintuigen, sociale vaardigheden, slapen/opstaan, zelfvertrouwen, etcetera, etcetera. Dan heb je meteen een duidelijk overzicht, mocht je bij een psycholoog niet goed weten hoe te beginnen.
Je kunt je altijd nog inlezen in bepaalde onderwerpen.
Dus mijn praktische tip: denk niet dat het niet erg genoeg is om aan te kaarten bij een hulpverlener. Je hebt er last van, en da's een heel goeie reden.
Ik heb te laat aan de bel getrokken en gewacht tot ik het niet meer redde.
Ik kan het je niet aanraden.
Om een simpel voorbeeld te noemen; stel, je herkent je in een bepaald ziektebeeld en wilt daarom een uitgebreide diagnose krijgen. De wachtlijst is bij veel psychiatrische centra echter minimaal een paar maanden tot soms zelfs driekwart jaar. Wacht je met hulp zoeken tot je er helemaal door heen zit, dan duren die maanden lang...
Er zijn al wat suggesties genoemd van mensen die bepaalde zaken herkennen en ook stoornissen noemen.
Wil je voorkomen dat je hierdoor bevooroordeeld naar jezelf gaat kijken of jezelf in een bepaalde diagnose probeert te passen, dan zou je een algemene lijst kunnen maken van zaken waar je tegen aan loopt. Studie, werk, vrienden, relatie, huishouden; emoties, concentratie, motivatie, motoriek, zintuigen, sociale vaardigheden, slapen/opstaan, zelfvertrouwen, etcetera, etcetera. Dan heb je meteen een duidelijk overzicht, mocht je bij een psycholoog niet goed weten hoe te beginnen.
Je kunt je altijd nog inlezen in bepaalde onderwerpen.
Dus mijn praktische tip: denk niet dat het niet erg genoeg is om aan te kaarten bij een hulpverlener. Je hebt er last van, en da's een heel goeie reden.
Ik heb te laat aan de bel getrokken en gewacht tot ik het niet meer redde.
Ik kan het je niet aanraden.
donderdag 30 september 2010 om 10:04
Ik kon binnen 5 weken terecht bij de psych voor mijn concentratieprobleem. Heb nu diagnose adhd. Krijg coaching en gebruik ritalin. Wil niet zeggen dat jij dit ook hebt natuurlijk.
Merk dat als ik veel aan mijn hoofd heb ik direct weer last van mn concentratie heb.
Probeer dat wat ik doe (werk, huishouden, boodschappen,afspraken, relatie etc) heel bewust te doen.
Maak veel gebruik van vaste systemen/patronen voor handelingen. Whiteboard icm kalender voor thuisdingen. pda voor afspraken en werktaken. En als mega sloddervos houd ik mijn huis inmiddels netjes.
Ik ga regelmatig wandelen in t bos. Neem met Mipsman tijd om samen rustig bij te praten. Etentje thuis of elders ipv snelle maaltijd op de bank. Beiden laat thuis? Ipv afhaal maak ik wat kleine tapashapjes en eten we rustig (zonder tv!) op de bank. Regelmatig 1 op 1 afspraak met een vriendin om ècht bij te praten. Geen kinderen erbij of andere stoorzenders
.
Kortom, ik moet rustmomenten inbouwen anders schiet ik in de auto-piloot en raas door mijn leven (gebeurt nog regelmatig hoor haha) en kom ik weer in de chaos stand. Oja, en hoef van mezelf niet cool en hip te zijn en vind het ook niet meer nodig overal bij te zijn, maar als ik er ben wil ik er echt zijn en niet afwezig.
Merk dat als ik veel aan mijn hoofd heb ik direct weer last van mn concentratie heb.
Probeer dat wat ik doe (werk, huishouden, boodschappen,afspraken, relatie etc) heel bewust te doen.
Maak veel gebruik van vaste systemen/patronen voor handelingen. Whiteboard icm kalender voor thuisdingen. pda voor afspraken en werktaken. En als mega sloddervos houd ik mijn huis inmiddels netjes.
Ik ga regelmatig wandelen in t bos. Neem met Mipsman tijd om samen rustig bij te praten. Etentje thuis of elders ipv snelle maaltijd op de bank. Beiden laat thuis? Ipv afhaal maak ik wat kleine tapashapjes en eten we rustig (zonder tv!) op de bank. Regelmatig 1 op 1 afspraak met een vriendin om ècht bij te praten. Geen kinderen erbij of andere stoorzenders
. Kortom, ik moet rustmomenten inbouwen anders schiet ik in de auto-piloot en raas door mijn leven (gebeurt nog regelmatig hoor haha) en kom ik weer in de chaos stand. Oja, en hoef van mezelf niet cool en hip te zijn en vind het ook niet meer nodig overal bij te zijn, maar als ik er ben wil ik er echt zijn en niet afwezig.
donderdag 30 september 2010 om 11:33
Hoi,
Ik had net een heel verhaal geschreven en drukte op een verkeerde knop en was het hele verhaal kwijt. Grrrrrrr. hahaha
Maar ik probeer het nog een keer, ditmaal wat minder lang.
Ik herken jouw verhaal heel erg en heb het zelf ook altijd gehad alleen kan ik er nu beter mee omgaan.
Wanneer je wegdrijft of 'weggezogen 'wordt zoals ik het altijd noem, kijk dan hoe je je op dat moment voelt.
Wat er gebeurt is nl vluchtgedrag, vluchten uit het hier en nu.
Probeer meer inzicht te krijgen in je gedrag, hoe je je voelt wanneer je wegdrijft. Ben je onrustig, oncomfortabel, moe etc.
Wat er nl gebeurt is een automatisme en je kunt er veranderingen in aanbrengen door bewust te worden, bewustzijn daarin te brengen.
Probeer eens een tijdje bewust aanwezig te blijven, bijv tijdens het journaal kijken.
Natuurlijk wordt je weggezogen op een bepaald moment maar het gaat om de oefening, steeds weer en weer en weer.
Mocht je een boek erover willen lezen dan is dit zeker een aanrader:
DE KRACHT VAN HET NU geschreven door ECKHART TOLLE.
Ik had net een heel verhaal geschreven en drukte op een verkeerde knop en was het hele verhaal kwijt. Grrrrrrr. hahaha
Maar ik probeer het nog een keer, ditmaal wat minder lang.
Ik herken jouw verhaal heel erg en heb het zelf ook altijd gehad alleen kan ik er nu beter mee omgaan.
Wanneer je wegdrijft of 'weggezogen 'wordt zoals ik het altijd noem, kijk dan hoe je je op dat moment voelt.
Wat er gebeurt is nl vluchtgedrag, vluchten uit het hier en nu.
Probeer meer inzicht te krijgen in je gedrag, hoe je je voelt wanneer je wegdrijft. Ben je onrustig, oncomfortabel, moe etc.
Wat er nl gebeurt is een automatisme en je kunt er veranderingen in aanbrengen door bewust te worden, bewustzijn daarin te brengen.
Probeer eens een tijdje bewust aanwezig te blijven, bijv tijdens het journaal kijken.
Natuurlijk wordt je weggezogen op een bepaald moment maar het gaat om de oefening, steeds weer en weer en weer.
Mocht je een boek erover willen lezen dan is dit zeker een aanrader:
DE KRACHT VAN HET NU geschreven door ECKHART TOLLE.
donderdag 30 september 2010 om 17:13
@ chanella1
http://www.pavilion.co.uk/add/50tipsnl.html
off topic: ik vind je heel knap op die foto...
*bloost*
http://www.pavilion.co.uk/add/50tipsnl.html
off topic: ik vind je heel knap op die foto...
*bloost*
vrijdag 1 oktober 2010 om 10:38
Hoiii, bedankt voor jullie reacties Ben er heel blij mee en heb er veel aan. Heb de handige tips allemaal opgeschreven en wil er ook echt aan werken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik een huisarts of psycholoog niet zo zie zitten, ik heb me vorig jaar één keer door mijn moeder laten overhalen mee te gaan naar het GGZ omdat ze dacht dat ik een autistische stoornis zou hebben, daar heb ik een kort gesprek gehad maar ik heb er verder niks meer mee gedaan (heb het ook niet trouwens, kan me goed inleven in anderen enz ) Ik vind het wel lief dat jullie meedenken maar ik zie er voorlopig heel erg tegenop om zo'n afspraak te maken. Ik denk dat ik met online hulp een heel eind kom. De rest van de tips neem ik ter harte en meer is altijd welkom natuurlijk!!
Ps: thanx mangogo vind ik echt lief en leuk om te horen
Ps: thanx mangogo vind ik echt lief en leuk om te horen
zaterdag 2 oktober 2010 om 14:47
quote:Verbinder schreef op 30 september 2010 @ 11:33:
Hoi,
Ik had net een heel verhaal geschreven en drukte op een verkeerde knop en was het hele verhaal kwijt. Grrrrrrr. hahaha
Maar ik probeer het nog een keer, ditmaal wat minder lang.
Ik herken jouw verhaal heel erg en heb het zelf ook altijd gehad alleen kan ik er nu beter mee omgaan.
Wanneer je wegdrijft of 'weggezogen 'wordt zoals ik het altijd noem, kijk dan hoe je je op dat moment voelt.
Wat er gebeurt is nl vluchtgedrag, vluchten uit het hier en nu.
Probeer meer inzicht te krijgen in je gedrag, hoe je je voelt wanneer je wegdrijft. Ben je onrustig, oncomfortabel, moe etc.
Wat er nl gebeurt is een automatisme en je kunt er veranderingen in aanbrengen door bewust te worden, bewustzijn daarin te brengen.
Probeer eens een tijdje bewust aanwezig te blijven, bijv tijdens het journaal kijken.
Natuurlijk wordt je weggezogen op een bepaald moment maar het gaat om de oefening, steeds weer en weer en weer.
Mocht je een boek erover willen lezen dan is dit zeker een aanrader:
DE KRACHT VAN HET NU geschreven door ECKHART TOLLE.
Thanks, dat is wel een interessant verhaal. Ik heb het ook, ik heb ook PDD-NOS, weet niet of dat er mee te maken kan hebben. Wat vooral ook wel eens eng is, is dat je in het verkeer (fiets, auto) ook wel wegzakt en km's verderop weer ''wakker'' wordt.
Wat volgens mij bij mij helpt is koffie en idd geestelijk actief zijn want dat triggert je weer om langer geestelijk actief te zijn... snap je het nog? Jezelf de hele dag dwaas laten zijn, trekt je in een neerwaardse spiraal.
Hoi,
Ik had net een heel verhaal geschreven en drukte op een verkeerde knop en was het hele verhaal kwijt. Grrrrrrr. hahaha
Maar ik probeer het nog een keer, ditmaal wat minder lang.
Ik herken jouw verhaal heel erg en heb het zelf ook altijd gehad alleen kan ik er nu beter mee omgaan.
Wanneer je wegdrijft of 'weggezogen 'wordt zoals ik het altijd noem, kijk dan hoe je je op dat moment voelt.
Wat er gebeurt is nl vluchtgedrag, vluchten uit het hier en nu.
Probeer meer inzicht te krijgen in je gedrag, hoe je je voelt wanneer je wegdrijft. Ben je onrustig, oncomfortabel, moe etc.
Wat er nl gebeurt is een automatisme en je kunt er veranderingen in aanbrengen door bewust te worden, bewustzijn daarin te brengen.
Probeer eens een tijdje bewust aanwezig te blijven, bijv tijdens het journaal kijken.
Natuurlijk wordt je weggezogen op een bepaald moment maar het gaat om de oefening, steeds weer en weer en weer.
Mocht je een boek erover willen lezen dan is dit zeker een aanrader:
DE KRACHT VAN HET NU geschreven door ECKHART TOLLE.
Thanks, dat is wel een interessant verhaal. Ik heb het ook, ik heb ook PDD-NOS, weet niet of dat er mee te maken kan hebben. Wat vooral ook wel eens eng is, is dat je in het verkeer (fiets, auto) ook wel wegzakt en km's verderop weer ''wakker'' wordt.
Wat volgens mij bij mij helpt is koffie en idd geestelijk actief zijn want dat triggert je weer om langer geestelijk actief te zijn... snap je het nog? Jezelf de hele dag dwaas laten zijn, trekt je in een neerwaardse spiraal.
zaterdag 2 oktober 2010 om 17:00
quote:Sagrera schreef op 02 oktober 2010 @ 14:50:
Waarom denk je moeder trouwens dat je misschien iets in het autistisch spectrum hebt?Omdat ik erg op mezelf ben, ik ben vaak afwezig en chaotisch. Meer kan ik niet bedenken, ik ben niet heel open en vrij dus vriendschappen gaan niet altijd even diep maar ik heb wel vriendinnen en kan me goed in anderen inleven, ik ben niet egoïstisch en ook niet bot. Ik denk altijd een paar keer na voordat ik iets zeg. Ik ben het dus helemaal niet eens met haar. Een vriendin van m'n moeder heeft een dochter met autisme en ik denk dat ze het zich heeft laten aanpraten door haar. Iedereen heeft trekjes van psychische aandoeningen en autisme houdt veel meer in dan chaotisch en afwezig zijn lijkt me
Waarom denk je moeder trouwens dat je misschien iets in het autistisch spectrum hebt?Omdat ik erg op mezelf ben, ik ben vaak afwezig en chaotisch. Meer kan ik niet bedenken, ik ben niet heel open en vrij dus vriendschappen gaan niet altijd even diep maar ik heb wel vriendinnen en kan me goed in anderen inleven, ik ben niet egoïstisch en ook niet bot. Ik denk altijd een paar keer na voordat ik iets zeg. Ik ben het dus helemaal niet eens met haar. Een vriendin van m'n moeder heeft een dochter met autisme en ik denk dat ze het zich heeft laten aanpraten door haar. Iedereen heeft trekjes van psychische aandoeningen en autisme houdt veel meer in dan chaotisch en afwezig zijn lijkt me
zondag 3 oktober 2010 om 04:11
overigens: bij de ggd zitten over het algemeen niet de beste psychologen/psychiaters
ik zou het beeld dat je daarvan overgehouden hebt niet projecteren op de hele groep; er zijn echte hele goeie
(ook hele slechte)
omdat je het schrijft als iets wat je "overkomt", zou ik een psychiater (= een arts) opzoeken, die kan wellicht, net zoals een andere arts, de juiste medische diagnose stellen
je geeft niet het idee verder psychologische problemen te hebben
en nooit met een zelfbedachte diagnose bevestiging gaan zoeken; dat leidt tot tunnelvisie en verkeerde/halve diagnostiek
het beste
ik zou het beeld dat je daarvan overgehouden hebt niet projecteren op de hele groep; er zijn echte hele goeie
(ook hele slechte)
omdat je het schrijft als iets wat je "overkomt", zou ik een psychiater (= een arts) opzoeken, die kan wellicht, net zoals een andere arts, de juiste medische diagnose stellen
je geeft niet het idee verder psychologische problemen te hebben
en nooit met een zelfbedachte diagnose bevestiging gaan zoeken; dat leidt tot tunnelvisie en verkeerde/halve diagnostiek
het beste
