Psyche
alle pijlers
De dood (niet gelovigen)
donderdag 22 november 2012 om 10:36
Ik zou graag reacties lezen van niet gelovigen.
Zelf denk ik wel eens dat er meer moet zijn, maar blijf toch steeds terug komen bij het punt ''dood is dood''
Denk dus wel soms na over hoe het ooit dan is begonnen en dit punt maakt het moeilijk. Want hoe kan er uit het niets, iets gekomen zijn? En als God dat dus heeft gedaan, hoe is hij er dan gekomen. Ik kan het moeilijk omschrijven en gebruik vast de verkeerde woorden, maar dit lijkt in mijn ogen een soort ''sprookje'', verhaaltje. Uit het niets is iets gekomen, dat kan toch bijna niet? En dan als je overlijdt, ga je dan nog ergens heen? Vind ik ook heel erg ''onbegrijpelijk''
Soms praat ik hierover met iemand die wel geloofd en gelovigen hebben het over de hemel. Is de hemel niet een keer vol? Hoeveel mensen zijn ons niet voor gegaan.. Heb wel eens het antwoord gekregen dat de hemel oneindig is. Hier op aarde kan je alles meten en zijn overal maten voor. Als je vier mensen in een vierkant propt kunnen er echt niet meer bij op een gegeven moment. En dan als je in het paradijs zit, ben je dat niet zat om almaar te genieten. En stel dat je daar dan geen tijdsbesef meer hebt, dan is het toch ook een soort droom? als je als een robot rond waggelt.
Ik kan mij denk wel een beetje voorstellen dat een gelovige wat heeft aan de gedachten zoals God en de hemel, maar zelf heb ik dit totaal niet. Als ik te lang nadenk komt de angst van dat het een keer dus echt over is. Dat is natuurlijk wel verschrikkelijk, maar dan aan de andere kant denk ik ook.. Een keer is het genoeg.. Wat denk jij als niet gelovige van het leven en de dood?
NB gelovigen mogen natuurlijk ook reageren. Hopelijk begrijpen jullie wat ik bedoel. Ik ervaar wel dat het heel moeilijk is om hier over te praten, omdat die persoon en ik het eigenlijk totaal anders bekijken. Ik heb wel eens reacties gekregen zoals dat dit een teken van hém zou zijn. Dit geloof zelf niet.
Zelf denk ik wel eens dat er meer moet zijn, maar blijf toch steeds terug komen bij het punt ''dood is dood''
Denk dus wel soms na over hoe het ooit dan is begonnen en dit punt maakt het moeilijk. Want hoe kan er uit het niets, iets gekomen zijn? En als God dat dus heeft gedaan, hoe is hij er dan gekomen. Ik kan het moeilijk omschrijven en gebruik vast de verkeerde woorden, maar dit lijkt in mijn ogen een soort ''sprookje'', verhaaltje. Uit het niets is iets gekomen, dat kan toch bijna niet? En dan als je overlijdt, ga je dan nog ergens heen? Vind ik ook heel erg ''onbegrijpelijk''
Soms praat ik hierover met iemand die wel geloofd en gelovigen hebben het over de hemel. Is de hemel niet een keer vol? Hoeveel mensen zijn ons niet voor gegaan.. Heb wel eens het antwoord gekregen dat de hemel oneindig is. Hier op aarde kan je alles meten en zijn overal maten voor. Als je vier mensen in een vierkant propt kunnen er echt niet meer bij op een gegeven moment. En dan als je in het paradijs zit, ben je dat niet zat om almaar te genieten. En stel dat je daar dan geen tijdsbesef meer hebt, dan is het toch ook een soort droom? als je als een robot rond waggelt.
Ik kan mij denk wel een beetje voorstellen dat een gelovige wat heeft aan de gedachten zoals God en de hemel, maar zelf heb ik dit totaal niet. Als ik te lang nadenk komt de angst van dat het een keer dus echt over is. Dat is natuurlijk wel verschrikkelijk, maar dan aan de andere kant denk ik ook.. Een keer is het genoeg.. Wat denk jij als niet gelovige van het leven en de dood?
NB gelovigen mogen natuurlijk ook reageren. Hopelijk begrijpen jullie wat ik bedoel. Ik ervaar wel dat het heel moeilijk is om hier over te praten, omdat die persoon en ik het eigenlijk totaal anders bekijken. Ik heb wel eens reacties gekregen zoals dat dit een teken van hém zou zijn. Dit geloof zelf niet.
donderdag 22 november 2012 om 11:50
quote:NYC schreef op 22 november 2012 @ 11:40:
[...]
Juist moeilijker lijkt me. Ik zou dan voortdurend bang zijn omdat ik het gevoel zou hebben beoordeeld/veroordeeld te kunnen worden. Of bedoel jij: makkelijker te accepteren omdat je het uit handen geeft, zoals gelovigen aan een godheid?Helemaal mee eens, ik bedoel meer dat het een veiliger gedachte is dat het niet over is als je dood gaat. Zoiets.
[...]
Juist moeilijker lijkt me. Ik zou dan voortdurend bang zijn omdat ik het gevoel zou hebben beoordeeld/veroordeeld te kunnen worden. Of bedoel jij: makkelijker te accepteren omdat je het uit handen geeft, zoals gelovigen aan een godheid?Helemaal mee eens, ik bedoel meer dat het een veiliger gedachte is dat het niet over is als je dood gaat. Zoiets.
donderdag 22 november 2012 om 11:52
Mijn eigen dood is trouwens tot daar aan toe. Ik ben er dan toch niet meer om daarover te treuren.
Maar echt verlamd raak ik soms door het idee dat iedereen die ik ken en van wie ik houd, ook zal sterven. Ik zou graag geloven dat ik ze dan weer terug zou zien, want het leven lijkt me ondraaglijk zonder hen.
Maar echt verlamd raak ik soms door het idee dat iedereen die ik ken en van wie ik houd, ook zal sterven. Ik zou graag geloven dat ik ze dan weer terug zou zien, want het leven lijkt me ondraaglijk zonder hen.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
donderdag 22 november 2012 om 11:53
Toch ff een kleine toevoeging van een gelovig persoon (traditioneel gelovig, God, Jezus); ik heb juist het gevoel dat ik niets 'moet' van mijn 'hogere macht'. voordat ik geloofde moest ik juist veel meer; ik moest genieten, ik moest 'n goeie baan, ik moest 'n leuke partner.. alles voor die dood, waardoor 't in één keer voorbij zou zijn. Ik kende wel veel gelovigen en vond hun inderdaad angsthazen, mensen die voor de weg van de minste weerstand kozen, slaven van iets hogers dat zich nooit liet zien.
Hoe dan ook, een paar jaar geleden ben ik ondanks mezelf (:-D), 'overgestapt' en ik heb gewoon besloten dat God er wel is. Aan dat besluit heb ik me vastgehouden en dat heeft m'n leven 180 graden gedraaid. Beste besluit ooit!!! Bang voor de dood ben ik nog wel soms, vooral voor het lichamelijke doodgaan/je laatste adem uitblazen en wie is er dan bij je? Maar van 't leven na de dood verwacht ik zoiets als thuiskomen.
Voor de record; ik ben nu ook vrij gelukkig persoontje, hoor:-). En zeker niet gaan geloven, omdat ik getergd o.i.d. was.
Hoe dan ook, een paar jaar geleden ben ik ondanks mezelf (:-D), 'overgestapt' en ik heb gewoon besloten dat God er wel is. Aan dat besluit heb ik me vastgehouden en dat heeft m'n leven 180 graden gedraaid. Beste besluit ooit!!! Bang voor de dood ben ik nog wel soms, vooral voor het lichamelijke doodgaan/je laatste adem uitblazen en wie is er dan bij je? Maar van 't leven na de dood verwacht ik zoiets als thuiskomen.
Voor de record; ik ben nu ook vrij gelukkig persoontje, hoor:-). En zeker niet gaan geloven, omdat ik getergd o.i.d. was.
donderdag 22 november 2012 om 11:55
quote:Truffelmaffia schreef op 22 november 2012 @ 10:59:
Ik geloof ook dat je gestraft wordt als je zelf beslist om weg te gaan (om het zo maar even te zeggen). Het is niet de bedoeling om zelf je leven te ontnemen.Besef je wel hoeveel forummers je met deze uitspraak kwetst die te maken hebben gehad met een geliefde/familie/enz die op die manier afscheid hebben genomen van het leven?
Ik geloof ook dat je gestraft wordt als je zelf beslist om weg te gaan (om het zo maar even te zeggen). Het is niet de bedoeling om zelf je leven te ontnemen.Besef je wel hoeveel forummers je met deze uitspraak kwetst die te maken hebben gehad met een geliefde/familie/enz die op die manier afscheid hebben genomen van het leven?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
donderdag 22 november 2012 om 11:56
Ja dat is lastig als ongelovige.. Had ik ook voor ik me bekeerde. Ik ben nu christelijk en dat ben ik geworden doordat ik jaren terug bepaalde dingen heb meegemaakt in een kerk die anders gewoonweg niet te verklaren zijn, dan dat God daadwerkelijk aanwezig was. Als anderen dan iets vertelden vond ik het moeilijk te geloven, maar toen er dingen bij mijzelf en enkele familieleden gebeurden (o.a. spontane genezingen) kon ik het niet meer ontkennen.. Toen heb ik me bekeerd. En ja, ik ben niet meer bang voor de dood. Ik weet dat God wilt dat ik in dit leven goed ben voor anderen, ook voor mensen die mij slecht behandeld hebben. Mijn leven is er echt beter op geworden.. En dank God iedere dag dat ik Hem heb leren kennen..
donderdag 22 november 2012 om 11:57
@poldervrouw. Dat herken ik, van die "jij bent hier al eens eerder geweest". Daarbij geloof ik (misschien niet helemaal het juiste topic) dat je overledenen een oogje in het zeil houden.
Klein voorbeeld: ik wilde naar een beurs met de vraag of ik datgene wat ik had gedroomd, ook werkelijk was gebeurd (beetje vaag, vanwege herkenbaarheid). De vraag ging over een übernuchtere overleden persoon. In gedachten had ik afgesproken met die persoon om aardbeien als teken te geven op die beurs. Niemand verteld, ons "geheim". De zondag een paar uur voordat ik erheen zou, schuif ik aan bij het ontbijt.. heeft Loubaman zonder mij te vertellen aardbeien gekocht en op tafel gezet... Hahaha, past precies bij de persoon (die had ik bij leven écht niet daarheen gekregen) en nu dus ook niet...
Het kan gewoon geen toeval zijn...
Klein voorbeeld: ik wilde naar een beurs met de vraag of ik datgene wat ik had gedroomd, ook werkelijk was gebeurd (beetje vaag, vanwege herkenbaarheid). De vraag ging over een übernuchtere overleden persoon. In gedachten had ik afgesproken met die persoon om aardbeien als teken te geven op die beurs. Niemand verteld, ons "geheim". De zondag een paar uur voordat ik erheen zou, schuif ik aan bij het ontbijt.. heeft Loubaman zonder mij te vertellen aardbeien gekocht en op tafel gezet... Hahaha, past precies bij de persoon (die had ik bij leven écht niet daarheen gekregen) en nu dus ook niet...
Het kan gewoon geen toeval zijn...
donderdag 22 november 2012 om 11:57
quote:tyche schreef op 22 november 2012 @ 11:52:
Mijn eigen dood is trouwens tot daar aan toe. Ik ben er dan toch niet meer om daarover te treuren.
Maar echt verlamd raak ik soms door het idee dat iedereen die ik ken en van wie ik houd, ook zal sterven. Ik zou graag geloven dat ik ze dan weer terug zou zien, want het leven lijkt me ondraaglijk zonder hen.
je hersens (stoffelijke dingen) zorgen ervoor dat je doorleeft zonder hen en tamelijk gelukkig, ook al kan je het je nu niet voorstellen.
Dat kan je niet tevoren bedenken, hoe dat gaat voelen als het zover is.
Mijn eigen dood is trouwens tot daar aan toe. Ik ben er dan toch niet meer om daarover te treuren.
Maar echt verlamd raak ik soms door het idee dat iedereen die ik ken en van wie ik houd, ook zal sterven. Ik zou graag geloven dat ik ze dan weer terug zou zien, want het leven lijkt me ondraaglijk zonder hen.
je hersens (stoffelijke dingen) zorgen ervoor dat je doorleeft zonder hen en tamelijk gelukkig, ook al kan je het je nu niet voorstellen.
Dat kan je niet tevoren bedenken, hoe dat gaat voelen als het zover is.
it's a big club and you ain't in it
donderdag 22 november 2012 om 12:01
quote:rionyriony schreef op 22 november 2012 @ 11:57:
[...]
je hersens (stoffelijke dingen) zorgen ervoor dat je doorleeft zonder hen en tamelijk gelukkig, ook al kan je het je nu niet voorstellen.
Dat kan je niet tevoren bedenken, hoe dat gaat voelen als het zover is.Verstandelijk weet ik dat wel, maar het idee dat ik hen hoe dan ook zal verliezen is verschrikkelijk.
[...]
je hersens (stoffelijke dingen) zorgen ervoor dat je doorleeft zonder hen en tamelijk gelukkig, ook al kan je het je nu niet voorstellen.
Dat kan je niet tevoren bedenken, hoe dat gaat voelen als het zover is.Verstandelijk weet ik dat wel, maar het idee dat ik hen hoe dan ook zal verliezen is verschrikkelijk.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
donderdag 22 november 2012 om 12:02
Ik ben ook niet gelovig. Toch vraag ik me vaak af hoe alles is ontstaan....de dieren en de mensheid zitten zo ingewikkeld in elkaar, daar moet iemand geweest zijn die dit allmaal tot stand gebracht heeft.
In een leven na de dood geloof ik niet....en als er wel iets is na de dood dan merk ik het vanzelf.
In een leven na de dood geloof ik niet....en als er wel iets is na de dood dan merk ik het vanzelf.
donderdag 22 november 2012 om 12:04
quote:powervrouw schreef op 22 november 2012 @ 12:02:
Ik ben ook niet gelovig. Toch vraag ik me vaak af hoe alles is ontstaan....de dieren en de mensheid zitten zo ingewikkeld in elkaar, daar moet iemand geweest zijn die dit allmaal tot stand gebracht heeft.
.
En wie heeft die entiteit dan gemaakt? Want die gaat dan natuurlijk nog veel ingewikkelder zijn....
Maar dat is een discussie voor een ander topic
Ik ben ook niet gelovig. Toch vraag ik me vaak af hoe alles is ontstaan....de dieren en de mensheid zitten zo ingewikkeld in elkaar, daar moet iemand geweest zijn die dit allmaal tot stand gebracht heeft.
.
En wie heeft die entiteit dan gemaakt? Want die gaat dan natuurlijk nog veel ingewikkelder zijn....
Maar dat is een discussie voor een ander topic
donderdag 22 november 2012 om 12:17
Ik heb die uitspraak van 'gestraft worden als je zelf besluit weg te gaan' vaker gehoord. In het begin kwetste mij dat ook, want ik ben ook een dierbaar persoon verloren die hierover zelf een beslissing heeft genomen. Maar hoezo gestraft dan? Door wie? Door God? Door een hogere macht? Door de eigen ziel?
Als ik al in "ïets" wil geloven, dan denk ik juist dat voor die persoon goed gezorgd wordt, dat de ziel tot rust moet komen in een leven waarin veel verdriet, ellende, pijn, minachting, gebrek aan vertrouwen, liefde en veiligheid is geweest.
Als ik al in "ïets" wil geloven, dan denk ik juist dat voor die persoon goed gezorgd wordt, dat de ziel tot rust moet komen in een leven waarin veel verdriet, ellende, pijn, minachting, gebrek aan vertrouwen, liefde en veiligheid is geweest.
donderdag 22 november 2012 om 12:22
donderdag 22 november 2012 om 12:29
quote:NYC schreef op donderdag 22 november 2012 12:22 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="jasminjasmin in "De dood (niet gelovigen)"" class="messagelink">jasminjasmin schreef op 22 november 2012 @ 12:18</a>:</b>
God laat niemand 'lijden'.. Het punt is dat als God er is, de duivel er dan ook is... En die doet hard zijn best om mensen te laten lijden helaas</div></blockquote>Ah, dus de god waarin jij gelooft is dus niet goed en almachtig tegelijk. Voor gelovigen wel, maar God heeft iedereen een vrije wil gegeven... Wat mensen daarmee doen is aan hun. Als zij kiezen dat op een negatieve manier te gebruiken, maakt de duivel daar ook gebruik van. Zo heb ik zelf ervaren...
God laat niemand 'lijden'.. Het punt is dat als God er is, de duivel er dan ook is... En die doet hard zijn best om mensen te laten lijden helaas</div></blockquote>Ah, dus de god waarin jij gelooft is dus niet goed en almachtig tegelijk. Voor gelovigen wel, maar God heeft iedereen een vrije wil gegeven... Wat mensen daarmee doen is aan hun. Als zij kiezen dat op een negatieve manier te gebruiken, maakt de duivel daar ook gebruik van. Zo heb ik zelf ervaren...
donderdag 22 november 2012 om 12:30
TO,
Ik denk dat je hier heel simpelweg niet uit kan komen. Je lichaam bestaat uit ontelbare cellen. In elke cel staan bepaalde knopjes aan, waardoor de ene cel een stukje oog wordt, de andere een andere cel een stukje huid en de volgende een stukje hart.
We weten wat er gebeurt met deze cellen gedurende het leven. Ze kopiëren zichzelf steeds, zodat een dode of zieke cel vervangen kan worden.
Helaas heeft elke cel een soort 'staartje' voor het kopiëren en op een gegeven moment zijn die staartjes op. Dus dan worden de cellen steeds ouder en slechter en gaan er steeds meer dood, waardoor je haren grijs worden en je rimpels krijgt en je bijvoorbeeld een hartaanval krijgt.
Op een gegeven moment worden de cellen voor ademhalen, kloppen van je hart etc zo slecht dat ze kapot gaan en dan ga je dood.
Dat betekent dat die cellen geen voedingsstoffen en zuurstof meer krijgen en dus niet kunnen doen waarvoor ze ontworpen zijn.
Dood.
Je lichaam is dan dood. Dat begrijpen we. Maar wat gebeurt er dan met jou als persoon? Of met je broer? Of met de kat? Je bent toch wel meer dan een hoopje cellen? Je hebt toch een karakter, een ziel?
Maar waar zit de ziel eigenlijk? 'In' de hersenen. Ohja, waar dan? Boven de medulla? Onder de frontaalkwab?
Achter de hersenen dan, of voor? Onder misschien? Nee het zit erIN, maar WAAR dan? Ik zie alleen maar cellen. Ik zie geen 'ziel'.
Snap je wat ik bedoel? We kunnen de ziel niet zien en dus kunnen we hem niet vinden. Omdat we niet weten wat de ziel is, weten we niet wat weer gebeurt.
Daarom weten we wel wat er met het lichaam gebeurt, dat kunnen we zien.
Misschien is de ziel niet meer dan een stel ingewikkelde processen (dat geloof ik) in een cel en dan worden de staartjes van de 'zielcellen' ook tekort en gaat de ziel dus dood.
Misschien huist de ziel wel op een bepaalde manier ergens in ons lichaam en dan gaat hij ergens naartoe zodra we dood zijn.
Ik weet niet wat waar is. Niemand weet wat waar is. Zolang we de ziel niet kunnen zien, kunnen we niet weten waar hij heengaat.
Mensen geloven van alles. Geloof jij waar jij je fijn bij voelt. Dan is het goed. Het gaat erom dat jij leert leven met de wetenschap dat de dood er onlosmakelijk mee verbonden is.
Het gaat erom dat jij in het reine komt met de wetenschap dat je om te leven, om zingeving te hebben in je leven, sterven noodzakelijk is.
Zoals je zelf al zegt: als je oneindig zou hebben, wat zou je dan doen? Waarom zou je nog eten, als je niet kunt sterven van de honger? Waarom zou je NIET eten, als je niet kunt sterven aan ziekten door obesitas?
Waarom zou je gaan studeren, als het over 3, 3000 of 3 miljoen jaar ook nog kan? Waarom werken?
Sterven is voor mij de reden dat het leven zin heeft. En op de rest heb ik geen antwoorden.
Ik denk dat je hier heel simpelweg niet uit kan komen. Je lichaam bestaat uit ontelbare cellen. In elke cel staan bepaalde knopjes aan, waardoor de ene cel een stukje oog wordt, de andere een andere cel een stukje huid en de volgende een stukje hart.
We weten wat er gebeurt met deze cellen gedurende het leven. Ze kopiëren zichzelf steeds, zodat een dode of zieke cel vervangen kan worden.
Helaas heeft elke cel een soort 'staartje' voor het kopiëren en op een gegeven moment zijn die staartjes op. Dus dan worden de cellen steeds ouder en slechter en gaan er steeds meer dood, waardoor je haren grijs worden en je rimpels krijgt en je bijvoorbeeld een hartaanval krijgt.
Op een gegeven moment worden de cellen voor ademhalen, kloppen van je hart etc zo slecht dat ze kapot gaan en dan ga je dood.
Dat betekent dat die cellen geen voedingsstoffen en zuurstof meer krijgen en dus niet kunnen doen waarvoor ze ontworpen zijn.
Dood.
Je lichaam is dan dood. Dat begrijpen we. Maar wat gebeurt er dan met jou als persoon? Of met je broer? Of met de kat? Je bent toch wel meer dan een hoopje cellen? Je hebt toch een karakter, een ziel?
Maar waar zit de ziel eigenlijk? 'In' de hersenen. Ohja, waar dan? Boven de medulla? Onder de frontaalkwab?
Achter de hersenen dan, of voor? Onder misschien? Nee het zit erIN, maar WAAR dan? Ik zie alleen maar cellen. Ik zie geen 'ziel'.
Snap je wat ik bedoel? We kunnen de ziel niet zien en dus kunnen we hem niet vinden. Omdat we niet weten wat de ziel is, weten we niet wat weer gebeurt.
Daarom weten we wel wat er met het lichaam gebeurt, dat kunnen we zien.
Misschien is de ziel niet meer dan een stel ingewikkelde processen (dat geloof ik) in een cel en dan worden de staartjes van de 'zielcellen' ook tekort en gaat de ziel dus dood.
Misschien huist de ziel wel op een bepaalde manier ergens in ons lichaam en dan gaat hij ergens naartoe zodra we dood zijn.
Ik weet niet wat waar is. Niemand weet wat waar is. Zolang we de ziel niet kunnen zien, kunnen we niet weten waar hij heengaat.
Mensen geloven van alles. Geloof jij waar jij je fijn bij voelt. Dan is het goed. Het gaat erom dat jij leert leven met de wetenschap dat de dood er onlosmakelijk mee verbonden is.
Het gaat erom dat jij in het reine komt met de wetenschap dat je om te leven, om zingeving te hebben in je leven, sterven noodzakelijk is.
Zoals je zelf al zegt: als je oneindig zou hebben, wat zou je dan doen? Waarom zou je nog eten, als je niet kunt sterven van de honger? Waarom zou je NIET eten, als je niet kunt sterven aan ziekten door obesitas?
Waarom zou je gaan studeren, als het over 3, 3000 of 3 miljoen jaar ook nog kan? Waarom werken?
Sterven is voor mij de reden dat het leven zin heeft. En op de rest heb ik geen antwoorden.
donderdag 22 november 2012 om 12:31
hoewel god vermoedelijk niet bestaat, roep ik hem wel af en toe aan als ik het niet meer weet. Het is eigenlijk de waarheid die ik aanroep maar ik noem hem god.
God wat moet ik doen? Als ik zou roepen: Waarheid, wat moet ik doen, dan proberen mijn hersenen me toch nog te misleiden dmv restjes ijdelheid, ego, eigengelijk, luiheid, zelfdefensie enz.
Dus ik noem hem God, want die is het puurste. Een mens denkt wat af. Ik ga maar eens verder, kerstlichtjes kopen.
God wat moet ik doen? Als ik zou roepen: Waarheid, wat moet ik doen, dan proberen mijn hersenen me toch nog te misleiden dmv restjes ijdelheid, ego, eigengelijk, luiheid, zelfdefensie enz.
Dus ik noem hem God, want die is het puurste. Een mens denkt wat af. Ik ga maar eens verder, kerstlichtjes kopen.
it's a big club and you ain't in it
donderdag 22 november 2012 om 12:31
quote:jasminjasmin schreef op 22 november 2012 @ 12:18:
God laat niemand 'lijden'.. Het punt is dat als God er is, de duivel er dan ook is... En die doet hard zijn best om mensen te laten lijden helaasDat vind ik altijd zo makkelijk van de gelovigen. Gebeurt er iets slechts op de wereld? Dan heeft de duivel dat gedaan, daar kan god helemaal niks aan doen! Als hij zo almachtig is, waarom is het hem in al die jaren dan nog nooit gelukt om de duivel uit te schakelen?
God laat niemand 'lijden'.. Het punt is dat als God er is, de duivel er dan ook is... En die doet hard zijn best om mensen te laten lijden helaasDat vind ik altijd zo makkelijk van de gelovigen. Gebeurt er iets slechts op de wereld? Dan heeft de duivel dat gedaan, daar kan god helemaal niks aan doen! Als hij zo almachtig is, waarom is het hem in al die jaren dan nog nooit gelukt om de duivel uit te schakelen?
donderdag 22 november 2012 om 12:32
quote:jasminjasmin schreef op 22 november 2012 @ 12:29:
[...]
Voor gelovigen wel, maar God heeft iedereen een vrije wil gegeven... Wat mensen daarmee doen is aan hun. Als zij kiezen dat op een negatieve manier te gebruiken, maakt de duivel daar ook gebruik van. Zo heb ik zelf ervaren...
Ja, dat begrijp ik. Maar dan zie ik niet in wat 'god' en 'duivel' er mee te maken hebben. Dan is het gewoon een kwestie van er is 'goed' en 'kwaad' op aarde, wat hier ook al genoemd wordt.
Maar slachtoffers dan? Van moord of verkrachtingen? Jonge slachtoffers, die zich niet eens kunnen verdedigen? Als een god almachtig is, zou hij kunnen ingrijpen. Maar kan hij ingrijpen en doet hij dit niet, dan is hij niet zo'n goedwillende god... (dit had een naam, ben even de term kwijt)
[...]
Voor gelovigen wel, maar God heeft iedereen een vrije wil gegeven... Wat mensen daarmee doen is aan hun. Als zij kiezen dat op een negatieve manier te gebruiken, maakt de duivel daar ook gebruik van. Zo heb ik zelf ervaren...
Ja, dat begrijp ik. Maar dan zie ik niet in wat 'god' en 'duivel' er mee te maken hebben. Dan is het gewoon een kwestie van er is 'goed' en 'kwaad' op aarde, wat hier ook al genoemd wordt.
Maar slachtoffers dan? Van moord of verkrachtingen? Jonge slachtoffers, die zich niet eens kunnen verdedigen? Als een god almachtig is, zou hij kunnen ingrijpen. Maar kan hij ingrijpen en doet hij dit niet, dan is hij niet zo'n goedwillende god... (dit had een naam, ben even de term kwijt)
donderdag 22 november 2012 om 12:34
Duivel geloof ik niet. Dan zou god daar toch wat aan kunnen doen.
sommige zeggen als.je.dus.wacht en het wel ziet, dat je dan dus naar de hel gaat.
Maar goed ook.dat iedereen er anders over denkt!
@zelfdoding, zou juist niet gestraft moeten worden. Die mensen zijn eigenlijk hun zelf niet meer. Zo in de war. Misschien heeft dan idd met die ziel te maken.
sommige zeggen als.je.dus.wacht en het wel ziet, dat je dan dus naar de hel gaat.
Maar goed ook.dat iedereen er anders over denkt!
@zelfdoding, zou juist niet gestraft moeten worden. Die mensen zijn eigenlijk hun zelf niet meer. Zo in de war. Misschien heeft dan idd met die ziel te maken.
donderdag 22 november 2012 om 12:36
Je zou bij zelfdoding misschien kunnen zeggen dat ze in feite door eigen toedoen gestraft worden in de zin dat ze dat leven niet af kunnen maken en dus een kortere tijd in dat leven hebben gestaan dan dat mogelijk was en ze dingen missen daardoor?
Geen idee, gewoon een gedachte die me te binnen schoot.
Geen idee, gewoon een gedachte die me te binnen schoot.
donderdag 22 november 2012 om 12:39
@ NYC: een gelovige zei ooit tegen mij:
Je moet het zo zien: geef een kind een skateboard, en hij gaat ermee oefenen. Maar hou je hem tegen, als hij valt? Nee, je laat hem vallen, dan leert hij zelf weer opstaan.
Ik geloof er nog steeds niet in dus ik zei: ja maar als mijn kind met dat skateboard op een ander kind in zou gaan rammen dan zou ik wel ingrijpen. Opvoeden, daar heeft god dan duidelijk geen kaas van gegeten.
Je moet het zo zien: geef een kind een skateboard, en hij gaat ermee oefenen. Maar hou je hem tegen, als hij valt? Nee, je laat hem vallen, dan leert hij zelf weer opstaan.
Ik geloof er nog steeds niet in dus ik zei: ja maar als mijn kind met dat skateboard op een ander kind in zou gaan rammen dan zou ik wel ingrijpen. Opvoeden, daar heeft god dan duidelijk geen kaas van gegeten.