De nasleep van eetproblematiek.

Goedemiddag,



Hoe gaat het met jullie? Blijven jullie lekker binnen met dit weer? Ik hoef gelukkig niet te werken, maar ga zo de sneeuw trotseren (hoop ik!) op de weg. Ben benieuwd, moet eerst de auto uitgraven en weg zien te komen geloof ik.



@ Lotte, echt superknap dat je deze nieuwe stap hebt kunnen nemen. Je bent écht ontzettend gegroeid sinds het begin van dit topic. Meer inzicht gekregen, beter kunnen ingrijpen zodat je beter voor jezelf kan zorgen, positiever denken, voor jezelf opkomen. Geweldig!! Goede stappen gemaakt deze week.



Fantastisch dat je voor jezelf durft te kiezen. Eindelijk en echt het beste wat je kan doen!



Soms overzie ik het ook niet wanneer er zoveel wordt geschreven en eigenlijk draag ik enorm bij aan die onoverzichtelijkheid met mijn lange posts. Maar ik begin gewoon bij mijn laatste bericht en scroll heen en weer totdat ik iedereen heb gehad. Ik lees gewoon zoveel herkenbare dingen!!



@ Butterfly, fijn dat het goed ging op je stage. Je gaat zoveel leren de komende tijd! Ik ben het helemaal eens met Lotte die zegt de weegschaal weg te doen. Ik heb dat ook eens gedaan en het geeft veel rust. Ik had vorig jaar een periode dat mijn kleding allemaal strak zat, dus ik wilde een paar kg eraf (3 ofzo) maar het lukte ook niet, omdat ik zo zwart/wit denk wat betreft eten. Toen vroeg ik mijn vriend om de weegschaal weg te halen en ging het gelijk een stuk beter en gebalanceerder met eten. Die nummers op de weegschaal bepalen gewoon teveel hoe je je voelt wat weer invloed heeft op je eten.



Heb je kennis van gezond eten? En dan bedoel ik écht gezond eten dus ook voldoende en gebalanceerd en niet gezond in de zin van afvallen. Dat is heel belangrijk om een gezond eetpatroon op te bouwen. Wat ik merk is dat wanneer ik denk dat ik "normaal" eet ik vaak toch te weinig eet. Daarom eet ik altijd wat meer, na al die jaren voelt het soms nog steeds als veel, maar ik weet dat dat niet zo is. Ik merk dat mijn gevoel over mijn lichaam heel sterk samenhangt met hoe ik eet. Als ik ongecontroleerd en rommelig eten, dan voel ik me dik, bij welk gewicht dan ook. Terwijl, als ik gezond en gebalanceerd eet en voldoende beweeg, voel ik me veel prettiger bij datzelfde gewicht. Niet op de weegschaal staan helpt hier ook enorm bij, want een tegenvaller op de weegschaal kan alles door elkaar schoppen! Grootste tips zijn dus eet voldoende (en dan écht voldoende), wees lief voor jezelf, dus gun jezelf ook eten en doe die weegschaal weg!



Je vroeg of ik zelf een terugvalplan heb. Dat heb ik niet, want ik geloof eigenlijk niet dat ik ooit ga terugvallen. Dat klinkt misschien gek, maar ik ben al zo ver in het genezingsproces dat ik bijna voor 100% zeker weet dat ik nooit ga terugvallen. Nu zit ik in een periode dat ik wat meer met mijn gewicht bezig ben, maar daar komt vanzelf een eind aan. Ik weet gewoon te goed dat het me niks oplevert, dat ik er niks mee opschiet. Wat ik wel even voor mezelf gesteld heb omdat mijn gewicht nu laag is is dat ik niet onder bmi 18 mag komen.



Ik heb best een pittig jaar achter de rug, zowel in praktische zin als mentaal. Er is veel veranderd, praktisch gezien, maar ik ben ook veel bezig geweest met het verwerken van de afgelopen 10-12 jaar en dat stukje afsluiten. Dat is natuurlijk niet niks en ik zie november (megadip) als de "vermoeidheid" die daaruit voortkwam en mijn terugvalletje nu als weer op kracht komen. Ik weet gewoon zeker dat ik niet terugzak, dat kan niet meer, ik heb teveel kennis van deze problematiek, teveel inzicht. Ik kan er niet eens meer intrappen, in die schijnveiligheid. Nu ben ik uit mijn novemberdip gekomen en verzamel ik weer de kracht om vooruit te gaan, verder te gaan met mijn leven terugpakken, want dat kan nu eindelijk.



Nou, ik ga het maar proberen buiten, de buurman heeft er net een kwartier over gedaan om weg te komen



Ik hoop dat het goed gaat met jullie!

Goedemorgen allemaal



Hier is lekker druk en vandaag ook nog een lange dag, dus ga morgen eens uitgebreidt bijlezen en reageren want dan heb ik een dagje vrij



Het weegschaal dillema ken ik ook erg goed, ik stond er soms wel 4 keer per dag op, om gek van mijzelf te worden. Uiteindelijk heeft mijn vriend de weegschaal weg gegooid, wat een strijd, maar wat een rust erna kwam was ook wel prettig.



Iedereen een hele fijne dag en hopelijk komen jullie de sneeuw door!

Allereerst wil ik jullie bedanken voor jullie lieve en fijne reacties!



Lotte: Eigenlijk is het beide, ik voel me dik en ik vind het getal op de weegschaal teveel. Die weegschaal bepaald inderdaad wel veel! Ik ga inderdaad maar niet afvallen, want dat lukt me niet op een normale manier.

Wat goed dat je in de spiegel wel ziet dat je te dun bent en dat het echt mooier is als je aankomt. Wel een goede motivatie, lijkt me.

Tja, het zou echt goed zijn als we gewoon de weegschaal de deur uit gooien! Maar dat durf ik dus écht niet…



IndigoBlue: Wat super dat jij wel je weegschaal weg hebt gedaan! Ik kan me voorstellen dat het uiteindelijk wel rust geeft. Vind je het nu nog lastig dat je niet precies weet wat je weegt?

Ik weet dat het misschien beter is, maar ik durf de weegschaal echt niet weg te doen. Een dagje geen weegschaal vind ik al lastig, laat staan als ik er helemaal geen meer heb..

Ik probeer nu inderdaad gezonder en gebalanceerder te eten. Denk dat dat sowieso ook wel gezonder en beter voelt.

Sporten zou ik inderdaad ook moeten doen, want dan denk ik ook wel dat ik me minder dik voel. Moet maar eens gaan kijken wát ik dan wil.

Wat goed dat je voor jezelf 100% zeker weet dat je niet gaat terugvallen! Ik herken het inderdaad wel, dat je voor jezelf weet dat het niets oplevert en dat je daardoor zeker weet dat je niet gaat terugvallen.

Het is inderdaad schijnveiligheid en het heeft geen enkel nut om daarin te trappen! Goed dat je bezig bent je leven terug te pakken en echt aan ’t vooruit gaan bent!



Karen: Wat goed dat je ook de weegschaal weg hebt gedaan! Lijkt me lastig, als je er eerst 4x op een dag opstond.. Maar kan me voorstellen dat het je uiteindelijk wel rust gegeven heeft.



Hebben jullie 'n leuk weekend gehad?

Hallo allemaal,



Ik ben een tijdje niet geweest, heb wel alles gelezen maar zit in een verhuizing en zit niet zo lekker in mijn vel.



Ik heb echt drang om weer pillen te gaan slikken.. Ik heb het nog niet gedaan maar ik baal zo ontzettend dat ik mijn oude gewicht nog niet heb. Vanochtend betrapte ik me erop en in het weekend trouwens ook dat ik dacht: ach een paar pilletjes... Ik heb het nog niet gedaan maar de verleiding is erg groot...



Gisteren heb ik uit ellende al mijn broeken gepast en die zitten strakker en dus nog meer ellende. Ik merk ook dat ik mezelf op rantsoen heb gezet (ik twijfel al over een appel).



Ik heb wel veel afleiding nu ik in de verhuizing zit maar ja dan moet ik ook verplicht lunchen...dus kom ik meestal na de lunch. Ik voel dat ik fout bezig ben en heb echt het idee dat ik moet kiezen: pillen of minder eten. Pillen wil ik eigenlijk niet meer dus kies nu voor weinig eten.



Enne wat betreft de weegschaal, ik sta er ook erg vaak op per dag.



Het rare is, maar dat heb ik hier wel meer gelezen, dat ik van een afstandje weet dat ik dom bezig ben maar er toch mee doorga...Mijn balans is even totaal zoek.

.

Pff...moeilijke tijden hier lees ik



Ik merk dat het hier de laatste tijd heel veel over gewicht en eten gaat en eigenlijk zit mij dat niet lekker. Ik weet dat ik er zelf aan bijgedragen heb door, na lang twijfelen, mijn eigen stukje over mijn huidige gewicht neer te zetten. Dat stukje heb ik nu toch maar verwijderd.



Ik kan mijn vinger niet precies leggen op wat het is, maar zoveel over eten en gewicht praten hier geeft mij geen goed gevoel. We weten allemaal dat het daar niet om draait. En door het er zoveel over te hebben met z'n allen houden we alleen die eetstoornis in stand.



Ik wil absoluut niet zeggen dat er geen ruimte is hier om problemen wat betreft eten te bespreken. Weer leren eten is ontzettend moeilijk en daar heb je zeker steun bij nodig. Maar ik merk dat, waar het eerder een klein onderdeel van dit topic was het nu steeds centraler komt te staan - eten, gewicht, afvallen.



Ik heb voor mezelf besloten om het er niet meer over te hebben. Ik kan wel 100 keer zeggen gooi die weegschaal weg, je bent niet dik, eet voldoende, eet gezond, je hoeft niet af te vallen. Maar dan zit ik alleen maar in discussie te gaan met de eetstoornis en eigenlijk moeten we daar boven staan. Het draait niet om eten, het draait niet om gewicht, we gaan ons niet beter voelen als we 2kg afvallen! Het draait om respect hebben voor jezelf, je zelf de moeite waard vinden, jezelf uberhaupt iets waard vinden, geloven in jezelf, er mogen zijn van jezelf. Daar wil ik voor vechten en niet voor een goed gevoel om dat ik x kg weeg, een bepaalde maat heb, niet voor bevestiging van mijn bestaan door zulke oppervlakkige dingen. Dat is beslist niet de weg naar een volledig herstel!



Ik hoop niet dat iemand zich persoonlijk voelt aangesproken hierdoor, het geldt niet zo hard voor mezelf (misschien heb ik het ook gewoon tegen mezelf), want ook ik loop tegen het afvallen en gewicht aan de laatste tijd. Ik kan ook niet zo goed uitleggen wat ik bedoel geloof ik, het is meer een gevoel. Voor mij is het nu beter om totaal geen aandacht te geven aan mijn gewicht of eetgewoontes. Hoe meer ik dat doe (ook al is het uit (schijn?)bezorgdheid wat betreft afvallen) hoe meer het probleem er "mag zijn" en hoe meer ruimte het in gaat nemen.



Wat ik eigenlijk tegen mezelf wil zeggen is, "Doe even normaal. Kappen met dat eetgedoe, kappen met op je gewicht letten. Stop eens met zo dom bezig zijn!" En dat bedoel ik (eens!) niet negatief naar mezelf toe, maar omdat ik weet dat ik mezelf tekort doe, dat ik mijn eigen herstel hiermee saboteer.



Het draait niet om eten. Het draait niet om gewicht. En zo lang het daar wel om draait blijf je in je es hangen. Durf het los te laten! Durf voor jezelf te kiezen.



Jeetje, ik ben eigenlijk best boos en ik weet niet eens waarop.



Volgens mij heb ik het vooral tegen mezelf in deze post, maar het viel me gewoon op dat dit topic steeds meer naar eten/gewicht neigt en dat dat gewoon niet goed voelt. Natuurlijk moet daar ruimte voor zijn op een topic als deze, maar naar mijn idee moet het wel een bijzaak blijven.



@ stampertje, vervelend dat je weer drang krijgt om de pillen te nemen. Je weet dat je er niks mee opschiet. Je hebt er hard voor gewerkt om er vanaf te zijn. Hou je sterk. Je kan dit. Wat gaat het je opleveren? Ik begrijp heel goed dat je baalt dat je kleding strakker zit, echt een naar gevoel is dat. Misschien kan je bedenken hoe je nu goed voor jezelf kan zorgen zodat je beter in je vel komt te zitten. Van dat klooien met eten ga je zeker niet beter in je vel zitten, wel verleg je daarmee de aandacht van je rotgevoel. Het is een vicieuze cirkel als je begint met eten verminderen en beperken, steeds minder eten, je lichaam raakt er ontregeld van en uit eindelijk moet je weer van vooraf aan gaan opbouwen. Maar wat kan je echt voor jezelf doen, echt voor jou doen om je beter te voelen? Het is een drukke en stressvolle tijd met de verhuizing, kerstdagen, einde van het jaar. Als je even bedenkt dat je je niet rot hoeft te voelen om die paar kg, doe maar alsof je daar geen last van hebt. Welke reden heb je om je nu rot te voelen? Als jij een vriendin was van jezelf, wat zou je voor jezelf doen om je te helpen nu? Want een vriendin zou je nooit behandelen zoals je jezelf behandelt! Volgens mij ben je veel te streng bezig voor jezelf en staat je hoofd in negatieve modus doordat je je rot voelt over het gewicht. Ik kan ernaast zitten, maar zo werkt het voor mij wel. Misschien iets om over te denken, ga je hier nu in mee of pak je deze kans om voor jezelf te kiezen?



Overigens, voor iedereen die het zo knap vindt dat ik de weegschaal de deur uit heb gedaan. Dat klopt niet helemaal toen ik het vorig jaar moeilijk had heeft het me geholpen om tijdelijk geen weegschaal te hebben. Ook voor mijn eten was het goed, want mijn eetgedrag werd enorm beïnvloed door wat er op de weegschaal stond. Ik heb nu periodes dat ik nooit op de weegschaal sta en periodes waarin ik er elke dag op sta (wat ik niet goed vind).

quote:indigoblue schreef op 21 december 2010 @ 18:47:

Ik kan mijn vinger niet precies leggen op wat het is, maar zoveel over eten en gewicht praten hier geeft mij geen goed gevoel. We weten allemaal dat het daar niet om draait. En door het er zoveel over te hebben met z'n allen houden we alleen die eetstoornis in stand.

Ik snap heel goed wat je bedoelt.

Toch vind ik dit een lastige. Want inderdaad, het draait hier niet alleen maar om. Klooien met eten is alleen maar een reactie op alles wat ons dwarszit. Maar dat gedoe met eten is natuurlijk wel waar we elke dag mee geconfronteerd worden. Dus heel logisch dat het juist daar vaak over gaat.



Maar nogmaals; ik begrijp je punt heel goed. En zelf zie ik sinds kort heel helder, dat als je de onderliggende problematiek aanpakt, het eten een andere rol krijgt in het hele verhaal. Als je je er minder op fixeert, wordt het ook minder een obsessie.



En dat is volgens mij wat je bedoelt, of niet Indigo?



't Is dat er sneeuw lag, anders was ik vanmiddag naast m'n schoenen lopend naar huis gegaan. Ik bén me toch een partij de hemel in geprezen!



Onze praktijk heeft veel vestigingen, door het hele land. Al een paar weken is er regelmatig een 'hoog' iemand van het hoofdkantoor bij ons, omdat onze office-manager overspannen thuis zit.



Best een aardige man, maar ik had hem tot vandaag nog niet echt gesproken. Geen tijd voor, we hebben het druk. Hij loopt rond in de praktijk, komt soms de behandelkamer binnen, en doet vooral veel aan de computer.



Vandaag vertelde hij me, dat hij me erg goed vind werken. Hij heeft pas vorige week mijn hele verhaal gehoord (over de anorexia en dat ik met twee uur per dag vrijwillig in de praktijk ben begonnen).



Hij zei dat ik een voorbeeld ben voor velen, ook voor hem.



Het zal je gezegd worden!

Dit is zoveel belangrijker dan dat stomme, nietszeggende getal op die weegschaal. 'Men' vindt mij goed, en daarbij interesseert het ze werkelijk niets wat mijn gewicht is. Want dat ís ook helemaal niet belangrijk.



Ik voel me zo tevreden nu. Heel rustig van binnen. Ik ben goed zoals ik ben. Ik ben mezelf, en krijg daarvoor zelfs complimenten. En dan te bedenken dat ik nog niet eens op volle kracht werk. Als ik helemaal gezond ben, kan ik helemáál knallen! Dan kan ik alles bereiken wat ik maar wil. Kan ik iedere ortho-praktijk binnenlopen die ik maar wil, omdat ik nergens meer bang voor hoef te zijn.



En om dat te bereiken, mag ik eten. Alles wat ik maar lekker vind.



Ik kon het slechter treffen, toch?



Ja, ik weet het, ik spiegel het nu wel heel rooskleurig voor. Maar in principe is het gewoon waar. Eten is mijn medicijn. En ik wil het heel graag innemen. Begin ook steeds meer te geloven dat ik het durf.



Omdat ik steeds meer ga voelen dat ik het waard ben.

Net als jullie allemaal.

Indigoblue: Je berichtje snap ik heel goed, het gaat inderdaad niet alleen over eten/afvallen/gewicht, maar juist ook om jezelf accepteren. Dus ik denk idd ook dat de nadruk niet moet liggen op eten/gewicht.

Dit is ook precies hoe ik het in therapie doe; niet praten over eten/gewicht, maar meer over mezelf leren accepteren enzo. Maar daarom vond ik het juist wel fijn dat het hier beide mag.

Voor mezelf had ik juist het gevoel dat ik ook dingen moest schrijven over eten/gewicht, omdat het anders naar mijn gevoel niet in dit topic pastte en jullie misschien zouden denken "wat doe jij hier?!".

Goed dat je dit in ieder geval uitspreekt, dan kunnen we er iets mee, dat is beter dan dat jij straks gefrustreerd weg gaat hier!

Ik snap je punt dus heel goed en zal er voor mezelf ook aan denken, maar af en toe gewoon een frustratie erover moet in mijn ogen ook kunnen.

Nouja, tot zover even mijn mening daarover.



Lotte: Wat een supergoed berichtje! Echt een super compliment inderdaad, dat hij dat zo tegen je zei! Goed trouwens ook dat je dat compliment wel kunt aannemen en hierdoor ook gaat voelen dat je er wél mag zijn.

Echt fijn,dat je zoveel vooruit komt! Kan me voorstellen dat het een heel fijn gevoel is dat je steeds meer in jezelf gaat geloven.

Ik wilde even benadrukken dat ik met mijn vorige post absoluut niet bedoel dat het hier niet over eten en gewicht mag gaan. Daar moet absoluut ruimte voor zijn en, zoals we al eerder gezien hebben, kan de steun die je daarvoor vanuit dit topic krijgt enorm helpen. Alleen maar fijn natuurlijk! Het is pas sinds de laatste paar weken dat de nadruk iets lijkt te verschuiven voor mijn gevoel. Ik denk dat dat iets is waar we alert op moeten zijn.

Oh en Lotte, super, super, supergoed natuurlijk weer (sorry, heb even geen tijd om uitgebreider te reageren). Hou hem vast!

quote:Butterfly1989 schreef op 22 december 2010 @ 09:38:

Goed trouwens ook dat je dat compliment wel kunt aannemen en hierdoor ook gaat voelen dat je er wél mag zijn.

Het gaat me steeds makkelijker af; complimenten aannemen

't Is echt leuk!



quote:indigoblue schreef op 22 december 2010 @ 10:20:

Ik wilde even benadrukken dat ik met mijn vorige post absoluut niet bedoel dat het hier niet over eten en gewicht mag gaan.

Zo komt het ook niet over hoor. Maar ik denk dat het wel goed is dat iedereen gewoon vanuit z'n hart kan 'spuien' hier, zonder erbij na te hoeven denken of het al dan niet over eten, wegen, gewicht, of wat dan ook gaat. Want als dat is waar je op dat moment nog erg mee zit, heb je daar steun bij nodig.



En we schrijven nu met zoveel mensen hier, dat er altijd wel iemand is die dat stukje op wil pakken. En een ander is weer beter in het adviseren op andere vlakken.



Zo zie ik het hoor. Ik heb zelf gewoon heel veel gehad aan de steun en adviezen puur op eetgebied. Ik had die herkenning heel erg nodig, en heb die hier ook gekregen. Daar ben ik nog steeds dankbaar voor.



En bedankt Indigo, voor je complimenten! Ben er blij mee!

Hallo allemaal,



@Indigoblue: Je hebt gelijk, als ik een vriendin was van mezelf zou ik waarschijnlijk zeggen dat ik meer zou moeten genieten en me niet druk moet maken om bijzaken.... Gisteren toch nog wel lang over nagedacht WAAR ik me zo druk om maak.



Eerlijkheidshalve wil ik het gewicht wel kwijt wat ik nog meedraag MAAR ik heb (na een stevige reflectie met mezelf) geen haast. De reden dat ik terug wil naar mijn oude gewicht (en dat is zeker geen zwaar ondergewicht) is dat ik dat al 10 jr heb en me daar prettig bij voel. Het gewicht dat ik nu extra meesjouw zit op rare plaatsen dus valt het mezelf extra op. Ik zie realistisch dat mijn vocht nog niet helemaal in balans is.



De huisarts zei gisteren: Wat verwacht je nou zelf na 15 jr geklooi met die pillen... Tja was wel eerlijk maar had ik blijkbaar nodig om ff uit die cirkel te stappen.



En ja de verhuizing brengt wel stress met zich mee. Ik ben nogal perfectionistisch (zoals de meeste hier) en wil dus alles tot in de details geregeld hebben. Schoonmaken, boodschappen doen, kleding schoon de kast in etc. Vriendje zegt dat komt allemaal wel terwijl ik er echt een hekel aan heb om in stoffigheid te moeten leven. Dit is ook echt mijn gebrek dus heb er verder niets over gezegd.



Vanmiddag heb ik weer een sollicitatiegesprek en vriendje rijdt mee. Daarna wil hij me uiteten nemen en me vragen om bij hem te komen wonen (hij weet niet dat ik dit weet). Op zich wel iets om naar uit te kijken.



En nee de drang om pillen te slikken is gelukkig weer weg.



Thanks voor je feedback indigoblue!!

Succes vanmiddag, stampertje!

@ Lotte, daar heb je helemaal gelijk in. Weer leren eten en een gezond eetpatroon vasthouden kan je niet zonder steun. En de steun van iemand die het zelf meegemaakt heeft kan zo goed helpen. Misschien komt het ook door de drukte van de afgelopen tijd dat het even "oplaait." Maar, zoals ik al schreef, misschien had ik het stiekem ook voornamelijk tegen mezelf (!) Ik zou beter moeten weten, maar toch betrap ik me erop dat ik verstrikt raak in die stomme gedachten. Ik voel me dik, maar ik ben het zeker niet. Toch? Of misschien wel een beetje? Nee, dat kan echt niet. Maar er kan wel een beetje af. Of zou dat niet moeten? Blablabla en zo gaat het maar verder.



Gister heb ik bedacht dat ik me er zoveel mogelijk gewoon niet mee bezig ga houden. Kom ik bij bmi 18 dan moet ik dat óf vasthouden óf aankomen. Wat er in de tussentijd gebeurt (ik verwacht niet dat het zover komt) ga ik geen aandacht aan besteden. Al eet ik een hele dag niks (doe ik niet hoor!) moet ik het zelf weten. Ik ga die es geen aandacht geven!! Want dat wil het alleen maar, dat ik er veel mee bezig ga zijn waardoor eten en gewicht weer een grotere rol gaat innemen in mijn leven ipv me te focussen op de échte probelmen en op de leuke dingen in het leven.



@ stampertje, ja, ik herken het wel. Vorig jaar had ik ook een periode waarin mijn broeken allemaal strak zaten en ik niet lekker in mijn vel zat. De oplossing bestaat denk ik niet alleen uit óf pillen nemen óf weinig eten, maar juist goed voor je lijf zorgen, gezond eten en een beetje bewegen. Want er zijn zat mensen die een paar kg eraf willen, maar die paar kg maken ze nog geen slecht mens, toch? Die paar kg zijn niet het middelpunt van hun leven. Goed dat je er de tijd voor neemt, de druk eraf halen kan vaak al heel veel schelen. En heel goed dat je je ook bewust bent van de realistische gedachten



Ik ben ook aan het verhuizen/klussen en overzie het ook even allemaal niet. Maarja, als je weet waar je valkuilen liggen dan is het gewoon volhouden en wachten tot het weer rustig is. Dat geeft me wel iets rust, omdat ik weet waar dit onrustige gevoel vandaan komt en ik weet dat het goedkomt en ik weet dat ik me niet druk hoef te maken. Pff...maar wel vermoeiend. Is het einde al een beetje in zicht voor je verhuizing?



Succes bij je sollicitatiegesprek. Je was toch ook ergens teruggevraagd voor een 2e gesprek? Of verzin ik dat nou ter plekke? En geniet lekker van je etentje met je vriend!

quote:indigoblue schreef op 22 december 2010 @ 13:36:

Ik zou beter moeten weten, maar toch betrap ik me erop dat ik verstrikt raak in die stomme gedachten. Ik voel me dik, maar ik ben het zeker niet. Toch? Of misschien wel een beetje? Nee, dat kan echt niet. Maar er kan wel een beetje af. Of zou dat niet moeten? Blablabla en zo gaat het maar verder.

Wees niet zo streng voor jezelf. Dit is nu eenmaal de nasleep van je eetprobleem. Het is niet erg dat je af en toe die gedachten hebt.



Een vriendin van mij heeft een tijdje last gehad van paniekaanvallen. Het gaat nu heel goed met haar, ze is er in principe vanaf. Maar in bepaalde situaties komt het toch weer naar boven. Dat is haar nasleep.



Ook ken ik iemand die depressief is geweest. Met behulp van medicijnen is ze er bovenop gekomen, en het gaat goed met haar. Maar soms is ze toch weer somber, en loopt het allemaal even niet. Dat is haar nasleep.



En zo hebben we allemaal wat. Dit is jouw zwakke punt. Geeft niks. Je hebt alles voor jezelf zo goed op een rijtje, en bent een voorbeeld voor velen. Ook voor mij, zéker voor mij!



Je mag trots op jezelf zijn. Een eetstoornis overwinnen is een heldendaad.

Hoi allemaal,



Sorry voor het weinige posten. Zit ff niet lekker in mijn vel en ff wat rotmomentjes gehad (die ook weer zo z'n invloed hadden op het eten. Nog steeds overig). Vandaar dat ik niet zoveel hier neerzet. Vind het ook gewoon vervelend om maar zo te zeuren en voel me schuldig dat ik niet echt de tijd heb om op ieders verhaaltje te reageren, terwijl ik dat wel heel graag wil! Want ik haal altijd zoveel steun uit jullie reacties.



Mja, nog één werkdag en dan heb ik 5 dagen vrij. Ik ga maar eens slapen zo, moet elke keer een trein eerder nemen met dit rotweer, wat betekent dat ik telkens half 6 naast mijn bed moet staan :S.



Hoop dat ik binnenkort meer puf/tijd/etc. heb. Take care allemaal .



Liefs

Hey meiden,



Alvast hele fijne, gezellige en mooie kerstdagen! Geniet er van!







Tot schrijfs,



, Klontje

Stampertje: kan me de verhuisstress goed voorstellen! Gister wel gezellig gehad met uit eten? En gaan je samen met je vriend wonen? Hoe ging je sollicitatie? Hoop dat ’t goed ging!



Indigoblue: Ik begrijp je instelling van er helemaal geen aandacht meer aan geven. Ik heb dat ook een tijdje geprobeerd, maar voor mij heeft het niet geholpen. Door er geen aandacht aan te besteden, betekend niet dat het er niet meer is. Natuurlijk moet je je vooral concentreren op leuke dingen en dat is ook helemaal super, maar ik denk dat je de troubles die er soms nog zijn er ook moet laten zijn. Maar misschien werkt dat voor jou anders!



LilStar: Als het niet zo lekker gaat, mag je hier natuurlijk ook schrijven, hé! Dan mag je juist ook hulp en steun vragen.

Nu dus lekker 5 vrije daagjes? Geniet ervan! Nog leuke plannen?



Vandaag met 'n vriendin afgesproken, we zouden gaan filmen voor school, maar vooral ook gewoon gezellig gehad! Eerst het filmpje gedaan en toen kletsen met 'n theetje en de katten op schoot. Toen besloten we om s'avonds naar de bios te gaan, dus hebben we snel ff eten besteld bij de pizzaria en toen snel naar de bios.

Ik kan echt altijd wel erg genieten van zulke momenten, heb dat lange tijd niet gehad, want had op de middelbare school geen vriendinnen. Dus vind het nu zó fijn dat ik nu wel vriendinnen heb en we leuke dingen doen. Heb dat wel echt lange tijd gemist ofzo.

Film was verder ook leuk, maar ook wel apart...ging namelijk over een meisje die gepest werd, heel verlegen was en anorexia kreeg. Was dus wel beetje erg herkenbaar, vooral van een aantal jaar terug. Wel mooie film verder, maar ook heel apart!



Nou, fijne kerstdagen allemaal!!

@ Butterfly: wat fijn dat je zo van zulke momenten kan genieten nu! Goed om te lezen . Welke film was je naar toe geweest?



@ iedereen: ben even te moe om alles te lezen. Lange werkdag, vol hoofd, etc. Nu eindelijk 5 dagen vrij.

Ik had mezelf deze week ten doel gesteld om max. 1x over te geven. En dat is, thank God, gelukt. Alleen baal ik wel nu dat ik dat heb gedaan, ook al stond ik het toe. Stom eigenlijk, want ik heb mijn doel gehaald. 0x per week is gewoon niet haalbaar, dus ik mag hier gewoon blij mee zijn. Probeer dat wel hoor .



Verder voel ik me ff niet zo happy. Heel veel gewerkt de laatste dagen. En dinsdag moest ik naar de gynaecoloog. Wilde spiraaltje laten zetten, maar dat ging helemaal mis. Het deed ontzettend pijn (was buiten de menstruatie om, en die baarmoedermond is sinds juni dus nauwelijks open geweest ). En als ik veel pijn heb... val ik flauw. Maar ik ging dus serieus een halve minuut knock out, was ook niet bij te krijgen. Dus daar ben ik nog steeds niet helemaal lekker van. Straks maar weer lekker in bed kruipen met een warme kruik tegen mijn buik . Mja, zit dat ding er dus nog niet in.



Hebben jullie ook last van menstruatieproblemen (gehad)? Sinds juni 2009 ben ik welgeteld 5 keer ongesteld geweest. En nu al 2 keer een periode van 7 maanden dat het zaakje maar niet op gang komt. Maak me er best zorgen over, maar mijn HA vindt het allemaal niet vreemd ofzo...



Oja mijn nieuwe doel voor deze week: een keer iets eten wat ik niet héél fout vind, maar wat ook niet binnen mijn 'veilige' lijstje valt (zoals halfvolle vanillevla of filet américain). Ik stel mezelf elke week een nieuw doel. En het zijn babystapjes, maar ik heb me er bij neergelegd dat het zo zal gaan. Anders is elke terugval des te groter. Hopelijk klimt het gewicht hiermee ook zo geleidelijk dat ik ook de tijd krijg om aan dat idee te wennen. Een snelle stijging kan ik mentaal dus echt niet aan he .



Zo, dat was weer even mijn gespui. Ik hoop dat iedereen van de feestdagen kan genieten en een leuke tijd heeft!



Liefs

Hoop dat iedereen een fijne kerst heeft .

Kus!

Wat is het hier rustig!

Iedereen gezellige kerstdagen gehad? : )



Lilstar: Als dat je doel was, dan is het juist supergoed dat je dat doel hebt behaald!

Die menstruatieproblemen herken ik wel. Bij mij is het precies hetzelfde. Heb wel aangedrongen bij de huisarts en ben uiteindelijk doorgestuurd naar ’t ziekenhuis en daar bleek dat het bij mij pco is. Eerlijk gezegd geloof ik daar zelf nog niet helemaal in; ik hoop nogsteeds dat het gewoon nog normaal terugkomt! (Bij pco hoort namelijk ook ook vaak overgewicht en overbeharing, wat ik beide niet heb)

Mja, wel vervelend zulke dingen! Zou idd nog maar afwachten en als je het echt niet vertrouwt, dan weer opnieuw naar de huisarts.

Goed dat je iig kleine stapjes zet qua eten! Heb je zo’n lijstje gemaakt met rood, oranje en groen eten? Bijvoorbeeld rood is o.a. pizza, oranje is o.a. halfvolle vanillevla en groen is o.a. een appel? Dan kan je steeds iets nemen uit een bepaald vakje.

Ik was trouwens naar de eenzaamheid der priemgetallen geweest. Mooie film, maar wel ingewikkeld!



Eerste kerstdag ben ik naar m’n ouders gegaan, daar was nog meer familie, dus was wel gezellig. En tweede kerstdag gewoon in m’n flat, maar s’middags kwamen mn ouders nog eventjes langs. En s’morgens vermaakte ik me ook wel met een kop thee en een boek.

Ik voel me met de hele familie altijd wel “alleen”. Zij zijn allemaal met z’n tweeën en ik zonder vriend. En heb op zo’n moment altijd het gevoel dat ik er beter niet bij had kunnen zijn, alsof iedereen blijer zou zijn als ik er niet meer zou zijn. Nja, klinkt wel heel negatief, maar zo voelt ’t dan. Ieder jaar hoop ik weer dat ik het jaar erop blijer ben met mezelf, gelukkiger ben, een vriend heb etc, maar toch is het ieder jaar weer hetzelfde!

Met zulke dagen vind ik het trouwens juist weer makkelijker om op gevoel te eten, heel gek. Als ik ’n ritme heb met school,werk e.d., dan eet ik eigenlijk elke dag bijna hetzelfde. Alleen met zulke dagen kan ik prima op gevoel eten, wat ik eigenlijk veel fijner vind! Dus hoop dat ik dat de komende tijd nu eens vol kan houden..



Hoe is het met jullie? Hoe waren de kerstdagen? Nu weer werken/studeren, of nog een weekje vrij?

@ Butterfly: wat rot dat je je bij je familie toch alleen voelt. Maar denk je niet dat wanneer jij gelukkig bent met jezelf en jij jezelf kan waarderen om wie je bent, dat dat gevoel minder zou worden? Hoop dat je het ondanks dat gevoel wel gezellig hebt gehad.

Dat met dat eten op gevoel ken ik wel! Ik had mezelf een soort vrijbrief gegeven: "Vandaag ga je gewoon genieten." Heb jij dat ook?



Oeh ja ik ben dus ook bang dat het pco is en wil dat gecheckt hebben. Maar mijn HA vindt dat allemaal niet zo nodig... dus als ik over 2 maanden nog niet ongesteld ben (dan zit ik op 9 maanden), ga ik nog een keer langs. Just to check it .

Mijn kerstdagen waren oké, maar ik kan dus écht niet eten op gevoel.



Gisteren wezen gourmetten bij m'n moeder. Er kwam nog meer familie, het was erg gezellig. Gourmetten vind ik het leukste wat er is, op eetgebied, maar ook het moeilijkste.



Ik weet gewoon totaal niet wanneer ik genoeg gegeten heb, dus stop uit veiligheid al te vroeg. Ik geniet heel erg hoor, van alles, maar de angst overheerst. En het is niet eens de angst om aan te komen, want zover denk ik op zo'n moment niet vooruit. Maar de angst om me na het eten vol en opgeblazen te voelen. Met dat gevoel kan ik gewoon niet dealen, dan vlieg ik tegen de muren op.



Wel ook een toetje genomen, en daarna nog thee met een chocolaatje. Maar ik voelde aan m'n lichaam, aan m'n maag, dat het niet genoeg was.



Ik ben blij dat ik vandaag weer in het gewone ritme zit. Vanmiddag werken, en vanavond weer gewoon goed eten.



Ja, het gaat weer alleen maar over eten in deze posting, maar ik ben er ook gewoon nog té veel mee bezig. Op gewone dagen gaat het 'oké', soms 'goed'. Op 'anders dan anders-dagen' voel ik me alsof ze mijn kompas hebben afgepakt. Totaal stuurloos.

Hoi lieve meiden,



Hebben jullie fijne kerstdagen gehad?



Lilstar, wat fijn dat je een paar dagen vrij bent! Hopelijk kan je er goed van genieten. Volgens mij werk je hartstikke hard! Ik word trouwens wel nieuwsgierig wat voor werk je doet, je bent altijd zo druk!



Supergoed dat je je doel hebt gehaald (1x braken). Niet te hard zijn voor jezelf hè. 1 keer was je doel en je hebt het gehaald, ik vind het heel goed van je! Ook heel goed dat je doelen voor jezelf blijft stellen.



Butterfly, die film die jij gezien hebt, daar is ook een boek van. Heb gehoord dat het niet door te komen is Welk boek ben je nu aan het lezen?



Jammer dat je je alleen voelt zonder vriend, maar je bent nog hartstikke jong! Het is toch helemaal niet raar om geen relatie te hebben? Kan me wel voorstellen dat het wat apart voelt als verder iedereen met zo'n tweeën is, als je maar weet dat dat nergens voor nodig is en die gedachten van "iedereen was vast blijer als ik er niet was" zijn écht klinkklare onzin!!!! Wat goed dat het je lukt om op gevoel te eten - fijn!



Lotte, ik haat gourmetten hahaha. Heeft niks met es te maken, vind het gewoon niet leuk. Ik kan me je gevoel wel voorstellen, met gourmetten is het ook veel minder overzichtelijk hoeveel je gegeten hebt. Goed dat je het toch doet hoor! Gewoon blijven oefenen, dit zijn echt moeilijke dagen wanneer je nog veel moeite hebt met eten, dus het is al heel goed dat je meedoet. Eten blijft voor jou gewoon een moeilijk punt, dat weten we ondertussen, dus wees niet te streng voor jezelf (haha, moet toch een beetje lachen hierom, want je hebt laatst hetzelfde tegen mij gezegd). Dit is dus jouw zwakke punt, je doet hartstikke je best. Je gewicht is toch ook toegenomen de laatste maanden? Kleine stapjes hè? Je bent er al zo lang mee bezig, dan kost het ook heel veel moeite om het weer recht te zetten. Komt wel goed, ik geloof er wel in!



Hier zijn de kerstdagen prima geweest. Ik zit privé in een drukke en onrustige periode op het moment. Vooral met de feestdagen ertussen. Ik zou nu echt niet kunnen zeggen hoe het gaat. Niet slecht in ieder geval. Enerzijds ben ik bang in een gat te vallen wanneer de drukte afneemt, anderzijds hoop ik dat ik de gewone structuur goed op kan pakken.



Klontje, bedankt voor je kerstwensen - leuk plaatje had je erbij geplakt zelf ook leuke kerstdagen gehad?



Fijne dagen nog allemaal, ik hoop dat het goed met jullie gaat!

@ indigo: mooi dat je kerstdagen goed waren . Hoop dat de drukte dan ook geleidelijk voor je gaat afnemen, zodat dat gat niet in één keer valt. Heb je al bedacht wat je zou kunnen doen als je het weer wat rustiger hebt? Niet dat het altijd goed is om jezelf bezig te houden, maar voor het geval dat... .

Oja mijn werk houd ik liever voor me voorlopig . Ben altijd bang dat iemand me zal herkennen...



@ lotte: moeilijk he dat eten op gevoel? Vind het ook moeilijk, ik overeet me nogal snel en daarna voel ik mezelf weer ellendig omdat ik zo'n vol gevoel heb en ik bang ben dat ik dat niet meer op tijd kwijt raak (ik wil altijd weer het gevoel van een lege maag hebben voor ik ga slapen... dunno why). Maar knap dat je toch gaat gourmetten! Vooral omdat je het eigenlijk heel leuk vindt .

Hoop dat je je ritme weer een beetje hebt kunnen vinden zo na de feestdagen nu je weer aan het werk bent.



@ Klontje, Stampertje, Karen, Soof, Pelikaan en hoop dat ik verder niemand ben vergeten (anders sorry!): hoe gaat het met jullie?



Verder gaat het hier wel oké, lekker van mijn laatste vrije dagje aan het genieten. Ben op de één of andere manier onwijs moe. Net of alles er in één keer uit komt. Normaal vertik ik het om 's middags te gaan slapen als ik moe ben, maar gister wel een powernap gedaan (en 's avonds om half 10 alweer in bed gaan liggen om er vervolgens 12 uur later uit te rollen).



Ben mijn doelen zo klein mogelijk aan het maken, mijn doel van deze week al gehaald . Wil namelijk die doelen ook vast gaan houden de weken erna, als het allemaal grote doelen zouden zijn wordt het me op een gegeven moment een beetje te veel denk ik. Voelt tot nu toe goed .