Doorgaan omdat het moet , hoe dan?
zaterdag 10 februari 2018 om 16:44
Ik kom er zelf slecht uit en hoop dat hier misschien mensen met tips/tools zijn.
Kort gezegd komt het er op neer dat ik echt niet meer wil leven. Het leven hoeft voor mij niet meer en als ik alleen zou zijn geweest dan was ik er al lang niet meer. Maar ik moet wel verder leven want er zijn anderen van mij afhankelijk. Omwille van hen ben ik er nog en moet ik er zijn. Maar hoe doe ik dat? Hoe zorg ik voor mijzelf als ik mijzelf haat? Waarom zou ik sporten als ik liever vandaag nog als gisteren dood neer zou vallen? Hoe kan ik het dagelijks leven weer oppakken zonder interne motivatie...?
Kort gezegd komt het er op neer dat ik echt niet meer wil leven. Het leven hoeft voor mij niet meer en als ik alleen zou zijn geweest dan was ik er al lang niet meer. Maar ik moet wel verder leven want er zijn anderen van mij afhankelijk. Omwille van hen ben ik er nog en moet ik er zijn. Maar hoe doe ik dat? Hoe zorg ik voor mijzelf als ik mijzelf haat? Waarom zou ik sporten als ik liever vandaag nog als gisteren dood neer zou vallen? Hoe kan ik het dagelijks leven weer oppakken zonder interne motivatie...?
woensdag 14 februari 2018 om 16:02
woensdag 14 februari 2018 om 17:22
mooi en treffend beschreven!honingbijtje schreef: ↑10-02-2018 17:19Je kunt het niet actief verbeteren. Je moet gewoon blijven bestaan. Dag na dag.
En dan... Zomaar zonder reden, zonder iets, ga je je af en toe ineens iets beter voelen. En je weet niet waarom en je voelt je er schuldig over maar toch voel je je beter.
Blijf gewoon bestaan. Dag na dag. Het blijft niet altijd zo zwaar als nu. En dan kijk je terug, en zie je ineens door welke zwarte bril je alles zag.
Sterkte.
donderdag 22 februari 2018 om 07:26
Hoe is het gegaan de afgelopen dagen met jullie? Ik moest aan dit topic denken en hoe het nu gaat.
Ik dacht nog aan een collega die vertelde dat na het overlijden van haar dochtertje kort na de geboorte dat er op een gegeven moment ook periodes (uren) van berusting kwamen, ipv constant die vreselijke Pijn. Weet dat het dus ooit beter met je zal gaan.
Verder nog steeds veel sterkte
Ik dacht nog aan een collega die vertelde dat na het overlijden van haar dochtertje kort na de geboorte dat er op een gegeven moment ook periodes (uren) van berusting kwamen, ipv constant die vreselijke Pijn. Weet dat het dus ooit beter met je zal gaan.
Verder nog steeds veel sterkte