Psyche
alle pijlers
Eenzaamheid.
maandag 6 maart 2017 om 08:46
quote:cynthiao schreef op 06 maart 2017 @ 02:53:
sugarnspice en inky:
ik wil inderdaad thuis zijn en gewoon niks doen. Met niks doen bedoel ik tv kijken, boek lezen, radio luisteren afgewisseld met gewoon voor me uit staren en een beetje peinzen en mijmeren.
Maar dat lukt niet.
Inky stelde voor om bezigheden binnenshuis te zoeken. Ik heb als hobby versjes schrijven die ik zelf inbundel. Maar die hobby is een soort dwang geworden. Ik voel de drang om er steeds maar mee bezig te zijn waardoor het niet meer vrijblijvend is en dus niet leuk meer. Hetzelfde geldt voor breien. Ik wil het alleen maar doen voor een paar keer een half uurtje achter mekaar. Maar ook daar geldt die dwang om snel klaar te zijn met een breiproject. Een druk gewoon om het maar zo snel mogelijk af te hebben.
Gewoon niet leuk meer.Je wilt een man en je wilt trouwen en dan is alles opgelost toch?
sugarnspice en inky:
ik wil inderdaad thuis zijn en gewoon niks doen. Met niks doen bedoel ik tv kijken, boek lezen, radio luisteren afgewisseld met gewoon voor me uit staren en een beetje peinzen en mijmeren.
Maar dat lukt niet.
Inky stelde voor om bezigheden binnenshuis te zoeken. Ik heb als hobby versjes schrijven die ik zelf inbundel. Maar die hobby is een soort dwang geworden. Ik voel de drang om er steeds maar mee bezig te zijn waardoor het niet meer vrijblijvend is en dus niet leuk meer. Hetzelfde geldt voor breien. Ik wil het alleen maar doen voor een paar keer een half uurtje achter mekaar. Maar ook daar geldt die dwang om snel klaar te zijn met een breiproject. Een druk gewoon om het maar zo snel mogelijk af te hebben.
Gewoon niet leuk meer.Je wilt een man en je wilt trouwen en dan is alles opgelost toch?
maandag 6 maart 2017 om 09:16
quote:spooky12 schreef op 06 maart 2017 @ 08:40:
Ik herken ook veel wat ik hier lees, voel me ook eenzaam. Ook tussen de mensen. eerst had ik best veel mensen om me heen, maar daartussen voelde ik me er buiten vallen, alsof ik 'anders' was.. De oorzaak zit hem in het feit dat ik het zwarte schaap van de familie ben, mijn (stief) familie die hebben er voor gezorgd dat ook buitenstaanders me op een andere manier zijn gaan bekijken. en zo werd ik dan ook nog eens extra buitengesloten. Maar als ik me tussen mensen bevind die geheel buiten mijn familie staan dan heb ik gewoon vrienden en goede collega's waar ik een goede band mee op zou kunnen bouwen. Maar nu komt het probleem: Ik kan het niet zo goed meer opbrengen, ik ga mensen uit de weg, er is zoveel gebeurd dat ik me geheel aan het terugtrekken ben, waardoor ik toch ook weer meer in een isolement ben geraakt. Soms geniet ik van alleen zijn.. die rust, geen strijd meer om op mijn tenen te lopen, conflicten vermijden, maar anderzijds ben ik te jong om mezelf op te sluiten thuis. Terwijl ik voorheen zo veel mogelijk buitenshuis dingen zocht voor afleiding.. Als ik nu naar mezelf kijk, vind ik mezelf ook behoorlijk vreemd geworden. Ik merk dat ik ook een geheel andere kijk op de wereld heb gekregen, dan andere mensen, als ik wel eens meelees op Facebook.. alsof zij van een andere planeet zijn.. levens leiden wat erg ver van mijn bed staat. Vind de maatschappij ook eng geworden, dus ook dat maakt dat ik me eenzamer en onbegrepen ben gaan voelen. Alleen bij dieren voel ik me goed. Ik weet wel heel goed wat mijn probleem is, en ik ben ook hard bezig om hieruit te klimmen. Maar toch.. ik weet niet hoe je die "echte" eenzaamheid uit mijn hart moet krijgen.. Ik heb het gevoel dat ik gewoon nergens pas of bijhoor.. zelfs niet bij de mensen die wel goed voor me zijn.Spooky, het klinkt alsof jouw onverwerkte verleden je nu alsnog extra gaat opspelen. Heel logisch ook. (En herkenbaar..) Maar alles in jou geeft aan dat je er iets mee moet doen, anders ga je echt vastlopen en geraak je in een depressie. Als je daar al niet in zit. Maak maar zo gauw mogelijk een afspraak met jouw huisarts voor een doorverwijzing naar een goede hulpverlener. Als je hiermee aan de gang gaat dan word het misschien eerst allemaal nog erger allemaal voor jouw gevoel, maar dat komt omdat je dan door die bak ellende moet van jouw verleden. Dit doe je echter niet alleen, daarom is het wel belangrijk dat je een goede hulpverlener vindt, met wie je een goede klik hebt en bij wie je jezelf en eerlijk kunt en durft te zijn. Heel veel sterkte en succes, blijf geloven in jezelf, in jouw eigen kracht!
Ik herken ook veel wat ik hier lees, voel me ook eenzaam. Ook tussen de mensen. eerst had ik best veel mensen om me heen, maar daartussen voelde ik me er buiten vallen, alsof ik 'anders' was.. De oorzaak zit hem in het feit dat ik het zwarte schaap van de familie ben, mijn (stief) familie die hebben er voor gezorgd dat ook buitenstaanders me op een andere manier zijn gaan bekijken. en zo werd ik dan ook nog eens extra buitengesloten. Maar als ik me tussen mensen bevind die geheel buiten mijn familie staan dan heb ik gewoon vrienden en goede collega's waar ik een goede band mee op zou kunnen bouwen. Maar nu komt het probleem: Ik kan het niet zo goed meer opbrengen, ik ga mensen uit de weg, er is zoveel gebeurd dat ik me geheel aan het terugtrekken ben, waardoor ik toch ook weer meer in een isolement ben geraakt. Soms geniet ik van alleen zijn.. die rust, geen strijd meer om op mijn tenen te lopen, conflicten vermijden, maar anderzijds ben ik te jong om mezelf op te sluiten thuis. Terwijl ik voorheen zo veel mogelijk buitenshuis dingen zocht voor afleiding.. Als ik nu naar mezelf kijk, vind ik mezelf ook behoorlijk vreemd geworden. Ik merk dat ik ook een geheel andere kijk op de wereld heb gekregen, dan andere mensen, als ik wel eens meelees op Facebook.. alsof zij van een andere planeet zijn.. levens leiden wat erg ver van mijn bed staat. Vind de maatschappij ook eng geworden, dus ook dat maakt dat ik me eenzamer en onbegrepen ben gaan voelen. Alleen bij dieren voel ik me goed. Ik weet wel heel goed wat mijn probleem is, en ik ben ook hard bezig om hieruit te klimmen. Maar toch.. ik weet niet hoe je die "echte" eenzaamheid uit mijn hart moet krijgen.. Ik heb het gevoel dat ik gewoon nergens pas of bijhoor.. zelfs niet bij de mensen die wel goed voor me zijn.Spooky, het klinkt alsof jouw onverwerkte verleden je nu alsnog extra gaat opspelen. Heel logisch ook. (En herkenbaar..) Maar alles in jou geeft aan dat je er iets mee moet doen, anders ga je echt vastlopen en geraak je in een depressie. Als je daar al niet in zit. Maak maar zo gauw mogelijk een afspraak met jouw huisarts voor een doorverwijzing naar een goede hulpverlener. Als je hiermee aan de gang gaat dan word het misschien eerst allemaal nog erger allemaal voor jouw gevoel, maar dat komt omdat je dan door die bak ellende moet van jouw verleden. Dit doe je echter niet alleen, daarom is het wel belangrijk dat je een goede hulpverlener vindt, met wie je een goede klik hebt en bij wie je jezelf en eerlijk kunt en durft te zijn. Heel veel sterkte en succes, blijf geloven in jezelf, in jouw eigen kracht!
maandag 6 maart 2017 om 09:27
quote:cynthiao schreef op 06 maart 2017 @ 02:53:
sugarnspice en inky:
ik wil inderdaad thuis zijn en gewoon niks doen. Met niks doen bedoel ik tv kijken, boek lezen, radio luisteren afgewisseld met gewoon voor me uit staren en een beetje peinzen en mijmeren.
Maar dat lukt niet.
Inky stelde voor om bezigheden binnenshuis te zoeken. Ik heb als hobby versjes schrijven die ik zelf inbundel. Maar die hobby is een soort dwang geworden. Ik voel de drang om er steeds maar mee bezig te zijn waardoor het niet meer vrijblijvend is en dus niet leuk meer. Hetzelfde geldt voor breien. Ik wil het alleen maar doen voor een paar keer een half uurtje achter mekaar. Maar ook daar geldt die dwang om snel klaar te zijn met een breiproject. Een druk gewoon om het maar zo snel mogelijk af te hebben.
Gewoon niet leuk meer.Veel onrust dus.. Innerlijke onrust. Heb je al eens iets van mindfulness geprobeerd? Je hebt ook van die geleide meditaties om tot rust te komen.
https://www.google.nl/web ... t&ion=1&espv=2&ie=UTF-8#q=geleide+meditatie+innerlijke+rust&*
sugarnspice en inky:
ik wil inderdaad thuis zijn en gewoon niks doen. Met niks doen bedoel ik tv kijken, boek lezen, radio luisteren afgewisseld met gewoon voor me uit staren en een beetje peinzen en mijmeren.
Maar dat lukt niet.
Inky stelde voor om bezigheden binnenshuis te zoeken. Ik heb als hobby versjes schrijven die ik zelf inbundel. Maar die hobby is een soort dwang geworden. Ik voel de drang om er steeds maar mee bezig te zijn waardoor het niet meer vrijblijvend is en dus niet leuk meer. Hetzelfde geldt voor breien. Ik wil het alleen maar doen voor een paar keer een half uurtje achter mekaar. Maar ook daar geldt die dwang om snel klaar te zijn met een breiproject. Een druk gewoon om het maar zo snel mogelijk af te hebben.
Gewoon niet leuk meer.Veel onrust dus.. Innerlijke onrust. Heb je al eens iets van mindfulness geprobeerd? Je hebt ook van die geleide meditaties om tot rust te komen.
https://www.google.nl/web ... t&ion=1&espv=2&ie=UTF-8#q=geleide+meditatie+innerlijke+rust&*
maandag 6 maart 2017 om 09:34
quote:Mutsje1982 schreef op 05 maart 2017 @ 13:53:
[...]
+100
Je slaat de spijker op z'n kop, wat mijn situatie en gevoel betreft. Ik ga me juist alleen nog maar meer onthecht, afgesneden en verloren voelen als ik onder de mensen verkeer. Het maakt bij mij dus niet uit, aangezien ik werk, hobby's en vrijwilligerswerk heb.
In bepaalde groepen en bij bepaalde mensen ervaar ik het onthechte gevoel meer dan bij bv beste vrienden van mij. Daar heb ik het niet tot nauwelijks. Dat zijn mensen die ik uit kies. Dat heb je in bepaalde situaties zoals op het werk en binnen de familie niet. Hoewel ik mij bij collega's zelfs verhoudingsgewijs beter op mijn gemak en minder eenzaam voel dan binnen mijn eigen familie.Klopt. En naar dat je je binnen je eigen familie soms het meest ''verloren'' voelt. Maar dat is niet voor niets natuurlijk, daar ligt iets aan ten grondslag. Ik heb hetzelfde overigens. Ik heb het ook binnen bepaalde groepen. Dat zijn dan groepen waar dan een beetje dezelfde energie heerst als in mijn familie. Ik ben daar overgevoelig voor en dat roept acuut heel veel spanning bij mij op. Ik moet er dan ook echt voor waken dat ik dan niet in mijn schema's verval (met schema's bedoel ik dat ik dan in hetzelfde gedrag verval wat ik vroeger in die situatie vertoonde). Dat is niet goed namelijk, en dat is mijn valkuil. Ik ben al heel veel jaren therapie verder maar nog steeds blijft dit gevoelig..
[...]
+100
Je slaat de spijker op z'n kop, wat mijn situatie en gevoel betreft. Ik ga me juist alleen nog maar meer onthecht, afgesneden en verloren voelen als ik onder de mensen verkeer. Het maakt bij mij dus niet uit, aangezien ik werk, hobby's en vrijwilligerswerk heb.
In bepaalde groepen en bij bepaalde mensen ervaar ik het onthechte gevoel meer dan bij bv beste vrienden van mij. Daar heb ik het niet tot nauwelijks. Dat zijn mensen die ik uit kies. Dat heb je in bepaalde situaties zoals op het werk en binnen de familie niet. Hoewel ik mij bij collega's zelfs verhoudingsgewijs beter op mijn gemak en minder eenzaam voel dan binnen mijn eigen familie.Klopt. En naar dat je je binnen je eigen familie soms het meest ''verloren'' voelt. Maar dat is niet voor niets natuurlijk, daar ligt iets aan ten grondslag. Ik heb hetzelfde overigens. Ik heb het ook binnen bepaalde groepen. Dat zijn dan groepen waar dan een beetje dezelfde energie heerst als in mijn familie. Ik ben daar overgevoelig voor en dat roept acuut heel veel spanning bij mij op. Ik moet er dan ook echt voor waken dat ik dan niet in mijn schema's verval (met schema's bedoel ik dat ik dan in hetzelfde gedrag verval wat ik vroeger in die situatie vertoonde). Dat is niet goed namelijk, en dat is mijn valkuil. Ik ben al heel veel jaren therapie verder maar nog steeds blijft dit gevoelig..
donderdag 9 maart 2017 om 05:42
Herken dit absoluut ik heb een huur huisje alles erop en eraan nou ja bijna dan zul je denken die heeft het voor elkaar nee die leegte van binnen blijft het is heel onprettig gevoel je voelt je nooit thuis je bent nooit op je plek voor je gevoel ik weet alleen dat een ander niet de je leegte kan opvullen dat werkt niet. Je moet het zelf zoeken het is heel moeilijk inderdaad een oud patroon volgen is makkelijker als iets nieuws in je leven creëren. Mensen moeten op een gegeven moment wel iets nieuws gaan creëren anders wordt nooit gelukkig. Het schilt ook begin eens van je zelf eerst te houden zodat je hart groeit en dan zelf weer liefde kan geven. Het helpt ook om eens elke dag tegen jezelf te zeggen (zo heerlijk geslapen kijken wat de dag brengt het lijdt je altijd ergens naar toe vergeet dat niet elke dag heeft een doel mischien denken jullie er anders over maar mij is het op deze manier van denken wat makkelijker geworden ik hoop dat iemand aan deze tekst heeft vriendelijke groeten sloggie
donderdag 9 maart 2017 om 06:01
Sloggie:
het doet me goed te lezen dat ik niet de enige ben die die leegte ervaart. Al is het feitelijk wel vervelend voor jou natuurlijk.
Je hebt het over iets nieuws creëren. Bedoel je daarmee een nieuwe hobby zoeken?
Tegen jezelf zeggen "ik heb zo heerlijk geslapen" na een goede nachtrust dat is toch zoiets als "count your blessings"? Dat doe ik regelmatig hoor, mijn zegeningen tellen. Dat helpt een beetje om positief in het leven te blijven.
Desondanks is mijn probleem dat ik niet echt iemand heb die goed bereikbaar is en waar ik zowel mijn sores maar ook mijn successen mee kan delen. Het hoeft niet percée een partner te zijn. Het mag ook een nichtje of een goede vriendin zijn.
Maar die persoon kan ik maar niet vinden want iedereen is zo druk, druk, druk. Men heeft nauwelijks tijd voor een praatje en raakt geïrriteerd als ik iedere dag wil bellen.
het doet me goed te lezen dat ik niet de enige ben die die leegte ervaart. Al is het feitelijk wel vervelend voor jou natuurlijk.
Je hebt het over iets nieuws creëren. Bedoel je daarmee een nieuwe hobby zoeken?
Tegen jezelf zeggen "ik heb zo heerlijk geslapen" na een goede nachtrust dat is toch zoiets als "count your blessings"? Dat doe ik regelmatig hoor, mijn zegeningen tellen. Dat helpt een beetje om positief in het leven te blijven.
Desondanks is mijn probleem dat ik niet echt iemand heb die goed bereikbaar is en waar ik zowel mijn sores maar ook mijn successen mee kan delen. Het hoeft niet percée een partner te zijn. Het mag ook een nichtje of een goede vriendin zijn.
Maar die persoon kan ik maar niet vinden want iedereen is zo druk, druk, druk. Men heeft nauwelijks tijd voor een praatje en raakt geïrriteerd als ik iedere dag wil bellen.
vrijdag 10 maart 2017 om 19:10
quote:cynthiao schreef op 09 maart 2017 @ 01:36:
Als je je eenzaam voelt dan voel je vaak ook een soort leegte van binnen in je hart. Je hebt ook het gevoel alsof jij bij niemand hoort en alsof niemand bij jou hoort. Een soort van alleen-op-de-wereld gevoel. Herkent iemand dit?Ja dat heb ik echt heel erg. Maar ik weet wel dat ik het ook al het grootste deel van mijn leven heb. Soms is het minder, maar vaak heb ik een soort knijpend gevoel in mezelf, alsof je constant liefdesverdriet hebt..( ja ik denk dat ik het zo een beetje moet omschrijven). De oorzaak zit hem in het feit dat ik geen familie heb waar ik op kan rekenen, een zeer wankele basis.. nooit veiligheid of een plek waar je kan schuilen als je je rottig voelt. Zoals Inky al schreef is professionele hulp zoeken het best, dat heb ik ook gedaan. Bij hen voel ik me wel gehoord, maar wegnemen kunnen ze niet voor je. Misschien wel leren steviger in je schoenen leren staan, door te leren blij te zijn met je zelf denk ik. Ook weet ik dat dit altijd een deel van me zal blijven wat bij me hoort.. dat ik het nooit geheel kwijt zal raken meer.. maar dat alleen op de wereld gevoel, ik haat het soms echt.. ik voel het, maar ik ervaar het ook echt dat ik vaak voor dingen alleen sta.. Het is ook een vicieus cirkeltje.. (bij mij dan) ik trek me terug omdat ik me alleen voel staan, dan word ik onzeker en daardoor kom je meer in een isolement.. wat ik tegerlijkertijd eigenlijk niet wil, maar tevens kies ik er ook heel bewust voor.. Echt gecompliceerd weer allemaal.. pffff
Als je je eenzaam voelt dan voel je vaak ook een soort leegte van binnen in je hart. Je hebt ook het gevoel alsof jij bij niemand hoort en alsof niemand bij jou hoort. Een soort van alleen-op-de-wereld gevoel. Herkent iemand dit?Ja dat heb ik echt heel erg. Maar ik weet wel dat ik het ook al het grootste deel van mijn leven heb. Soms is het minder, maar vaak heb ik een soort knijpend gevoel in mezelf, alsof je constant liefdesverdriet hebt..( ja ik denk dat ik het zo een beetje moet omschrijven). De oorzaak zit hem in het feit dat ik geen familie heb waar ik op kan rekenen, een zeer wankele basis.. nooit veiligheid of een plek waar je kan schuilen als je je rottig voelt. Zoals Inky al schreef is professionele hulp zoeken het best, dat heb ik ook gedaan. Bij hen voel ik me wel gehoord, maar wegnemen kunnen ze niet voor je. Misschien wel leren steviger in je schoenen leren staan, door te leren blij te zijn met je zelf denk ik. Ook weet ik dat dit altijd een deel van me zal blijven wat bij me hoort.. dat ik het nooit geheel kwijt zal raken meer.. maar dat alleen op de wereld gevoel, ik haat het soms echt.. ik voel het, maar ik ervaar het ook echt dat ik vaak voor dingen alleen sta.. Het is ook een vicieus cirkeltje.. (bij mij dan) ik trek me terug omdat ik me alleen voel staan, dan word ik onzeker en daardoor kom je meer in een isolement.. wat ik tegerlijkertijd eigenlijk niet wil, maar tevens kies ik er ook heel bewust voor.. Echt gecompliceerd weer allemaal.. pffff
zaterdag 11 maart 2017 om 07:31
Spooky:
herkenbaar dus mijn omschrijving.
En jij verwoord het goed: het alleen zijn op de wereld gevoel hebben.
Ik bel weleens met Sensoor telefonische hulpdienst als ik me eenzaam voel en daar zeggen ze wel eens dat ik op zoek moet gaan naar een partner. Met zijn tweeën zijn kan helpen dat eenzaamheidsgevoel weg te nemen.
Ik ben het eigenlijk wel met ze eens.
Wat vind jij van hun stelling?
herkenbaar dus mijn omschrijving.
En jij verwoord het goed: het alleen zijn op de wereld gevoel hebben.
Ik bel weleens met Sensoor telefonische hulpdienst als ik me eenzaam voel en daar zeggen ze wel eens dat ik op zoek moet gaan naar een partner. Met zijn tweeën zijn kan helpen dat eenzaamheidsgevoel weg te nemen.
Ik ben het eigenlijk wel met ze eens.
Wat vind jij van hun stelling?
zaterdag 11 maart 2017 om 08:28
Tuurlijk zou een partner een groot deel van je eenzaamheid kunnen oplossen, mits je iemand vindt waar je mee kan praten, die het goede met je voor heeft en je respecteert. Iemand, waar je je thuis bij voelt... Ook heb ik een 9 jaar geleden een relatie gehad, waarbij ik een tijdje me geborgen in heb gevoeld, maar die zelfde relatie daar voelde ik me later ineens ontzettend eenzaam. Dat kwam omdat we toch niet op dezelfde golflengte bleken te liggen, hij wilde ineens geheel andere dingen dan ik en de onzekerheden vanuit mijn jeugd gingen daardoor opspelen. Ik ben er nu eigenlijk een beetje van terug gedeinst (misschien bang voor een teleurstelling of afwijzing) en ben al lang alleen. Wat mij geholpen heeft voor een groot deel was een hond nemen, het voelde echt als hij en ik tegen de wereld.. De hond is overleden, maar ik voel me nu niet zo zeer eenzaam omdat ik alleen ben in mijn huis, maar meer de aansluiting met de maatschappij, ik voel me er ook niet heel erg in thuis, vind de mensen zo egoistisch en hard. en ik mis gewoon de geborgenheid van familie.. Zoals ik al schreef , ik voel me een buitenstaander. Dus je vraag of het met zijn tweeën beter kan zijn? Ja daar geloof ik wel in, al hou ik het zelf nu erg tegen. Maar ik geloof nog meer dat je het fijn vind met jezelf, ik denk dat dat de grootste deel van je eenzaamheid kan oplossen. De maatschappij kan je zelf niet veranderen en mijn familie weet ik ook zeker dat dat niet gaat. Ik denk er zelf ook veel over en ik ben eigenlijk zeker niet het persoon om met een oplossing aan te komen, maar dit is hoe ik er over denk. Soms denk ik dat de sleutel in mijn eigen handen ligt voor een deel wat zelf op te lossen is, (hoe moeilijk ook) het andere deel moet je leren accepteren. Ik heb ook nog een lange weg te gaan hoor.. ben ook erg zoekende met waar ik me het prettigst bij voel. Maar een relatie is voor mij NU het antwoord niet.
zaterdag 11 maart 2017 om 09:19
zaterdag 11 maart 2017 om 09:25
quote:inky12345 schreef op 11 maart 2017 @ 09:19:
Waarom spreek je niet eens met spooky12 af cynthiao? Spooky stelde dit ook al voor aan je. Ik denk dat jullie veel herkenning en steun aan elkaar kunnen hebben.. Jullie kunnen elkaar (via deze site) ook prive-berichtjes sturen, dan kunnen jullie daar verdere contactgegevens uitwisselen.Cynthiao wil alleen een man en zo snel mogelijk trouwen en verder niks.
Waarom spreek je niet eens met spooky12 af cynthiao? Spooky stelde dit ook al voor aan je. Ik denk dat jullie veel herkenning en steun aan elkaar kunnen hebben.. Jullie kunnen elkaar (via deze site) ook prive-berichtjes sturen, dan kunnen jullie daar verdere contactgegevens uitwisselen.Cynthiao wil alleen een man en zo snel mogelijk trouwen en verder niks.
zaterdag 11 maart 2017 om 09:37
quote:YellowDiamond schreef op 11 maart 2017 @ 09:25:
[...]
Cynthiao wil alleen een man en zo snel mogelijk trouwen en verder niks.
Oke dat kan. Genoeg mannen die dat ook wel willen lijkt mij.. Van wat ik tot nu toe begrijp uit haar posts en uit haar filmpjes op youtube is Cynthiao een stevige vrouw van surinaamse afkomst, zijn veel nederlandse mannen dol op
En ze kan nog geweldig dichten ook (''stop!" haha)
[...]
Cynthiao wil alleen een man en zo snel mogelijk trouwen en verder niks.
Oke dat kan. Genoeg mannen die dat ook wel willen lijkt mij.. Van wat ik tot nu toe begrijp uit haar posts en uit haar filmpjes op youtube is Cynthiao een stevige vrouw van surinaamse afkomst, zijn veel nederlandse mannen dol op
En ze kan nog geweldig dichten ook (''stop!" haha)
zaterdag 11 maart 2017 om 11:55
Word wel eens tijd dat er een feestje komt whaha
Nou Cynthia ik woon in een dorp waar heel veel nieuwe vrijgezellen mannen lopen echt superveel !
pak je auto ga een middagje jumbo,liddle en aldi sjoppen..... Oh wel op de dinsdag want dan hebben ze geld !
en dan zal jij vast jou man vinden die wil trouwen en een gelukkige toekomst in gaan...
Nou Cynthia ik woon in een dorp waar heel veel nieuwe vrijgezellen mannen lopen echt superveel !
pak je auto ga een middagje jumbo,liddle en aldi sjoppen..... Oh wel op de dinsdag want dan hebben ze geld !
en dan zal jij vast jou man vinden die wil trouwen en een gelukkige toekomst in gaan...
tja
zaterdag 11 maart 2017 om 19:39
Ik ben ook eenzaam. Ondanks een geweldig kind, leuke hobby's, veel goede vrienden, goede band met ouders....
Mijn relatie is voorbij. .Hij was mijn maatje.. die mij echt Door en Door kende, uren achtereen konden we kletsen.
Ik probeer me steeds voor ogen te houden wat ik wel heb maar voel me echt eenzaam zonder hem.....
Mijn relatie is voorbij. .Hij was mijn maatje.. die mij echt Door en Door kende, uren achtereen konden we kletsen.
Ik probeer me steeds voor ogen te houden wat ik wel heb maar voel me echt eenzaam zonder hem.....
zaterdag 11 maart 2017 om 21:11
Hallooo, ik heb hier ook heel erg last van. ik herken me in veel van wat ik hier lees. Het is bij mij eigenlijk pas begonnen toen mn relatie uit ging, maar toen ik er daarna over na ging denken heb ik het eigenlijk altijd wel gehad.
Ik ben eigenlijk net een beetje gaan kijken naar forums zoals deze om misschien een beetje steun te vinden en er over te praten met mensen die hetzelfde hebben.
Ik ben eigenlijk net een beetje gaan kijken naar forums zoals deze om misschien een beetje steun te vinden en er over te praten met mensen die hetzelfde hebben.
zaterdag 11 maart 2017 om 21:49
Als je je partner kwijt bent, is het logisch dat je je eenzaam voelt.. maar dat is waarschijnlijk een voorbijgaande fase, de ontwenning.. Maar ik kan me voorstellen hoe rot en hoe zwaar dat voelt.
(ow inky12345, ik doe daar niet aan, prive-gegevens uitwisselen.. heb ik geen behoefte aan, maar praat wel graag hier op het forum)
(ow inky12345, ik doe daar niet aan, prive-gegevens uitwisselen.. heb ik geen behoefte aan, maar praat wel graag hier op het forum)
zondag 12 maart 2017 om 07:29
Spooky12:
als je geen prive gegevens uit wilt wisselen dan is dat prima. Je kunt om mij beter te leren kennen rondsnuffelen op mijn youtube kanaal.
Het was niet mijn bedoeling om me zo bloot te stellen op het Viva forum maar iemand zei tegen mij dat dit de enige manier was om een foto te plaatsen. Ik realiseerde mij de consequenties maar wou te graag een foto plaatsen.
Eenzaamheid na het verbreken van een relatie is vrij normaal. Maar mijn laatste echte relatie is tientallen jaren geleden. Ik ben gewoon een verstokte vrijgezel. Heel lang alleenwonend dus. Heel lang alleen. En ik ben gaan geloven dat eenzaamheid eigenlijk zo geschreven moet worden: 1zaamheid.
Dat het betekent dat je in je uppie bent en daardoor iets tekort komt.
Wat vinden jullie van die mening?
als je geen prive gegevens uit wilt wisselen dan is dat prima. Je kunt om mij beter te leren kennen rondsnuffelen op mijn youtube kanaal.
Het was niet mijn bedoeling om me zo bloot te stellen op het Viva forum maar iemand zei tegen mij dat dit de enige manier was om een foto te plaatsen. Ik realiseerde mij de consequenties maar wou te graag een foto plaatsen.
Eenzaamheid na het verbreken van een relatie is vrij normaal. Maar mijn laatste echte relatie is tientallen jaren geleden. Ik ben gewoon een verstokte vrijgezel. Heel lang alleenwonend dus. Heel lang alleen. En ik ben gaan geloven dat eenzaamheid eigenlijk zo geschreven moet worden: 1zaamheid.
Dat het betekent dat je in je uppie bent en daardoor iets tekort komt.
Wat vinden jullie van die mening?
zondag 12 maart 2017 om 15:02
quote:cynthiao schreef op 11 maart 2017 @ 07:31:
Spooky:
herkenbaar dus mijn omschrijving.
En jij verwoord het goed: het alleen zijn op de wereld gevoel hebben.
Ik bel weleens met Sensoor telefonische hulpdienst als ik me eenzaam voel en daar zeggen ze wel eens dat ik op zoek moet gaan naar een partner. Met zijn tweeën zijn kan helpen dat eenzaamheidsgevoel weg te nemen.
Ik ben het eigenlijk wel met ze eens.
Wat vind jij van hun stelling?
Aan de ene kant begrijpelijk, aan de andere kant een beetje een rare reactie. Als je in je eentje niet gelukkig kan zijn, gaat een partner je daar heus niet bij helpen. Ik voelde me in mijn relatie in ieder geval ook vaak alleen.
Merk verder dat ik mij meer alleen voel als ik geen contact kan krijgen met vrienden om te praten/afspreken, ben ook de enige vrijgezel in mijn omgeving en iedereen is altijd maar bezig met hun partner. Bij jou hetzelfde? Weten je vrienden dat je je zo voelt? Kunnen ze wellicht meer rekening mee houden, al zitten zij in een totaal ander wereldje. Misschien helpt het als je op zoek gaat naar gelijkgestemden, aansluit bij van die groepen om samen dingen te doen enz.?
Spooky:
herkenbaar dus mijn omschrijving.
En jij verwoord het goed: het alleen zijn op de wereld gevoel hebben.
Ik bel weleens met Sensoor telefonische hulpdienst als ik me eenzaam voel en daar zeggen ze wel eens dat ik op zoek moet gaan naar een partner. Met zijn tweeën zijn kan helpen dat eenzaamheidsgevoel weg te nemen.
Ik ben het eigenlijk wel met ze eens.
Wat vind jij van hun stelling?
Aan de ene kant begrijpelijk, aan de andere kant een beetje een rare reactie. Als je in je eentje niet gelukkig kan zijn, gaat een partner je daar heus niet bij helpen. Ik voelde me in mijn relatie in ieder geval ook vaak alleen.
Merk verder dat ik mij meer alleen voel als ik geen contact kan krijgen met vrienden om te praten/afspreken, ben ook de enige vrijgezel in mijn omgeving en iedereen is altijd maar bezig met hun partner. Bij jou hetzelfde? Weten je vrienden dat je je zo voelt? Kunnen ze wellicht meer rekening mee houden, al zitten zij in een totaal ander wereldje. Misschien helpt het als je op zoek gaat naar gelijkgestemden, aansluit bij van die groepen om samen dingen te doen enz.?
maandag 13 maart 2017 om 04:44
sugarnspice:
Sommige mensen weten dat ik me eenzaam voel.
Maar dat verandert niks aan hun gedrag naar mij toe.
De meeste vriendinnen in mijn vriendenkring zijn single.
Je zou denken dat je dan frequent contact met ze kan hebben.
Feit is dat ze erg op zichzelf zijn en maximaal 1x in de maand contact willen.
Daar sta ik dan te verrotten met mijn 1zaamheid!
Sommige mensen weten dat ik me eenzaam voel.
Maar dat verandert niks aan hun gedrag naar mij toe.
De meeste vriendinnen in mijn vriendenkring zijn single.
Je zou denken dat je dan frequent contact met ze kan hebben.
Feit is dat ze erg op zichzelf zijn en maximaal 1x in de maand contact willen.
Daar sta ik dan te verrotten met mijn 1zaamheid!
