eenzame gevoelens?

22-12-2017 22:29 35 berichten
Sinds drie jaar ben ik weer single na 32 jaar relatie.
Kinderen de deur uit,leven op orde,rijk sociaal leven,leuke baan .
Geen problemen of zorgen .
Komende Kerstdagen zijn gevuld,dagje sauna met vriendin,kerstavond bij andere vriendin.
Eerste Kerstdag met de kinderen op pad en bij zoon eten.
Tweede dag bezoekje aan mijn dementerende moeder.
Volop contact dus met mensen waar ik van hou en ook nog wat tijd voor mezelf.
En toch ......voel ik me eenzaam, mis ik een fijne relatie,gewoon het vanzelfsprekende dat er altijd iemand voor je is.
Het klinkt ondankbaar , ik heb niks om over te klagen,en er zijn genoeg mensen die er veel slechter aan toe zijn.
Door het jaar genomen heb ik er weinig last van ,vind ik dat ik een heerlijk leven heb,maar deze maand voel ik me regelmatig echt verdrietig.
Wie herkent dit? en hoe los jij dit op?
Kan wel hoor Lady en ouwe neus , op een site.

Hier al jaren lang en bij mijn broer al bijna 20 jaar.
Ik was gisteravond bij mijn vriendin, lekker zitten snotteren bij All you need ;-)
Vandaag genoten met de( volwassen) kinderen.
En ja, dit hielp om mijn eenzame gevoelens niet te laten overheersen.
En toch zal ik blij zijn als ik woensdag weer aan het werk kan en allen weer *normaal* is.
Alle reacties Link kopieren
Lady49 schreef:
23-12-2017 00:41
dat is inderdaad ook een manier om er mee om te gaan, Hobbelster en Patsy.
Ik ben in dat opzicht misschien wel (te) streng voor mezelf,zo van: ik heb geen reden tot klagen,dus mag ik me ook niet rot voelen.
Je mag je absoluut rot voelen, maar leuk is het niet. :hug:

Ik hoop dat je de dagen aardig bent doorgekomen. :rose:
Je vroeg om herkenbaarheid. Sja, ik mis geen partner, ben ook niet op zoek, heb het leven wat ik wil maar deze kerst heeft me flink onderuit gehaald. Het is de tweede kerst dat ik alleen ben, zonder naaste familie, en dit jaar raakt het me veel meer dan vorig jaar. Vorig jaar was het verlies nog vers en voelde ik me gesteund door familie en vrienden. Dit jaar was er dat niet, mede doordat een ander familielid onlangs is gestorven. Het is even een kwestie van adem blijven halen en uitzitten.
Oakes,
Dat is ook herkenbaar , de eerste Kerst na mijn scheiding was iedereen er voor me, zij vulden mijn Kerst in.En ik heb me dat ook lekker laten aanleunen.
De tweede keer was ik zo druk met *overleven* ( net een nieuwe baan, verhuisd etc) dat de hele Kerst me niets deed.Ik was moe, en wilde alleen rust.
Dit jaar heb ik zelf de Kerst ingevuld ,en ondanks dat ik wel genoten heb, heb ik vandaag toch ook de Kater, niet van de drank,maar van de eenzame gevoelens.
Nooit gedacht dat dit zo heftig zou kunnen voelen,de laatste drie jaar heb ik ondanks alle verdriet en praktische problemen constant het gevoel gehad: ik kan dit, ik ben sterk,ik ga het redden.Daar ben ik ook best trots op,dat ik het gered heb en verwerkt.
En juist nu mijn leven is gestabiliseerd ,komt dit voor de dag.
Ik ga er van uit ( en hoop!) dat die gevoelens weer snel verdwijnen.

Dikke knuffel Oakes, ik hoop dat jij je ook snel weer beter voelt.
Alle reacties Link kopieren
Wat ik als single erg vind is dat in mijn leeftijdsgroep de singles met de kerstdagen nog naar hun ouderlijk huis gaan.En ik die niet meer heb.
Dus ja, met de "feestdagen"voel ik me eenzamer dan de rest van het jaar.
anoniem_180388 wijzigde dit bericht op 26-12-2017 15:57
21.69% gewijzigd
:hug: voor Lady, Oakes, en Miedo.
Jullie zijn sterk, jullie kunnen dit. En huilen mag, ook als sterke vrouw zijnde.
Kerst is bijna voorbij........
Thanks Hobbelster.
Alle reacties Link kopieren
Ik word altijd droevig in deze maand omdat ik steeds moet denken aan de mensen van wie ik houd en die er niet meer zijn. Het is niet zo dat ik steeds aan ze denk, maar wel vaak, elke keer als ik lekker bezig ben en plezier heb, dan mis ik ze, wou ik dat ze erbij waren.
We don't know the Devil's side of the story, because God wrote all the books. J.A. Konrath
speelballetje schreef:
26-12-2017 16:08
Ik word altijd droevig in deze maand omdat ik steeds moet denken aan de mensen van wie ik houd en die er niet meer zijn. Het is niet zo dat ik steeds aan ze denk, maar wel vaak, elke keer als ik lekker bezig ben en plezier heb, dan mis ik ze, wou ik dat ze erbij waren.
Heel herkenbaar...... mooi en droevig tegelijk.
Alle reacties Link kopieren
Dank Lady en Hobbelster :redrose:

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven